Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Σουηδία: Πώς θα ξαναληστέψουμε το Δημόσιο και τα χρήματα των φορολογουμένων μετά την πανδημία;

Γράφει ο Πάνος Αλεπλιώτης //

Στις 28 Απριλίου οι μεγάλες επιχειρήσεις του Εμπορικού Επιμελητηρίου της Στοκχόλμης δημιούργησαν επιτροπή για να διερευνήσει “την επανέναρξη της οικονομίας” μετά την πανδημία και να κάνει προτάσεις στους πολιτικούς. Στην ουσία να ερευνήσει την αντιμετώπιση της βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης που καταστρέφει ένα τμήμα της καπιταλιστικής επιχειρηματικότητας γεγονός που ταυτόχρονα είναι απαραίτητο στοιχείο για την “ανανέωση” του καπιταλισμού.

Το ερώτημα θα μπορούσε από τους επιχειρηματίες και το πολιτικό προσωπικό τους να είναι: πως θα ληστέψουν ξανά το Δημόσιο και τα λεφτά των φορολογουμένων; Έχουν εμπειρία από αυτή την ληστεία άλλωστε.

Στην κρίση των ακινήτων του 90 στην Σουηδία δεκάδες χιλιάδες μικρές επιχειρήσεις έκλεισαν. Περίπου 400.000 άνθρωποι βγήκαν στην ανεργία.

Για τις τράπεζες και τους χρηματοπιστωτικούς οίκους ήταν εποχή κέρδους. Το κράτος εξασφάλισε την “επανεκκίνηση” χρηματοδοτώντας τράπεζες και επιχειρήσεις με δισεκατομμύρια χρήματα των φορολογουμένων. Το επιτόκιο δανεισμού των τραπεζών έφτασε το 500% και αυτές με την σειρά τους διπλασίασαν τα επιτόκια ληστεύοντας έτσι όλους τους δανειολήπτες κατοικίας.

Το ίδιο και στην διεθνή κρίση του 2008. Τότε οι χώρες της Βαλτικής και η Ουκρανία έγιναν “αποικίες” της Σουηδίας. Το κράτος μπήκε εγγυητής των επιχειρηματικών δανείων για τις επενδύσεις που ήταν η “λύση” της κρίσης.

Πώς; Βάζοντας παιδικούς σταθμούς, Νοσοκομεία, ολόκληρες κρατικές υπηρεσίες σαν εγγύηση.

Μετά την μεταφορά αυτού του πλούτου του λαού για επενδύσεις δεν χωρούσαν πια έξοδα για

αναπνευστήρες, εξοπλισμό προστασίας, μάσκες, εκπαιδευμένο προσωπικό, αποθήκευση φαρμάκων, επενδύσεις στην Υγεία και στην φροντίδα των γερόντων για να πάρουμε μόνο ένα πρόσφατο παράδειγμα.

Το πλούσιο ταμείο της Σουηδίας από δεκαετίες άγριας αλλά απαραίτητης, όπως έλεγαν φορολόγησης, άδειασε για τον λαό.

Έπρεπε όμως να βρεθεί και η χρυσόσκονη για να καλύψει την μεγάλη απάτη.

Ήταν η “ατομική ελευθερία”. “Μεγαλύτερες ευκαιρίες για περισσότερες εναλλακτικές λύσεις, ανανέωση, αποκέντρωση, λιγότερη γραφειοκρατία, λιγότερος κρατικός έλεγχος” ήταν εκφράσεις που μπήκαν στο πρόγραμμα του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος.

Η Σοσιαλδημοκρατία που επί έναν αιώνα πάσχιζε, όπως διακήρυττε, για το εισοδηματικό ανέβασμα του συνόλου, ανακάλυψε ξαφνικά “ποιοτικές πλευρές για να ανεβάσει το άτομο τις ευκαιρίες του για ανάπτυξη και εξέλιξη” στο ίδιο πρόγραμμα της.

Περισσότεροι άνθρωποι να ανοίξουν “τα ατομικά φτερά τους” διακήρυττε.

Τι συμβαίνει στην πράξη; Ευέλικτα ωράρια, ωρομίσθιοι, new public managment , όπου κοστολογείται η εργασία με την ώρα, έλλειψη προσωπικού στην Υγεία, ουρές στα “καλά” σχολεία του Κέντρου, άδεια από δασκάλους και μαθητές σχολεία της Επαρχίας, τα χρήματα των Συντάξεων, των Συνδικάτων και της φορολογίας να παίζονται στο χρηματιστήριο από τους ιδιωτικούς χρηματοπιστωτικούς μηχανισμούς και τους γιάπηδες..

Η γραφειοκρατία χτυπήθηκε; Διευθυντές, υψηλά στελέχη, οικονομολόγοι, δικηγόροι, γραμματείες και διευθύνσεις προσωπικού, Human resources, διαφημιστές αυξήθηκαν την δεκαετία του 2010 κατά 50% στο Δημόσιο. Καμία αντίστοιχη αύξηση στα παραγωγικά επαγγέλματα και στις υπηρεσίες.

Κοστίζει άλλωστε να ασχολείσαι με διαγωνισμούς, προμήθειες, νομικές προσφυγές, συμβούλους, εργολάβους και υπεργολάβους με όλες τις παράλληλες μαζικές ιδιωτικοποιήσεις και αποκρατικοποιήσεις.

Ο έλεγχος, η τήρηση στατιστικών στοιχείων, η σύγκριση τους, η αξιολόγηση τους μπήκαν σαν κυρίαρχη εργασιακή απασχόληση. Το ξέρουν καλά οι νοσοκόμες και οι δάσκαλοι. (έχουμε αναφερθεί για αυτά στο ΑΤΕΧΝΩΣ)

Η αποκέντρωση; Η πανδημία αποκάλυψε με τραγικές συνέπειες τις ευθύνες ασυνεννοησίας μεταξύ κράτους, Νομαρχίας και Δήμων. Αποκάλυψε την τρομερή ανισότητα επαρχίας και Κέντρου. Τους “φτωχούς” και “πλούσιους” Δήμους και Νομαρχίες. Την τεράστια διαφορά παροχής υπηρεσιών πληρώνοντας στην ουσία τον ίδιο φόρο.

“Να γίνεις αφεντικό του εαυτού σου” υποσχόταν από το 90 η Σοσιαλδημοκρατία.

Δημιουργεί ακόμη και τώρα ρίγη συγκινήσεων, στην εργατική αριστοκρατία του δημοσίου, της γραφειοκρατίας του κομματικού και συνδικαλιστικού μηχανισμού, να απεγκλωβιστούν όσο μπορούν από την λογική του “κράτους ευημερίας” και να λειτουργήσουν σαν επιχειρηματίες με δικαιοδοσίες και απολαβές όπως της “αριστοκρατίας” του ιδιωτικού τομέα των στελεχών των μονοπωλίων. Αυτό είναι το κίνητρο του ελεύθερου ανταγωνισμού μεταξύ των στελεχών του συστήματος.

Μόλις 12 χρόνια μετά η καινούργια κρίση υπερσυσσώρευσης κέρδους λέγεται πανδημία.

Η καινούργια, με το ίδιο άρωμα μπόχας του παρελθόντος, “επανεκκίνηση ” απευθύνεται στο ίδιο ακροατήριο και έχει σαν στόχο περαιτέρω ιδιωτικοποιήσεις, πιο ευέλικτες μορφές εργασίας, πιο αποδυναμωμένο δημόσιο, λιγότερη παραγωγή με αυτεπιστασία, μεγαλύτερη με εργολάβους.

Δισεκατομμύρια φοροαπαλλαγών, άτοκων δανείων, ενισχύσεων στο μεγάλο κεφάλαιο από χρήματα της φορολογίας των εργαζομένων έχουν ήδη εφαρμοστεί.

Για μια ακόμη φορά κλείνουν οι μικρές επιχειρήσεις, γενικεύεται η μείωση απασχόλησης και εισοδήματος…

Όποιο “μίγμα” και να ακολουθηθεί, όση χρυσόσκονη και να χρειαστεί πάλι η ουσία είναι και παραμένει η ίδια.

Αυτό το σύστημα έχει σαπίσει και στην παρακμή του παρασέρνει ιδέες, αισθήματα, υγεία και ζωές.

Πρέπει να αντικατασταθεί από το εργατικό κράτος όπου θα διοικούν αυτοί που παράγουν τον πλούτο και όχι τα παράσιτα και οι ληστές της παραγωγής.