Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Συνεχίζεται η δίκη του Πέτρου Φιλιππίδη: «Θα φροντίσω να μη δεις θέατρο ούτε από το απέναντι πεζοδρόμιο»

Μόνος, χωρίς αστυ­νο­μι­κή συνο­δεία και χει­ρο­πέ­δες, έφθα­σε στο Μικτό Ορκω­τό Δικα­στή­ριο το πρωί ο ηθο­ποιός Πέτρος Φιλιπ­πί­δης που στις αρχές του μήνα βγή­κε από την φυλα­κή με από­φα­ση του δικα­στη­ρί­ου ενώ­πιον του οποί­ου δικά­ζε­ται για σεξουα­λι­κή βία σε βάρος τριών συνα­δέλ­φων του.

Η δια­δι­κα­σία συνε­χί­ζε­ται σήμε­ρα με την κατά­θε­ση ενός φίλου τής πρώ­της ηθο­ποιού που έχει καταγ­γεί­λει τον Πέτρο Φιλιπ­πι­δη για βιασμό.

Ο μάρ­τυ­ρας κατα­θέ­τει όσα του είχε περι­γρά­ψει η φίλη του για την ημέ­ρα που ο κατη­γο­ρού­με­νος θια­σάρ­χης φέρε­ται να βία­σε τη γυναί­κα, στην διάρ­κεια επαγ­γελ­μα­τι­κού ραντεβού.

«Στη συνά­ντη­ση ήταν μόνοι στα γρα­φεία. Εκεί­νος είχε ερω­τι­κή διά­θε­ση. Εκεί­νη θέλη­σε να φύγει από τον χώρο. Ο Φιλιπ­πί­δης την εμπό­δι­σε, την έσπρω­ξε σε ένα τρα­πέ­ζι και προ­έ­βη σε πρά­ξη που συνι­στά βια­σμό. Η Αλε­ξάν­δρα είχε σοκα­ρι­στεί από τη βιαιό­τη­τα. Προ­σπά­θη­σε να αντι­δρά­σει και ο κατη­γο­ρού­με­νος θύμω­σε και την άφη­σε» κατέ­θε­σε ο μάρ­τυ­ρας, συμπλη­ρώ­νο­ντας ότι του το εκμυ­στη­ρεύ­τη­κε η καταγ­γέλ­λου­σα σε κατ’ ίδιαν συνά­ντη­ση. «Δε θα ξεχά­σω το βλέμ­μα της» συμπλήρωσε.

Σύμ­φω­να με τον μάρ­τυ­ρα, το φερό­με­νο θύμα, μετά το περι­στα­τι­κό και ενώ ο Φιλιπ­πί­δης εξα­κο­λου­θού­σε να της τηλε­φω­νεί, δεν ήθε­λε να έρθει σε ρήξη με τον κατη­γο­ρού­με­νο, «με έναν τόσο εδραιω­μέ­νο άνθρω­πο στον χώρο για­τί δεν ήξε­ρε τι συνέ­πειες θα είχε όλο αυτό».

Έτσι όταν λίγο και­ρό μετά η γυναί­κα δέχθη­κε τηλε­φώ­νη­μα για δου­λειά από την βοη­θό τού επι­φα­νούς θια­σάρ­χη και του το είπε, ο μάρ­τυ­ρας την συμ­βού­λευ­σε «να συνε­χί­σει επαγ­γελ­μα­τι­κά και να αγνο­ή­σει αυτό που έγι­νε. Αυτό δυστυ­χώς ήταν μια εδραιω­μέ­νη αντί­λη­ψη, ότι αυτές τις συμπε­ρι­φο­ρές δεν τις καταγ­γέλ­λου­με και τις προσπερνάμε».

Σύμ­φω­να με την κατά­θε­ση του μάρ­τυ­ρα, στη δεύ­τε­ρη συνά­ντη­ση, όταν το θύμα πήγε να δει τον κατη­γο­ρού­με­νο για τον ρόλο, συνέ­βη­σαν τα ίδια.

«Μου είπε στο τηλέ­φω­νο πως δεν της αξί­ζει τέτοια συμπε­ρι­φο­ρά και πως δε θα βγει τίπο­τα από αυτό. Απο­φά­σι­σε να φύγει και να μη διεκ­δι­κή­σει τον ρόλο. Εγώ ντρέ­πο­μαι γι’ αυτό που θα πω, αλλά της είπα να μεί­νει και να διεκ­δι­κή­σει τον ρόλο. Ο Φιλιπ­πί­δης την πήρε έπει­τα από μέρες τηλέ­φω­νο και της μιλού­σε σαν να μην έχει συμ­βεί τίπο­τα. Είχαν μια έντο­νη συζή­τη­ση. Εκεί­νη του είπε ότι υπάρ­χει πρό­βλη­μα στη συμπε­ρι­φο­ρά του κι εκεί­νος εξα­γριώ­θη­κε και της είπε ότι θα φρο­ντί­σει να μη δει θέα­τρο ούτε από το απέ­να­ντι πεζοδρόμιο».

Πρό­ε­δρος: Στο ΣΕΗ δεν ανέ­φε­ρε το πρώ­το περι­στα­τι­κό, ούτε στον εισαγ­γε­λέα. Για­τί δεν το ανέφερε;

Μάρ­τυ­ρας: Η απά­ντη­ση είναι πως ήταν ένα γεγο­νός που τη σόκα­ρε τόσο βαθιά που προ­σπά­θη­σε να το απω­θή­σει. Ήταν η πρώ­τη φορά. Στο πρώ­το είχε παγώ­σει. Ήταν αυτές οι περι­γρα­φές που ακού­με ότι σου συμ­βαί­νει μια ληστεία και παγώ­νεις. Στο δεύ­τε­ρο περι­στα­τι­κό ήταν δια­φο­ρε­τι­κή η αίσθη­ση που μου έδω­σε εμένα.

Πρό­ε­δρος Για ποιο λόγο δέχτη­κε να πάει και δεύ­τε­ρη φορά στον κατη­γο­ρού­με­νο; Σας ρωτώ για­τί οι άλλες καταγ­γέλ­λου­σες είπαν κατη­γο­ρη­μα­τι­κά ότι δεν θα συνερ­γα­ζό­ντου­σαν μαζί του ξανά.

Μάρ­τυ­ρας: Ο Φιλιπ­πί­δης ήταν ένας άνθρω­πος που θα τον συνα­ντού­σε πολ­λές φορές μπρο­στά της. Η νοο­τρο­πία που υπήρ­χε ήταν ότι στο θέα­τρο ματώ­νου­με, κάνου­με οποια­δή­πο­τε θυσία, ανε­ξάρ­τη­τα από τι μας συμ­βαί­νει ψυχι­κά ή σωματικά.

Πρό­ε­δρος: Τι σημαί­νει ματώνω;

Μάρ­τυ­ρας: Οποια­δή­πο­τε θυσία. Πήγε και με τη σύμ­φω­νη γνώ­μη τη δίκη μου και πίστευε πως δεν θα συμ­βεί ξανά.

Η φρά­ση «στο θέα­τρο ματώ­νου­με με οποια­δή­πο­τε θυσία» προ­κά­λε­σε ερω­τή­σεις και από την εισαγ­γε­λέα η οποία ζήτη­σε από τον μάρ­τυ­ρα να διευ­κρι­νί­σει αν στη θυσία περι­λαμ­βά­νε­ται και ο βια­σμός. «Δε γνω­ρί­ζα­με ότι πρό­κει­ται για βια­σμό, το κατα­λά­βα­με τώρα» είπε ο άντρας.

Εισαγ­γε­λέ­ας: Δεν έχει σημα­σία που υπά­γε­ται νομι­κά η πράξη.

Μάρ­τυ­ρας: Το σκε­πτι­κό μας ήταν ότι βρί­σκου­με τη δύνα­μη να το ξεπεράσουμε.

Εισαγ­γε­λέ­ας: Μιλά­με για εισχώ­ρη­ση στη γενε­τή­σια ζωή. Έχε­τε την ίδια θεώ­ρη­ση ακόμα;

Μάρ­τυ­ρας: Σήμε­ρα ντρέ­πο­μαι ειλι­κρι­νά για τη θεώ­ρη­ση που είχα τότε. Ήμουν 21 και τώρα 35.

Ο μάρ­τυ­ρας είπε πως η φίλη του το 2021 κατήγ­γει­λε στον ΣΕΗ «όσα μπο­ρού­σε να δια­χει­ρι­στεί ψυχικά».

Η δίκη συνεχίζεται.

Αλή­θειες και ψέμα­τα για το λιμό στην Ουκρα­νία, Νίκος Μόττας

 

Μοι­ρα­στεί­τε το:

Μετάβαση στο περιεχόμενο