Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Τρία ποιήματα με θέμα την κούραση, της Πλουμέρια Άλμπα

Είμαι

Είμαι.

Το κουτσό πόδι του Δρ Χάουζ.

Τα περιττά κιλά της Μίζερυ.

Το στομωμένο μαχαίρι του Τζάκ του Αντεροβγάλτη.

Είμαι.

Ο ήχος του τραμ,

κλαδιά που κουνιούνται στον αέρα.

Μια φωτοτυπία πραγματικότητας μετά από 7 μήνες αϋπνία.

Είμαι.

Το χρώμα των φύλλων του φθινόπωρου,

πρωινή δροσούλα στα χόρτα.

Βλέφαρα βαριά από τη νύστα,

και τα ίχνη ενός πουλιού στο χιόνι.

Είμαι.

Το γκρίζο πρωϊνό.

Και η πρώτη δοκιμαστική πτήση των χελιδονιών

που έχουν φωλιάσει στο απέναντι σπίτι.

Άτιτλο 1

Όταν είσαι πολύ κουρασμένος

καθετί που βλέπεις, που ακούς, που αισθάνεσαι

όλα τα ερεθίσματα χρωματίζονται

από το μπιιιιιιιιπ του τόνου.

Κάτι σε ενοχλεί,

αλλά δεν ξέρεις τι.

Σαν αιώνιο χτύπημα του μικρού δαχτύλου στο τραπεζάκι,

σαν να χτυπάς για πάντα εκεί ακριβώς που πονάς.

Μέχρι που καταλαβαίνεις

ότι αυτό που σε ενοχλεί

είναι η ιδιά η ύπαρξη.

Sleep, sleep

sweeter than death*.

Άτιτλο 2

Νιώθω την ύπαρξη μου

ως σχήμα οξύμωρο.

Βλέπω στον πυρήνα της ύπαρξης

το κενό, τη ματαιότητα.

Το κενό, μου χαμογελάει και λέει: Εγώ είμαι η Ζωή.

Τίποτα δεν έχει νόημα.

Όλα είναι στη θέση τους.

Τίποτα δεν είναι αληθινό,

όλα επιτρέπονται**.

* William Shakespeare
** Ου. Μπάροους