• [ «Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί» οι φασίστες]
Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Ταυτοποιήθηκε το όνομα του στρατιώτη που έσωσε τη ζωή του Χέμινγουεϊ στον Α’ ΠΠ

Έπρεπε να περάσουν εκατό χρόνια για να ταυτοποιηθεί το όνομα του Ιταλού στρατιώτη, ο οποίος εκείνη τη νύκτα της 8ης Ιουλίου 1918 έσωσε τη ζωή του διάσημου Αμερικανού συγγραφέα Έρνεστ Χέμινγουεϊ, χάνοντας τη δική του, στη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο όλμος που εκτοξεύθηκε από τις αυστριακές γραμμές διαμέλισε έναν νεαρό στρατιώτη που στεκόταν μπροστά από τον Χέμινγουεϊ, λειτουργώντας ως ασπίδα για τον νεαρό εθελοντή του Αμερικανικού Ερυθρού Σταυρού που βρέθηκε στα χαρακώματα για να μοιράσει σοκολάτες και τσιγάρα στους στρατιώτες.

Ο μετέπειτα συγγραφέας μεταφέρθηκε στο Μιλάνο με σοβαρά τραύματα και παρέμεινε στο νοσοκομείο για έξι μήνες. Όταν γιατρεύθηκε, διηγήθηκε τις πολεμικές του περιπέτειες και αργότερα αναδείχθηκε ως ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς του 20ου αιώνα. Στα μέρη του Πιάβε, στη Φοσάλτα, υπάρχει μία στήλη που θυμίζει τον συγγραφέα του «Αποχαιρετισμός στα όπλα», τότε έναν απλό οδηγό ασθενοφόρου. Όμως δεν υπάρχει ούτε λέξη που να θυμίζει τον αθέλητο «σωτήρα» του, ο οποίος παρέμενε ανώνυμος επί έναν αιώνα.

Είναι ο Φεντέλε Τεμπερίνι, από το Μονταλτσίνο της Τοσκάνης. Αυτό αποκαλύπτει ο βιογράφος Τζέιμς ΜακΓκραθ Μόρις για τον ανώνυμο «Italian soldier», που η «παράπλευρη απώλειά του» επέτρεψε να γραφούν κατόπιν αριστουργήματα όπως «Ο Γέρος και η Θάλασσα» ή το «Για ποιον χτυπά η καμπάνα». Όπως γράφει ο ίδιος στην Washington Post, κανείς πριν δεν είχε καταφέρει να ταυτοποιήσει «τον νεαρό χωρίς τον οποίο ο κόσμος δεν θα γνώριζε τον Χέμινγουεϊ και τα έργα του».

Στο βιβλίο του «Οι οδηγοί ασθενοφόρων: Χέμινγουεϊ, Ντος Πάσος και μια φιλία που οικοδομήθηκε και χάθηκε στον πόλεμο», που εκδόθηκε το 2017, ο Μακ Γκραθ Μόρις αφηγείται την εμπειρία και τη φιλία δύο νεαρών οδηγών ασθενοφόρου (και μετέπειτα επιτυχημένων συγγραφέων) κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πολέμου. Στο βιβλίο σημειώνονται τα ονόματα 18 στρατιωτών, οι οποίοι σύμφωνα με τα επίσημα αρχεία έχασαν τη ζωή τους στη μάχη τη νύκτα που τραυματίσθηκε ο Χέμινγουεϊ». Από τα 18 αυτά ονόματα, «με τη βοήθεια του ιστορικού Μαρίνο Περισινότο, καταφέραμε να ταυτοποιήσουμε τον νεαρό στρατιώτη που έσωσε τη ζωή του Χέμινγουεϊ».