• [ «Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί» οι φασίστες]
Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Τσάι και συμπάθεια!

Γράφει ο Βασίλης Λιόγκαρης //

– «Να σε κάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω λάδι», «Να σε μαστιγώσω Γιάννη», «Να σε ταΐσω καρότο». «Να σε πληγώσω Γιάννη, για να σου ξεπλύνω τις λαβωματιές»

Λίγο τσάι, πολλή συμπάθεια κι αγάπη κι ύστερα στο ικρίωμα.

Εγώ ο πρώτος κι αναμάρτητος, είμαι στο πλάι σου δίκαιος διεκπεραιωτής της εξουσίας.

– Σου πήρα τα λεφτά και τα τζοβαΐρια, σου έκοψα τους μισθούς και τις συντάξεις, σου έβαλα δυσβάσταχτους φόρους, αλλά σου πρόσφερα λιλιά και καθρεφτάκια. Σου πρόσφερα ΝΑΤΟική στήριξη, ασφάλεια, σταθερότητα και ειρήνη. Κι αύριο θα έχεις ανάπτυξη και ευημερία.

Κι αυτά τα έκανα για το καλό σου και μόνο. Θέλω να με πιστέψεις και να μου συμπαρασταθείς.

Πλάι μυο στέκεται συμπαραστάτης και συμβουλάτορας ένας διαβολικά καλός άνθρωπος. Ο γείτονάς μας είναι μια χώρα συμμαχική μέσα σε ΝΑΤΟική αγκαλιά κι αγάπη. Πίστεψέ με!!

Ταπεινοί και καταφρονεμένοι, ζούμε μνημονεύοντας θανάτους εκτελεσμένων μιας βρώμικης εποχής που δε θα λησμονηθεί.

– Κοιταχτείτε στον καθρέφτη και δείτε πριν ανατριχιάσετε το αλλοιωμένο σας πρόσωπο. Μια κοινωνία σάπια, παρηκμασμένη που της ταιριάζει κι έχει τέτοιο κοινοβούλιο.

Διαβάστε ύφος και συμπεριφορές:

Χώρισαν σπαραξικάρδια και επώδυνα δυο διαφορετικών κατευθύνσεων συνεταιράκια. Κι είδαν ο Θεός κι ο διάβολος και ταράχτηκαν και δάκρυσαν οι εικόνες της συναλλαγής.

«Μπήκες μέσα στο σπίτι μου και ξελόγιασες – μου έκλεψες – τα παιδιά μου».

Λόγια χωρίς ίχνος μετριοφροσύνης και σύνεσης. Λόγια χαμηλού επιπέδου, λαχαναγοράς. Μεολίγον Καβάφη.

– Και ο άλλος – μα ποιος άλλος – μ’ ένα σαρδόνιο χαμόγελο ικανοποίησης και ειρωνείας – ειδικότητα προέδρου Αξιωματικής Αντιπολίτευσαης. Χωρίς βέβαια και κατά κανέναν τρόπο αυτό να είναι εφόδιο ή προσόν και σημάδι μιας μελλοντικής εκλογικής επιτυχίας! Το αντίθετο μάλιστα.

– Η σοβαρότητα και η υπεθυνότητα έκφρασης, αναφέρεσαι για ποιανού συμφέροντα κοπιάζεις, υπερασπίζεσαι, κόπτεσαι και μιλάς.

Φυσικά όχι για τα συμφέροντα του απλού εργαζόμενου Λαού.

***

Τσάι και  συμπάθεια λοιπόν;

Για ποιον απ’ όλους; Για τους αφεντάδες, ανεμοδαρμένους κουμανταδόρους ολικής αλέσεως της εξουσίας; Ή για το πολύπαθο, ταλαιπωρημένο και εξουθενωμένο ελληνικό λαό;

ΥΓ: Τσάι και συμπάθεια στον υποφαινόμενο για κατάχρηση χιούμορ, για τυχόν παρατυπίες, παραλείψεις και υπερβολές!

_________________________________________________________________________________________________________

Ο Βασίλης Λιόγκαρης γεννήθηκε στην Αθήνα από γονείς πρόσφυγες, εργάτες, πολυφαμελίτες. Έζησε στα πρώτα παιδικά του χρόνια τη λαίλαπα της κατοχής και μεταφέρει τις τραυματικές αυτές εμπειρίες στα γραφτά του. Σπούδασε θέατρο και για ένα διάστημα δούλεψε σ’ αυτό. Αργότερα απορροφήθηκε από την παραγωγική διαδικασία όπου εργάστηκε σε διάφορες βιομηχανίες. Ο Βασίλης Λιόγκαρης είναι συγγραφέας της γενιάς και της τάξης του. Είναι μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών.