Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Στις επάλξεις

Αλλοι ζητάνε «να πέσουν κεφάλια» για τα ελικόπτερα που σκέπασε το νερό στο Στεφανοβίκειο, επειδή «μας εκθέτουν στους συμμάχους». Αλλοι αναρωτιούνται «πού ήταν τόσες μέρες ο στρατός» για να βοηθήσει στη διάσωση των πλημμυροπαθών, με τον αρμόδιο υπουργό να πετάει σπόντες για άλλους στην κυβέρνηση, ότι οι Ενοπλες Δυνάμεις «ενεργοποιήθηκαν όταν τους ζητήθηκε». Για όσους πάντως έχουν αγωνία πού είναι και τι κάνει ο στρατός, υπάρχει μια είδηση που ίσως τους …καθησυχάσει: Την περασμένη Παρασκευή, μια πάνοπλη δύναμη αναχωρούσε για το Κόσοβο, για να αναλάβει επικεφαλής στην εφεδρεία του ΝΑΤΟ στο προτεκτοράτο, «αποδεικνύοντας την καθοριστική συμβολή τους στην ανάδειξη της χώρας ως πυλώνα ασφάλειας και σταθερότητας στην ευαίσθητη περιοχή των Βαλκανίων», όπως έλεγε το ΓΕΕΘΑ. Στις επάλξεις των ΝΑΤΟικών αποστολών βρίσκεται λοιπόν ο στρατός και στην «καρδιά» των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών στα Βαλκάνια. Εκεί όπου διακυβεύονται τα συμφέροντα της αστικής τάξης και όχι βέβαια η άμυνα της χώρας…

Πηγή: Ριζοσπάστης