• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

«Σήμερον κρεμάται επί ξύλου»

Γράφει ο Βασίλης Λιόγκαρης //
Συγγραφέας 

Αμ… δε… που κρεμάται μόνο σήμερον επί ξύλου. Οκτώ ολόκληρα χρόνια ο Ελληνικός Λαός βρίσκεται στον Σταυρό του μαρτυρίου. Τα πρώτα χρόνια κάρφωσαν τις παλάμες του, κι αργότερα με ακάνθινο στεφάνι στόλισαν (μάτωσαν) το μέτωπό του και πριν το «τετέλεσται» τον πότισαν με χολή και ξύδι.

Παμπόνηροι επιούνοι, άθλιοι και φαρισαίοι, υποκριτές και ψευδολόγοι, φερέφωνα του Πόντιου Πιλάτου, από τον Άννα στον Καΐάφα κυκλοφορούσαν οδηγημένοι από τους Ιούδες.

– Και ο ουρανός έμεινε ακλόνητος και τα θεμέλια της Γης δεν σείστηκαν.

– Το βασανιστήριο συνεχίζεται και φως στο τούνελ δεν υπάρχει.

Μέσα από το ψέμα και την αυταπάτη βαδίζει προς το χάος η Ελληνική κοινωνία και η λύση δεν βρίσκεται στα λαϊκά συσσίτια και τους κάδους των σκουπιδιών.

– Κομμάτια και θρύψαλα τα όνειρα της νεολαίας για κάποιο μέλλον φωτεινό.

Κομμάτια και θρύψαλα τα όνειρα της αγροτιάς και της εργατιάς για μια καλύτερη ζωή.

…………………………………………

Το ειδυλλιακό φόντο του Καστελόριζου ένα ανοιξιάτικο πρωινό ήταν η αρχή της καταστροφής. Και ένα «Καλό κουράγιο» – που να φανταστούμε τι εννοούσε- ο οικονομικός επίτροπος της Ε.Ε Όλι Ρεν και τα μνημόνια το ένα με το άλλο μπήκανε (ακάνθινο) στεφάνι στις καρδιές και τις ζωές μας.

– Δεν μας φτάνει το χάλι μας, χρόνια τώρα ζούμε με την αγωνία και το άγχος για το πώς πάνε οι διαπραγματεύσεις. Θα έλθει η συμφωνία; – η κάθε συμφωνία θα είναι εις βάρος μας – θα έρθει επιτέλους η αξιολόγηση, θα αναπνεύσουμε επιτέλους ανεξάρτητα, θα νοιώσουμε επιτέλους ελεύθεροι, θα απαλλαγούμε επιτέλους από αυτόν τον δηλητηριώδη βραχνά; Υπάρχει διέξοδος; Υπάρχει μέλλον; Υπάρχει προοπτική;

– Ναι… και βεβαίως. Ναι, υπάρχει. Ο γενικός ξεσηκωμός του Λαού, η λαϊκή συσπείρωση και συμμαχία, ένα μεγάλο ΟΧΙ στα σχέδια και τις επιδιώξεις τους. Ένα μεγάλο ΟΧΙ στις ψευδολογίες και τις αυταπάτες τους.

Αγώνας και η Νίκη θα είναι δική μας.