Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Τρία ποιήματα της Φαίης Ρέμπελου

ΠΡΩΤΗ ΝΙΟΤΗ

Αρχές καλοκαιριού
πρωϊνός καφές
και βανίλια υποβρύχιο στην πλατεία.
Αρχές καλοκαιριού χαράματα
καθισμένοι με λαχτάρα
στις καρέκλες των παραλιακών καφέ
περιμένοντας το λεωφορείο
για τη σχολική εκδρομή.
Με τα κασετοφωνάκια στα χέρια
να μας συνδέουν απαλά
με το νέο ξημέρωμα:
“Lady in red….
is dancing with me
cheek to cheek…”
Ροκ μπαλάντες σαν επίκληση,
περιμένοντας τη σχολική εκδρομή,
αναμένοντας την ζωή,
αναμένοντας
ο καθένας ή και όλοι μαζί
κλεισμένοι μέσα στα αιθέρια κουκούλια μας
τον έρωτα…..
ένα πέταγμα στην Αιωνιότητα
με τα χρυσοπράσινα φτερά της στιγμής
“Lady in red…..”……..

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ

Γεννιόμαστε μικροί
εξαρτημένοι από τους “άλλους” μας
και μεγαλώνουμε, ολοένα και μεγαλώνουμε
με δύναμη, σθένος και χαρά.
Μας τρέφουν τα όνειρα
και το δυναμικό της μελλοντικής ζωής
που μεγαλώνει, ολοένα και μεγαλώνει
κι αυτό μαζί μας.
Ώσπου έρχεται μια στιγμή που, μεγάλοι σα γίγαντες
και δυνατοί σαν βράχοι,
στεκόμαστε
μπροστά στο πεπρωμένο μας:
Η μεγάλη στιγμή.
Θα το αποδεχτούμε;
Θα την βιώσουμε σωστά;
Θα την αρπάξουμε με δύναμη
αλλά και φρόνηση;
Θα συμολεύσουμε
με την ορμητική ροή της ζωής
που θα μας οδηγήσει στο δικό μας κανάλι;
Θα βουτήξουμε στ’ ανοιχτά;

Αν ναι
θα μεγαλώσουμε κι άλλο…..
ολοένα και θα μεγαλώνουμε,
θα ταυτιστούμε με το σύμπαν,
θα χωρέσουμε τον κόσμο
όλο μέσα μας….

Αν όχι, μικραίνουμε.
Ολοένα μικραίνουμε.
Εξαρτημένοι από τους “άλλους” μας.

ΤΟ ΕΦΗΜΕΡΟΝ

Σε πολιτείες ξένες εταξίδεψα
που τις είδα να γκρεμίζονται
σαν χάρτινα σκηνικά θεάτρου.
Μα το ομορφότερο σκηνικό εκείνο της ονειρικής
και εφιαλτικής συνάμα ιστορίας που ζήσαμε.
Έφυγε, φθάρηκε και υποχώρησε
και αυτό
και το μόνο που μένει
μια ύστατη ανάμνηση από μας
πριν σβήσει και το τελευταίο κεράκι.

 

ΦΑΙΗ ΡΕΜΠΕΛΟΥ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1973 και κατάγομαι από την Χαλκίδα Ευβοίας. Το 1997 αποφοίτησα από την σχολή ΜΜΕ και Επικοινωνίας του ΕΚΠΑ. Κατά την διάρκεια των σπουδών μου συμμετείχα στη συντακτική ομάδα του περιοδικού για την τέχνη και την κοινωνική αναβάθμιση “Ρόπτρο Χαλκίδας”.
Για βιοποριστικούς λόγους έχω εργαστεί στην Ευβοιώτικη εφημερίδα “Ευβοϊκή”, την εκδοτική εταιρία “Compupress” και σε άλλες εταιρίες.
Όσον αφορά το λογοτεχνικό μου έργο, γράφω από μικρό παιδί, έχοντας κατορθώσει να εκφράσω πιο ολοκληρωμένα τις σκέψεις και τις ιδέες μου και να τους δώσω περιεχόμενο και μορφή στα δεκαεννέα μου χρόνια.
Έχω ασχοληθεί με την ποίηση και τη λογοτεχνία.
Το 2012 κυκλοφόρησε η ποιητική μου συλλογή “Σχέδιο Απόδρασης” από τις εκδόσεις “Διάνυσμα” και τον Δεκέμβριο του 2016 τη συλλογή αλληγορικών διηγημάτων μου με τον γενικό τίτλο “Όλα είναι κύκλος” από τις εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές.
Έχω επίσης συμμετάσχει στην ανθολογία διηγημάτων “Ραγισμένος χρόνος-Θύελλα στον χρόνο” των εκδόσεων “Συμπαντικές Διαδρομές”-μύθοι εναλλακτικής ιστορίας- με το διήγημα μου “Το χρονικό ενός ματαιωθέντος θανάτου”, στην ανθολογία “Γεια, σ’ αγαπώ, αντίο” με την ποιητική ομάδα “Οκύκλος των”, από τις εκδόσεις “Οκύπτερος-γραφικές τέχνες” και στην ανθολογία για την τρίτη ηλικία “Με το Πι της Ποίησης” με την λογοτεχνική ομάδα “Νήματα Μνήμης” από τις εκδόσεις “ΑΩ”.
Διαβάζω ποιήματα μου και συμμετέχω σε διάφορες εκδηλώσεις , όπως οι “Ποιητικές Αγρυπνίες”, οι εκδηλώσεις του Διεθνούς Πολιτιστικού Συλλόγου “Ανάδρασις” και το Φεστιβάλ Ποίησης της Δονούσας, καθώς και σε ποιητικές βραδιές και performance με τις ποιητικές ομάδες “Ποίηση στην εποχή της εκποίησης” και “Ο κύκλος των…”
Για μένα η ποίηση είναι μια άλλη γλώσσα, ίσως πιο βαθιά και “πραγματική” απ’ αυτήν που χρησιμοποιούμε στην πραγματικότητα, κι ένα κλειδί για τη σωστή αρμονία-ερμηνεία και την αποκατάσταση των λέξεων.