Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

ΣΥΡΙΑ: Παζάρια στη Γενεύη και «έλεγχος» των πετρελαιοπηγών από τις ΗΠΑ

Ρωσία, Τουρκία και Ιράν σε ρόλο «διαμεσολαβητή» επίσης επιχειρούν να εδραιώσουν τα συμφέροντά τους

Από τη συνεδρίαση της Συριακής Συνταγματικής Επιτροπής στην έδρα του ΟΗΕ στη Γενεύη
Από τη συνεδρίαση της Συριακής Συνταγματικής Επιτροπής στην έδρα του ΟΗΕ στη Γενεύη

Οι ραγδαίες στρατιωτικές και διπλωματικές εξελίξεις που σημειώνονται το τελευταίο διάστημα σε νευραλγικές περιοχές της Συρίας αναδεικνύουν, για μία ακόμη φορά, τις συγκρούσεις συμφερόντων και τον σφοδρό ανταγωνισμό ανάμεσα σε ιμπεριαλιστικές δυνάμεις για το ξαναμοίρασμα σφαιρών επιρροής, ενεργειακών πόρων, δρόμων μεταφοράς τους και αγορών.

Η «επόμενη μέρα» στην πολύπαθη από την ιμπεριαλιστική επέμβαση Συρία προετοιμάζεται με νέα προσχήματα, όπως η υποτιθέμενη εξεύρεση «πολιτικής λύσης» που θα εγγυάται τα κυριαρχικά δικαιώματα και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας. Στην πραγματικότητα, αυτό που προδιαγράφεται είναι η νέα όξυνση του ανταγωνισμού.Η εξολόθρευση του αρχηγού των τζιχαντιστών του «Ισλαμικού Κράτους», Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκντάντι, στις 27 Οκτώβρη στη συριακή επαρχία Ιντλίμπ, από Αμερικανούς κομάντος, με την ανοχή και τη στήριξη της Τουρκίας και τη φερόμενη παροχή πληροφοριών από τις κουρδικές «Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις», παρά τις φανφάρες περί «σημαντικού βήματος στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας», συνοδεύτηκε αμέσως με επισημάνσεις ότι «ο πόλεμος συνεχίζεται». Και αυτό γιατί πρέπει να διατηρείται ενεργή η απειλή από την «τρομοκρατία», ως πρόσχημα για νέες επεμβάσεις και πολέμους, όπως και για μέτρα καταστολής σε βάρος των λαών, προς …υπεράσπιση δήθεν των «δημοκρατικών αρχών».

✔️  Βεβαίως, το «αφήγημα» αυτό συνοδεύτηκε και από πλούσια υποστηρικτική αρθρογραφία στον διεθνή και εγχώριο αστικό Τύπο, όμως παντού «ξεχνιέται» ένα βασικό ζήτημα: Οτι ο Μπαγκντάντι, το «Ισλαμικό Κράτος», παλιότερα οι «Ταλιμπάν» και η «Αλ Κάιντα», είναι κατασκευάσματα των ιμπεριαλιστών, των μυστικών τους υπηρεσιών και μηχανισμών. Πολλοί από τους ηγέτες τους, από τον Οσάμα Μπιν Λάντεν έως τον Μπαγκντάντι και τους επόμενους που θα έρθουν, υπήρξαν συνεργάτες της αμερικανικής CIA, άλλων ευρωενωσιακών υπηρεσιών, των πετρελαιομοναρχιών του Κόλπου, της Τουρκίας κ.λπ., όλων αυτών που εμφανίζονται ως δήθεν διώκτες των τζιχαντιστών. Κρύβεται δηλαδή ότι οι εγκληματικές αυτές οργανώσεις χρησιμοποιούνται από τους ιμπεριαλιστές ως πολυεργαλεία, ανάλογα με τη συγκυρία και την εξέλιξη του ανταγωνισμού, για τους σχεδιασμούς τους και τις επεμβάσεις τους, που καταστρέφουν χώρες (Ιράκ, Αφγανιστάν, Λιβύη, Συρία κ.ά.), λεηλατούν τον πλούτο τους και σκορπούν στους λαούς τους το θάνατο, τη δυστυχία, τη φτώχεια και την προσφυγιά.

Χαρακτηριστική εξέλιξη που συνδέθηκε με την εξολόθρευση του Μπαγκντάντι είναι και το γεγονός ότι τα αμερικανικά στρατεύματα επέστρεψαν δριμύτερα στον τόπο του εγκλήματος με πρόσχημα την προστασία των πετρελαιοπηγών της ανατολικής Συρίας.

Πλιάτσικο στα συριακά πετρέλαια

Η «προστασία» των πετρελαιοπηγών, που συνιστά ακόμη μία καθαρή περίπτωση λεηλασίας του συριακού ορυκτού πλούτου από τους δυτικούς ιμπεριαλιστές, υποτίθεται πως γίνεται για να εξασφαλίσουν οι Κούρδοι τα απαραίτητα «έσοδα» ώστε… «να χρηματοδοτήσουν» τη συνέχιση αφενός του πολέμου κατά των τζιχαντιστών και αφετέρου της κράτησης των δεκάδων χιλιάδων ξένων και ντόπιων τζιχαντιστών που βρίσκονται φυλακισμένοι σε τεράστιους καταυλισμούς της βορειοανατολικής Συρίας. Ετσι, αποδείχτηκαν «σύντομο ανέκδοτο» οι εξαγγελίες του Αμερικανού Προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, στις αρχές Οκτώβρη περί «αποχώρησης όλων των Αμερικανών στρατιωτικών από τη Συρία». Με άλλα λόγια, οι ΗΠΑ δείχνουν αποφασισμένες να εξαντλήσουν κάθε περιθώριο προώθησης των συμφερόντων τους στη Συρία, ενώ διαπιστώνουν ότι ιδιαίτερα ενισχυμένη έχει βγει η Ρωσία από την πορεία των εξελίξεων και την προσέγγισή της με την Τουρκία, μεγαλώνοντας την επιρροή της στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής.

Η Συριακή Συνταγματική Επιτροπή

Στο φόντο αυτών των εξελίξεων, διαδραματίστηκε μεσοβδόμαδα η πανηγυρική πρώτη σύγκληση της 150μελούς Συριακής Συνταγματικής Επιτροπής (ΣΣΕ) στην έδρα του ΟΗΕ στη Γενεύη, στις 30 Οκτώβρη. Οι εργασίες της ΣΣΕ ξεκίνησαν με χαμηλούς τόνους, μεγαλεπήβολους στόχους αλλά μικρές προσδοκίες, καθώς οι όποιες διευθετήσεις επιτευχθούν πρέπει να ισορροπήσουν και με τις επιδιώξεις Ρωσίας – Ιράν – Τουρκίας που έχουν χριστεί «μεσολαβητές» για τη λεγόμενη εξεύρεση «πολιτικής λύσης στη Συρία» μέσω της «διαδικασίας της Αστάνα» (από τις συναντήσεις που έχουν γίνει σε αυτήν την πόλη του Καζακστάν).

Θυμίζουμε ότι η συγκρότηση της ΣΣΕ επιτεύχθηκε στη βάση απόφασης που πάρθηκε το Δεκέμβρη του 2015 από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, όπου και προβλεπόταν να απαρτίζεται από 50 εκπροσώπους της συριακής κυβέρνησης, με επικεφαλής τον νομικό Αχμαντ Κουζμπάρι, 50 εκπροσώπους της συριακής αντιπολίτευσης, με επικεφαλής τον Χάντι αλ Μπάχρα (που διατηρεί πιο στενές σχέσεις με τη Σαουδική Αραβία), και 50 εκπροσώπους κοινωνικών φορέων, ακαδημαϊκών οργανισμών, γυναικείων οργανώσεων και διαφόρων ειδικών. Οι αποφάσεις παίρνονται (όπου είναι εφικτό) συναινετικά ή με πλειοψηφία 75%. Ωστόσο, είναι σχεδόν βέβαιο πως η πλειοψηφία του 75%, που θεσπίστηκε ως εργαλείο αναγκαίων συμβιβασμών, θα καταστήσει πρακτικά δύσκολη τη λήψη αποφάσεων με στόχο την τροποποίηση ή την κατάρτιση νέου συριακού Συντάγματος που θα επιτρέψει τη διεξαγωγή νέων εκλογών, τη λεγόμενη «πολιτική μετάβαση». Μεταξύ άλλων, διότι παραμένουν αρκετές οι αγεφύρωτες διαφορές μεταξύ αντιπολίτευσης και κυβέρνησης, δεδομένου ότι η τελευταία αναδεικνύεται πραγματικός νικητής του πολέμου στα πεδία συγκρούσεων χάρη στη βοήθεια συμμάχων της (π.χ. Ρωσία, Ιράν και η λιβανέζικη σιιτική οργάνωση «Χεζμπολάχ»). Κρίσιμος ως εκ τούτου αναμένεται ο ρόλος της 50μελούς ομάδας που εκπροσωπεί κοινωνικούς φορείς, ακαδημαϊκούς και ειδικούς από τη Συρία και τη συριακή διασπορά καθώς η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση θα επιδιώξουν την υποστήριξή της στον επικείμενο νέο μαραθώνιο παζαριών στη Γενεύη.

Ο ρόλος του ειδικού απεσταλμένου του ΟΗΕ στη Συρία, Γκέιρ Πέντερσεν, αναμένεται στην καλύτερη περίπτωση «πυροσβεστικός». Ωστόσο, ο Σκανδιναβός διπλωμάτης δείχνει πως έχει διδαχθεί από τα παθήματα του προκατόχου του, Στάφαν Ντε Μιστούρα, αποφεύγοντας έως τώρα τις μεγαλόστομες υποσχέσεις, τη μεγάλη αισιοδοξία, τα ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα και την υπερπροβολή των συναντήσεών του από διεθνή Μέσα Ενημέρωσης. Αυτήν τη φορά, οι ενδοσυριακές διαπραγματεύσεις στη Γενεύη πραγματοποιούνται δίχως χρονοδιαγράμματα, ώστε να αποφευχθούν εμπόδια που θα μπορούσαν να προκύψουν από την κλιμάκωση πιέσεων από διάφορες πλευρές στη διάρκειά τους.

Στη σκιά της έντασης των σχέσεων ΗΠΑ – Τουρκίας

Οι εξελίξεις στη διπλωματική σκακιέρα συνδυάζονται με κλιμάκωση των συγκρούσεων αυτήν τη βδομάδα ανάμεσα στο συριακό και τον τουρκικό στρατό και τους μισθοφόρους του, παρά την «εύθραυστη» εκεχειρία που ξεκίνησε ο τουρκικός στρατός μετά τη συνάντηση των Προέδρων Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, και Τουρκίας, Ρ. Τ. Ερντογάν, στο Σότσι στις 22 Οκτώβρη. Η αιχμαλωσία 16 Σύρων στρατιωτών από τις τουρκικές δυνάμεις οδήγησε σε έναρξη διαπραγμάτευσης ανάμεσα στα υπουργεία Αμυνας Τουρκίας και Ρωσίας για την παράδοσή τους (πιθανώς στις συριακές δυνάμεις).

Πάντως, η συνέχιση της στενής συνεργασίας μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας προκαλεί δυσφορία στη Δαμασκό και στην κυβέρνηση του Σύρου Προέδρου, Μπασάρ Ασαντ, που διαμαρτύρεται για τη δράση του τουρκικού στρατού και των μισθοφόρων του στο συριακό έδαφος, ενώ αντικειμενικά αμφισβητείται και η αποτελεσματικότητα της «διαδικασίας της Αστάνα». Και οι ΗΠΑ ανησυχούν δεδομένης της αυξημένης έντασης που χαρακτηρίζει (λόγω αντίθεσης συμφερόντων) εδώ και πολύ καιρό τις αμερικανο-τουρκικές σχέσεις.

Η ένταση αυτή ρίχνει «σκιές» στην προγραμματισμένη για τις 13 Νοέμβρη μετάβαση του Ρ. Τ. Ερντογάν στον Λευκό Οίκο για συνάντηση με τον Αμερικανό ομόλογό του, Ντόναλντ Τραμπ, στην οποία μεταξύ άλλων θα κυριαρχήσουν οι εξελίξεις στη Συρία. Ειδικά μετά το τελευταίο διακομματικό ψήφισμα της Βουλής των Αντιπροσώπων, που με 403 ψήφους υπέρ και 16 κατά πρότεινε στον Πρόεδρο Τραμπ να επιβάλει στην Τουρκία κυρώσεις και άλλους περιορισμούς, με πρόσχημα την τελευταία χερσαία επέμβασή της στη Βόρεια Συρία, ή το ψήφισμα για την «αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων», που έχει εντείνει το κλίμα, με τον Ερντογάν να φέρεται να σκέφτεται ως και αναβολή του ταξιδιού.

Πάντως, το παζάρι και το …«κρύο – ζεστό» φαίνεται ότι θα συνεχιστούν, όπως δείχνει και η δήλωση που έκανε μεσοβδόμαδα από το Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών, Στίβεν Μνούτσιν, ότι έχει ήδη έτοιμη μία λίστα για κυρώσεις σε βάρος της Τουρκίας «σε περίπτωση που χρειαστεί».

Σε κάθε περίπτωση, οι απειλές των ΗΠΑ δεν φαίνεται να πτοούν τον Τούρκο Πρόεδρο, που εξακολουθεί να αξιοποιεί κάθε τρόπο και δυνατότητα ώστε να προωθήσει τα γεωπολιτικά συμφέροντα για λογαριασμό της αστικής τάξης της χώρας του. Παίζει επίσης και το «χαρτί» των εκατομμυρίων Σύρων προσφύγων που βρίσκονται στην Τουρκία που απειλεί να στείλει στην ΕΕ. Την ίδια ώρα, ο Ερντογάν ενόψει της συνάντησης που είχε προγραμματίσει το πρωί της Παρασκευής με τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, στην Κωνσταντινούπολη, προέταξε την ιδέα πραγματοποίησης μίας «Διεθνούς Διάσκεψης Δωρητών» για τους Σύρους πρόσφυγες. Σε αντίθετη περίπτωση, απείλησε να φτιάξει μόνος του «μία πόλη προσφύγων» στη Βόρεια Συρία …στη λεγόμενη «ζώνη ασφαλείας», μετά την απομάκρυνση των Κούρδων.