Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Σάντορ Κότσις, ο «χρυσοκέφαλος»

Ο κορυ­φαί­ος σκό­ρερ της Ουγ­γα­ρί­ας, Σάντορ Κότσις, ένας ποδο­σφαι­ρι­στής με 450 γκολ σε 475 επί­ση­μους αγώ­νες και κάμπο­σα ακό­μα σε φιλι­κά με συλ­λό­γους και εθνι­κή ομά­δα. Ο άνθρω­πος «με το χρυ­σό κεφά­λι» όπως τον χαρα­κτή­ρι­ζαν λόγω της ικα­νό­τη­τάς του να σκο­ρά­ρει με αυτόν τον τρό­πο, πεθαί­νει σε ηλι­κία 49 ετών, μια ημέ­ρα σαν σήμε­ρα το 1978. Ο Κότσις υπήρ­ξε συμπαί­κτ­της και σχε­δόν συνο­μή­λι­κος με τον Φέρεντς Πού­σκας στην εθνι­κή, με την οποία αγω­νί­στη­κε 68 φορές και σκό­ρα­ρε 75 γκολ (με συνο­λι­κά επτά 7 χατ τρικ).

Ο Κότσις γεν­νή­θη­κε στις 21 Σεπτεμ­βρί­ου 1929 στη Βου­δα­πέ­στη. Ο Κότσις σε ηλι­κία 14 ετών, μπή­κε στο ρόστερ της ομά­δας Κόμπα­νι, ενώ το 1945 μετα­πή­δη­σε στην Φερεν­τσβά­ρος με την οποία αγω­νί­στη­κε για πέντε συνα­πτά έτη. Πέντε χρό­νια αργό­τε­ρα κι αφού πρώ­τα είχε μπει στον ουγ­γρι­κό στρα­τό, πήρε μετα­γρα­φή για την Χόν­βεντ όπου συνά­ντη­σε τους θρύ­λους του ουγ­γρι­κού ποδο­σφαί­ρου, Φέρεντς Πού­σκας και Ζόλ­ταρ Τσί­μπορ. Η τριά­δα αυτή, μαζί με πολ­λά ακό­μη εκλε­κτά στε­λέ­χη εκεί­νης της φουρ­νιάς, δημιούρ­γη­σαν μια εθνι­κή ομά­δα μύθο, η οποία από το 1950 έως το 1956 σημεί­ω­σε 42 νίκες σε 50 αγώ­νες (7 ισο­πα­λί­ες και μόλις μία ήττα), συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης κι αυτής απέ­να­ντι στην Γερ­μα­νία με 8–3 (Παγκό­σμιο Κύπελ­λο 1954). Η μονα­δι­κή ήττα ωστό­σο, ήρθε στον τελι­κό απέ­να­ντι στην Γερ­μα­νία (3–2), η οποία της στέ­ρη­σε τη δυνα­τό­τη­τα να στε­φθεί πρω­τα­θλή­τρια κόσμου, με τον Κότσις ωστό­σο να σκο­ρά­ρει 11 φορές (σ.σ. σε όλα τα ματς πλην του τελι­κού). Τρία γκολ με τη Νότια Κορέα, τέσ­σε­ρα με τη Δυτι­κή Γερ­μα­νία, δύο με τη Βρα­ζι­λία και ισά­ριθ­μα απέ­να­ντι στην Ουρου­γουάη, ανα­δει­κνύ­ουν τον Κότσις σε ηγε­τι­κή μορ­φή της Ουγγαρίας…

Μετά τα αντε­πα­να­στα­τι­κά γεγο­νό­τα του 1956 αυτο­μό­λη­σε και αγω­νί­στη­κε στο ισπα­νι­κό πρω­τά­θλη­μα με τα χρώ­μα­τα της Μπαρ­τσε­λό­να. Κρέ­μα­σε τα «παπού­τσια» το 1966, σε ηλι­κία 37 ετών και μετά από 20 χρό­νια καριέ­ρας. Το 1975 υπο­βλή­θη­κε σε ακρω­τη­ρια­σμό στο πόδι και αργό­τε­ρα δια­γνώ­στη­κε με λευ­χαι­μία. Σαν να μην έφτα­νε αυτό, παρου­σί­α­σε καρ­κί­νο στο­μά­χου και οι για­τροί ήταν άκρως απαι­σιό­δο­ξοι για την πορεία της υγεί­ας του. Στις 21 Ιου­λί­ου 1978, μετά από μία εβδο­μά­δα νοση­λεί­ας σε κλι­νι­κή και γνω­ρί­ζο­ντας ότι δεν μπο­ρού­σε να απο­φύ­γει το μοι­ραίο, ο Κότσις φέρε­ται να προ­έ­βη στο απο­νε­νοη­μέ­νο διά­βη­μα. Άνοι­ξε το παρά­θυ­ρο του δωμα­τί­ου του στον 4ο όρο­φο της κλι­νι­κής, ανέ­βη­κε στο περ­βά­ζι και πήδη­ξε στο κενό.

Μοι­ρα­στεί­τε το:

Μετάβαση στο περιεχόμενο