• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

«Τρεiς του Σεπτέμβρη να γελάς»!

Γράφει Ο ΚΡΕΤΙΝΟΣ //

«Τρεις του Σεπτέμβρη να γελάς» ήταν ο τίτλος άρθρου στην «Αυγή της Κυριακής» της 7.9.2014 στα πλαίσια αφιερώματος για τα «40 χρόνια ΠΑΣΟΚ», το οποίο η εφημερίδα προέβαλε απ’ την πρώτη σελίδα της με γενικό τίτλο: «Απ’ τον Ανδρέα, συνιστώσα της Ν.Δ.».

«Τελικά έχω μπερδευτεί, έγραφε αν δεν κάνω λάθος Βασίλης Μουλόπουλος στο άρθρο. Αυτή η τσόντα της κυβέρνησης Σαμαρά είναι το ΠΑΣΟΚ ή δεν είναι; Οι υπουργοί του και οι βουλευτές του είναι οι ίδιοι που εδώ και πάνω από τρεις δεκαετίες εναλλάσσονται στα διάφορα υπουργεία, εκτελεστικά γραφεία, πολυθρόνες του κρατικού μηχανισμού και συνδικαλιστικά ιερατεία ή κάθε ομοιότητα και συνωνυμία είναι εντελώς συμπτωματική;
Όχι, δεν κάνω πλάκα, σοβαρά ρωτάω, γιατί, οι σκληρές κριτικές όλων -και αυτών που έχουν μείνει, και αυτών που έχουν φύγει- για την “ανίκανη έως εγκληματική πολιτική”, όπως τη χαρακτηρίζουν, ­ των τελευταίων 35 χρόνων που “χρεοκόπησε τη χώρα” με έχουν πράγματι μπερδέψει. Αυτά που καταλογίζει το εντός, εκτός και επί τα αυτά εναπομείναν ΠΑΣΟΚ στο αμαρτωλό παρελθόν του ΠΑΣΟΚ (!) δεν τα έχει πει ούτε ο συνήθης ύποπτος κ. Μητσοτάκης…».

Και στις 3.9.2017, ανήμερα της 43ης επετείου της ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας δημοσίευσε άρθρο του στην εφημερίδα «Documento» με τον –πρωτοσέλιδο- τίτλο: «Ήταν ο Αντρέας ψεύτης;».

Στο άρθρο του ο πρωθυπουργός περιγράφει πώς «το ΠΑΣΟΚ της νίκης και της αλλαγής» κατέληξε «σύμμαχος της σκληρής Δεξιάς». «Από το κόμμα της αλλαγής περάσαμε στην αλλαγή του κόμματος» σημειώνει ο Αλ. Τσίπρας και χαρακτηρίζει το ΠΑΣΟΚ «ανίκανο να αντισταθεί στην ορμή του νεοφιλελεύθερου ρεύματος» και το κατηγορεί πως «εξελίχθηκε σε αντιπολίτευση μέχρι μηδενισμού του λεγόμενου παλιού ΠΑΣΟΚ».

Σε άλλο σημείο ο πρωθυπουργός υπογραμμίζει ότι «σήμερα είναι πολλοί εκείνοι που κατηγορούν τον ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα – συνέχεια του ΠΑΣΟΚ», για να σημειώσει ότι «οι διαφορές του με τον ΣΥΡΙΖΑ διακρίνονται δια γυμνού οφθαλμού».

Πάντως, όπως προσθέτει ο Αλ. Τσίπρας, «αν καθαρίσει κανείς όλη αυτή την καμπάνια από τη γνωστή λάσπη περί λαϊκισμού, δημαγωγίας, ψέματος, που δήθεν αποτελούν κοινό τόπο μεταξύ του “παλιού” ΠΑΣΟΚ και της νέας Αριστεράς, θα καταλάβει ότι πίσω της κρύβεται ο ίδιος μεγάλος φόβος. Ο φόβος του κατεστημένου, των επικυρίαρχων, της διαπλοκής και της επιτροπείας: ο φόβος μην τυχόν και επανέλθουν στο προσκήνιο και την επικαιρότητα των λαϊκών αγώνων τα μεγάλα και διαρκή αιτήματα της εθνικής ανεξαρτησίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της δημοκρατίας εκείνης που θα επιτρέπει στον λαό πραγματικά να ασκεί εξουσία».

Και ο πρωθυπουργός καταλήγει: «Αν ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορείται σήμερα ως το κόμμα που έχει ξαναπιάσει το νήμα αυτών των στόχων, τότε η κατηγορία γίνεται δεκτή. Και με υπερηφάνεια».

Εξπέρ, λοιπόν, στην ΠΑΣΟΚική διγλωσσία ο πρωθυπουργός. Γι’ αυτό, άλλωστε, καταφεύγει και σε δανεικά απ’ τις κυβερνητικές πρακτικές του ΠΑΣΟΚ για να αναστηλώσει την ανυποληψία της για «πρώτη φορά κυβέρνησης της Αριστεράς». Επίσης, γι’ αυτό, διαγκωνίζεται για την πρωτοκαθεδρία στη «φαρσοκωμωδίας της επανίδρυσης της Κεντροαριστεράς» όπως έγραφε η «Αυγή», στο άρθρο που …γελούσε με την 3η Σεπτέμβρη.

Δεν είναι μόνος του ο πρωθυπουργός. Συντονίζεται όλη «κυβερνητική ορχήστρα» – «η αριστερή ορχήστρα των χρωμάτων» όπως έγραψε ο Θανάσης Καρτερός (Θ.Κ.) στην «Αυγή» της 3.8.2017.

Το στίγμα, άλλωστε, της συλλογικής επιχείρησης του ΣΥΡΙΖΑ για την αγιοποίηση του Ανδρέα και του ΠΑΣΟΚ (ή του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα) το δίνει ο ίδιος ο Θ.Κ.  με άρθρο του στην «Αυγή» της 3.9.2017. «Έχει κοινά σημεία ο ΣΥΡΙΖΑ με το ΠΑΣΟΚ του Αντρέα;» αναρωτιέται ο Θ. Κ. και, αφού προτρέπει να μην υπάρξει βιασύνη, απαντά: «Όντως ο ΣΥΡΙΖΑ, από πολλές απόψεις, έχει κοινά σημεία με το ΠΑΣΟΚ. Δεν είναι ο ίδιος, δεν είναι ευθεία συνέχειά του, δεν υπάρχουν κάποιες ρέπλικες του Παπανδρέου, του Γεννηματά ή του Λαλιώτη. Απευθύνεται όμως στις ίδιες κοινωνικές δυνάμεις. Στηρίχτηκε από έναν κόσμο, που για χρόνια ακολουθούσε το ΠΑΣΟΚ και απογοητεύτηκε. Και οι προγραμματικές του θέσεις –λαϊκή κυριαρχία, κοινωνική δικαιοσύνη, εθνική ανεξαρτησία, σοσιαλισμός με δημοκρατία- δεν έχουν και μεγάλες διαφορές με τη διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη».

Και μετά το …ευχολόγιο «να τελειώνουμε με το καθεστώς των μνημονίων» ο Θ.Κ. καταλήγει: «Το ΠΑΣΟΚ ξέρουμε τι έκανε. Ξέρουμε και τι έπαθε. Σε ποιo κατήφορο οδηγήθηκε. Ας το έχουμε υπόψη. Όλοι μας. Θα υπάρχουμε ως αριστεροί, αμφισβητίες, κομμουνιστές, ιδεολόγοι. Ή θα βρεθούμε μια μέρα να θεωρούμε τέχνη του εφικτού τις παρτούζες με τους επικυρίαρχους. Ή ακόμα από τις ρίζες στις μίζες».

Τρεiς του Σεπτέμβρη να γελάς αλλά και να μελαγχολείς. Μα ακόμα και μέσα στον ορυμαγδό των επικοινωνιακών ριπών υπάρχει η ανάγκη να «συλλαβίζεις τα όνειρά σου» για τη συνάντηση «στους μπαξέδες στις τρείς του Σεπτέμβρη», που έγραψε ο Μάνος Ελευθερίου…