Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Στων …Πρεσπών την ολόμαυρη ράχη

Γράφει ο Βασίλης Λιόγκαρης //

Δεν καλπάζει η ντροπή μονάχη, συνοδεύεται από συνοδοιπόρους, προστάτες, συμμάχους και συμβουλάτορες. Συνοδεύεται από ανεγκέφαλους υποκριτές. Η αιχμή του δόρατος για κολακεία και τα συγχαρίκια προσφέρονται στην «καλλίστη», που δεν είναι άλλη από την ελληνική κυβέρνηση.

Στων …Πρεσπών την ολόμαυρη ράχη μάχονται ηρωικά και παρελαύνουν τα Αμερικανονατοϊκά στρατεύματα από τη Δύση αγωνιζόμενα «υπέρ πίστεως και πατρίδας» για ένα καλύτερο «κόσμο» «Αγγελικά πλασμένο». Δίχως λόγχες και ψαροντούφεκα παρά μόνο με πυρηνικές κεφαλές και πολύ δηλητήριο.

Οι άλλι από απέναντι είναι το άνθος του κακού, παιδιά του διαβόλου και της καταστροφής!

Και θύματα; Οι λαοί. Οι ανύποπτοι και χιλιοτσακισμένοι λαοί όλων των χωρών.

Παρασυρμένος και παραπλανημένος με τα εξαπτέρυγα των Αγίων μπροστά, να πάρουν αυτά την ευθύνη της Νίκης και της Σωτηρίας.

Ανιστόρητοι, παραπληροφορημένοι, γελαστοί και πάντα γελασμένοι, για ένα θέμα που έχει λυθεί – τελεσίδικα πριν από 106 χρόνια με τη συνθήκη του Βουκουρεστίου και την φαρδιά πλατιά υπογραφή του Ελευθέριθου Βενιζέλου.

Τόσο η Ελλάς – εμείς δηλαδή- τόσο εσείς – τόσο η Βουλγαρία. Τελεία και παύλα.

– Η Μακεδονία είναι μία και ελληνική.

Κι ας πούμε πως ναι έτσι είναι. Η Μακεδονία είναι μία και ελληνική

Είναι μόνο η Μακεδονία; Ο Πόντος τι είναι; Η Βόρειος Ήπειρος τι είναι; Η Ανατολική Ρωμυλία; Η Έφεσος με το τεράστιο θέατρο και τις ελληνικές περιγραφές τι είναι; Τα Στενά του Ελλησποοντου και ο Μαρμαράς; Η πανέμορφη Καππαδοκία που ακόμα το χώμα της μυρίζει Ελλάδα! Το σπίτι του Μεγάλου Βασιλείου στην Καισάρεια παραμένει ατόφιο.

Όπως και το σπίτι της Λωξάντρας στα Θεραπεία της Πόλης. Το σπίτι του Καβάφη στην Αλεξάνδρεια. Τα σπίτια των εργατών στο Πορτ Σάιδ που διάνοιξαν τη διώρυγα τοιυ Σουέζ;

***

Τι προτείνετε λοιπόν με τα κακόγουστα και ανιστόρητα συλλαλητήρια;

Να πάμε να πολεμήσουμε και να τα πάρουμε πίσω;

Και οι φίλοι μας οι Ευρωπαίοι και οι Νατοϊκοί, έτοιμοι είναι να μας πούνε περάστε!

***

Και ποιες λοιπόν είναι οι διαφορές των αστικών κομμάτων που ηγεμονούνε; Καμία. Απολύτως καμία.

Οι πάντες εδώ και χρόνια συμφωνούσαν στη σύνθετη ονομασία. Μάλιστα κάποιος μεγάλος είχε πει το αλησμόνητο «Γιατί διαφωνούμε; Σε δέκα χρόνια θα έχουν ξεχαστεί όλα!!»

***

Έπρεπε όμως να βρεθεί η μεγάλη διαφορά της διαφωνίας τους. Να βρεθεί το μή,ον της Έριδος.

Κι αυτο δεν ήταν άλλο από το Σύνταγμα της γειτονικής χώρας και προπάντων το γλωσσικό ζήτημα!

Τι θέλαμε; Να είναι μουγκοί ή να μιλάνε κορακίστικα;

Κακόγουστη και ανόητη πολιτική ομονοούντων αστικών κομμάτων – που αλληλοτρώγονται για το τίποτα.

Και τελικά ποιος θα πληρώσει το μάρμαρο; Φυσικά ο ελληνικός λαός και οι άλλοι λαοί της περιοχής!

Πότε θα προσγειωθούμε επιτέλους!!!

_________________________________________________________________________________________________________

Ο Βασίλης Λιόγκαρης γεννήθηκε στην Αθήνα από γονείς πρόσφυγες, εργάτες, πολυφαμελίτες. Έζησε στα πρώτα παιδικά του χρόνια τη λαίλαπα της κατοχής και μεταφέρει τις τραυματικές αυτές εμπειρίες στα γραφτά του. Σπούδασε θέατρο και για ένα διάστημα δούλεψε σ’ αυτό. Αργότερα απορροφήθηκε από την παραγωγική διαδικασία όπου εργάστηκε σε διάφορες βιομηχανίες. Ο Βασίλης Λιόγκαρης είναι συγγραφέας της γενιάς και της τάξης του. Είναι μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών.