Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Τα θύματα της σφαγή του Viareggio περιμένουν ακόμη δικαίωση 12 χρόνια μετά …

Ήταν μεσάνυχτα (23:48) 29η Ιουνίου 2009, όταν η εμπορευματική αμαξοστοιχία της Trenitalia εκτροχιάστηκε μέσα στο σταθμό της ιταλικής κωμόπολης Βιαρέτζο (Viareggio, 20 km –Β της Πίζας, 80km ΒΔ της Φλωρεντίας) πέφτοντας σε μια δεξαμενή υγραερίου GPL.
Και επακολούθησε η «κόλαση του Δάντη», με 32 νεκρούς και εκατό τραυματίες, ενώ από απλή τύχη αποφεύχθηκαν τα χειρότερα αφού σε μερικές εκατοντάδες μέτρα βρίσκεται το κτήριο επιβατών και γύρω υπάρχουν πυκνοκατοικημένες περιοχές.

Τα αστικά ΜΜΕ –τότε και μέχρι σήμερα, το ονομάζουν «λυπηρό ατύχημα», ο λαός το είπε από την πρώτη στιγμή “strage” = σφαγή, την ίδια ονομασία που έδωσε στις 12-Δεκ-1969 (Η σφαγή στην Piazza Fontana) «ένας βρυχηθμός και μετά κόλαση»
Υπήρξε τότε η αρχή επεξεργασμένου στις λεπτομέρειες πολιτικού σχεδίου ενός νέου μείγματος αστικής διαχείρισης που αλλάζει άρδην το πολιτικό σκηνικό -όχι μόνο στην Ιταλία, αλλά και σ’ όλη την Ευρώπη, όπου φασίστες και παρακρατικοί, μυστικές υπηρεσίες, «στοές» και «σταγονίδια» διαπλέκονται με το επίσημο κράτος, ενώ το 1970 εμφανίζονται -σχεδόν ταυτόχρονα, Rote Armee Fraktion (RAF) – Baader / Meinhof (ομάδα Μπάαντερ-Μάινχοφ) στη Γερμανία – και Brigate Rosse (ερυθρές ταξιαρχίες) στην Ιταλία.
Ο ευρωκομμουνισμός είναι στα σπάργανα, αλλά το PCI έχει ήδη δρομολογήσει τον «ιταλικό δρόμο για το σοσιαλισμό» και ξεκινάει να επεξεργάζεται το «compromesso storico», που στη συνέχεια θα αποτελέσει την αρχή του τέλους του.

Τα 14 βαγόνια, στο Viareggio είχαν τη δική τους ιστορία, μετά τη διάλυση και ιδιωτικοποίηση των ιταλικών σιδηροδρόμων (Ferrovie dello Stato)
▪️ H locomotiva έλξης (κατασκευής 2004), εγγεγραμμένη στην πολωνική σιδηροδρομική εταιρεία PKP, τσεκαρισμένη για το «καλώς έχει» από την Cima Riparazioni di Bozzolo (MN)
▪️ 13 από τα βαγόνια ανήκαν στην Deutsche Bahn
▪️ Με πολλές δεξαμενές καυσίμων ιδιοκτησίας της αμερικανικής πολυεθνικής GATX, η οποία
▪️ Μέσω της θυγατρικής KVG (μια αυστριακή εταιρεία που ανήκε στην GATX Rail) τα είχε εκμισθώσει στην FS Logistica (θυγατρική των «κρατικών» σιδηροδρόμων που έχει να κάνει με την εμπορευματική διαχείριση-υπηρεσίες- αγαθά) στην υπηρεσία του πετροχημικού κολοσσού SARPOM.

Στην κηδεία (7 Ιουλίου στο στάδιο Torquato Bresciani) «δημοσία δαπάνη» (sic!!), πήραν μέρος κάπου 30.000 λαού, ενώ για τα θύματα –μουσουλμάνους, έγινε ισλαμική τελετή στο Μαρόκο.

Ένοχος κανένας!

Στο Ανώτατο Δικαστήριο, η υπόθεση είχε οριστεί (και εξακολουθεί σα τέτοια) ως «ανθρωποκτονία 32 θυμάτων» (+τραυματίες) αλλά επακολούθησαν συνεχείς απόπειρες (αντ)αναίρεσης, που κρατούν μέχρι σήμερα.

ΣΣ |> Η ανταναίρεση είναι θεσμικός δικονομικός (…δικολαβικός, θα λέγαμε) όρος της δικαστικής εξουσίας του αστικού κράτους, με μικρές παραλλαγές από χώρα σε χώρα (τόσο στο ποινικό όσο και στο αστικό δίκαιο), το οποίο προβλέπει ενστάσεις επί ενστάσεων και νέες προθεσμίες (εάν έχουν λήξει οι κύριες) με αίτημα και τροποποίηση ποινής (αν υπάρχει) –βλ στα καθ’ ημάς την περίπτωση Ricomex.
Ο θεσμός ιστορικά το ρωμαϊκό και ανάλογα με τα νομικά συστήματα και τις ιστορικές περιόδους, ο δικαστής στον οποίο υποβάλλεται μπορεί να είναι έκφραση του κυρίαρχου λαού (provocatio ad populum), ή ενός ειδικού δικαστηρίου που έχει συσταθεί για αυτό το καθήκον (συνήθως το εφετείο).

Μετά τη νέα παραπομπή στις καλένδες, σκηνές απόγνωσης μεταξύ των συγγενών των 32 θυμάτων, πολλοί από αυτούς κατέρρευσαν, άλλοι φώναζαν «να πάμε να καταλάβουμες το Κοινοβούλιο» …πολλά χρόνια κάναμε τους καλούς, τώρα ήρθε η ώρα να ουρλιάζουμε », λέει η Luciana Beretti, με  δύο από τα 32 θύματα μέλη της οικογένειας.
Ο γιος μου που τώρα τον σκεπάζει ένα κρύο μάρμαρο κοιμόταν στο σπίτι -μια σφαγή όπως αυτή στο Viareggio δεν μπορεί να μείνει ατιμώρητη.

Βέβαια «ξεσπάθωσαν» και οι αστοί πολιτικοί:
Να αποδοθεί δικαιοσύνη! Δήλωσε με tweets ο επικεφαλής του Pd στη Γερουσία Andrea Marcucci,
«Σε μια πολιτισμένη χώρα δεν μπορεί ο φρικτός θάνατος 32 ατόμων να παραμένει χωρίς ένοχο και ο νόμος να εμποδίζει την εξακρίβωση των ευθυνών εκείνων που έπρεπε να επαγρυπνούν και θα μπορούσαν να αποτρέψουν τη σφαγή.
Συμμετέχω ενεργά στον αναζωογονητικό πόνο των οικογενειών που δε βρήκαν ελπίδα για δικαιοσύνη.
Και ο υφυπουργός Υποδομών & Μεταφορών Roberto Traversi (M5s).
«Κατά τη διάρκεια της επετείου της 29ης Ιουνίου, ανανεώσαμε μια υπόσχεση στις οικογένειες – τα δάκρυα και οι ουλές τους δεν θα μείνουν μάταιες, ήρθε η ώρα για αυτήν τη χώρα να αποκτήσει έναν νέο νόμο για την ασφάλεια στο χώρο εργασίας, που θα δώσει δυνατότητα να εντοπίζονται οι ένοχοι σε τραγωδίες όπως αυτή στο Viareggio»
Ο «ωραίος» επικεφαλής της Lega Matteo Salvini γράφει στο facebook:
«Ντροπή! 32 θάνατοι χωρίς δικαιοσύνη για πάρα πολλά χρόνια, μια μεγάλη αγκαλιά στις οικογένειες και σε ολόκληρη την κοινότητα του Viareggio».

Μόνο το ΚΚ Ιταλίας έβαλε τα χέρια επί των τύπων των ήλων (και η USB “στο ύψος της”):

Strage Viareggio PCI

Strage Viareggio USB

Πανό της USB

PCI logo

Μακελειό του Viareggio. Υπάρχουν οι δίκαιες μάχες για τραγωδίες ανήκουστης βαρύτητας, όπως πχ. και για τα θύματα της γέφυρας Μοράντι (Morandi).
Δυστυχώς η αδικία από μια εξουσία αδύναμη απέναντι στους δυνατούς και πανίσχυρη απέναντι στους αδύναμους συνεχίζεται.
Σήμερα, μαζί με τους συγγενείς των θυμάτων και τους εργαζόμενους των σιδηροδρόμων που διαδήλωσαν εξοργισμένοι μπροστά στο Ανώτατο Δικαστήριο, προσθέτουμε τη δική μας μαχητική αλληλεγγύη.
Κράτος δικαίου δεν υπάρχει, μένει μόνο η ακατάλυτη ταξική πάλη.