Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Τι μας διδάσκει η εκλογική αποτυχία του Κομμουνιστικού Κόμματος Βοημίας και Μοραβίας;

Γράφει ο Νίκος Μόττας //

Τα «φλερτ» με το αστικό πολιτικό σύστημα και τις κυβερνήσεις του πληρώνονται. Όπως πληρώνεται, αργά ή γρήγορα, η απομάκρυνση από τις αρχές και αξίες του μαρξισμού-λενινισμού και η αντικατάσταση του σφυροδρέπανου για λόγους πολιτικού μάρκετινγκ.

Οι χθεσινές εκλογές στην Τσεχία επιφύλαξαν πολύ πικρό αποτέλεσμα για το- άλλοτε ισχυρό-  Κομμουνιστικό Κόμμα Βοημίας και Μοραβίας (KSČM) που έλαβε μόλις 3,62% των ψήφων και μένει, για πρώτη φορά από το 1948, εκτός Βουλής.

«Είμαι πολύ απογοητευμένος καθώς πρόκειται για μια πραγματικά μεγάλη αποτυχία», σημείωσε σε δηλώσεις του ο πρόεδρος του κόμματος Βόιτεχ Φίλιπ ο οποίος υπέβαλλε την παραίτησή του.

Η εκλογική αυτή αποτυχία για το ΚΚ Βοημίας και Μοραβίας δεν ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία. Έχοντας απεμπολίσει το σφυροδρέπανο και τοποθετώντας στην θέση του… δύο κόκκινα κεράσια, το ΚΚ Βοημίας-Μοραβίας στήριξε το 2018 την κεντροδεξιά κυβέρνηση του πολυεκατομμυριούχου Αντρέι Μπάμπις.

Η στήριξη στην κυβέρνηση Μπάμπις αποδείχθηκε καταστροφική, γκρεμίζοντας ότι με κόπο χτίζονταν έπειτα από την επικράτηση της αντεπανάστασης στα τέλη της δεκαετίας του 1980.

Επι δεκαετίες, παρά το τσουνάμι αντικομμουνισμού που ακολούθησε της καπιταλιστικής παλινόρθωσης, το ΚΚ Βοημίας-Μοραβίας κατάφερνε να συγκεντρώνει αξιόλογα εκλογικά ποσοστά έχοντας «έρεισμα» σε έναν κόσμο που αρνούνταν να αποδεχθεί την σημερινή βαρβαρότητα.

Πράγματι, ένα μεγάλο μέρος της τσέχικης εργατικής τάξης αναγνώριζε στο Κομμουνιστικό Κόμμα την συμβολή του στην πάλη ενάντια στις αντιλαϊκές-αντεργατικές πολιτικές των αστικών κυβερνήσεων, του κεφαλαίου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η σημερινή αποτυχία του ΚΚ στην Τσεχία, που το τοποθετεί εκτός Βουλής έπειτα από πολλές δεκαετίες, έρχεται να επιβεβαιώσει ότι στην εποχή περάσματος από τον καπιταλισμό στον σοσιαλισμό και για όσο διάστημα η εξουσία βρίσκεται στα χέρια της αστικής τάξης, τα κομμουνιστικά κόμματα δεν έχουν θέση σε κανενός είδους κυβέρνηση αστικής διαχείρισης. Ούτε ως κυβερνητικοί εταίροι, ούτε ως πολιτικά «δεκανίκια».

Η περίπτωση του ΚΚ Βοημίας-Μοραβίας, όπως και οι περιπτώσεις των σοσιαλδημοκρατικών κυβερνήσεων σε Ισπανία και Πορτογαλία, που στηρίχθηκαν από το «μεταλλαγμένο» ΚΚ Ισπανίας και το Πορτογαλικό ΚΚ αντίστοιχα, είναι χαρακτηριστικές των αρνητικών συνεπειών που εμπεριέχουν για τον λαό και την εργατική τάξη οι αυταπάτες περί «προοδευτικής-φιλολαϊκής διακυβέρνησης» σε συνθήκες καπιταλισμού.

Ο πραγματικός κίνδυνος για το εκμεταλλευτικό σύστημα βρίσκεται στην όξυνση της ταξικής πάλης, σε κάθε χώρο δουλειάς και μόρφωσης, στις καθημερινές διεκδικήσεις των εργαζόμενων και στη μαζικότητα των απεργιακών κινητοποιήσεων, εκεί όπου «ζυμώνεται» κάθε μέρα η πολιτική πρόταση για ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου. Και όχι στις αυταπάτες για κοινοβουλευτικές λύσεις, στα «πλυντήρια» της αστικής πολιτικής και τα… κερασάκια.

che guevara 008