Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Πανσπουδαστική ΚΣ: «Η ΔΑΠ ξεπερνά τον εαυτό της σε αθλιότητα, υπερασπίζεται τη δολοφονική πολιτική που μας έφερε μέχρι εδώ!»

«Μόνο οργή προκαλούν οι κατάπτυστες ανακοινώσεις της ΔΑΠ που απευθύνεται στους φοιτητές και ξεπερνώντας τον εαυτό της σε αθλιότητα μας καλεί “να σκύψουμε ευλαβικά το κεφάλι” την ίδια ώρα που υπερασπίζεται την δολοφονική πολιτική που μας έφερε μέχρι εδώ!» τονίζουν οι εκλεγμένοι με την Πανσπουδαστική ΚΣ στα ΔΣ των Φοιτητικών Συλλόγων Αθήνας.

Σε ανακοίνωσή τους σημειώνουν:

«Κατηγορεί για “μικροπολιτική” τους δεκάδες χιλιάδες νέους σε όλη τη χώρα που με δάκρυα στα μάτια αλλά και οργή βγήκανε στους δρόμους, γίνανε η “φωνή των νεκρών” για το αυτονόητο, για να μη συγκαλυφθεί το έγκλημα, να τιμωρηθεί η πολιτική που μας έφερε ως εδώ και την οποία ακόμα και τώρα που καταρρέουν πανηγυρικά όλοι οι μύθοι της “κερδοφόρας ανάπτυξης τους” τα στελέχη της ΔΑΠ την υπερασπίζονται!. Μικροπολιτική πάνω στους νεκρούς είναι η σκηνοθετημένη θλίψη στις κάμερες, με τα υποκριτικά συγνώμη γραμμένα από τους επικοινωνιολόγους για την διαχείριση του πολιτικού τους κόστους, με την προσπάθεια ακόμα και τώρα να φορτώσουν τις ευθύνες σε “μειοψηφίες” και “παθογένειες” του δικού τους κράτους (για να μην ξεχνιόμαστε…), αναζητώντας άλλοθι να προωθήσουν ακόμα περισσότερο τις δολοφονικές κατευθύνσεις της ΕΕ που μας έφεραν ως εδώ.

Καλεί τους φοιτητές να μην “παρασυρθούν” και να αφήσουν την “δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της”. Φυσικά το είδος της “δικαιοσύνης” που έχει στο μυαλό της η ΔΑΠ είναι αυτή που έβγαζε παράνομες τις απεργίες των σιδηροδρομικών που προειδοποιούσαν για το έγκλημα. Ευτυχώς οι φοιτητές έκαναν δική τους υπόθεση την αποκάλυψη του εγκλήματος με τους αγώνες τους. Αυτό που φοβάται η ΔΑΠ είναι να αποδοθούν οι πολιτικές ευθύνες και τους απομονώσουν οι φοιτητές! Γιατί η δικαιοσύνη θα καταλογίσει τις όποιες ποινικές ευθύνες προκύψουν σε πρόσωπα που θα αποδοθούν κατηγορίες. Τι θα γίνει όμως με τι πολιτικές ευθύνες όλων όσων κυβερνούν και κυβέρνησαν τη χώρα; Τώρα είναι η ώρα να τιμωρηθούν όσοι υπηρέτησαν την πολιτική της απελευθέρωσης των μεταφορών, ιδιωτικοποίησαν την ΤΡΑΙΝΟΣΕ και χρύσωναν κάθε χρόνο με εκατομμύρια την ιταλική εταιρία.

Για αυτό παθαίνουν “αμόκ” απέναντι στις μαζικές κινητοποιήσεις των φοιτητών και τους καλούν να μην έχουν σχέση οι Φοιτητικοί Σύλλογοι με τα εργατικά σωματεία. Όμως εργαζόμενοι και φοιτητές μαζί έδειξαν ότι έχουν τεράστια δύναμη και αυτό αποστρέφονται όλες οι κυβερνήσεις. Γιατί αν κάτι “έχει σχέση” με τους φοιτητικούς συλλόγους είναι τα εργατικά σωματεία, οι αυριανοί συνάδελφοι μας, γιατί μετά τα αμφιθέατρα αυτούς θα έχουμε δίπλα μας στην δουλειά, στη ζωή. Αντίθετα καμία σχέση με τους συλλόγους μας δεν έχουν κάτι “κουκουλοφόροι” και “στημένες ομάδες” που επικαλείται η ΔΑΠ για φθορές και επεισόδια που μπορεί να τους αναζητήσει πίσω από τις διμοιρίες των ΜΑΤ και να αναζητήσει πληροφορίες από την κυβέρνησή της…

Η αμηχανία της ΔΑΠ είναι εμφανής. Προκαλεί οργή και πρέπει να απομονωθεί!

Δεκάδες χιλιάδες νέοι και νέες, φοιτητές και φοιτήτριες, βρίσκονται αυτές τις μέρες στους δρόμους, συζητούν στα αμφιθέατρα, προβληματίζονται, αναγνωρίζουν τις διαχρονικές ευθύνες όλων όσων κυβέρνησαν (ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ) .

Είναι ελπιδοφόρο στοιχείο η ζωντανή λειτουργία των φοιτητικών συλλόγων, που αποτελούν χώρο συλλογικής έκφρασης και οργάνωσης των φοιτητών. Όσα εμπόδια και αν έβαλε ή προσπαθεί να βάλει η ΔΑΠ θα μας βρει απέναντί της. Για να μη συγκαλυφθεί η πραγματική αιτία του εγκλήματος, για να μην χαθεί ποτέ ξανά νέος άνθρωπος για τα κέρδη των λίγων. Καλούμε κάθε φοιτητή και φοιτήτρια να γυρίσει την πλάτη στη ΔΑΠ και τις αθλιότητες της.

Να σηκώσουμε ψηλά το κεφάλι! Μόνο έτσι θα τιμήσουμε πραγματικά τη μνήμη των συναδέλφων μας στα Τέμπη, θύματα ενός προδιαγεγραμμένου εγκλήματος και όχι… θυσία όπως προσβλητικά χαρακτήρισε η κυβέρνηση!»

«Τσε Γκεβάρα, πρεσβευτής της Επανάστασης», του Νίκου Μόττα