Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Τσεχία: «Έφυγε» η αντάρτισσα του ΔΣΕ Ελευθερία Κοτούπα

Έφυγε από τη ζωή στα 94 της χρόνια η μαχήτρια του ΔΣΕ, η συντρόφισσα Ελευθερία Κοτούπα από την Ομορφοκκλησιά Καστοριάς, πολιτικός πρόσφυγας στην Τσεχοσλοβακία.

Από τις πρώτες γυναίκες του χωριού της οργανώθηκε στην ΕΠΟΝ για να συμβάλει στον αγώνα της Εθνικής Αντίστασης ενάντια στους καταχτητές από τις γραμμές του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΕΠΟΝ. Εάν και ο θάνατος παραμόνευε μέρα νύχτα όπως η ίδια μας έλεγε ‘εμείς δεν φοβόμασταν το τι θα πάθουμε διότι εμείς είχαμε το σκοπό μας, την ιδεολογία μας, θέλαμε λεύτερη πατρίδα!»

Η οικογένειά της ήταν καταδιωκόμενη στη διάρκεια της «λευκής» τρομοκρατίας κι έτσι η Ελευθερία τον Απρίλη του 1947 έφυγε στο βουνό όπου ήταν ήδη ο αδερφός της Χρήστος, μαχητής του ΔΣΕ, ο οποίος σκοτώθηκε στη μάχη στο ύψωμα Φαλτσάτα στις 7 Ιούλη 1949. Μαχήτρια της 14ης Ταξιαρχίας του ΔΣΕ, αξιωματικός πεζικού, απόφοιτη της Σχολής Αξιωματικών του Γενικού Αρχηγείου του ΔΣΕ (ΣΑΓΑ), πήρε μέρος σε σκληρές μάχες στο Γράμμο και Βίτσι.

Με υπερηφάνεια και με την ίδια πίστη που είχε στα νιάτα της έλεγε: «Είχαμε αντοχή διότι πιστεύαμε στον αγώνα μας. Εάν και πεινασμένοι, διψασμένοι στις μάχες πηγαίναμε όλο με τραγούδια και χορούς. Δεν το είχαμε ανάγκη, εάν θα σκοτωνόμασταν, θα σκοτωνόμασταν. Ο πόλεμος αυτά έχει. Ναι, εμείς πηγαίναμε για την πίστη μας, για τα ιδεώδη μας, για το δίκιο μας». Τραυματίστηκε βαριά στο χέρι, στο πλευρό και στο κεφάλι στη μάχη του Μάλι-Μάδι, το Σεπτέμβρη του 1948. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο στα Σκόπια όπου έμεινε για αρκετό καιρό. Από εκεί μεταφέρθηκε μαζί με άλλους τραυματίες στην Ουγγαρία, στο νοσοκομείο της Βουδαπέστης.

Όταν θεραπεύτηκε, πήγε στο χωριό Μπελογιάννη όπου σαν δασκάλα φρόντιζε τα ελληνόπουλα. «Εγώ διάβαζα πολύ. Στα παιδιά μάθαινα και πολλά αντάρτικα τραγούδια, ήξερα πάρα πολλά. Και πάντα έλεγα στα παιδιά ότι αυτά είναι αντάρτικα τραγούδια, τα τραγουδούσαμε όταν πολεμούσαμε και τουφεκίζαμε τους φασίστες». Μαζί με την οικογένειά της μετακομίζουν στην Τσεχοσλοβακία όπου ζούσαν τα δύο αδέρφια της. Ηταν ευτυχισμένη και περήφανη για τα τρία παιδιά της που όχι μόνο σπούδασαν αλλά έμειναν πιστοί στην ιδεολογία της, στην πίστη της στον σοσιαλισμό-κομμουνισμό.

Στην επέτειο των 100χρονων του ΚΚΕ σε εκδήλωση της Λέσχης Φίλων του Κόμματος στην Τσεχία τιμήθηκε για την προσφορά της.

Καλό ταξίδι, συντρόφισσα Ελευθερία.

902.gr

vivlio mpelogiannis