Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Σχόλιο γραμμένο σε «ξύλινη γλώσσα»

Σχόλιο Ηρακλής Κακαβάνης //

Καπιταλισμό τον ελένε τον ένοχο που

— Πολτοποιεί προϊόντα
— Λιώνει κόκκαλα εργατών στα γρανάζια των μηχανών
— Καταδικάζει στην ανεργία και στη φτώχεια νέους και νέες που μπορούν να «πιάσουν την πέτρα και να τη στύψουν
— Πετά στα σκουπίδια σα στυμμένη λεμονόκουπα τους εργαζόμενους αφού τους ξεζουμίσει
— Προτείνει τα ρεπό αντί για μισθό
— Προωθεί τη ναρκω-κουλτούρα αντί για το βιβλίο

Και για να το πετύχει έχει το πολιτικό προσωπικό (διαφόρων αποχρώσεων – από τον Χατζιδάκη μέχρι τον Κυρίτση) να το υπηρετεί και το κράτος με τους νόμους του να εξασφαλίζουν την εύρυθμη λειτουργία του

Αντί να επιχειρούμε να καταστρέψουμε τις… μηχανές (όπως οι πρώτοι εργάτες) ας εστιάσουμε στον ένοχο, στην αιτία. Να φτιάξουμε ένα κράτος για τους εργάτες και το λαό, με νόμους που θ εξασφαλίζουν την πρόοδο και ευημερία τους.

Μπορεί να ακούγεται πιο γοητευτικό να γκρεμίσουμε την ανάλγητη τράπεζα και «θεραπευτικό» να τα «χώσουμε» στον τραπεζίτη, όμως η «έφοδος στα χειμερινά ανάκτορα» θα μας πάει από τον κόσμο που ζουμε ως σκλάβοι, στην κοινωνία που θα απολαμβάνουμε τα ανθρώπινα.

Ραντεβού την Πέμπτη, στο δρόμο, εκεί που κρίνεται το δίκιο, εκεί πού κρίνεται η ζωή η δική μας και των παιδιών μας. 

Φώτης Αγγουλές, ο προλετάριος ποιητής