Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

“Το Ισραήλ αποτελεί καθεστώς απαρτχάιντ των Εβραίων απέναντι στους Παλαιστίνιους”

ℹ️  Ιερουσαλήμ |12-Ιαν-2021
Σήμερα, την ίδια ημέρα που ο ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου έδωσε εντολή για επέκταση των ισραηλινών εποικισμών κατά 800 κατοικίες στην κατεχόμενη Παλαιστινιακή Δυτική Όχθη, η ισραηλινή οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, B’Tselem (אפרטהייד= Πολιτική φυλετικού διαχωρισμού) δημοσιοποίησε Έκθεση , με τίτλο: «Ένα καθεστώς Εβραϊκής υπεροχής από τον Ιορδάνη ποταμό μέχρι την Μεσόγειο θάλασσα: Αυτό είναι Απαρτχάιντ»

BDSgrc logo

BDS: boycott, divestment, sanctions

«Το Ισραήλ δεν είναι δημοκρατία αλλά ένα καθεστώς απαρτχάιντ με στόχο να παγιώσει την ανωτερότητα  των Εβραίων απέναντι στους Παλαιστίνιους», αναφέρει μεταξύ άλλων η έκθεση της B’Tselem.
ℹ️ Η ισραηλινή οργάνωση, από το 1989 που δημιουργήθηκε μέχρι τώρα έλεγχε την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Παλαιστινίων στα κατεχόμενα από το Ισραήλ εδάφη.
Για πρώτη φορά παίρνει θέση για το καθεστώς συνολικά του Ισραήλ και γράφει:
«Εδώ δεν πρόκειται για μια δημοκρατία και μία κατοχή, αλλά για ένα καθεστώς Απαρτχάιντ από τον Ιορδάνη ποταμό μέχρι τη Μεσόγειο…»
(…)
«Πάνω από 14 εκατομμύρια άνθρωποι σχεδόν οι μισοί Εβραίοι και οι άλλοι μισοί Παλαιστίνιοι, ζουν μεταξύ του Ιορδάνη ποταμού και την Μεσόγειο κάτω από μια ενιαία και μοναδική Αρχή [του Ισραήλ].
Ο παραδοσιακός τρόπος που βλέπαμε το Ισραήλ σαν μια δημοκρατία που λειτουργεί πλάι-πλάι με μια προσωρινή ισραηλινή κατοχή της Δυτικής Όχθης, της Ανατολικής Ιερουσαλήμ και της Γάζας, που έχει επιβληθεί σε περίπου 5 εκατομμύρια Παλαιστίνιους, έχει πλέον πάρει διαζύγιο από την πραγματικότητα».«Το πιο σημαντικό είναι ότι αυτή η μέχρι τώρα διάκριση συσκότιζε το γεγονός ότι όλη η περιοχή μεταξύ της Μεσογείου και του Ιορδάνη ποταμού είναι οργανωμένη κάτω από ένα μοναδικό αξίωμα: Την επέκταση και σταθεροποίηση της υπεροχής και κυριαρχίας ενός συνόλου, των Ισραηλινών Εβραίων, πάνω σε ένα άλλο σύνολο, των Παλαιστινίων».
«Χρόνια αδικιών σε βάρος των Παλαιστινίων που εξελίχθηκαν θεσμικά σε νόμους που παγιώνουν τις διακρίσεις μεταξύ των δύο λαών, σημαίνει ότι φθάσαμε πλέον στο όριο για να μπορούμε να αποκαλούμε το καθεστώς του Ισραήλ, καθεστώς απαρτχάιντ…»29 Nov 2020 International Day Solidarity Palestinian People The Communist and Workers Parties against imperialist plans and the system of capitalist exploitation D Koutsoumbas

Προτού περάσουμε αναλυτικά στο κείμενο –έκκληση της B’Tselem |> Facebook | Youtube <|, που παρουσιάζουμε (ενημερωτικά) ολόκληρη παρακάτω και στα BDS (boycott, divestment, sanctions), θυμίζουμε πως την Κυριακή 29-Νοε-2020, Διεθνή Μέρα Αλληλεγγύης προς τον λαό της Παλαιστίνης, με πρωτοβουλία του ΚΚΕ, πραγματοποιήθηκε συνάντηση (τηλεδιάσκεψη λόγω Covid) των Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων των χωρών της Ανατολικής και Νότιας Μεσογείου, της περιοχής του Περσικού Κόλπου και της Ερυθράς Θάλασσας, με θέμα: «Τα Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα σταθερά στο πλευρό του δίκαιου αγώνα του Παλαιστινιακού λαού, ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και στο σύστημα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης».

Την εισαγωγική ομιλία στην τηλεδιάσκεψη έκανε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, όπου εισαγωγικά ανέφερε:

Για εμάς, δεν περνά απαρατήρητο το γεγονός πως η μεθοδευμένη και διαχρονική στήριξη των ΗΠΑ και της ΕΕ στο Ισραήλ, σε βάρος των δικαιωμάτων του Παλαιστινιακού λαού και άλλων γειτονικών λαών, συμβάλει στην όξυνση της εγκληματικής επιθετικότητας του ισραηλινού κράτους στην Παλαιστίνη και ευρύτερα στην περιοχή.
Η προκλητική “νομιμοποίηση” των ισραηλινών εποικισμών στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, από τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Μάικ Πομπέο, μαζί με σειρά αποφάσεων της κυβέρνησης Τραμπ, με πιο χαρακτηριστική τη μεταφορά της αμερικάνικης πρεσβείας από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ, προστίθενται στο χαρακτηρισμό του Ισραήλ ως του “πιο ισχυρού συμμάχου των ΗΠΑ στην περιοχή” και δείχνουν τη στήριξη που παρέχει συνολικά η αστική τάξη των ΗΠΑ στο Ισραήλ. Και από ό,τι φαίνεται ήδη, είναι σίγουρο πως η νέα “διεύθυνση” του Λευκού Οίκου, υπό τον Τζο Μπάιντεν, θα “πιάσει το νήμα” από εκεί που το βρήκε. Οι όποιες πιθανές τακτικές της, θα κινηθούν στην ίδια πορεία.
Όπως σε ανάλογη “ρότα” κινείται και η ΕΕ, οι κυβερνήσεις των χωρών της, παρά επιμέρους ελιγμούς και διαφοροποιήσεις, που “θολώνουν τα νερά”, αλλά δεν αλλάζουν την κύρια κατεύθυνση στήριξης της ισραηλινής επιθετικότητας.

29 Nov 2020 International Day of Solidarity with the Palestinian People The Communist and Workers Parties against imperialist plans and the system of capitalist exploitation

Στην παρέμβασή του το Παλαιστινιακό ΚΚ ανέφερε ανάμεσα σε άλλα:
«Για δεκαετίες, οι καπιταλιστικές χώρες προσπαθούν, μέσω της συμμαχίας τους με τους ηγέτες των αντιδραστικών αραβικών χωρών, να εδραιώσουν τον έλεγχό τους στην περιοχή, προκειμένου να διατηρήσουν τα συμφέροντά τους στον γεωπολιτικό έλεγχο, για τη διατήρηση των δρόμων του παγκόσμιου εμπορίου, τον έλεγχο των δυνατοτήτων των λαών της περιοχής, ιδίως του πετρελαίου και του φυσικού αερίου.
Μετά από σχεδόν 30 χρόνια από τη Συμφωνία του Οσλο, βρισκόμαστε σε χειρότερη κατάσταση από ό,τι πριν και αντί να τερματίσουμε την κατοχή και να ιδρύσουμε ένα παλαιστινιακό κράτος στα σύνορα της 4ης Ιουνίου, σύμφωνα με τις αποφάσεις και της διεθνούς νομιμότητας, ζούμε πλέον σε πολιορκημένα καντόνια. Αντί η Ιντιφάντα της πέτρας να οδηγήσει στην οικοδόμηση του κράτους, μερικοί από τους ήρωές της μετατράπηκαν σε μισθοφόρους μιας αρχής που συνδέεται με την κατοχή μέσω των καναλιών συντονισμού ασφάλειας.
Από τη λύση δύο κρατών, σύμφωνα με τις διεθνείς αποφάσεις, το κράτος του Ισραήλ και το κράτος της Παλαιστίνης, η προτεινόμενη λύση τώρα είναι ένα κράτος των εβραϊκών εποικισμών και ένα κράτος των παλαιστινιακών καντονιών».

Παρεμβαίνοντας από το Κόμμα Λαού της Παλαιστίνης ο Μπασάμ Σαλί σημείωσε ανάμεσα σε άλλα:
«Θεωρούμε ότι η συνεργασία των δυνάμεων που στέκονται στο μετερίζι της αντίστασης στην ιμπεριαλιστική ηγεμονία, με πρώτα τα Εργατικά Κόμματα και τους συμμάχους τους, και ο συντονισμός των προσπαθειών και των ενεργειών τους στο επίπεδο της περιοχής και του κόσμου για να απωθήσουν και να αποκρούσουν αυτήν την επίθεση, βασιζόμενοι στις ενέργειες του λαού τους, είναι πολύ σημαντικό ζήτημα για την επίτευξη κοινών στόχων και τη διαμόρφωση ενός κόσμου στον οποίο επικρατούν η κοινωνική δικαιοσύνη και ο σοσιαλισμός, απαλλαγμένου από πολέμους, εκμετάλλευση και ηγεμονία».

Israel Palestinians

Στην παρέμβασή του το ΚΚ Ισραήλ σημείωσε ανάμεσα σε άλλα:
«Η αντίληψη του ΚΚ Ισραήλ για τη λύση βασίζεται στα ψηφίσματα της διεθνούς νομιμότητας, ιδίως στο ψήφισμα 181, που εγκρίθηκε από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών σαν σήμερα, 73 χρόνια πριν.
Η θέση του κόμματός μας είναι ότι η νομική, πολιτική και ηθική νομιμότητα της ύπαρξης του Κράτους του Ισραήλ θα παραμείνει ημιτελής εφόσον ο Παλαιστινιακός λαός, με τη σειρά του, δεν ασκήσει το δικαίωμά του στην αυτοδιάθεση και στην ίδρυση του δικού του ανεξάρτητου κράτους.
Οπως το ζήτημα του δικαιώματος αυτοδιάθεσης του Παλαιστινιακού λαού αποτέλεσε ένα κεντρικό θέμα τριβής σε όλα τα ιστορικά σταυροδρόμια στην περιοχή, παραμένει ομοίως και σήμερα, στο στόχαστρο του ιμπεριαλισμού, με επικεφαλής τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, και του σιωνισμού, που εκπροσωπείται από την κυβέρνηση του Ισραήλ και τις αραβικές και μη αραβικές συμμαχικές – συνεργατικές δυνάμεις και καθεστώτα με τα εχθρικά σχέδια ενάντια στον Παλαιστινιακό λαό, που στοχεύουν στην εκκαθάριση της δίκαιης υπόθεσής του».

🔺  Δείτε όλες τις παρεμβάσεις εδώ


btselem Apartheid Το ισραηλινό καθεστώς θεσπίζει σε όλη την επικράτεια (έδαφος του Ισραήλ, Ανατολική Ιερουσαλήμ, Δυτική Όχθη και Λωρίδα της Γάζας) ένα καθεστώς απαρτχάιντ.
Μια οργανωτική αρχή βρίσκεται στη βάση ενός ευρέος φάσματος ισραηλινών πολιτικών: προώθηση και διαιώνιση της υπεροχής μιας ομάδαςΕβραίωνέναντι άλληςΠαλαιστινίων.

Η B’Tselem απορρίπτει την αντίληψη του Ισραήλ ως δημοκρατίας (μέσα στην Πράσινη Γραμμή) που ταυτόχρονα υποστηρίζει μια προσωρινή στρατιωτική κατοχή (πέρα από αυτήν) και
Εξετάζοντας σωρευτικά πολιτικές και νόμους που επινόησε το Ισραήλ για να εδραιώσει τον έλεγχό του στους Παλαιστινίους, καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι η δημιουργία καθεστώτος απαρτχάιντ από το Ισραήλ είναι δεδομένη αφού,
Το βασικό εργαλείο που χρησιμοποιεί το Ισραήλ για να εφαρμόσει την αρχή της εβραϊκής υπεροχής είναι η έννοια του χώρου γεωγραφικά, δημογραφικά και πολιτικά.
Οι Εβραίοι ζουν σε έναν ενιαίο, συνεχόμενο χώρο όπου απολαμβάνουν πλήρη δικαιώματα και αυτοδιάθεση.
Αντίθετα, οι Παλαιστίνιοι ζουν σε έναν χώρο που είναι κατακερματισμένος σε πολλές μονάδες, καθεμία με διαφορετικό σύνολο δικαιωμάτων – που δίδονται ή καταπατούνται από το Ισραήλ, αλλά πάντοτε κατώτερα από τα δικαιώματα που παραχωρούνται στους Εβραίους.

B’Tselem: είναι ένας ανεξάρτητος, μη κομματικός οργανισμός. Χρηματοδοτείται αποκλειστικά από δωρεές και επιχορηγήσεις από ευρωπαϊκά και βορειοαμερικανικά ιδρύματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων παγκοσμίως (ξεχωρίζουμε τις European Commission & European Endowment for Democracy), όπως επίσης από γενναιόδωρες συνεισφορές ιδιωτών στο Ισραήλ και στο εξωτερικό.
Το όνομα επιλέχθηκε από τον Knesset Yossi Sarid (υπαινιγμός στη Γένεση): σύμφωνα με την εικόνα του Θεού τα δημιούργησε (κατ’ εικόνα και καθ ομοίωση) …έχει συγκεντρώσει την υψηλή εκτίμηση των οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ισραήλ και σε όλο τον κόσμο, έχει πάρει πολλά βραβεία, το Carter-Menil Award, το Δανικό, της Γαλλικής Δημοκρατίας της Στοκχόλμης (κλπ)

Το ισραηλινό καθεστώς ακολουθεί αυτήν την οργανωτική αρχή σε τέσσερις βασικούς τομείς:

  • Γη
    Το Ισραήλ εργάζεται για να εξιουδαΐσει ολόκληρη την περιοχή, αντιμετωπίζοντας το έδαφος ως πόρο προορισμένο πρωταρχικά για τον εβραϊκό πληθυσμό.
    Από το 1948, το Ισραήλ έχει καταλάβει πάνω από το 90% της γης εντός της Πράσινης Γραμμής και έχει χτίσει εκατοντάδες κοινότητες για τον εβραϊκό πληθυσμό.
    Από το 1967, το Ισραήλ έχει επίσης εφαρμόσει αυτήν την πολιτική στη Δυτική Όχθη, χτίζοντας περισσότερους από 280 οικισμούς για περίπου 600.000 Εβραίους Ισραηλινούς πολίτες. Αντίθετα δεν έχει οικοδομήσει ούτε μία κοινότητα για τον παλαιστινιακό πληθυσμό σε ολόκληρη την περιοχή που εκτείνεται από τη Μεσόγειο Θάλασσα ως τον Ιορδάνη ποταμό (με εξαίρεση κάποιες που έχουν δημιουργηθεί επί τούτου για να συγκεντρώνουν τον πληθυσμό των Βεδουίνων αφού τους έχουν αφαιρέσει τα περισσότερα από τα πολιτικά και περιουσιακά τους δικαιώματα).
  • Ιθαγένεια
    Οι Εβραίοι που ζουν οπουδήποτε στον κόσμο, όπως επίσης τα παιδιά και τα εγγόνια τους – και οι σύζυγοί τους – δικαιούνται a priori ισραηλινή ιθαγένεια.
    Αντίθετα, οι Παλαιστίνιοι δεν μπορούν να μεταναστεύσουν σε περιοχές που ελέγχονται από το Ισραήλ, ακόμα κι αν γεννήθηκαν και ζούσαν εκεί, οι γονείς τους ή οι παππούδες τους.
    Το Ισραήλ εμποδίζει τους Παλαιστίνιους που ζουν σε κάποια από τις εδαφικές περιοχές που ελέγχει να αποκτήσουν οντότητα σε άλλη καθώς έχει θεσπίσει νομοθεσία που απαγορεύει τη χορήγηση δικαιώματος (νομικού ερείσματος) ακόμη κι όταν παντρεύονται (με βάση το Ισραηλινό καθεστώς) εντός της Πράσινης Γραμμής.
  • Ελεύθερη κυκλοφορία & μετακίνηση
    Οι Ισραηλινοί πολίτες απολαμβάνουν το δικαίωμα σε ολόκληρη την «επικράτεια» που ελέγχεται από το Ισραήλ (με εξαίρεση τη Λωρίδα της Γάζας) και μπορούν να μπουν και να βγουν από τη χώρα ελεύθερα.
    Οι Παλαιστίνιοι υπήκοοι, αντίθετα, χρήζουν ειδική άδειας που εκδίδεται από το Ισραήλ για να ταξιδεύουν μεταξύ των μονάδων (και μερικές φορές στο εσωτερικό τους) και η έξοδος από τη χώρα (ταξίδι στο εξωτερικό) απαιτεί επίσης την έγκριση του Ισραήλ.
  • Πολιτική συμμετοχή
    Οι Παλαιστίνιοι πολίτες του Ισραήλ μπορούν να ψηφίσουν και να αναλάβουν αξίωμα, αλλά η νομιμότητα των παλαιστινιακών πολιτικών εκπροσώπων υπονομεύεται συνεχώς και παντοιοτρόπως από το επίσημο κράτος του Ισραήλ. Τα περίπου πέντε εκατομμύρια Παλαιστίνιοι που ζουν στα Κατεχόμενα Εδάφη, συμπεριλαμβανομένης της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, δεν μπορούν να συμμετάσχουν καθόλου στο πολιτικό σύστημα που διέπει τη ζωή τους και καθορίζει το μέλλον τους.
    Στερούνται επίσης άλλα πολιτικά δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένης της ελευθερίας του λόγου και του συνεταιρίζεσθαι.

btselem Interactive Map

Σε ολόκληρη τη χώρα, ο έλεγχος αυτών και άλλων πτυχών της ζωής τους βρίσκεται αποκλειστικά στα χέρια του Ισραήλ – που έχει την αποκλειστική και  διακριτική ευχέρεια να καθορίζει τις εγγραφές στα μητρώα, την κατανομή της γης το δικαίωμα ψήφου και το δικαίωμα (ή άρνηση αυτού) να ταξιδεύουν εντός, εισέρχονται ή εξέρχονται από οποιοδήποτε μέρος της περιοχής.
Το ισραηλινό καθεστώς καθίσταται ολοένα και πιο σαφές σχετικά με την υπέρμαχη ιδεολογία της ανώτερης εβραϊκής οντότητας, μια διαδικασία που έχει δει δύο μεγάλα ορόσημα που αποκαλύπτουν τα τελευταία χρόνια.

  • Το ένα ήταν η θέσπιση του βασικού νόμου: Ισραήλέθνος | κράτος «του εβραϊκού λαού», με θεμελιώδη και νόμιμη διάκριση μεταξύ Εβραίων και μη Εβραίων και θεσμικές διακρίσεις στη διαχείριση και ανάπτυξη της γης, τη στέγαση, την ιθαγένεια, τη γλώσσα και τον πολιτισμό.
  • Το δεύτερο ήρθε με τη μορφή επίσημων δηλώσεων σχετικά με την προσάρτηση περισσότερων τμημάτων της Δυτικής Όχθης, που επιβεβαιώνουν τις μακροπρόθεσμες προθέσεις του Ισραήλ και την κατάρριψη ισχυρισμών περί (δήθεν) «προσωρινής κατοχής».

Η B’Tselem τονίζει ότι η στρατιωτική κατοχή δεν έχει τελειώσει: οι Παλαιστίνιοι στη Δυτική Όχθη πλήττονται άμεσα, ενώ στη Λωρίδα της Γάζας ζουν υπό τον αποτελεσματικό έλεγχο, που ασκείται από τά έξω.
Ταυτόχρονα, το να θεωρούμε το Ισραήλ «δημοκρατία» στη μία πλευρά της Πράσινης Γραμμής, ενώ «προσωρινά» έχει υποτάξει βίαια εκατομμύρια ανθρώπους από την άλλη, είναι εκτός  πραγματικότητας.
Αυτή η απεικόνιση αγνοεί το γεγονός ότι η κατάσταση ζει και βασιλεύει εδώ και πάνω από πενήντα χρόνια και ξεχνάει τις εκατοντάδες χιλιάδες Εβραίους εποίκους που ζουν ανατολικά της Πράσινης Γραμμής.
Προσβλέποντας και στην de-jure προσάρτηση της Ανατολικής Ιερουσαλήμ και την de-facto της υπόλοιπης Δυτικής Όχθης.
Αυτά τα γεγονότα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι αυτά δεν είναι δύο παράλληλα καθεστώτα, αλλά ένα μόνο, που διαφεντεύει ολόκληρη την περιοχή και όλους όσους ζουν σε αυτήν.

Palestinians demonstration

Ο Εκτελεστικός Διευθυντής της B’Tselem, Hagai El-Ad δήλωσε:
«Οι θεμελιώδεις αρχές του καθεστώτος του Ισραήλ, αν και έχουν ήδη εφαρμοστεί για πολλά χρόνια, πρόσφατα έχουν γίνει πιο σαφείς. Αυτό συνέβη τόσο με τη συζήτηση της de jure προσαρτήσεων μετά από δεκαετίες de facto προσάρτησης, όσο και με τη θέσπιση του Βασικού Νόμου (Ν|Σ) Εθνικού Κράτους, ο οποίος νομιμοποίησε τις υπάρχουσες διακρίσεις κατά των Παλαιστινίων και τις μετέτρεψε σε συνταγματική αρχή.
Το Ισραήλ δεν είναι μια δημοκρατία που έχει προσωρινή κατοχή αλλά ένα καθεστώς μεταξύ του Ιορδάνη ποταμού και της Μεσογείου, και πρέπει να δούμε την πλήρη εικόνα για να αντιληφθούμε το τι είναι: απαρτχάιντ και μόνο.
Αυτή η απογοητευτική ματιά στην πραγματικότητα δεν πρέπει να μας οδηγήσει σε απόγνωση, αλλά το αντίθετο.
Είναι μια έκκληση για αλλαγή.
Στο κάτω-κάτω, άνθρωποι δημιούργησαν αυτό το καθεστώς και άνθρωποι μπορούν να το αλλάξουν
»Ατέχνως infoΣΣ|> Καλά και «άγια» τα παραπάνω, απλά δεν αναφέρονται (ή αποκρύπτονται;) κάποια κεφαλαιώδη ζητήματα –ενδεικτικά τα εξής:
▪️ Οι Παλαιστίνιοι έχουν την «ατυχία» να βρεθούν στο κέντρο του μεσανατολικού κυκλώνα που 70 χρόνια τώρα πήρε και παίρνει την πιο αποκρουστική του μορφή, που έχοντας να κάνει με το συνεχές «άπλωμα» της αμερικανικής μιλιταριστικής παρουσίας με τη μορφή πολέμου ή απειλής πολέμου, αποτελεί την αιχμή δόρατος της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.
▪️ Το στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα εξουσίας των ΗΠΑ (δημοκράτες και ρεπουμπλικάνοι μονιασμένοι) θεωρεί όλο τον πλανήτη ως δυνάμει κατεχόμενο προτεκτοράτο του, «απλώνοντας» τη μιλιταριστική τρομοκρατία και θεωρώντας κάθε γωνιά του πλανήτη ως πιθανό στόχο.
Εδώ δεν υπάρχουν φίλοι, ούτε σύμμαχοι αλλά μόνο συμφέροντα.
▪️ Με την έννοια αυτή η (αγαστή) αμερικανο-ισραηλίτικη αυτή πολιτική δεν αφορά την υπεράσπιση ούτε καν του έθνους του Ισραήλ με την έννοια της συνολικότητας του λαού του.
▪️ Ο λαός του Ισραήλ χρησιμοποιείται απλά ως φαινομενικός όγκος στις ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις, με την Παλαιστίνη το σημείο-κουκίδα της κόκκινης κλωστής που την ενώνει με την κατεχόμενη Κύπρο, το Αφγανιστάν, το Ιράν, το (κάποτε) Ιράκ, με τη Ρωσία του Πούτιν, με την Ευρώπη, με την Τούρκικη επεκτατική πολιτική και φυσικά με τη χώρα μας.
Χωρίς φυσικά να ξεχνάμε τις καθοριστικές ευθύνες των ίδιων των Ισραηλινών στην αποδοχή και (συν)διαμόρφωση των τετελεσμένων μιας πολιτικής στα πλαίσια μιας ιμπεριαλιστικής πυραμίδας στην οποία η συγκεκριμένη χώρα κατέχει περίοπτη θέση.

Israel 1945 2000

Να μην πάμε σε ζητήματα της 10ετίας του ΄60 (πόλεμος 7 ημερών) στη «διαχείριση Αραφάτ» (εκόντως, ακόντως), στο Λίβανο κλπ. «παλιά» –που όμως αποτελούν κρίκους της ίδια αλυσίδας.

▪️ Τρέχει (από τις αρχές 2020) το σχέδιο ΗΠΑ για τη «Συμφωνία του Αιώνα», που εμπεδώνει την κατοχή των παλαιστινιακών εδαφών και επιχειρείται να παρακαμφθεί το ζήτημα επιστροφής των Παλαιστίνιων προσφύγων που ξεριζώθηκαν έως τον πόλεμο του 1976, από μία «εκτός περιοχής» διαπραγμάτευση και προτείνεται μετάθεση του ζητήματος για «μελλοντική» επίλυση «εκτός περιοχής», με επιχείρημα μεταξύ άλλων ότι υπήρχαν και Εβραίοι πρόσφυγες προ 70 ετών.
▪️ Ως προς την ίδρυση Παλαιστινιακού κράτους, επιχειρείται η νομιμοποίηση και θωράκιση της κατοχής, παρά την αναφορά σε δήθεν «διπλασιασμό» των εδαφών που προβλέπεται να «αποδοθούν» στους Παλαιστινίους.
▪️ Η Κοιλάδα του Ιορδάνη (30% Δυτικής Οχθης) σχεδιάζεται να τελεί και de jure υπό την κυριαρχία του Ισραήλ, όπως επίσης οι εκατοντάδες εβραϊκοί εποικισμοί στη Δυτική Όχθη.
▪️ Οι εκεί Εβραίοι άποικοι σχεδιάζεται να παραμείνουν ως έχουν, «εκτός κι αν επιλέξουν διαφορετικά».
Θα έχουν επίσης τη δυνατότητα να επιλέξουν αν θα είναι πολίτες του Ισραήλ, της Παλαιστίνης ή και των δύο κρατών.

🔳 προς B’Tselem:
Εκείνο το «άνθρωποι δημιούργησαν αυτό το καθεστώς και άνθρωποι μπορούν να το αλλάξουν» ο λαός μας το βλέπει λίγο διαφορετικά – «με πορδές δε βάφονται αυγά»
Και ένα τελευταίο,  μήπως υπάρχει και ο (ένας) εχθρός ιμπεριαλισμός; (λέμε τώρα…)


ℹ️  Δείτε και ΚΚΕ – Ανεξάρτητο Παλαιστινιακό κράτος με το λαό νοικοκύρη