Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Ρωσία: Εκδηλώσεις για την αντιφασιστική νίκη των λαών με επιχείρηση καπηλείας για να «ξεπλυθεί» ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος | Πορείες του «Αθάνατου Συντάγματος»

Μεγά­λες εκδη­λώ­σεις πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν χτες στη Ρωσία και σε άλλες χώρες της πρώ­ην ΕΣΣΔ για τα 77 χρό­νια από την Αντι­φα­σι­στι­κή Νίκη των Λαών (9η Μάη 1945), μετα­ξύ άλλων με την καθιε­ρω­μέ­νη στρα­τιω­τι­κή παρέ­λα­ση στη Μόσχα, κατα­θέ­σεις στε­φά­νων σε μνη­μεία για τους πεσό­ντες Σοβιε­τι­κούς στρα­τιώ­τες και τους μαχη­τές του αγώ­να κατά του ναζι­σμού, πορεί­ες σε δεκά­δες πόλεις με φωτο­γρα­φί­ες στρα­τιω­τών και αντι­στα­σια­κών αγωνιστών.

Από την πλευ­ρά της ρωσι­κής κυβέρ­νη­σης, βέβαια, η πάγια εδώ και χρό­νια προ­σπά­θεια να καπη­λευ­τεί την ηρω­ι­κή πάλη και θυσία εκα­τομ­μυ­ρί­ων ανθρώ­πων από όλους τους λαούς της ΕΣΣΔ για να «ντύ­σει» τους στό­χους της ρωσι­κής αστι­κής τάξης, «απο­γειώ­θη­κε» ακό­μα περισ­σό­τε­ρο, όπως ήταν ανα­με­νό­με­νο, προ­κει­μέ­νου να «ξεπλυ­θεί» και να δικαιο­λο­γη­θούν η σημε­ρι­νή ρωσι­κή εισβο­λή και ο ιμπε­ρια­λι­στι­κός πόλε­μος στην Ουκρανία.

Σε αυτό το πλαί­σιο κινή­θη­κε η ομι­λία του Ρώσου Προ­έ­δρου Βλ. Πού­τιν κατά την έναρ­ξη της χτε­σι­νής στρα­τιω­τι­κής παρέ­λα­σης στην Κόκ­κι­νη Πλα­τεία της Μόσχας.

Ομιλία Πούτιν για την 9η του Μάη: Καπηλεύτηκε τη θυσία των λαών της ΕΣΣΔ για να “ξεπλύνει” τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία

Σε μια προ­σπά­θεια — με τα σοβιε­τι­κά και κομ­μου­νι­στι­κά σύμ­βο­λα σε πρώ­το πλά­νο — να παρο­μοιά­σει τον μεγα­λειώ­δη, ηρω­ι­κό αγώ­να του σοβιε­τι­κού λαού κατά της ναζι­στι­κής Γερ­μα­νί­ας και άλλων καπι­τα­λι­στι­κών κρα­τών με τη σημε­ρι­νή ρωσι­κή επι­χεί­ρη­ση στην Ουκρα­νία για τα συμ­φέ­ρο­ντα των ρωσι­κών μονο­πω­λια­κών ομί­λων, ο Πού­τιν συνε­χά­ρη τους βετε­ρά­νους για τη μέρα της «μεγά­λης νίκης», αλλά και τους «εθε­λο­ντές» και τα ρωσι­κά στρα­τεύ­μα­τα που πολε­μούν για το Ντον­μπάς. Αντί­στοι­χα, επι­κα­λέ­στη­κε τον ηρω­ι­σμό των Σοβιε­τι­κών κατά τον Β’ Παγκό­σμιο Πόλε­μο, που έπε­σαν υπε­ρα­σπι­ζό­με­νοι τη σοσια­λι­στι­κή πατρί­δα, για να παρο­τρύ­νει τον στρα­τό να νική­σει στην ιμπε­ρια­λι­στι­κή σύγκρου­ση στην Ουκρανία.

«Η υπε­ρά­σπι­ση της πατρί­δας, όταν απο­φα­σί­ζε­ται η μοί­ρα της, ήταν ανέ­κα­θεν ιερή» και «σήμε­ρα πολε­μά­τε για τον λαό μας στο Ντον­μπάς, για την ασφά­λεια της Ρωσί­ας, για την πατρί­δα μας», τόνι­σε, ανα­φέ­ρο­ντας πως δεν επε­τρά­πη στους βετε­ρά­νους των ΗΠΑ να πάρουν μέρος στην παρέλαση.

Ο ίδιος σημεί­ω­σε ότι ο κίν­δυ­νος ο ιμπε­ρια­λι­στι­κός πόλε­μος να επε­κτα­θεί και να εξε­λι­χθεί σε μια παγκό­σμια σύγκρου­ση μέρα με τη μέρα αυξά­νε­ται, ενώ ισχυ­ρί­στη­κε ότι πρέ­πει να απο­φευ­χθεί «η επα­νά­λη­ψη της φρί­κης ενός νέου παγκό­σμιου πολέμου».

9η Μάη: ημέρα νίκης του ελευθερωτή της ανθρωπότητας Κόκκινου Στρατού – 75η ημέρα ντροπής του ρωσοΝΑΤΟικού πολέμου στα εδάφη της Ουκρανίας

Ο Πού­τιν υπο­στή­ρι­ξε ότι η επέμ­βα­ση της Ρωσί­ας στην Ουκρα­νία ήταν απα­ραί­τη­το και «χρο­νι­κά κατάλ­λη­λο» μέτρο, επει­δή η Δύση «προ­ε­τοι­μα­ζό­ταν για εισβο­λή στη γη μας, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της Κρι­μαί­ας», επο­μέ­νως με την εισβο­λή «η Ρωσία έκα­νε προ­λη­πτι­κή από­κρου­ση στον εισβο­λέα», προ­σθέ­το­ντας πως όλα τα στοι­χεία απο­δεί­κνυαν ότι είναι ανα­πό­φευ­κτη η αντιπαράθεση.

Ο Ρώσος Πρό­ε­δρος κατη­γό­ρη­σε επί­σης το ΝΑΤΟ ως μια «προ­φα­νή απει­λή για τη Ρωσία», που προ­σπα­θού­σε να δημιουρ­γή­σει απει­λές στα σύνο­ρα της Ρωσί­ας. Οπως είπε, τον περα­σμέ­νο χρό­νο υπήρ­ξαν εντά­σεις με άλλα ευρω­παϊ­κά έθνη και το ΝΑΤΟ και υπο­στή­ρι­ξε ότι η Ρωσία «προ­έ­τρε­ψε την Ευρώ­πη να βρει έναν δίκαιο συμ­βι­βα­σμό, αλλά δεν ήθε­λαν να μας ακούσουν».

«Στο Κίε­βο έλε­γαν ότι μπο­ρεί να απο­κτή­σουν πυρη­νι­κά όπλα και το ΝΑΤΟ άρχι­σε να εξε­ρευ­νά τα εδά­φη που ήταν κοντά μας, και αυτό έγι­νε προ­φα­νής απει­λή για τη χώρα μας και για τα σύνο­ρά μας. Ολα μας έλε­γαν ότι υπάρ­χει ανά­γκη να πολε­μή­σου­με», σημεί­ω­σε. «Καλέ­σα­με τη Δύση για διά­λο­γο, αλλά δεν αντα­πο­κρί­θη­κε», συμπλήρωσε.

Πορείες και εκδηλώσεις σε άλλες χώρες και στην Ουκρανία

Στη Μόσχα και σε πολ­λές άλλες ρωσι­κές πόλεις έγι­ναν μαζι­κές πορεί­ες του λεγό­με­νου «Αθά­να­του Συντάγ­μα­τος», με τη συμ­με­το­χή συγ­γε­νών όσων πολέ­μη­σαν στον Β’ Παγκό­σμιο Πόλε­μο, κρα­τώ­ντας πλα­κάτ με τη φωτο­γρα­φία τους.

Πορεί­ες του «Αθά­να­του Συντάγ­μα­τος» και άλλες εκδη­λώ­σεις διορ­γα­νώ­θη­καν επί­σης σε πρώ­ην σοβιε­τι­κές δημο­κρα­τί­ες, μετα­ξύ άλλων σε Καζακ­στάν, Κιρ­γι­στάν, Λευ­κο­ρω­σία, Τατζι­κι­στάν, Ουζ­μπε­κι­στάν, Μολ­δα­βία, Αρμε­νία κ.α. αλλά και σε άλλες ευρω­παϊ­κές χώρες, ιδιαί­τε­ρα όπου υπάρ­χουν κοι­νό­τη­τες μετα­να­στών από τη Ρωσία και άλλες πρώ­ην σοβιε­τι­κές δημοκρατίες.

Φέτος επί­σης πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν αντί­στοι­χες πορεί­ες και εκδη­λώ­σεις σε περιο­χές της νότιας και ανα­το­λι­κής Ουκρα­νί­ας, που έχουν κατα­λη­φθεί από τις ρωσι­κές δυνά­μεις, όπως στη Χερ­σώ­να, στη Μελι­τό­πο­λη, στο Μπερ­ντιάνσκ κ.α., καθώς και σε περιο­χές του Ντον­μπάς που πέρα­σαν στον έλεγ­χο των φιλο­ρώ­σων αυτο­νο­μι­στών, όπως στη Μαριού­πο­λη.

Στη Γεωρ­γία ο επι­κε­φα­λής του Ενο­ποι­η­μέ­νου Κομ­μου­νι­στι­κού Κόμ­μα­τος, Τιμούρ Πίπια, κατήγ­γει­λε πως η αστυ­νο­μία ζήτη­σε από δια­δη­λω­τές του Κόμ­μα­τος να απο­μα­κρύ­νουν την κόκ­κι­νη σημαία με το σφυ­ρο­δρέ­πα­νο, επει­δή είναι κομ­μου­νι­στι­κό σύμ­βο­λο. Μετά την άρνη­ση των δια­δη­λω­τών επι­βλή­θη­κε πρό­στι­μο στον Τ. Πίπια.

Στην Πολω­νία, φιλο-ουκρα­νοί δια­δη­λω­τές πέτα­ξαν κόκ­κι­νη μπο­γιά στον Ρώσο πρέ­σβη και δεν του επέ­τρε­ψαν να κατα­θέ­σει στε­φά­νι σε μνη­μείο για τους Σοβιε­τι­κούς στρα­τιώ­τες στη Βαρ­σο­βία, προ­κα­λώ­ντας την έντο­νη αντί­δρα­ση του ρωσι­κού ΥΠΕΞ.

Το «Αθάνατο Σύνταγμα»

(ρωσι­κά: Бессмертный полк ‑Bessmertniy Polk) είναι μια μαζι­κή πολι­τι­κή εκδή­λω­ση που διορ­γα­νώ­νε­ται σε μεγά­λες πόλεις της Ρωσί­ας (και σε όλο τον κόσμο) κάθε 9η Μαΐ­ου κατά τη διάρ­κεια των εορ­τα­σμών της Ημέ­ρας της Νίκης. Είναι επί­σης ένας δημό­σιος μη κερ­δο­σκο­πι­κός οργα­νι­σμός, που δημιουρ­γή­θη­κε στη Ρωσία σε «εθε­λο­ντι­κή» βάση με στό­χο να κρα­τά­ει –υπο­τί­θε­ται ζωντα­νή την ιστο­ρι­κή μνή­μη “εργα­ζο­μέ­νων και νοι­κο­κυ­ραί­ων, του προ­σω­πι­κού των ενό­πλων δυνά­με­ων, των «επα­να­στα­τών», των αντι­στα­σια­κών οργα­νώ­σε­ων (;;) των βετε­ρά­νων του πολέ­μου και του προ­σω­πι­κού επι­βο­λής του νόμου και έκτα­κτης ανά­γκης”. Μαζι­κές πορεί­ες 10άδων χιλιά­δων ετε­ρό­κλη­των στοι­χεί­ων στις μεγά­λες πόλεις (Λένι­γκραντ πχ. νυν Αγ. Πετρού­πο­λη), με τους συμ­με­τέ­χο­ντες να φέρουν φωτο­γρα­φί­ες συγ­γε­νών ή/και οικο­γε­νεια­κών φίλων που υπη­ρέ­τη­σαν, στις σοβιε­τι­κές ένο­πλες δυνά­μεις κατά τη διάρ­κεια του Β’ Παγκο­σμί­ου Πολέμου.

Ακό­μη και πριν εμφα­νι­στεί το όνο­μα, παρό­μοιες ενέρ­γειες οργα­νώ­θη­καν σε ορι­σμέ­νες πόλεις της ΕΣΣΔ. Η παλαιό­τε­ρη γνω­στή πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε το 1965, σημα­το­δο­τώ­ντας την 20ή  επέ­τειο, όταν μαθη­τές του σχο­λεί­ου 121 του Νοβο­σι­μπίρσκ περ­πά­τη­σαν στους δρό­μους της πόλης με φωτο­γρα­φί­ες συμ­με­τε­χό­ντων στον πόλε­μο. Το 1981, στην Πλα­τεία Αγω­νι­στών της Επα­νά­στα­σης στην Τέχνη, μια πομπή μητέ­ρων με μαύ­ρες ρόμπες με πορ­τρέ­τα των νεκρών γιων τους  πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε στην Περι­φέ­ρεια του Ροστόφ.

Στα μετα­σο­βιε­τι­κά χρό­νια –μετά την καπι­τα­λι­στι­κή παλι­νόρ­θω­ση, παρό­μοια γεγο­νό­τα έλα­βαν χώρα τόσο στη Ρωσία όσο και σε μια σει­ρά από άλλες χώρες. Από την Ιερου­σα­λήμ το 1999, όταν πολί­τες βγή­καν στους δρό­μους πορ­τρέ­τα στρα­τιω­τών την Ημέ­ρα της Νίκης μέχρι το 2007, όταν ο Πρό­ε­δρος του Συμ­βου­λί­ου Βετε­ρά­νων της Περι­φέ­ρειας Tyumen, Gennady Ivanov, πήρε μέρος  σε μια παρά­τα όπου κρα­τού­σαν φωτο­γρα­φί­ες με τον ίδιο να κλώ­θει την ιδέα οργά­νω­σης μιας «Παρέ­λα­ση των Νικη­τών», στην οποία πολί­τες με πορ­τρέ­τα των συγ­γε­νών τους στην πρώ­τη γραμ­μή θα κινού­νται στους κεντρι­κούς δρό­μους της πρώ­ην σοβιε­τι­κής επι­κρά­τειας. Μετά από δύο χρό­νια αργό­τε­ρα πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε σε ~20\25 περιο­χές, ενώ το 2010, με πρω­το­βου­λία της Αντι­δη­μάρ­χου της Μόσχας, Λιου­ντμί­λα Σβέ­τσο­βα και στην πρω­τεύ­ου­σα της Ρωσί­ας με συμ­με­το­χή βετεράνων.

Το 2011, όταν πλέ­ον εξε­λί­χτη­κε σε μια παρά­τα χωρίς νόη­μα για την ιστο­ρι­κή μνή­μη (οι βετε­ρά­νοι του 2ου παγκό­σμιου άρχι­σαν να απέ­χουν) αστοί δημο­σιο­γρά­φοι (Sergey Lapenkov, Sergey Kolotovkin, Igor Dmitriev κά.) στο πνεύ­μα και της αργί­ας εκεί­νη τη μέρα δημιούρ­γη­σαν έναν επί­ση­μο οργα­νι­σμό, με την 9η Μαΐ­ου 2012 ημε­ρο­μη­νία γέν­νη­σης του κινή­μα­τος στη σύγ­χρο­νη μορ­φή του ως Αθά­να­το Σύνταγ­μα, με πρό­βα τζε­νε­ρά­λε τη συμ­με­το­χή στο Τομσκ (μία από τις παλαιό­τε­ρες σιβη­ρι­κές ρωσι­κές πόλεις, με ~500.00 — κατοί­κους, 3.500 χιλιό­με­τρα από τη Μόσχα) περισ­σό­τε­ρων από 6.000 λαού, με πάνω από 2.000 πορ­τρέ­τα συγ­γε­νών τους στον Μεγά­λο Πατριω­τι­κό Πόλε­μο πόλεμο.

Από τη σύλ­λη­ψη της το 2007, η πρω­το­βου­λία έτυ­χε άνευ προη­γου­μέ­νου υπο­στή­ρι­ξης. Η κάλυ­ψη σε περι­φε­ρεια­κά και ομο­σπον­δια­κά ΜΜΕ οδή­γη­σε στη δημο­τι­κό­τη­τα της ιδέ­ας και μετά τον Μάιο του 2012, μια κοι­νό­τη­τα συντο­νι­στών από δια­φο­ρε­τι­κές πόλεις και χώρες άρχι­σε να δια­μορ­φώ­νε­ται (15 πόλεις της Ρωσί­ας Δεκέμ­βρη του 2012, που μέχρι τον Φεβρουά­ριο του 2013, είχε αυξη­θεί σε 30 και επε­κτά­θη­κε επί­σης σε Ουκρα­νία, Καζακ­στάν και …Ισρα­ήλ!)

Το 2015, το «Αθά­να­το Σύνταγ­μα» αγκά­λια­σε 1.150 πόλεις 17 χωρών και το 2016 42 χώρες και οι διορ­γα­νω­τές της Μόσχας στή­ρι­ξαν πορεία του στην Κόκ­κι­νη Πλατεία…

Ο πόλεμος στην Ουκρανία καλά κρατεί

(9 Μαΐ­ου 2022)

«Είμα­στε Ρώσοι, ο Θεός είναι μαζί μας» και σημαί­ες Z | πώς παρέ­λα­σε το «Αθά­να­το Σύνταγ­μα» στην Αγία Πετρούπολη

Αυτό το μήνυ­μα (υλι­κο) δημιουρ­γεί­ται και (η) δια­νέ­με­ται από ρώσι­κα και ξένα ΜΜΕ, ενώ κάποιοι βγή­καν λαύ­ροι να υπο­στη­ρί­ξουν τις ενέρ­γειες του ρωσι­κού στρα­τού στην Ουκρα­νία. Τίπο­τα δεν θυμί­ζει τη δρά­ση επι­νο­ή­θη­κε ως «μη εμπο­ρι­κή, μη πολι­τι­κή και μη κρα­τι­κή πρω­το­βου­λία πολιτών».

Την Ημέ­ρα της Νίκης, σύμ­φω­να με το ΥπΕσ. της Ρωσί­ας, περισ­σό­τε­ροι από ένα εκα­τομ­μύ­ριο άνθρω­ποι συμ­με­τεί­χαν στη δρά­ση του στην Αγία Πετρού­πο­λη – με πορεία από την πλα­τεία Alexander Nevsky στην Dvortsovaya. Κορ­δέ­λες του Αγί­ου Γεωρ­γί­ου με τη μορ­φή του γράμ­μα­τος Z, σερ­πα­ντί­νες και πατριω­τι­κά τρα­γού­δια για τα «γκρί­ζα μαλ­λιά — ψυχή» (σσ. σαν το δικό μας μαύ­ρα μαλ­λιά –μαλ­λιά κορά­κου χρώ­μα) που κανείς δεν κατά­λα­βε, ακό­μη και για «σλα­βι­κή φυλή»

Φαντα­στεί­τε το …κάποια στιγ­μή έτοι­μο ένα πορ­τρέ­το μιας προ­για­γιάς για να τιμη­θεί –υπο­τί­θε­ται η μνή­μη της στη λεω­φό­ρο Νέφ­σκι μέσα από τις τάξεις του «Αθά­να­του Συντάγ­μα­τος», με παγω­μέ­νο τον άνε­μο, στρο­φή στο Κανά­λι του Χει­μώ­να …πλα­τεία Ερμι­τάζ, με αξιο­πρε­πή συμε­το­χή και όλοι κοι­τά­ζουν τη μεγά­λη σκη­νή. Και ακούνε…

«Μέσα από τη χιλιε­τία, η σλα­βι­κή φυλή,
Ποιος είδε προ­βλή­μα­τα, ποιος γνώ­ρι­σε το βάρος,
Από τις στά­χτες ανα­δύ­θη­κε μια μεγά­λη δύναμη
Προς φθό­νο των εχθρών και των ηρώ­ων για δόξα.
Κάποιος δεν μας προ­σέ­χει πεισματικά,
Προ­σπα­θούν να νική­σουν, αλλά εμείς
γινό­μα­στε μόνο πιο δυνατοί!».

Κάτω από τη μνη­μειώ­δη γλυ­πτι­κή σύν­θε­ση “Άρμα της Δόξας” στην αψί­δα του Γενι­κού Επι­τε­λεί­ου ένδο­ξοι άνδρες με στρα­τιω­τι­κή στο­λή. Τρα­γου­δούν δυνα­τά το τρα­γού­δι “είμαι Ρώσος”, το οποίο κάπο­τε συνέ­θε­σε ένας ελά­χι­στα γνω­στός (σσ. ο Vladimir Thyssen, που — παρε­μπι­πτό­ντως, πέρα­σε τα παι­δι­κά και νεα­νι­κά του χρό­νια στην Ουκρα­νία και έλα­βε τη μου­σι­κή του εκπαί­δευ­ση στο Πολι­τι­στι­κό και Εκπαι­δευ­τι­κό Σχο­λείο του Χάρ­κο­βο και τώρα ζει στη Γερμανία).

Ο προ­τζέ­κτο­ρας, εν τω μετα­ξύ, μετα­δί­δει ένα συγκι­νη­τι­κό βίντεο — ένα απλό σλάιντ σόου, σαν να ήταν βια­στι­κά κολ­λη­μέ­νο μερι­κές ώρες πριν …Μαύ­ρη Θάλασ­σα, η γέφυ­ρα της Κρι­μαί­ας γίνε­ται άσπρη, η νεα­ρή Μεντ­βέ­ντε­βα πηδά ένα τρι­πλό παλ­τό από δέρ­μα προ­βά­του, απο­μα­κρύ­νει το πόδι της από την Ολυ­μπια­κή Αρκού­δα του 1980, συντρί­βει τους αντι­πά­λους της Κόκ­κι­νης Μηχα­νής στον πάγο και ίπτα­ται πανέ­μορ­φη. Στη συνέ­χεια — βολές είτε από στρα­τιω­τι­κές ασκή­σεις είτε από το μέτω­πο: τανκς δια­σχί­ζουν το κίτρι­νο πεδίο, το φρύ­δι ενός ελεύ­θε­ρου σκο­πευ­τή συσπάται.

Ξαφ­νι­κά — μια φωτο­γρα­φία του Γκα­γκά­ριν, η οποία αντι­κα­θί­στα­ται αμέ­σως από πορ­τρέ­τα του Τολ­στόι και του Αλέ­ξαν­δρου Νιέφ­σκι. Ο Βισό­τσκι εμφα­νί­ζε­ται στην οθό­νη με μια κιθά­ρα, ακο­λου­θού­με­νος από έναν θλιμ­μέ­νο Τσόι. Κάδρα μαζί του ανα­δύ­ο­νται στο ρεφρέν…

«Δεν είμαι σαν τους άλλους!
Δεν μπο­ρείς να κατα­λά­βεις την γκρι­ζο­μάλ­λα ψυχή μου!
Είμαι αυτός που αντέ­χει τα πάντα
Και ξέρει ότι δεν θα μας προ­φτά­σουν, είμαι Ρώσος!».

Κοι­τάξ­τε γύρω σας: στις τάξεις του «Αθά­να­του Συντάγ­μα­τος», που απλώ­νε­ται στην πλα­τεία του Παλα­τιού και στον Κήπο του Αλε­ξάν­δρου, το πανό γίνε­ται λευ­κό — «Είμα­στε Ρώσοι — ο Θεός είναι μαζί μας!». Ριγέ πανό Εθνικο_Απελευθερωτικού Κινή­μα­τος κυμα­τί­ζουν κοντά (σσ. πρό­κει­ται για ένα ακρο­δε­ξιό κόμ­μα του οποί­ου η απο­στο­λή στον επί­ση­μο ιστό­το­πο δια­τυ­πώ­νε­ται ως «απε­λευ­θέ­ρω­ση της Ρωσι­κής Ομο­σπον­δί­ας από την αποι­κια­κή εξάρ­τη­ση των Ηνω­μέ­νων Πολι­τειών με την απο­κα­τά­στα­ση της κυριαρ­χί­ας μέσω δημο­ψη­φί­σμα­τος για την αλλα­γή του Συντάγματος».

Μαζί υπάρ­χουν και οι απλοί άνθρω­ποι που έχουν έρθει για να απο­τί­σουν φόρο τιμής στη θυσία που έκα­ναν οι πρό­γο­νοί τους πριν από οκτώ δεκα­ε­τί­ες. Και στο ρεφρέν εκτε­λούν πολύ πιο κατάλ­λη­λες μου­σι­κές συν­θέ­σεις — για παρά­δειγ­μα, “Katyusha” και “Smuglyanka”.

Με το ένα χέρι η γυναί­κα σφίγ­γει τα δάχτυ­λα του οκτά­χρο­νου γιου της και με το άλλο μια φωτο­γρα­φία ενός άντρα με στρα­τιω­τι­κή στο­λή. Το αγό­ρι τρα­βά­ει ένα χακί σκου­φά­κι πάνω από τα αυτιά του και ανα­τρι­χιά­ζει στον αέρα. Βρι­σκό­μα­στε στον κήπο του Αλεξάνδρου.

- Αυτός είναι ο προ­πάπ­πους μας, πολέ­μη­σε κοντά στο Κουρσκ. Τραυ­μα­τί­στη­κε πρώ­τα στο πόδι και μετά πέθα­νε. Χάρη σε αυτόν ζού­με, το ξέρου­με, το θυμό­μα­στε. Ζού­με … Πρό­σφα­τα μετα­κο­μί­σα­με στην Αγία Πετρούπολη.
— Θέλω (γνέ­φει στο αγό­ρι) να θυμά­ται το κατόρ­θω­μα του προ­πάπ­που του.
Για­τί να θυμάται;
— Λοι­πόν, πώς. Για να εκτι­μή­σου­με αυτό που έχου­με τώρα. Να αγα­πά την πατρί­δα του, να χαί­ρε­ται τον γαλή­νιο ουρα­νό, τον ήλιο, όσα έχει…
Για να κατα­λά­βου­με πόσο τρο­με­ρός μπο­ρεί να είναι ο πόλεμος…
— Ναι ναι! (με χαρά το αγόρι).
Ουκρανία…
— Και τι σχέ­ση έχει αυτό; .. (περ­νά λίγος χρό­νος) ΝΑΙ! Υπέρ –με νύχια και με δόντια. Οι δικοί μας άνθρω­ποι είναι εκεί. Αλλά δεν είμα­στε εδώ για αυτό …μέρα της Νίκης σήμε­ρα (φεύ­γει).

Ο σύζυ­γος φωτο­γρα­φί­ζε­ται με φόντο το Χει­με­ρι­νό Παλά­τι. Στα χέρια του υπάρ­χουν ασπρό­μαυ­ρες φωτο­γρα­φί­ες στρα­τιω­τών του Κόκ­κι­νου Στρα­τού: του λοχία Βλα­ντι­μίρ Μολόν­τσοφ και του υπο­λο­χα­γού Νικο­λάι Στρι­ζά­κοφ. Οι κορ­δέ­λες του Αγί­ου Γεωρ­γί­ου γίνο­νται κόκ­κι­νες κατά μήκος της άκρης των φωτο­γρα­φιών με το γράμ­μα Ζ. Το ζευ­γά­ρι χαμογελάει.

Σε κοντι­νή από­στα­ση, η εται­ρεία promotion ηχο­γρα­φεί ένα συλ­λο­γι­κό βίντεο.

«Λοι­πόν, πάμε, στο ρεφρέν. Για τη νίκη! Η νίκη θα είναι δική μας!!!»

Μια για­γιά στέ­κε­ται κοντά, κρα­τώ­ντας γαρί­φα­λα και μια ρακέ­τα του τένις, στην οποία είναι κολ­λη­μέ­νη μια ασπρό­μαυ­ρη φωτο­γρα­φία νεα­ρής γυναί­κας ‑στο πίσω μέρος, λωρί­δες κολ­λη­τι­κής ται­νί­ας σχη­μα­τί­ζουν το γράμ­μα Z.

Άνδρες περ­νούν μπρο­στά με ένα μεγά­λο κιτρι­νό­μαυ­ρο πανό, όλα με το ίδιο λατι­νι­κό γράμ­μα και την υπο­γρα­φή με νόη­μα «Η εργα­σία θα ολο­κλη­ρω­θεί». Ξεχω­ρί­ζει έντο­να με φόντο τα κόκ­κι­να πανό της Νίκης, ενώ στους γκρί­ζους φρά­χτες κατά μήκος των πεζο­δρο­μί­ων, στε­λέ­χη της Εθνι­κής Φρου­ράς και της αστυ­νο­μί­ας παρα­κο­λου­θούν ‑όλοι με κορ­δέ­λα του Αγί­ου Γεωρ­γί­ου στο στή­θος τους, σε ζιγκ-ζαγκ μοτί­βο. Μπο­ρεί κανείς να φαντα­στεί πώς σήμε­ρα το πρωί ένας από αυτούς τελεί­ω­σε βια­στι­κά τον καφέ του, γυά­λι­σε τα παπού­τσια του και έψα­ξε για μια ριγέ κορ­δέ­λα στην ντου­λά­πα. Και μετά, κρα­τώ­ντας μια καρ­φί­τσα ανά­με­σα στα δόντια του, σκέ­φτη­κε για μερι­κά δευ­τε­ρό­λε­πτα αν να στρί­ψει ένα παρα­δο­σια­κό φιό­γκο ή κάτι πιο ευκαιριακό.

Οι άνθρω­ποι στην πορεία φωνά­ζουν κάθε τόσο «Ρωσία!- Ρωσία!». Παρε­μπι­πτό­ντως, δεν υπάρ­χουν σχε­δόν καθό­λου αφί­σες που να σχε­τί­ζο­νται με όσα συμ­βαί­νουν στην Ουκρανία…
Μην ξεχνά­με ότι η δρά­ση του «Αθά­να­του Συντάγ­μα­τος», επι­νο­ή­θη­κε το 2012 ως μη κερ­δο­σκο­πι­κή, μη πολι­τι­κή και μη κρα­τι­κή πολι­τι­κή πρω­το­βου­λία — όλα εντά­ξει… Και ο πόλε­μος καλά κρα­τεί –για τη Ρωσία ρε γαμώτο!

Μοι­ρα­στεί­τε το:

Μετάβαση στο περιεχόμενο