Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Τροπολογία για υποχρεωτικούς εμβολιασμούς: Κρίκος στην απαράδεκτη και επικίνδυνη πολιτική της «ατομικής ευθύνης»

Στη Βουλή κατατέθηκε από την κυβέρνηση η τροπολογία για τους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς, πίσω από την οποία επιχειρεί να κρύψει την προκλητική έλλειψη μέτρων προστασίας του λαού, τα χάλια του δημόσιου συστήματος Υγείας, τα πρωτόκολλα – λάστιχα με τα οποία έρχονται αντιμέτωποι οι εργαζόμενοι στον τουρισμό και άλλου, την ανύπαρκτη Πρωτοβάθμια Φροντίδας Υγεία, την έλλειψη ουσιαστικής ενημέρωσης σχετικά με τα εμβόλια και τους εμβολιασμούς, τις αντιφάσεις και τις παλινωδίες της που απορρέουν από μια πολιτική που προσαρμόζει το «όπλο» του εμβολίου στους γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς και τα συμφέροντα των φαρμακευτικών κολοσσών.

Η κυβέρνηση στο νομοσχέδιο υποστηρίζει ότι εξάντλησε τα μέτρα ενημέρωσης των εργαζομένων στις Μονάδες Φροντίδας Ηλικιωμένων και ανθρώπων με αναπηρία, καθώς και στις μονάδες υγείας πριν φέρει το μέτρο της υποχρεωτικότητας.

Η πραγματικότητα όμως είναι ότι σχεδόν πουθενά δεν έγινε ουσιαστική ενημέρωση, με τις παλινωδίες και τις αντιφατικές τοποθετήσεις και μέτρα αναπαρήγαγε το φόβο, τους ενδοιασμούς, τη διστακτικότητα που είναι αναμενόμενο να υπάρχει σ’ ένα τμήμα του πληθυσμού. Ανθρωποι που δεν ανήκουν στους περιθωριακούς του «αντιεμβολιασμού» αλλά εκτεθειμένοι στους ανταγωνισμούς των φαρμακευτικών ομίλων, στις αντιφατικές τοποθετήσεις ορισμένων επιστημόνων ανάλογα με τα ιδιαίτερα συμφέροντα που είναι προσδεδεμένοι και χωρίς την ουσιαστική κρατική στήριξή τους.

Mε ευθύνη της κυβέρνησης το 97% των φιλοξενούμενων προσφύγων στα 6 Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης και στα 35 Κέντρα Φιλοξενίας παραμένει ανεμβολίαστο. Tο πρόγραμμα για τους εμβολιασμούς κατ’ οίκον δεν έχει ακόμη ξεκινήσει, το πρόγραμμα για τον εμβολιασμό των φιλοξενούμενων στους οίκους ευγηρίας δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί, 7 μήνες μετά την έναρξή του. H κυβέρνηση δεν φέρνει το εμβόλιο ακόμη πιο κοντά στους ανθρώπους, φτιάχνοντας, για παράδειγμα, εμβολιαστικά κέντρα στους χώρους όπου εργάζεται, σπουδάζει ή ζει.

Επικαλείται την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού του προσωπικού των μονάδων υγείας και μονάδων περίθαλψης ηλικιωμένων και αναπήρων για τον έλεγχο και αντιμετώπιση της πανδημίας. Πράγματι, ο εμβολιασμός αυτής της κατηγορίας του προσωπικού είναι αναγκαίος για την προστασία των ίδιων αλλά και κυρίως των ασθενών και των άλλων ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Ομως αυτό μικρή σχέση έχει με την αντιμετώπιση και εξάπλωση της πανδημίας. Π.χ. στα νοσοκομεία καταλήγουν οι μολυσμένοι από τον κορονοϊό από τα μέσα μαζικής μεταφοράς, από τους ανεξέλεγκτους τόπους δουλειάς, από τους «δειγματοληπτικούς» ελέγχους στους τουρίστες που έχει ως αποτέλεσμα να «εισάγεται» άγνωστος αριθμός θετικών κρουσμάτων.

Φέρνει ως ποινή την αναστολή της εργασίας των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα – χωρίς πληρωμή – μέχρι τον εμβολιασμό τους, χωρίς καν να διασφαλίζει έστω την επάνοδο του εργαζόμενου στη δουλειά, αφήνοντάς το στη «διακριτική» ευχέρεια του εργοδότη.

Οι αρμοδιότητες των γιατρών εργασίας για τους εργαζόμενους σχετικά με τον εμβολιασμό, τη νόσησή τους, την παρακολούθησή τους κ.α., ανατίθεται στους Προϊσταμένους!!! Αντί να αξιοποιηθούν οι γιατροί εργασίας και άλλες συναφείς ειδικότητες να παρακολουθήσουν την πορεία των εμβολιασμών, τη μετεμβολιαστική στήριξη των εργαζομένων, την ενημέρωσή τους, τη λήψη και εφαρμογή όλων των ενδεικνυόμενων προληπτικών μέτρων, όλα αυτά «υποκαθιστώνται» από την επίδειξη της εμβολιαστικής κατάστασης των εργαζομένων συνολικά στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα – όχι μόνο στους χώρους υγείας / πρόνοιας – ανοίγοντας το δρόμο των απολύσεων.

Η κυβέρνηση ανοίγει το θέμα της υποχρεωτικότητας για να μετατοπιστεί η συζήτηση, να ενισχύσει τον κοινωνικό αυτοματισμό, να ταυτίσει οποιαδήποτε κριτική στην κυβερνητική πολιτική με ακροδεξιές, συνομωσιολογικές, ανορθολογικές, και αντιεμβολιαστικές απόψεις και κινήσεις που καθόλου αυθόρμητες δεν είναι και που η ίδια προβάλει, αξιοποιεί και ανέχεται αφού αποτελούν ένα βολικό αντίπαλο.

Για όλους αυτούς τους λόγους το ΚΚΕ απορρίπτει την τροπολογία της κυβέρνησης, αφού αποτελεί έναν ακόμα κρίκο της απαράδεκτης και επικίνδυνης πολιτικής της «ατομικής ευθύνης» στην αντιμετώπιση της πανδημίας.

Πριν από οποιαδήποτε συζήτηση περί υποχρεωτικότητας, άλλωστε, η κυβέρνηση θα έπρεπε να είχε φροντίσει για ένα καθολικό πρόγραμμα δημόσιου δωρεάν εμβολιασμού με όλα τα αποτελεσματικά και ασφαλή εμβόλια, με σαφείς οδηγίες, δωρεάν προληπτικό έλεγχο πριν τον εμβολιασμό, παρακολούθηση των εμβολιασμένων μετά τον εμβολιασμό τους για τυχόν παρενέργειες. Όμως, αυτό προϋποθέτει ουσιαστική στελέχωση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και του Κέντρου Ελέγχου και Φαρμακοεπαγρύπνησης. Ειδικά για τις συγκεκριμένες επαγγελματικές ομάδες όπως το προσωπικό της Υγείας θα έπρεπε να είχαν γίνει εκστρατείες στοχευμένης ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης αντί να στοχοποιούνται.