Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Τίμος Περλέγκας, αξέχαστος

Ο Τίμος Περλέγκας, ένας από τους σημαντικούς ηθοποιούς μας,  «έφυγε» στις 19 Απριλίου 1993 σε ηλικία μόλις 53 χρόνων.

Γεννήθηκε στην Πάτρα στις 22 Οκτωβρίου 1938. Ηταν το έβδομο και τελευταίο παιδί της οικογένειας. Λόγω οικονομικής καταστροφής του εμπόρου πατέρα του, στα μαθητικά του χρόνια, τα καλοκαίρια δούλευε σε κεραμοποιείο, όπου του άρεσε να ζωγραφίζει διάφορα κεραμικά σκεύη. Σε νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και έπαιξε ποδόσφαιρο στον Πατρέα.  Η οικογένεια εγκαθίσταται στην Αθήνα, το 1956, προς βιοπορισμό των παιδιών. Την ίδια χρονιά, πεθαίνει ο πατέρας τους. Ο Τίμος κινδυνεύει από οξεία πνευμονία. Τον σώζει ένας κομμουνιστής γιατρός, ο οποίος τον μυεί στις αριστερές ιδέες, του δίνει λογοτεχνικά και άλλα βιβλία να διαβάζει και συζητά μαζί του γι’ αυτά. Δεκαοχτάχρονος, μετά την ανάρρωσή του, και για τρία – τέσσερα χρόνια, δουλεύει σαν εργάτης σε βιομηχανικά εργοστάσια.

Οι νεανικές του αναζητήσεις τον οδήγησαν, το 1961, σε δραματική σχολή. Πρωτοεμφανίστηκε στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν, όπου παρέμεινε ενάμιση χρόνο, στους “Πέρσες” και ύστερα περιόδευσε στην Ευρώπη με τις “Όρνιθες” του Αριστοφάνη.

Πρώτος, μεγάλος δάσκαλός του ήταν ο Μάνος Κατράκης. Αλλος αγαπημένος δάσκαλός του και φίλος του εφ’ όρου ζωής ήταν ο Τίτος Βανδής. Σπουδαστής ακόμα, το 1962, παίζει στην «παρθενική» παράσταση του Σπύρου Ευαγγελάτου, με το έργο του Βερναρδάκη «Μαρία Δοξαπατρή» και στην πολιτικά αλληγορική ταινία του Νίκου Κούνδουρου «Το ποτάμι», όπου, με πρωταγωνιστή τον Τίτο Βανδή, υποδύεται έναν διωκόμενο νεαρό. Το φθινόπωρο του 1965, προσλαμβάνεται στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, όπου έπαιξε σημαντικούς ρόλους σε κλασικά έργα, μέχρι τα μέσα του 1967, οπότε λόγω χούντας απολύθηκε.

Υπήρξε Μέλος του ΚΚΕ από το 1975. Μετά τη μεταπολίτευση έγινε γραμματέας του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (Σ.Ε.Η.). Υπήρξε πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Θεάματος Ακροάματος (ΠΟΘΑ). Επίσης ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής του πνευματικού Κέντρου του Δήμου Αμαρουσίου.

Φιλμογραφία

1970 Εγώ ρεζίλεψα τον Χίτλερ
1971 Υποβρύχιο Παπανικολής
1982 Θα σε κλέψω, μ’ ακούς;
1983 Ο φονιάς
1985 Ένα σενάριο είναι η ζωή μας
1986 Παράξενη συνάντηση
1987 Βίος και Πολιτεία
Και δυο αυγά Τουρκίας
1989 Δεξιότερα της δεξιάς

Τηλεοπτικές σειρές:

Εν Αθήναις
Τμήμα Ηθών
Οι δύο δρόμοι
Η εύθυμη χήρα
Πολίτης Μπάμπης
Άγνωστος Πόλεμος
Το μινόρε της αυγής