• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

«Το τραγούδι Του Νεκρού Αδερφού»

Γράφει η Ηλέκτρα Στρατωνίου //

Είχα την «τύχη» να βρεθώ στην τελευταία παράσταση του θεάτρου Badminton που έκλεισε τον κύκλο του αφιερώματος για τα 90 χρόνια του Μίκη Θεοδωράκη, με ένα από τα σπουδαιότερα έργα του «Το τραγούδι Του Νεκρού Αδερφού». Και λέω «τύχη», γιατί εκτός από το συγκλονιστικό έργο του μεγάλου μας μουσικού, που παρακολούθησα μαζί με εκατοντάδες κόσμου, είχα την ευκαιρία για άλλη μια φορά να καμαρώσω από κοντά τον «Μικη μας» που ψηλός και περήφανος σαν τον Όλυμπο, καθισμένος σε «καροτσάκι», τριγυρισμένος από φίλους αγαπημένους και θαυμαστές, ήρθε να τιμήσει όλους όσους δούλεψαν για την θεατρική παραγωγή αυτού του υπέροχου έργου του και να ευχαριστήσει τον κόσμο που χρόνια τώρα τραγουδάει και ζει με τη μουσική του την καθημερινότητα, τούτης της γλυκιάς και πικρής πατρίδας!!

Ετσι από την αρχή του έργου ζήσαμε μαζί την προσωπική του μαρτυρία, σε μια μαύρη περίοδο πριν τα Δεκεμβριανά και μετά τη μεγάλη τραγωδία του λαού μας με τον εμφύλιο! Ζήσαμε, νιώσαμε μαζί του τον απόλυτο πόνο, φόβο, τους αγώνες και τις θυσίες του λαού μας ως το λυτρωμό και τη λευτεριά! Οι ανάσες μας «κόπηκαν» μπρος το αίμα και το δάκρυ, στα μαρτύρια και τις θυσίες των πατριωτών που χάθηκαν παλεύοντας με «νύχια» και «δόντια» το τέρας του πολέμου και του φασισμού! Με έναν θίασο αποτελούμενο από 50 θαυμάσιους ηθοποιούς, τραγουδιστές, μουσικούς και χορευτές, με σκηνικά και κουστούμια εποχής, με μια σκηνοθεσία δυνατή και ρεαλιστική και …φυσικά με τη μουσική του Μ. Θεοδωράκη, δεν θα μπορούσε παρά να γραφεί για πάντα τούτη η παράσταση στο «κάδρο» της καρδιάς μας! Να γραφεί για πάντα στο «κάδρο» του μυαλού μας, γιατί δεν πρέπει να ξεχαστούν ποτέ οι αγώνες των πατριωτών, που θυσίασαν την ζωή τους για την αξιοπρέπεια και την αδελφοσύνη του λαού μας… των λαών!!!