Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Τουρκία-Ελλάδα: με ΝΑΤΟ-ΗΠΑ-ΕΕ και το «θερμό επεισόδιο» ante portas…

Το Ατέχνως, με τη δέουσα ανησυχία και μέσα από μια οπτική που έχει να κάνει με την ουσία και όχι με το φαίνεσθαι, παρακολουθεί κάθε πτυχή της τελευταίας «ελληνοτουρκικής» διένεξης, θυμίζοντας ότι η Τουρκία έχει απειλήσει να εισβάλει στα ελληνικά νησιά του Αιγαίου από το 2018 –και ακόμα νωρίτερα.

«Ελληνοτουρκικά» σε εισαγωγικά, αφού … 🔻🔻

  1. Τα προπαγανδιστικά επιτελεία της κυβέρνησης, προκειμένου να καμουφλάρουν την πολιτική της εμπλοκής στα ιμπεριαλιστικά σχέδια και να στοιχίσουν το λαό στα όσα επικίνδυνα δρομολογούνται σε βάρος τόσο των λαών της περιοχής όσο και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας αποκρύπτουν επιμελώς ότι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις (κατεξοχήν οι αμερικανοί και σύσσωμη η ΕΕ, η Ρωσία με το δικό της ιδιαίτερο ρόλο και διάφορες «περιφερειακές») πετούν σαν τα κοράκια πάνω από τη. Μεσόγειο για να «σημαδέψουν» τη λεία τους.
  2. Σε πλατφόρμα ΝΑΤΟ στρώνεται το έδαφος για τις επικίνδυνες διευθετήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, όπως επιβεβαίωσαν η παρέμβαση του ΓΓ του ΝΑΤΟ και οι αντιδράσεις των κυβερνήσεων Ελλάδας και Τουρκίας.
  3. Με τον κάλπικο εκβιασμό «σύγκρουση ή επώδυνος συμβιβασμός» φαίνεται να προωθούν τη ντε φάκτο συνεκμετάλλευση, που θα αποτελέσει νέα εστία κινδύνων και ανταγωνισμών στην περιοχή.
  4. Η κατ’ εξοχή διαχειρίστρια από ελληνικής πλευράς κυβέρνηση ΝΔ, «βγάζει λάδι» και δέχεται ως τοποτηρητή το ΝΑΤΟ για τον βρώμικο ρόλο του σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της –με τα κόμματα του ευρωΝΑΤΟικού τόξου -ιδιαίτερα τον ΣΥΡΙΖΑ, να αποτελούν αβανταδόρους της.
  5. Με πρόσχημα την πρόσφατη αιγυπτιακή-ελληνική συμφωνία που κλιμάκωσε την περιφερειακή επιθετικότητα της Τουρκίας, έχουμε μερική άρση του εμπάργκο όπλων από πλευράς ΗΠΑ προς την Κύπρο και μάλιστα –με την ευκαιρία (γιατί τίποτε δεν είναι τσάμπα)
  6. Οι αμερικανοί διαπραγματεύονται χώρο στην Κύπρο για να εγκαταστήσουν ακόμη μία πολεμική βάση, τη στιγμή που ήδη σταθμεύουν ρωσικά πολεμικά πλοία και γίνονται κοινά με τη Γαλλία γυμνάσια, που από την πλευρά της
  7. Προσπαθεί να εγκαταστήσει και ξεχωριστή (μη ΝΑΤΟική) βάση στην Κύπρο, με το αεροπλανοφόρο «Ντε Γκωλ» να «αγκυροβολεί» στην Ανατολική Μεσόγειο εν αναμονή κοινών ασκήσεων με την Ελλάδα (με εμπλοκή και της Αεροπορίας μας).

Anadolu agency

Στο μεταξύ, σύμφωνα με το Anadolu «ο Ερντογάν χαιρετίζει τις προσπάθειες της Μέρκελ για win-win solution βασισμένη σε “δίκαιο διαμοιρασμό”»
Ο πρόεδρος της Τουρκίας μιλώντας (την Πέμπτη 3-Σεπ) με την καγκελάριο της Γερμανίας μέσω βίντεο link, επέκρινε ως «απαράδεκτη» την «υποστήριξη ορισμένων χωρών στην εγωιστική και άδικη στάση της Ελλάδας».
Κατά τη διάρκεια της τηλεφωνικής συνομιλίας με την Angela Merkel, ο Recep Tayyip Erdogan δήλωσε ότι η Ελλάδα, η ελληνοκυπριακή διοίκηση και άλλες χώρες που υποστήριξαν το «δίδυμο», είναι αυτές που προκάλεσαν το αδιέξοδο και κλιμάκωση των εντάσεων και χαιρέτισε τις προσπάθειες της Μέρκελ για επίλυση διαφορών στην Ανατολική Μεσόγειο που προκλήθηκαν από την Ελλάδα και τους υποστηρικτές της.

Merkel Μέρκελ Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν Recep Tayyip Erdoğan

Η Ελλάδα προσπάθησε να περιορίσει παράνομα το θαλάσσιο έδαφος της Τουρκίας, προσπαθώντας να το καταφέρει στις ακτές της με βάση μικρά ελληνικά νησιά κοντά στις τουρκικές ακτές.
🇹🇷  Η Τουρκία υποστήριξε -και έγινε δεκτό από τη γερμανίδα καγκελάριο, ότι οι πλευρές θα πρέπει αντ’ αυτού να καθίσουν για διάλογο για να επιτύχουν μια win-win solution (αμοιβαία επωφελή λύση) βασισμένη σε δίκαιο διαμοιρασμό.
🇬🇷 Η Ελλάδα έχει επίσης πραγματοποιήσει πρόσφατα στρατιωτικές ασκήσεις – με συμμετοχή της Γαλλίας – με σκοπό να εκφοβίσει την Τουρκία για να σταματήσει την εξερεύνηση των ενεργειακών πόρων και έχει εξοπλίσει παράνομα τα νησιά του Αιγαίου κατά παράβαση μακροχρόνιων ειρηνευτικών συνθηκών.
Η πρόσφατη συμφωνία οριοθέτησης της Αθήνας με την Αίγυπτο παραβιάζει επίσης την υφαλοκρηπίδα και τα θαλάσσια δικαιώματα της Τουρκίας, προκαλώντας περαιτέρω ένταση μεταξύ των δύο γειτόνων.

Παραθέτουμε παρακάτω μια ενδιαφέρουσα –με κάποιες αφελείς πλευρές (θα σταθούμε στο τέλος σε αυτές…) προσέγγιση της κατάστασης από τη δημοσιογράφο και πολιτική αναλύτρια Uzay Bulut, τουρκικής καταγωγής και συνεργάτη (Senior Fellow) –μεταξύ άλλων του Ινστιτούτου Gatestone

«Η πολιτική της Τουρκίας αποτελεί αναπόσπαστο μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής για    την επέκταση της επιρροής της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή, τον Κόλπο και την Αφρική.
Στόχος είναι η επιβολή γεωπολιτικής κυριαρχίας: ένα αδιαμφισβήτητο περιφερειακό ηγεμονικό καθεστώς βάσει του οποίου η Τουρκία μπορεί να καθορίσει μεγάλες και σημαντικές εξελίξεις ….
Φαίνεται πρόθυμη να χρησιμοποιήσει στρατιωτική δύναμη για να επιβάλει τα ανατρεπτικά της της σχέδια
» γράφει ο Γιώργος Κέντας, Αναπληρωτής Καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής και Διακυβέρνησης στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, σε συνέντευξη στο Gatestone.
«Η Τουρκία αυτή τη στιγμή επιχειρεί μια παρόμοια πολιτική εναντίον της Ελλάδας -ανατροπής της όλης κατάστασης.
Στόχος είναι να επιβληθεί ένα ηγεμονικό καθεστώς επί των θαλάσσιων ζωνών ή / και των θαλάσσιων  που θεωρεί δικές της η Ελλάδα στην Ανατολική Μεσόγειο
».


ΣΣ|> Ο Κέντας χρησιμοποιεί κατ’ εξοχή (και μάλλον αδόκιμα) τον όρο «revisionist plans», υπονοώντας την –βίαιη, επαναχάραξη των συνόρων.


«Η τουρκική οικονομία γονάτισε κυριολεκτικά την τελευταία φορά που ο Πρόεδρος Donald Trump έστειλε στον Ερντογάν μήνυμα σχετικά με τη σύλληψη του Αμερικανού Πάστορα Andrew Brunson.
Τι εμποδίζει τον Πρόεδρο Τραμπ να το κάνει τώρα;»
(ΣΣ |> sic!!) – Άννα Κουκκίδη-Προκοπίου, ανώτερος συνεργάτης και μέλος του συμβουλευτικού Κέντρου Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων του Πανεπιστημίου Λευκωσίας.

Στις 12 Αυγούστου, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας προειδοποίησε για την πιθανότητα «ατυχήματος» στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς οι ελληνικές και τουρκικές ναυτικές δυνάμεις αναπτύχθηκαν στην περιοχή αφού η Άγκυρα έστειλε ένα πλοίο για τη διεξαγωγή σεισμικής έρευνας νότια του ελληνικού νησιού Καστελόριζο.
Οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις βρίσκονται σε εγρήγορση σε ξηρά, θάλασσα και αέρα, παρακολουθώντας στενά τις τουρκικές κινήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, σύμφωνα με ελληνικά μέσα ενημέρωσης. Μετά την επανεκκίνηση της τουρκικής έρευνας τον περασμένο μήνα για πετρέλαιο και φυσικό αέριο σε μια περιοχή που επικαλύπτει την ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα της Ελλάδας, η Ελλάδα ανέπτυξε πολεμικά πλοία μεταξύ των νησιών της Κύπρου και της Κρήτης. Έκτοτε, η ένταση μεταξύ των δύο χωρών αυξήθηκε.
«Ο κίνδυνος ενός ατυχήματος καραδοκεί όταν συγκεντρώνονται τόσες πολλές ναυτικές δυνάμεις σε μια περιορισμένη περιοχή και η ευθύνη σε μια τέτοια περίπτωση θα βαρύνει αυτόν που προκαλεί αυτές τις συνθήκες», δήλωσε ο Μητσοτάκης σε τηλεοπτικό κανάλι.

Η ναυτική συμφωνία, η οποία υπεγράφη στις 6 Αυγούστου, έθεσε τα όρια της Μεσογείου μεταξύ Αιγύπτου και Ελλάδας.
Οριοθέτησε επίσης μια αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ) για τα δικαιώματα γεώτρησης πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Η αιγυπτιακο-ελληνική κίνηση θεωρήθηκε ευρέως ως απάντηση σε αμφισβητούμενη συμφωνία μεταξύ της Τουρκίας και της Λιβύης διοίκησης με έδρα την Τρίπολη, σύμφωνα με την εφημερίδα Καθημερινή.Προετοιμασία-εδάφους»-με-ευρωατλαντική-σφραγίδα

🇹🇷  H Τουρκία παραβιάζει συστηματικά τα χωρικά ύδατα της Κύπρου και της Ελλάδας.

Τον Μάιο, οι υπουργοί Εξωτερικών της Αιγύπτου, της Γαλλίας, της Κύπρου, της Ελλάδας και των Ενωμένων Αραβικών Εμιράτων (ΗΑΕ) εξέδωσαν κοινή δήλωση «καταγγέλλοντας τις συνεχιζόμενες παράνομες τουρκικές δραστηριότητες στην Κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη και στα χωρικά ύδατά της, καθώς αντιπροσωπεύουν μια σαφή παραβίαση του διεθνούς δικαίου όπως αντικατοπτρίζεται στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας»
Στις 15 Μαΐου, η Ευρωπαϊκή Ένωση ανακοίνωσε ότι «καταδίκασε την κλιμάκωση των παραβιάσεων της Τουρκίας στον εθνικό εναέριο χώρο της Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένων των υπερπτήσεων πάνω από κατοικημένες περιοχές και της χωρικών υδάτων, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου».
Ωστόσο, η καταδίκη δεν σταμάτησε τις παραβιάσεις της Τουρκίας.
Στις 5 Αυγούστου, για παράδειγμα, οκτώ τουρκικά στρατιωτικά αεροπλάνα πραγματοποίησαν συνολικά 33 παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου της Ελλάδας κατά τη διάρκεια μιας ημέρας –όπως ανέφεραν ελληνικές στρατιωτικές αρχές.

Μετά τη συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου, η Τουρκία ανέπτυξε ξανά ένα ερευνητικό σκάφος για να αναζητήσει πιθανά αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου στην υφαλοκρηπίδα της Ελλάδας.
Η Ελλάδα έθεσε πάλι τις ένοπλες δυνάμεις της σε υψηλή επιφυλακή.
Τα πολεμικά πλοία στάλθηκαν επί τόπου μεταξύ Κρήτης και Κύπρου, απαιτώντας την απόσυρση του πλοίου.

Ωστόσο, ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν συνεχίζει να αψηφά την Ελλάδα και την Κύπρο.
Στις 14 Αυγούστου, αναφερόμενος στην Ελλάδα και σε άλλα δυτικά κράτη, ο Ερντογάν είπε:
«Έστειλαν όλες τις τρομοκρατικές οργανώσεις εναντίον μας.
Δώσαμε την απάντησή μας σε αυτές τις επιθέσεις στη γλώσσα που καταλαβαίνουν μέσω των επιχειρήσεων μας στο βόρειο Ιράκ, τη Συρία, τη Λιβύη και την Ανατολική Μεσόγειο.
Δίνουμε επίσης [μια απάντηση] σήμερα! Τους είπαμε,
“Κοιτάξτε, μην επιτεθείτε στο σκάφος μας Oruç Reis -εάν το κάνετε, θα πληρώσετε βαρύ τίμημα”. Και σήμερα πήραν την πρώτη απάντηση».
Καμία αποικιοκρατική δύναμη»,
δήλωσε ο Ερντογάν στις 19 Αυγούστου, «δεν μπορεί να στερήσει τη χώρα μας από τους πλούσιους πόρους πετρελαίου και φυσικού αερίου που εκτιμάται ότι υπάρχουν σε αυτήν την περιοχή».

Η Τουρκία –όμως, είναι μια αποικιοκρατική δύναμη που κατέλαβε τη Βόρεια Κύπρο από το 1974.
Η τουρκική κυβέρνηση δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία ως κράτος και ισχυρίζεται πως το 44% της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης της Κύπρου (ΑΟΖ) είναι δικό της.
Ένα άλλο αρκετά μεγάλο τμήμα αυτής της ζώνης διεκδικείται από τη λεγόμενη «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» στα κατεχόμενα βόρεια του νησιού – και που αναγνωρίζεται μόνο από την Τουρκία.

«Η Τουρκία έχει υιοθετήσει μια ρεβιζιονιστική πολιτική στην Ανατολική Μεσόγειο», δήλωσε ξανά και ξανά ο Γιώργος Κέντας.
«Η πολιτική της Τουρκίας αποτελεί αναπόσπαστο μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής για την επέκταση της επιρροής της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή, τον Κόλπο και την Αφρική.
Στόχος είναι η επιβολή γεωπολιτικής κυριαρχίας: ένα αδιαμφισβήτητο περιφερειακό ηγεμονικό καθεστώς βάσει του οποίου η Τουρκία μπορεί να καθορίσει μεγάλες και σημαντικές εξελίξεις
.
Αυτή η ρεβιζιονιστική πολιτική ακολουθείται από ένα μείγμα «μαλακών» και σκληρών μέσων εξουσίας (ΣΣ|> με το καρότο και το μαστίγιο).

«Όσον αφορά την Ελλάδα και την Κύπρο, η Τουρκία διατηρεί σαφώς μια επιθετική στάση.
Φαίνεται πρόθυμη να χρησιμοποιήσει στρατιωτική δύναμη για να επιβάλει τα ρεβιζιονιστικά της σχέδια. Για σχεδόν δύο δεκαετίες τώρα, η Τουρκία (υπό την ηγεσία του Ερντογάν) αναπτύσσει μια στρατηγική για κυριαρχεί σε μεγάλες θαλάσσιες ζώνες.
[Αυτή] η στρατηγική είναι γνωστή ως «γαλάζια πατρίδα». Ξεκινά από τον Εύξεινο Πόντο και εκτείνεται μέσω του Αιγαίου Πελάγους προς τις θαλάσσιες ζώνες της Λιβύης, της Αιγύπτου, του Ισραήλ και της Συρίας. Η Τουρκία πιστεύει ότι η Κύπρος και Η Ελλάδα πρέπει εθελοντικά να υποταχθεί στις παραμέτρους της γαλάζιας πατρίδας, αλλιώς πρέπει να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της στρατιωτικής της δύναμης. Η Τουρκία κάνει τους σχεδιασμούς της εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου σύμφωνα με ένα στρατηγικό δόγμα ενός ενοποιημένου μετώπου.

Από τις αρχές της δεκαετίας του 2010, η Τουρκία ξεκίνησε ένα παράνομο πρόγραμμα σεισμικών ερευνών στις θαλάσσιες ζώνες της Κύπρου, υποστηριζόμενη από σημαντικές αεροναυτικές δυνάμεις.
Τον Μάιο του 2019, η Τουρκία ξεκίνησε ένα υπεράκτιο πρόγραμμα γεωτρήσεων στην ΑΟΖ της Κύπρου.
Μέχρι στιγμής ξεκίνησε ή / και ολοκλήρωσε 7 γεωτρήσεις, τουλάχιστον μία στα χωρικά ύδατα της Κύπρου.
Η Τουρκία έχει επεκτείνει στην πραγματικότητα τη στρατιωτική της κατοχή στην Κύπρο από τα σύνορα του 1974 στις θαλάσσιες ζώνες του νησιού.
Όλα αυτά που αναφέρθηκαν έμειναν αναπάντητα ως επί το πλείστον με εξαίρεση ορισμένες διακοσμητικές δηλώσεις τρίτων και ορισμένες συμβολικές κυρώσεις από την ΕΕ.

Η Τουρκία έχει αναπτύξει τη στρατιωτική της δύναμη, και απέκτησε τα μέσα, για να αμφισβητήσει και να αναθεωρήσει τη γεωπολιτική δυναμική που δημιουργήθηκε με βάση μια σειρά συμφωνιών οριοθέτησης μεταξύ Κύπρου, Αιγύπτου, Λιβάνου και Ισραήλ. [Η Τουρκία] υπονομεύει επίσης το πρόγραμμα υδρογονανθράκων της Κύπρου.
Η Ελλάδα βρίσκεται πλέον στην κορυφή η ατζέντα της Άγκυρας στο πλαίσιο του «blue homeland dominium» (κυριαρχία της «γαλάζιας πατρίδας»)

Σύμφωνα με τον Χάρη Σαμαρά, εμπειρογνώμονα της Κυπριακής ΑΟΖ και πρόεδρο της διεθνούς επενδυτικής τραπεζικής εταιρείας Pytheas, η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο αποτελεί σε μεγάλο βαθμό επέκταση των ισλαμιστικών εσωτερικών πολιτικών της.

«Η Τουρκία είναι μια αυταρχική χώρα που διαμορφώνεται όλο και περισσότερο από υπερεθνικιστικές και ισλαμικές δυνάμεις», δήλωσε.
«Εμπνευσμένη από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979 στο Ιράν, ο Ερντογάν και το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) έχουν ακολουθήσει πολιτικές που προωθούν τον εξισλαμισμό της χώρας, με αιχμή δόρατος τη θρησκεία, τον φονταμενταλισμό και περιορίζοντας τις ατομικές ελευθερίες και δικαιώματα.
Η Τουρκία υποστηρίζει παγκοσμίως τον ισλαμισμό και τον τζιχαντισμό ως στις περιπτώσεις του ISIS, της Χαμάς, της Μπόκο Χαράμ, της Αλ Κάιντα και του ιρανικού καθεστώτος, μεταξύ άλλων.
Είναι συνεπώς ακριβές να δηλώνεται ότι η Τουρκία είναι σήμερα μεταξύ των πιο αντι-αμερικανικών και αντιευρωπαϊκών χωρών στον κόσμο. Λειτουργεί ως πολωμένη μηχανή θρησκευτικού ριζοσπαστισμού με παγκόσμια εμβέλεια»

Σύμφωνα με τον Σαμαρά, υπάρχουν τρεις κύριες αιτίες της επιθετικότητας της Τουρκίας προς την Ελλάδα και της γενικής τουρκικής jingoistic behavior συμπεριφοράς στην Ανατολική Μεσόγειο.

ΣΣ |> Jingoism είναι ο εθνικισμός με τη μορφή επιθετικής και προληπτικής εξωτερικής πολιτικής, με χρήση απειλών ή πραγματικής βίας, σε αντίθεση με τις ειρηνικές σχέσεις, διασφαλίζοντας το λεγόμενο «εθνικό συμφέρον»,  θεωρώντας τη χώρα σου ανώτερη κλπ.

Jingo War Dog Oscar Cesare 1916

Ο αμερικανός War-Dog του Oscar Cesare (1916) λεγόταν “Jingo

  1. Ο Ερντογάν επιθυμεί να ηγηθεί του ισλαμικού κόσμου, ένα έργο που στοχεύει στην εκπλήρωση των φιλοδοξιών του και της περιφερειακής υπεροχής – για να κατοχυρώσει την πολιτική ηγεσία του μουσουλμανικού κόσμου που νομιμοποιείται με το μανδύα και τη ρομφαία του διαδόχου της «ένδοξης» ιστορίας της Οθωμανικής αυτοκρατορίας
    «Η Τουρκία», όπως έχει επαναλάβει επανειλημμένα ο Ερντογάν, «είναι συνέχεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας».
    Αυτό σημαίνει ότι ως αρχηγός της, ο Ερντογάν είναι ανάλογος με τον Χαλίφη.
    Σημειώστε εδώ τις ομοιότητες με δηλώσεις ηγετών του ISIS.
  2. Ενώ η συντριπτική πλειοψηφία των ηγετών της Ευρώπης και των ΗΠΑ από όλα τα κόμματα, συμπεριλαμβανομένης της κοινότητας πληροφοριών και του Πενταγώνου, αναγνωρίζουν την πραγματικότητα της Τουρκίας, ορισμένοι ηγέτες της ΕΕ, διπλωμάτες και διορισμένοι των ΗΠΑ συνεχίζουν να ζητούν συγγνώμη και εξορθολογισμό της τουρκικής συμπεριφοράς για να λογοδοτήσει η Τουρκία.
    Η άρνησή τους για αποδείξεις σχετικά με την περιφερειακή κακή συμπεριφορά της Τουρκίας όχι μόνο αποδυναμώνει τη Δύση και την αξιοπιστία της, αλλά ωφελεί επίσης τη Ρωσία, το Ιράν και την τρομοκρατία.
    Επιπλέον, πέραν αυτών, τα στοιχεία που σκόπιμα κλείνουν τα μάτια στις παραβιάσεις του κράτους δικαίου από την Τουρκία όχι μόνο ενθαρρύνουν τον Ερντογάν να εντείνει τις εκφοβιστικές και τις jingoistic_ές του πολιτικές, αλλά και πιέζουν την Ελλάδα (όπως κάνουν με την Κύπρο) να καταναλώνει ενέργεια με την εθνική κυριαρχία προς «πώληση».
    Αυτό είναι αντίθετο με το διεθνές δίκαιο και καθυστερεί στην καταδίκη της Τουρκίας, δικαιολογώντας τελικά τις φρικαλεότητες της.
  3. Η δημοτικότητα του Ερντογάν (και του ΑΚΡ) βρίσκεται σήμερα στο ναδίρ.
    Αυτό είναι αποτέλεσμα της συστηματικής αρπαγής εξουσίας, του νεποτισμού και της διαφθοράς.
    Η οικονομία του «μόνος» περνάει στενωπούς.
    Θεατρινισμοί όπως αυτός με την Αγία Σοφία και η διπλωματία των κανονιοφόρων στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς και εκρήξεις του για την «τυραννική» ΕΕ και το Ισραήλ, «καλά κρατούν» για να κατευθύνουν τη σκέψη (και τα συμφέροντα) των πολωμένων συμπατριωτών του αλλού και μακριά από τη δυστυχία που έχει προκαλέσει η κακοδιοίκηση του.
    Σε ένα μανδύα πατριωτισμού είναι μέρος της ατζέντας και του αφηγήματος Ερντογάν

Ο Ερντογάν, αναμένει τώρα ότι η καγκελάριος της Γερμανίας, η Άνγκελα Μέρκελ, η καλύτερη σύμμαχος του και με πολλούς τρόπους η «συνεργός του», θα αναγκάσει την Ελλάδα σε συζητήσεις.
Ελπίζει ότι υπό την πίεση της Γερμανίας η Ελλάδα θα «συμμορφωθεί» ξεπουλώντας μέρος της κυριαρχίας της.
Ωστόσο, ο δυτικός κόσμος πρέπει να δει και να αντιμετωπίσει κατά μέτωπο την τουρκική πραγματικότητα, τη στρατηγική πραγματικότητα που έχει εξαφανίσει και την παραμικρή πιθανότητα δυτικοποίησης της Τουρκίας

Εν τω μεταξύ, το ΥπΕξ των ΗΠΑ εξέδωσε ανακοίνωση – δήλωση (nota) σχετικά με τις δραστηριότητες της Τουρκίας στην περιοχή.
«Οι ΗΠΑ γνωρίζουν ότι η Τουρκία έχει εκδώσει κοινοποίηση (naftex) σε άλλα πλοία δραστηριότητας έρευνας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Προτρέπουμε τις τουρκικές αρχές να σταματήσουν τέτοια σχέδια και να αποφύγουν μέτρα που αυξάνουν τις εντάσεις στην περιοχή» (10 Αυγούστου και στη συνέχεια).

«Η τουρκική επιθετικότητα εναντίον της Ελλάδας δεν είναι πραγματικά κάτι καινούργιο», δήλωσε η Άννα Κουκίδη-Προκοπίου, ανώτερος συνεργάτης και μέλος του Συμβουλευτικού Συμβουλίου του Κέντρου Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων του Πανεπιστημίου Λευκωσίας.
«Για παράδειγμα, υπήρξαν αμέτρητες παραβιάσεις του εναέριου χώρου τα τελευταία χρόνια.
Η Τουρκία σηκώνει τα πάντα σε διαφορετικό επίπεδο σήμερα. Αυτή η βαθμιαία σπείρα έντασης, πρώτα, στόχευε στη δοκιμή των υδάτων, τόσο κυριολεκτικά όσο και μεταφορικά.
Αλλά η Ελλάδα το έχει αποδείξει δεν θα μείνει  σιωπηλή, παρά το ότι η Τουρκία που προσπαθεί σκληρά να θέσει μια μαξιμαλιστική ατζέντα με τους δικούς της όρους, προτού ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις.
Η Τουρκία χρησιμοποιεί καρότο και μαστίγιο σχετικά με τη χρήση βίας πιέζοντας αφόρητα την Ελλάδα να υποκύψει.
«Δεύτερον, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όλες οι νεο-τουρκικές αντι-Λωζανικές ρητορείες που ο Ερντογάν και οι υπουργοί του χρησιμοποιούν καλά πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη.
Είναι αναπόσπαστο μέρος μιας ηγεμονικής προσπάθειας να κυριαρχήσει περιφερειακά ξεσηκώνοντας τον κόσμο στο εσωτερικό της χώρας.
Ένας αυταρχικός κυβερνήτης βασιλεύει με άρτον και θεάματα.
Το ψωμί φαίνεται να εξαντλείται στην Τουρκία αυτή τη στιγμή, οπότε πρέπει να δοθεί έμφαση στα παιχνίδια»
Όσο για το τι πρέπει να κάνουν η Ευρώπη και οι ΗΠΑ ενόψει της συνεχιζόμενης τουρκικής επιθετικότητας, η Προκοπίου είπε:
«Πολλές κουβέντες και λίγη δράση. Εάν η Ευρώπη και οι ΗΠΑ είναι σοβαρές για να σταματήσουν την επιθετικότητα της Τουρκίας, πρέπει να δείξουν ότι εννοούν business .
Η Ευρώπη συνεχίζει να τροφοδοτεί τον Ερντογάν με χρήματα ενώ κάνει θεατρινισμούς δημοκρατίας, διεθνούς δικαίου και ανθρωπίνων δικαιωμάτων
[Αυτές] είναι θεμελιώδεις αξίες που υποτίθεται ότι σημαίνουν κάτι για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Στην ουσία, ο Ερντογάν γελοιοποιεί την ΕΕ, το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ με μηδενικές συνέπειες.
Οπότε [αυτός] γιατί να σταματήσει;
Εάν η μόνη αντίδραση είναι ένα χάος μιας λίστας κυρώσεων στην Ευρώπη – με μόνο δύο ασήμαντα ονόματα ατόμων σε αυτόν τον κατάλογο – και χωρίς την επιβολή του αμερικανικού CAATSA [Νόμος για την αντιπαράθεση των αντιπάλων της Αμερικής], παίρνει τον καθένα για μια βόλτα.
Έτσι, θα μπορούσαμε να ξεκινήσουμε τουλάχιστον με αυτό. Επαναλαμβάνουμε…  «Η τουρκική οικονομία γονάτισε κυριολεκτικά την τελευταία φορά που ο Πρόεδρος Donald Trump έστειλε στον Ερντογάν μήνυμα σχετικά με τη σύλληψη του Αμερικανού Πάστορα Andrew Brunson. Τι εμποδίζει τον Πρόεδρο Τραμπ να το κάνει τώρα;»

Της Uzay Bulut, τούρκου δημοσιογράφου και πολιτικής αναλύτριας, συνεργάτη –μεταξύ άλλων του Ινστιτούτου Gatestone (Senior Fellow)
Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Boğaziçi της Κωνσταντινούπολης και στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο «Μέση Ανατολή» της Άγκυρας.
Συνεργάζεται με Washington Times, Christian Post, το Daily Caller, Jerusalem Post.

πηγή


🆘   Ο Manlio Dinucci, δημοσιογράφος και γεωγράφος, μιλώντας στο #Byoblu, δείχνει ότι τα συμφέροντα που διακυβεύονται στην περιοχή, πλούσια σε ενεργειακούς πόρους, είναι πολύ ευρύτερα από αυτά της Ελλάδας και της Τουρκίας και περιλαμβάνουν πολλούς και διάφορους διεθνείς παίκτες.
Πίσω από τις εντάσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας βρίσκεται το μεγάλο παιχνίδι ελέγχου των ενεργειακών πόρων.

Μια σύγκρουση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας βρίσκεται σε εξέλιξη – λεέι ο Dinucci στα νερά της ανατολικής Μεσογείου.

Manlio Dinucci Gr Tr 1Manlio Dinucci Gr Tr

Ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε ότι η επέκταση των χωρικών υδάτων είναι κυρίαρχο δικαίωμα της Ελλάδας.
Η Τουρκία απάντησε λέγοντας ότι μια τέτοια ενέργεια θα μπορούσε να είναι η αιτία εκδήλωσης ένοπλης σύγκρουσης. Η ιστορία εγείρει πολλές ανησυχίες.

Ατέχνως infoΣχετικά με το άρθρο της Uzay Bulut (και των παρατηρήσεων των αναλυτών που αναφέρει …καθηγητών κά):
🔹  Παιδαριώδεις κάποιες αντιλήψεις όπως πχ. «η τουρκική οικονομία γονάτισε κυριολεκτικά την τελευταία φορά που ο Πρόεδρος Donald Trump έστειλε στον Ερντογάν μήνυμα σχετικά με τη σύλληψη του Αμερικανού Πάστορα Andrew Brunson» …«Τι εμποδίζει τον Πρόεδρο Τραμπ να το κάνει τώρα;»
🔹 Εύστοχο μεν το σκεπτικό πως η (φραστική) καταδίκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν σταμάτησε τις παραβιάσεις της Τουρκίας, αλλά φαίνεται πως είναι κενό περιεχόμενου, αφού ΕΕ (και η «δύση» γενικότερα) προβάλλεται ως πανάκεια αναζήτησης λύσεων
🔹  Όσο για το ότι «είναι συνεπώς ακριβές να δηλώνεται ότι η Τουρκία είναι σήμερα μεταξύ των πιο αντι-αμερικανικών και αντιευρωπαϊκών χωρών στον κόσμο» …αυτό κι αν είναι: έχει να κάνει με την αδυναμία του συγκεκριμένου (και όχι μόνο) εμπειρογνώμονα να δει πίσω από το φαίνεσθαι –αν και, όπως λέει ο λαός μας «καθείς εφ ό ετάχθη»

Η πραγματικότητα είναι πως εκείνο που παρουσιάζουν ως «παράγοντα σταθερότητας» για το λαό και «ασπίδα» για τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, η εμπλοκή δηλαδή στα ευρωατλαντικά σχέδια, δεν είναι η λύση αλλά το ίδιο το πρόβλημα.
💥  Η εμπλοκή ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ καμία σχέση δεν έχει με τα συμφέροντα των λαών της περιοχής ή την υπεράσπιση του «διεθνούς δικαίου», των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας.
Αντίθετα, όλοι αυτοί παρεμβαίνουν με μοναδικό κριτήριο τα συμφέροντα των επιχειρηματικών τους ομίλων, τις γεωπολιτικές επιδιώξεις τους στην περιοχή και ευρύτερα, τα σχέδιά τους απέναντι στα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, όλα αυτά δηλαδή που συσσωρεύουν παραπέρα «καύσιμη ύλη» στην περιοχή και στρώνουν το έδαφος σε επικίνδυνες εξελίξεις και διευθετήσεις.

💣  Η εμπλοκή και των ελληνοτουρκικών σχέσεων στα σχέδια αυτά δίνει «αέρα στα πανιά» της επιθετικότητας της τουρκικής αστικής τάξης, περιπλέκει παραπέρα τους ανταγωνισμούς ανάμεσα στις δύο αστικές τάξεις, κάνει την επίλυση των διμερών ζητημάτων ακόμα πιο σύνθετη.

🆘  Δεν είναι όμως καλύτερος ένας επώδυνος συμβιβασμός μια ώρα αρχύτερα, παρά ένας συμβιβασμός με χειρότερους όρους μετά από ένα θερμό επεισόδιο ή πολύ περισσότερο μια πολεμική εμπλοκή;

Το επιχείρημα αυτό αναπαράγει το ψευτοδίλημμα «σύγκρουση ή συμβιβασμός και συνεκμετάλλευση». Πρόκειται για παγίδα που στόχο έχει να τον εγκλωβίσει στα πάρε – δώσε ανάμεσα στις αστικές τάξεις της Ελλάδας και της Τουρκίας, στο φόντο ενός ευρύτερου παζαριού στην περιοχή μας.
Αλλωστε, δεν είναι λίγες οι φωνές που λένε ωμά ότι ένα «θερμό επεισόδιο» θα επιταχύνει τα «προδιαγεγραμμένα» σχέδια συνεκμετάλλευσης και συνδιαχείρισης σε Αιγαίο και Ανατ. Μεσόγειο.

Gr Tr win win solution

Η πραγματικότητα όμως είναι ότι η «συνεκμετάλλευση» και η «συνδιαχείριση», είτε έρθουν ως αποτέλεσμα διαπραγματεύσεων είτε ως αποτέλεσμα στρατιωτικής αντιπαράθεσης, θα έχουν πολλαπλές επιπτώσεις σε βάρος του ελληνικού λαού και των άλλων λαών της περιοχής.

Πρώτα απ’ όλα, γιατί θα μεγαλώνουν τα πεδία ανταγωνισμών και αντιθέσεων μεταξύ όχι μόνο Ελλάδας – Τουρκίας αλλά και μεγάλων ιμπεριαλιστικών και επιχειρηματικών συμφερόντων, άρα πολλαπλασιάζονται οι αντιθέσεις, διαμορφώνονται οι προϋποθέσεις για να ανεβαίνει επίπεδο ο ανταγωνισμός και να δημιουργούνται νέοι όροι συγκρούσεων.

Γιατί βέβαια ο όποιος «συμβιβασμός» θα γίνει ανάμεσα σε ανταγωνιζόμενα οικονομικά συμφέροντα καπιταλιστικών κρατών, θα καθορίζει το πώς οι επιχειρηματικοί όμιλοι θα μοιράσουν τα «ιμάτια» του ενεργειακού πλούτου των λαών.
Μια τέτοια μοιρασιά ποτέ δεν αφήνει όλους ικανοποιημένους. Ακόμα και αν υπάρχει προσωρινός συμβιβασμός, ανοίγει την όρεξη για να ξαναμοιραστούν τα μοιρασμένα.
Πολύ περισσότερο που σήμερα μιλάμε σε συνθήκες που σπάνε παλιές συμφωνίες, αμφισβητούνται παραδοσιακές συμμαχίες, ισχυροποιούνται τάσεις αλλαγής των συσχετισμών ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα.