• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Πώς ανέχεσαι ΝΑΖεΙς μαζί τους; – Δεν έχουμε δικαίωμα να ξεχάσουμε τι έκαναν οι δολοφόνοι της Χρυσής Αυγής

Σαν σήμερα 18 Σεπτεμβρίου 2013, ο Παύλος Φύσσας πέφτει νεκρός από τις μαχαιριές του Χρυσαυγίτη Ρουπακιά.  Η Χρυσή Αυγή, διά στόματος Ν. Μιχαλολιάκου, ανέλαβε την πολιτική ευθύνη της δολοφονίας:  «Σε ό,τι αφορά την πολιτική ευθύνη για τη δολοφονία στο Κερατσίνι την αναλαμβάνουμε, αλλά ποινική ευθύνη δεν υπάρχει», είπε συγκεκριμένα…

Είχε προηγηθεί η οργανωμένη δολοφονική επίθεση χρυσαυγιτών σε συνδικαλιστές, στελέχη του ΚΚΕ στο Πέραμα, επιβεβαιώνοντας ότι η Χρυσή Αυγή είναι το μαντρόσκυλο των αφεντικών απέναντι στους αγώνες και στις διεκδικήσεις των εργαζομένων, στην πολιτική πρωτοπορία του εργατικού κινήματος.

Η επίθεση στον Παύλο Φύσσα , που είχε σαν αποτέλεσμα το θανάσιμο τραυματισμό του, ήρθε σχεδόν μια βδομάδα μετά. Στο στόχαστρο των ταγμάτων εφόδου μπήκε το παιδί μιας λαϊκής οικογένειας, που κατήγγειλλε με τα τραγούδια του το δολοφονικό χαρακτήρα της Χρυσής Αυγής και καλούσε σε απομόνωση και αντιμετώπιση της φασιστικής οργάνωσης στις γειτονιές του Πειραιά.

Όπως έγραψε ένας γραφιάς του μουσικού χώρου και γνωστός του Παύλου, «ο Παύλος ήταν ένας μάγκας με την καλή έννοια, της λεβεντιάς, της ανθρωπιάς και του θάρρους. Ένα εργατόπαιδο, μουσικός του δρόμου, που νοιάζονταν για τους αδύναμους». Γιατί είχε στοχοποιηθεί τόσο πολύ από τους φασίστες; Για όλα αυτά και επειδή τους έδειχνε ότι δεν τους φοβάται.

Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου

Η περιγραφή της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα στο από τις 19/02/2014 πόρισμα των ανακριτριών για την άρση της ασυλίας των βουλευτών της Χρυσής Αυγής έχει ως εξής:

«Τις βραδινές ώρες της 17ης-9-2013, ο Ιωάννης Άγγος, ένας εκ των υπευθύνων ασφαλείας της τοπικής οργάνωσης της «Χρυσής Αυγής» στη Νίκαια, ευρισκόμενος στην καφετέρια Κοράλλι, στο Κερατσίνι Αττικής, ντυμένος με τη στρατιωτική αμφίεση, για την παρακολούθηση ποδοσφαιρικού αγώνα, διαπίστωσε ότι σε διπλανό του τραπέζι καθόταν, με μια ολιγομελή παρέα, στην οποία συμμετείχαν και δύο νεαρές γυναίκες, ο Παύλος Φύσσας, μουσικός και γνωστός στην περιοχή για τις αντίθετες προς τη Χρυσή Αυγή ιδεολογικές του απόψεις.

Μεταξύ 23.00 και 23.30 ο ανωτέρω Ιωάννης Άγγος ειδοποίησε τηλεφωνικώς τον επίσης κατηγορούμενο Ιωάννη Καζαντζόγλου, μέλος του πενταμελούς συμβουλίου τής ως άνω τοπικής οργάνωσης, για την παρουσία του Παύλου Φύσσα. Μετά ταύτα, με τηλεφωνικά μηνύματα, μέσω του ηλεκτρονικού υπολογιστή της Τ.Ο. Νίκαιας, ενεργοποιήθηκαν, μέσα σε δέκα πέντε λεπτά της ώρας περίπου, σαράντα και πλέον μέλη της «Χρυσής Αυγής», τα οποία έφθασαν στην περιοχή. Τα άτομα αυτά επέβαιναν σε δίκυκλες μοτοσικλέτες, εφοδιασμένα με κράνη, κοντάρια και σιδερογροθιές, ενώ ακολουθούσαν και άλλοι με αυτοκίνητα, όπως ο κατηγορούμενος Αθανάσιος Τσόρβας και ο Γεώργιος Ρουπακιάς, μέλος της ίδιας οργάνωσης και αναπληρωτής οικονομικός υπεύθυνος της Τ.Ο. Νίκαιας. Τα παραπάνω μέλη της «Χρυσής Αυγής» επιτέθηκαν στον Παύλο Φύσσα και την παρέα του, με συνέπεια να δημιουργηθεί κλίμα γενικότερης σύγχυσης, έντασης και εκφοβισμού του Παύλου Φύσσα, λόγω των προπηλακισμών, των ιαχών και των ύβρεων, καθώς και του ξυλοδαρμού κάποιων από τους φίλους του εκ μέρους κάποιων από τα μέλη της «Χρυσής Αυγής». Συγχρόνως, ο Γεώργιος Ρουπακιάς εισήλθε με το αυτοκίνητό του επί της οδού Παναγή Τσαλδάρη, κινούμενος αντίθετα προς το επιτρεπόμενο ρεύμα κυκλοφορίας, το παράτησε στο μέσον της οδού, εξήλθε απ’ αυτό βιαστικά και με ένα μαχαίρι, που έφερε μαζί του, περί ώρα 11.57, έπληξε τον Παύλο Φύσσα επανειλημμένως στο αριστερό ημιθωράκιο, το ύψος της καρδιάς, με συνέπεια να επέλθει ο θάνατός του».

Δεν έχουμε δικαίωμα να ξεχάσουμε τι έκαναν οι δολοφόνοι της Χρυσής Αυγής

«Δεν είναι μόνο ο φονιάς που τον μαχαίρωσε, αλλά κι εκείνος που του όπλισε το χέρι, που δικάζεται, μια ολόκληρη οργάνωση. Δεν είναι το πρόβλημα μόνο ο πληρωμένος εκτελεστής, αλλά αυτή η εγκληματική οργάνωση που βρίσκεται στο Κοινοβούλιο» (Συνέντευξη μητέρας Παύλου Φύσσα).

Δεν ξεχνούμε την εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής, που αντικειμενικά συνοδεύει τη ναζιστική ρατσιστική της ιδεολογία.

Οι δολοφόνοι ζουν ανάμεσά μας.

Δε σταματάμε. Δε φοβόμαστε.  Τον πολεμούμε το φασισμό, ανοιχτά, με όποιον τρόπο μπορούμε.

Πολεμούμε και τη μήτρα που τον γεννά, γιατί

«Του φασίστα χέρι αν σηκωθεί,
την πυγμή του καπιταλιστή
δοκιμάζει πάνω στο λαό,
που τον θέλει έρμο και σκυφτό».