Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Σκέψεις με αφορμή το βιβλίο του Ηρακλή Κακαβάνη «Ο Χικμέτ στην Ελλάδα»

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας // 

«Ναζίμ Χικμέτ! Μεγάλο όνομα μεγάλου Ποιητή, μεγάλου Ανθρώπου και μεγάλου Μάρτυρα. Μεγάλου για το ταλέντο του, για το ήθος του και για την πίστη του. Τόσο μεγάλου, που σήμερα σ’ όλον τον καταπιεζόμενο κόσμο να θεωρείται το Σύμβολο της πάλης του Πνεύματος για την Ελευθερία» (Κώστας Βάρναλης/εφημερίδα Φιλελεύθερος Προοδευτικός, 1950)

Κυκλοφόρησε πρόσφατα, από τις εκδόσεις «ατέχνως» το νέο βιβλίο του δημοσιογράφου-συγγραφέα Ηρακλή Κακαβάνη με τίτλο: «Ο Χικμέτ στην Ελλάδα. Ο αγαπημένος μας Ναζίμ με τα γαλάζια μάτια».

Πρόκειται για ένα βιβλίο που στις 107 σελίδες επιχειρείται η διαχρονική πρόσληψη του μεγάλου Ναζίμ Χικμέτ στη χώρα μας σε όλες τις πλευρές του έργου του. Η σημασία του έργου του, αλλά και της δράσης του- μπορεί για τη νέα γενιά- να είναι σε μεγάλο βαθμό άγνωστη, όμως το βιβλίο αυτό έρχεται να αποδείξει την ανάγκη μελέτης του αλλά και γνωριμίας μαζί του. Το γιατί αποτυπώνεται εύστοχα στα όσα έγραψε 70 χρόνια νωρίτερα ο Κώστας Βάρναλης (και που παρουσιάζουμε στη αρχή του σημειώματος) .

Ιδιαίτερα σήμερα που το ζήτημα των ελληνοτουρκικών σχέσεων βρίσκεται στην επικαιρότητα και σκεπάζεται όμως από τις επιδιώξεις των αστικών τάξεων στις δύο πλευρές του Αιγαίου και διαπλέκεται με τα ευρύτερα γεωπολιτικά παιχνίδια των μεγάλων ιμπεριαλιστών δυνάμεων στην περιοχή, η φωνή -μέσα από το πολύμορφο έργο του- ενός Τούρκου ξεχωριστού διανοούμενου (κομμουνιστή, διεθνιστή και πατριώτη) συμβάλλει στην αλληλογνωριμία των λαών και στην απόκρουση κάθε είδους εθνικισμού-κοσμοπολιτισμού.

Στις αρετές του βιβλίου είναι ότι δεν απευθύνεται μόνο σε «ειδικούς» αλλά στον καθένα/καθεμιά που μέσα από τις αναφορές για την πρόσληψη του έργου του στη χώρα μας (από το 1920 μέχρι και σήμερα) δίνει τη δυνατότητα γνωριμίας ταυτόχρονα μ’ ένα κομμάτι του έργου του, άγνωστο σε πολύ μεγάλο βαθμό.

Το ότι υπάρχουν αναφορές από μεγάλες λογοτεχνικές πένες της Ελλάδας (π.χ Ρίτσος, Λειβαδίτης, Βάρναλης) μέσα από δημοσιεύματα σε εφημερίδες και περιοδικά που δύσκολα μπορούν να βρεθούν ακόμη και από εμβριθείς ερευνητές δίνει μεγαλύτερη αξία στην όλη προσπάθεια. Αφενός «κεντρίζει» το ενδιαφέρον» για μία ουσιαστική και όχι επιφανειακή γνωριμία με το έργο του (λειτουργώντας παράλληλα και ως ένα επιπλέον κίνητρο) και αφετέρου δίνει τη δυνατότητα στο πιο εξειδικευμένο αναγνωστικό κοινό (π.χ Φιλόλογοι, Ιστορικοί) να συμπληρώσουν το πάζλ της ζωής, του έργου και της δράσης του. Και αυτό γιατί ανθολογούνται πολλά ποιήματά του γνωστά αλλά και άγνωστα.

Ένα βιβλίο λοιπόν ευκολοδιάβαστο, πολλαπλά χρήσιμο και επίκαιρο!

«Ο Χικμέτ στην Ελλάδα», του Ηρακλή Κακαβάνη