Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Σουηδία: Τοίχος σιωπής και εκφοβισμού για τις εργοδοτικές παραβιάσεις των μέτρων προστασίας από την πανδημία

Γράφει ο Πάνος Αλεπλιώτης //

Οχτώ συνδικαλιστικές Ομοσπονδίες της Σουηδίας δηλώνουν σε έρευνα της Σουηδικής Τηλεόρασης, πως οι εργαζόμενοι και οι υπεύθυνοι επιθεωρητές εργασίας και εργασιακού περιβάλλοντος φοβούνται να καταγγείλουν παραβάσεις στους εργασιακούς χώρους.

Φοβούνται για τις συνέπειες από τις αντιδράσεις της εργοδοσίας. Ιδιαίτερα τον τελευταίο χρόνο σε συνθήκες πανδημίας ο φόβος για τις συνέπειες είναι μεγαλύτερος στις Ομοσπονδίας Υγειονομικών υπαλλήλων, Δημοτικών υπαλλήλων, Μεταφορών και συγκοινωνιών, Εκπαιδευτικών κα.

Παραδείγματα όπως της νοσηλεύτριας και υπεύθυνης εργασιακού περιβάλλοντος Ingrid Leirnes, που κατήγγειλε συνθήκες έλλειψης μέτρων για την διάδοση του ιού και μετατέθηκε.

Της Ann-Sofi Axelsson που ζήτησε μέσα προστασίας για την ηλικιωμένη που ήταν συνοδός απολύθηκε από την Υπηρεσία μετά από 5ετία υπηρεσίας, με την αιτιολογία πως είναι ακατάλληλη.

Η περίπτωση της υπαλλήλου της Επιθεώρησης Εργασίας είναι πιο χαρακτηριστική.

Η Jenny Bengtsson αποφάσισε την χρήση μάσκας στο προσωπικό του γηροκομείου Serafen στην Στοκχόλμη τον περασμένο Απρίλιο, όπου τα κρούσματα είχαν αυξηθεί επικίνδυνα και το ένα τρίτο των γερόντων δυστυχώς είχαν αποβιώσει.

Η διοίκηση της Επιθεώρησης Εργασίας δέχτηκε πιέσεις από την Ένωση Δήμων και Νομαρχιών για λόγους οικονομικούς, για να αποφύγουν το κόστος της μάσκας μια που οι Δήμοι είναι υπεύθυνοι για τα Γηροκομεία αλλά και από την Διεύθυνση Κοινωνικών Ασφαλίσεων που φοβήθηκε για έξοδα ασφάλισης ασθενών αν αλλάξουν οι διαδικασίες.

Η απόφαση άλλαξε. Αντί για την υποχρεωτικότητα της μάσκας αποφάσισαν ότι ο εργοδότης είναι υπεύθυνος για την ασφάλεια του εργαζόμενου και να πάρει «τα κατάλληλα μέτρα» δηλαδή απολύτως τίποτα.

Η Jenny Bengtsson που είχε την ευθύνη της απόφασης για την υποχρεωτικότητα της μάσκας μπήκε στον πάγο αφού της ασκήθηκε κριτική και άλλαξαν την απόφασή της.

«Καταστράφηκε η ζωή μου» δηλώνει στην Σουηδική τηλεόραση.

«Κάνουμε έρευνα για την υπόθεση, κρίμα που αισθάνεται έτσι» απαντά η Αρχή.

Η Sineva Ribeiro πρόεδρος των Υγειονομικών δηλώνει πως «θέλουν να δημιουργήσουν ένα τοίχο σιωπής για να σταματήσουν οι καταγγελίες».

Οι χαρακτηριστικές περιπτώσεις δημιουργούν ανασφάλεια και φόβο στους εργαζόμενους και υπεύθυνους ακόμη και στην Σουηδία που προβάλλεται σαν πρότυπο εργασιακής και κοινωνικής ασφάλειας στον καπιταλισμό.

Η μάσκα δεν είναι ακόμη υποχρεωτική στην Σουηδία ούτε στους χώρους δουλειάς, ούτε στα ΜΜ Μεταφοράς. Είναι προαιρετική μόνον σε ειδικές κατηγορίες χώρων και εργαζομένων. Η εμπορική δραστηριότητα συνεχίζεται με ελάχιστους περιορισμούς και τα Σχολεία είναι στην δικαιοδοσία των Δήμων αν κλείσουν ή όχι. Τα περισσότερα είναι ανοιχτά.

Η Σουηδία με 10 εκατομμύρια κατοίκους, σημείο αναφοράς των αρνητών, βιώνει την μεγαλύτερη υγειονομική καταστροφή στην ιστορία της με 13.000 νεκρούς, 4 με 5000  κρούσματα την ημέρα που ξεπέρασαν ήδη τις 700.000 με μεγάλες ελλείψεις στα Νοσοκομεία σε προσωπικό, ΜΕΘ και εξοπλισμό. Αποδεικνύει και η Σουηδία πως ο στόχος είναι η απρόσκοπτη προστασία της κερδοφορίας των επιχειρήσεων και λιγότερο της υγείας του λαού της.

Πάνε καλά αυτοί οι Σουηδοί;