Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Το χειροκρότημα

Τα χτεσινά «χειροκροτήματα» (ως κίνηση αλληλεγγύης στους γιατρούς) ανέδειξαν με τον πιο αποκαλυπτικό τρόπο την υποκρισία πολιτικών, ΜΜΕ, δημοσιογράφων.

Χτεσινοί πολέμιοι και συκοφάντες των μαχόμενων στις κλινικές και στους δρόμους υγειονομικών κατέβαλαν κάθε προσπάθεια να «ακουστεί» δυνατό το χειροκρότημά τους (υπέφερε το  twitter από τον… ήχο τους).

Από την άλλη, ο κόσμος που χειροκρότησε. Η ένσταση που έχω, είναι ότι στην πλειοψηφία τους, εύκολα τσιμπάνε στα επικοινωνιακά τερτίπια, και πολύ δύσκολα ανταποκρίνονται στο κάλεσμα των μαχόμενων γιατρών να πορευτούν μαζί στο δρόμο, εκεί όπου κρίνεται η ποιότητα της Υγείας που θα έχουμε τόσο στην καθημερινότητά μας όσο και σε περιόδους όπως αυτή που διανύουμε.

Τέλος, πολλοί από όσους χειροκρότησαν το ένιωσαν πηγαία. Σεβαστό. Όμως αυτό να είναι το πρώτο βηματάκι. Οι γιατροί θα νιώσουν καλύτερα αν στη μάχη με το θάνατο, υπο οποιεσδήποτε συνθήκες, θα έχουν όλα όσα χρειάζοντα και όσους πρέπει δίπλα τους.

Το χειροκρότημα οφείλει και πρέπει να γίνει διαμαρτυρία και διεκδίκηση.