• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Σύντομη ιστορία της κουβανικής επανάστασης

Επιμέλεια Ομάδα ¡H.lV.S! //

31 Δεκέμβρη 1958, ο δικτάτορας Φουλχένσιο Μπατίστα εγκατέλειπε “άρον-άρον” την Κούβα.

Εκείνες τις μέρες, φάλαγγες ανταρτών με επικεφαλής τον Φιντέλ Κάστρο κύκλωναν το Σαντιάγκο, αντάρτες υπό τον Ραούλ Κάστρο έλεγχαν ήδη την επαρχία του Οριέντε.

Ο Ερνέστο Γκεβάρα και ο Καμίλο Σιενφουέγκος με τους συντρόφους τους έδιναν την αποφασιστική μάχη στη

Σάντα Κλάρα. Ολόκληρη η Κούβα κλονιζόταν από σαμποτάζ, επιθέσεις κατά στρατιωτικών θέσεων του κράτους και πλήθος λαϊκών ενεργειών που στήριζαν την επανάσταση.

cuba3

1η Γενάρη 1959: η Επανάσταση στην Κούβα είχε ουσιαστικά νικήσει.

Η Σάντα Κλάρα έπεσε στα χέρια του λαϊκού αντάρτικου στρατού, που μετέπειτα μπήκε θριαμβευτής στην Αβάνα. Όπως έγραψε ο Τσε, «όταν ο αρχηγός των ανταρτών και η συνοδεία του, άφηναν πίσω τους έναν ορίζοντα βουνών και σύννεφων και το φλογερό έδαφος του νησιού κι έμπαιναν στην Αβάνα “η ιστορία ανέβαινε με τα πόδια του λαού ένα καινούργιο σκαλοπάτι του χειμωνιάτικου παλατιού”

Ένα μήνα αργότερα, στις 9 Φλεβάρη 1959, ο Φιντέλ σε ομιλία του σε εργάτες της ζαχαροποιίας, σημείωνε: «Εκείνοι που νόμισαν πως η Επανάσταση έπεσε από τον ουρανό, όλοι εκείνοι που ξαφνιάστηκαν από τον θρίαμβό της και θεωρούν πως ό,τι συνέβη είναι έργο σύμπτωσης ή τύχης πρέπει να μάθουν πως η Επανάσταση είναι έργο μακράς και λεπτολογημένης εργασίας εκείνων που από πολύ καιρό είχαν αρχίσει να μάχονται εναντίον της τυραννίας».

Πράγματι, η εκδήλωση και νίκη της Κουβανικής Επανάστασης στηρίχτηκε σε πολύχρονη προετοιμασία του εργαζόμενου λαού και των παιδιών του. Βασίστηκε στη δράση των οργανωμένων δυνάμεων στις πόλεις, στην παράνομη δουλειά των κομμουνιστών στους χώρους δουλειάς, στην αγροτιά και τη νεολαία.

Στηρίχτηκε στη συστηματική πολιτικο-στρατιωτική ετοιμασία, με ηγέτη το Λαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα Κούβας [1] και το επαναστατικό διευθυντήριο που απαρτιζόταν από επαναστάτες φοιτητές.

Το περίπτερο του Ελληνοκουβανικού στο Φεστιβάλ 100 χρόνια ΚΚΕ 50 χρόνια ΚΝΕ

Το περίπτερο του Ελληνοκουβανικού στο Φεστιβάλ 100 χρόνια ΚΚΕ 50 χρόνια ΚΝΕ

Το κίνημα της 26ης Ιούλη

Στις 26 Ιούλη 1953, ομάδα επαναστατών με επικεφαλής τον Φιντέλ επιτέθηκε στους στρατώνες της Μονκάδα, με σκοπό να ξεσηκώσει τον λαό ενάντια στη δικτατορία. Η απόπειρα απέτυχε, ο Φιντέλ με τους συντρόφους του συνελήφθησαν. Ωστόσο, η 26η Ιούλη σηματοδότησε την απαρχή της μεγάλης λαϊκής εξέγερσης κατά του δικτατορικού καθεστώτος.

Στο εδώλιο του δικαστηρίου, ο Φιντέλ “έκλεισε” την κατάθεσή του με βαθιά πίστη στο σκοπό του αγώνα: «Καταδικάστε με, δεν πειράζει, η Ιστορία θα με δικαιώσει» βλ [εδώ] & [εδώ]

1956 – Η απόβαση με το “Γκράνμα”

Στις 2 Δεκέμβρη 1956, ένα πλοιάριο ονόματι “Γκράνμα” έφτασε από το Μεξικό στην Κούβα, στην παραλία του Νίκβερο. Οι επιβαίνοντες, 82 αποφασισμένοι αντάρτες με αρχηγό τον Φιντέλ, σχεδίαζαν την απόβαση σε συνδυασμό με εξέγερση-αντιπερισπασμό στο Σαντιάγκο στις 30 Νοέμβρη. Η εξέγερση απέτυχε, με συνέπεια οι κρατικές δυνάμεις, προετοιμασμένες, να “υποδεχτούν” τους αντάρτες κατά την απόβαση. Δόθηκαν σκληρές μάχες. Μόνο 22 από τους 82 επαναστάτες βρέθηκαν ζωντανοί. Οι 10 πιάστηκαν αιχμάλωτοι, οι 12 διέφυγαν στα βουνά της Σιέρα Μαέστρα. Από εκεί οργάνωσαν την ένοπλη πάλη που 2 χρόνια αργότερα “έκλεισε” νικηφόρα για τον κουβανικό λαό.

“Μπροστά Κουβανοί, όλοι στις θέσεις μάχης και στις θέσεις εργασίας! Η Επανάστασή μας είναι ανίκητη” [2]

Τον Απρίλη 1961 η κυβέρνηση των ΗΠΑ και η CIA, έχοντας εκπαιδεύσει 1400 μισθοφόρους, οργάνωσαν αντεπαναστατική επέμβαση στο Νησί. Στις 16 του Απρίλη, οι κηδείες των νεκρών από τις αεροπορικές επιδρομές μετατράπηκαν σε μεγάλη διαδήλωση, όπου ο Φιντέλ Κάστρο ανακήρυξε για πρώτη φορά το σοσιαλιστικό χαρακτήρα της Επανάστασης.

Η περίφημη αμερικανική απόβαση στον Κόλπο των Χοίρων στην παραλία Χιρόν, αναχαιτίστηκε σε 72 ώρες από δεκάδες χιλιάδες Κουβανούς στρατιώτες και πολιτοφύλακες που ρίχτηκαν στη μάχη. Ο λαός της Κούβας κατατρόπωσε τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, υπερασπιζόμενος το σοσιαλιστικό του μέλλον.

cuba5

Για πάντα μέχρι την τελική Νίκη των Λαών!

«Αυτό που η Κούβα μπορεί να προσφέρει στους λαούς και το έχει προσφέρει είναι το παράδειγμά της. Και τι μας διδάσκει..; Ότι η επανάσταση είναι εφικτή, ότι ο λαός μπορεί να την πραγματοποιήσει…» [3]

Το παράδειγμα αυτών των επαναστατών πάντα θα φωτίζει τον δρόμο των νέων αγωνιστών, των νέων κομμουνιστών, τον δρόμο που έδειξε ο Comandante Τσε με τα λόγια και τη ζωή του:

«Όλη μας η δράση είναι μία πολεμική κραυγή… Οπουδήποτε κι αν μας αιφνιδιάσει ο θάνατος τον καλωσορίζουμε, αρκεί αυτή η πολεμική κραυγή να βρει άξιο αποδέκτη, κι άλλο χέρι να απλωθεί να αδράξει το όπλο μας, και άλλοι άνθρωποι να έρθουν να συνοδέψουν τα μοιρολόγια με τις ριπές των αυτομάτων και με νέες κραυγές πολέμου και νίκης».

______________________________________________________________________________

Παραπομπές
1. Έτσι μετονομάστηκε προσωρινά μέχρι και την επανασύστασή του το 1965 το ΚΚ Κούβας.
2. Μήνυμα του Φ. Κάστρο προς τον κουβανικό λαό από τον τόπο της μάχης στον Κόλπο των Χοίρων.
3. Απόσπασμα από τη “Δεύτερη Διακήρυξη της Αβάνας”, 1962

Πηγή: Οδηγητής Iούλης – Αύγουστος 2018