Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Ρε, πού ζούμε!!! Τι άλλο θα ακούσουμε…

Ακούγοντας τις δηλώσεις υπουργών της κυβέρνησης Μητσοτάκη, με αφορμή τα νέα μέτρα για την αναχαίτιση -υποτίθεται- του κορονοϊού, δικαιολογημένα αναρωτιέσαι αν ζεις σε μια κοσμική χώρα ή σε ένα θεοκρατικό καθεστώς.

Την ώρα που το λιανεμπόριο και η εστίαση μπαίνουν σε έναν νέο κύκλο lockdown, με αποκλειστική ευθύνη της κυβέρνησης, υπουργοί της κυβέρνησης με περίσσιο θράσος προσπαθούν να δικαιολογήσουν την εξαίρεση της Εκκλησίας από τα όποια μέτρα:

Πέτσας: Το να πάει κάποιος στην εκκλησία είναι πιο αναγκαίο από το να αγοράσει ρούχα…

Γεωργιάδης: Δεν μπορεί να εξισώνεται η πίστη με το κομμωτήριο…

(Δεν αποκλείουμε να βγει έτερος υπουργός να πει ότι η μεταλαβιά είναι πιο αναγκαία από την τροφή… )

Για να καταλάβουμε την παραδοξότητα των νέων μέτρων σε σχέση με την εξαίρεση της Εκκλησίας (όπου βγάζουν τη μάσκα για να φιλήσουν την εικόνα και κοιωνούν με το ίδιο κουταλάκι…) αρκούν δύο παραδείγματα.

α) Για πολιτική γάμο στο δημαρχείο χρειάζονται οι καλεσμένοι rapid test, για θρησκευτικό στην εκκλησία όχι

β) Μπορεί κάποιος ελεύθερα να παραστεί στην εξόδιο ακολουθία συνανθρώπου του, όμως για να πιει τον καφέ της παραγηροριάς στο διπλανό καφενείο, χρειάζεται rapid test.

Όταν η ίδια η κυβέρνηση με τα μέτρα που λαμβάνει, και οι υπουργοί της με τις δηλώσεις τους καλλιεργούν τον αναορθολογισμό, τότε μην απορούμε που ένα σημαντικό ποσοστό ανένδωτων ανεμβολίαστων δηλώνει σε δημοσκόπηση ότι θα κάνει το εμβόλιο μόνο αν του του το πει άνθρωπος της Εκκλησίας που του έχει εμπιστοσύνη…

Τελικά, κυκλοφορούν ανάμεσά μας ή μήπως κυκλοφορούμε ανάμεσά τους;
vivlio mpelogiannis