Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Τέσσερα χρόνια (δια)κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ

Γενάρης 15 …Φλεβάρης 16, χρόνια φρούδης ελπίδας, από την «πρώτη» (και «δεύτερη») «φορά αριστερά». Τέσσερα χρόνια και μερικά μνημόνια μετά, οι ίδιοι εργαζόμενοι κοιτούν με απογοήτευση τη σημερινή τους κατάσταση. Κάποιοι αισθάνονται «προδομένοι», άλλοι απογοητεύτηκαν, ενώ ορισμένοι επιμένουν πως ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί τουλάχιστον το μικρότερο κακό.

Τελικά τι συνέβη; Τι μας έμαθε η «πρώτη αριστερή κυβέρνηση στην Ελλάδα»;

Ο ΣΥΡΙΖΑ – μαζί με τους ΑΝΕΛ – ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας το Γενάρη του 2015 και μέσα σε περίπου ένα μήνα, προχώρησε στην πρώτη συμφωνία και στο πρώτο πακέτο αντιλαϊκών μέτρων, αλλάζοντας απλά την ορολογία… και αποκαλώντας την τρόικα «θεσμούς» και το μνημόνιο που υπέγραψε «πρόγραμμα – γέφυρα».

Το καλοκαίρι του ΄15, «έστησε» ένα κάλπικο δίλημμα με το δημοψήφισμα, και την επόμενη μέρα, υπερψήφισε, μαζί με τα υπόλοιπα κόμματα, το 3ο μνημόνιο.

Μετά τις νέες εκλογές (Σεπ-15), ο ΣΥΡΙΖΑ συνέχισε να υλοποιεί τα μέτρα των προηγούμενων μνημονίων και άρχισε να προετοιμάζει τα νέα πακέτα μέτρων του 3ου μνημονίου, που έρχονταν σε κύματα μαζί με τις «αξιολογήσεις» των «θεσμών» και τους προϋπολογισμούς.

Μέχρι που (Αυγ-18) φτάσαμε στη 10η πράξη (αλλά σίγουρα όχι έσχατη) του δράματος για το λαό, την αποκαλούμενη – απ’ τον ΣΥΡΙΖΑ«λήξη των μνημονίων» δηλ, σε ένα ακόμα πακέτο αντιλαϊκών μέτρων, με ματωμένα πλεονάσματα μέχρι το 2062, συνοδευόμενα με ισχυρή, ενισχυμένη, εποπτεία απ’ τους δανειστές, πρόγραμμα αποπληρωμής των δανείων και δεσμευτικούς στόχους μέτρων, δηλαδή ένα ακόμη μνημόνιο.

Απ’ την αρχή της διακυβέρνησής του ο ΣΥΡΙΖΑ:

  • Εφαρμόζει μέχρι κεραίας όλα τα αντιλαϊκά μέτρα των προηγούμενων μνημονίων για τους διαλυμένους μισθούς και τα δικαιώματα των εργαζομένων.
  • Προχώρησε σε μια άνευ προηγουμένου φοροεπιδρομή εναντίον του λαού, με μαζική αύξηση του ΦΠΑ και δεκάδες αυξήσεις σε «ειδικούς» φόρους.
  • Τσάκισε τις συντάξεις και τα όρια συνταξιοδότησης, «κούρεψε» το εφάπαξ, κατακρεούργησε «παλιές» και «νέες» συντάξεις, ενώ επέβαλε, με το νόμο – λαιμητόμο Κατρούγκαλου, αυξήσεις σε μια ολόκληρη κατηγορία ασφαλιστικών εισφορών.
  • Η φοροεπιδρομή απ’ τη μία και οι συνεχείς μειώσεις σε συντάξεις και κοινωνικές παροχές οδήγησαν σε τερατώδη πρωτογενή πλεονάσματα, που υπερβαίνουν ακόμα και τους στόχους, τους ίδιους στόχους που ο ΣΥΡΙΖΑ κατάγγελλε ως καταστρεπτικούς, και έρχεται εκ των υστέρων να θέλει να επιστρέψει ένα μικρό κομμάτι απ’ τα ματωμένα πλεονάσματα, μόλις 800 εκατ. απ’ τα 55 δισ. του προϋπολογισμού, εμφανίζοντάς το με θράσος ως κοινωνική πολιτική.
  • Υλοποιεί κάθε σχέδιο που έχει ανάγκη το μεγάλο κεφάλαιο, απ’ την καταστροφική εξόρυξη χρυσού και τη μετατροπή της Αττικής σε καζινούπολη με το Ελληνικό και την κάθοδο του καζίνο της Πάρνηθας στο κέντρο, και τις κάθε λογής αναπλάσεις που γίνονται με βάση τα σχέδια των μονοπωλίων, μέχρι την προώθηση της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ και των λιγνιτικών μονάδων της, λιμανιών και αεροδρομίων…

Πότε τα «γύρισε ο ΣΥΡΙΖΑ»;

Αυτό είναι το ερώτημα που ταλανίζει πολλούς καλοπροαίρετους λαϊκούς ανθρώπους. Πότε και γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ πρόδωσε τις υποσχέσεις του; Πότε έγινε, από «αριστερό», προοδευτικό κόμμα, κόμμα που προωθεί τα μνημόνια;

Ο ΣΥΡΙΖΑ ποτέ δεν ήταν αριστερό – ριζοσπαστικό κόμμα σε κατεύθυνση σύγκρουσης με το σύστημα.

Ακολούθησε μια γρήγορη πορεία πλήρους μετασχηματισμού του σε αστικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα προκειμένου να λάβει το «ΟΚ» και να του εμπιστευθεί η αστική τάξη τη διακυβέρνηση της χώρας. Θυμίζουμε τις αλλαγές στο πρόγραμμά του και στη ρητορική του απ’ το 2012 μέχρι το 2014 αλλά και τις δύο επισκέψεις του Αλ. Τσίπρα στις ΗΠΑ, και μάλιστα και στους δύο πόλους της εκεί ενδοαστικής αντιπαράθεσης (Νέα Υόρκη και Τέξας).

Η πορεία αυτή οδήγησε τελικά στις αποκαλυπτικές προεκλογικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ πριν από τις εκλογές του Γενάρη του 2015, όπου έκανε λόγο για «διαπραγμάτευση εντός των πλαισίων της ΕΕ», που θα οδηγούσε σε μια «ανάπτυξη της πραγματικής οικονομίας», η οποία «θα αφορά όλους τους πολίτες», με ιδιαίτερη έμφαση στην ενίσχυση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (κυρίως μεγάλα κατασκευαστικά έργα…).

Απ’ την αρχή της κυβερνητικής του θητείας, ο ΣΥΡΙΖΑ στόχευε στην τόνωση της καπιταλιστικής ανάπτυξης, δένοντάς την με την υπόσχεση πως το δικό του αναπτυξιακό σχέδιο θα ωφελούσε το σύνολο των εργαζομένων. Ο ΣΥΡΙΖΑ ισχυριζόταν από τότε πως η καπιταλιστική ανάπτυξη μπορεί να είναι φιλολαϊκή, να ωφελεί το σύνολο του λαού, αρκεί να τη διαχειρίζεται η «αριστερή κυβέρνηση». Η πρότασή του ήταν πρόταση εξαπάτησης των εργαζομένων. Συσκότιζε το γεγονός πως η καπιταλιστική κερδοφορία απαιτεί αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης, σχετική εξαθλίωση των εργαζομένων.

Συσκότιζε πως τα λεγόμενα μνημονιακά μέτρα ήταν απαραίτητα για την καπιταλιστική ανάπτυξη και γι’ αυτό εφαρμόστηκαν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο σ’ ολόκληρη την ΕΕ. Συσκότιζε πως η φθηνή εργατική δύναμη, με χαμηλούς μισθούς, με χαμηλές συντάξεις, με υπέρογκη φορολογία και η στήριξη του κεφαλαίου με φοροελαφρύνσεις, επιδοτήσεις, επενδύσεις σε έργα και αναπλάσεις και κρατική καταστολή κάθε αγώνα είναι νομοτέλειες του καπιταλισμού και απαραίτητα στοιχεία για την καπιταλιστική ανάπτυξη. Γι’ αυτό και η πολιτική γραμμή που προωθούσε δεν ήταν άλλη από την υποταγή των αναγκών των εργαζομένων στις ανάγκες της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Το έκανε με «έξυπνο» τρόπο.

Το ΚΚΕ ήταν είναι και θα είναι στην πρώτη γραμμή για την οργάνωση της λαϊκής αντεπίθεσης

Ηδη απ’ το 2012 ασκήθηκε τεράστια πίεση για να «σταματήσει το ΚΚΕ να είναι άτεγκτο» και να «υποκύψει στη λογική των συνθέσεων» και να στηρίξει την προσπάθεια της πρώτης αριστερής κυβέρνησης.

Και η πίεση ερχόταν τόσο απ’ το σύστημα που ήθελε να διευκολύνει το έργο της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και από καλοπροαίρετους αγωνιστές που δεν καταλάβαιναν γιατί επιμένουμε να αντιστεκόμαστε στην «αλλαγή» και δεν στηρίζουμε μια «αριστερή κυβέρνηση» που κάτι μπορεί να κάνει.

Επιμείναμε και επιμένουμε άτεγκτα να προβάλλουμε αγωνιστικά: Ο καπιταλισμός είναι βάρβαρος, σε κάθε εκδοχή του. Η πολιτική μιας αστικής κυβέρνησης καθορίζεται απ’ τις ανάγκες του κεφαλαίου και γι’ αυτό, είτε κυβέρνηση είναι ο ΣΥΡΙΖΑ είτε η ΝΔ, τα μνημόνια θα προχωράνε γιατί είναι απαραίτητα για τη θωράκιση των κερδών των ομίλων. Επιμείναμε πως μια καπιταλιστική ανάπτυξη έξω απ’ την ΕΕ και το ευρώ επίσης δεν θα είναι φιλολαϊκή. Επιμείναμε πως όσο κυριαρχούν το κεφάλαιο, τα μονοπώλια, η ζωή των εργαζομένων θα γίνεται χειρότερη. Επιμείναμε πως τελικά όσο καλές προθέσεις και να έχει κάποιος, όταν διαχειρίζεται τον καπιταλισμό δεσμεύεται απ’ την ανάγκη κερδοφορίας των ομίλων. Και γι’ αυτό θα υλοποιεί αντιλαϊκή πολιτική.

Αποδείχθηκε ποιος είχε δίκιο.

Και σαν ΚΚΕ είμαστε περήφανοι που δεν λυγίσαμε στις πιέσεις, που δεν εγκαταλείψαμε την ταξική πάλη και να υποκλιθούμε σε μια «ξένη σημαία».

Αυτόν τον αγώνα συνεχίζουμε και τώρα. Φωτίζουμε πως πραγματικός αντίπαλος δεν είναι η μία ή η άλλη αστική κυβέρνηση, η μορφή διαχείρισης, αλλά οι ίδιες οι καπιταλιστικές σχέσεις. Πως δεν υπάρχουν φιλολαϊκός καπιταλισμός, φιλολαϊκή καπιταλιστική ανάπτυξη, φιλολαϊκή αστική κυβέρνηση. Φωτίζουμε πως η ικανοποίηση των αναγκών των εργαζομένων προϋποθέτει ανατροπή ολόκληρου του συστήματος.

Οργανώνουμε μαχητικά την αντεπίθεση των εργαζομένων, κόντρα στην ενιαία επίθεση του κεφαλαίου που δεχόμαστε απ’ την ΕΕ, το κεντρικό κράτος και τα τοπικά παρακλάδια του, τους δήμους και τις Περιφέρειες.

Αυτό σηματοδοτεί και η κόκκινη ψήφος στο ΚΚΕ σε κάθε κάλπη στις επερχόμενες εκλογές.

Σηματοδοτεί το δρόμο της ρήξης με το σύστημα και τις επιλογές του, το δρόμο της σύγκρουσης με τους ομίλους, το κράτος τους, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ που τους στηρίζουν.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν η πρώτη φορά που μια αυτοαποκαλούμενη «αριστερή δύναμη» πήρε τα ηνία για μεγάλο διάστημα στην αστική διακυβέρνηση. Και το αποτέλεσμα ήταν διδακτικό για τους εργαζόμενους.

Ο καπιταλισμός δεν εξανθρωπίζεται… και οι «αριστεροί» υπηρέτες του είναι οι πιο επικίνδυνοι…

Πηγή: άρθρο στο Ριζοσπάστη του  Γρηγόρη ΛΙΟΝΗ μέλους της ΚΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνου του Τμήματος Οικονομίας

Επικοινωνία – [ FaceBook |>1<|-|>2<| ] – Blog