Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Τχε Σουνγκ Χι: μια «Μάγισσα της νύχτας» από τη Βόρεια Κορέα

Ήταν Τρίτη 27 Ιουνίου του 1950 όταν ο Τρούμαν ανακοίνωνε   …
«Διέταξα τας αεροπορικάς και ναυτικάς δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών να παράσχουν προς τα στρατεύματα της κυβερνήσεως της Κορέας κάλυψιν και υποστήρηξιν.
Η εναντίον της Κορέας επίθεσις καθιστά σαφές πέραν πάσης αμφιβολίας ότι ο κομμουνισμός υπερέβη το στάδιον της χρησιμοποιήσεως ανατρεπτικών μεθόδων διά την κατάκτησιν ανεξάρτητων εθνών και ήρχισε να χρησιμοποιή τώρα ένοπλον εισβολήν και πόλεμον…».
Πολλοί οι «πρόθυμοι» τότε, μεταξύ αυτών το ελληνικό εκστρατευτικό σώμα, που παιάνιζε …

«Ο στρατός μας που πήγε στην Κορέα
πολεμούσε για ιδανικά
είχε πνίξει τους κίτρινους στο αίμα
δείχνοντάς τους τι θα πει λευτεριά»

Τρία χρόνια αργότερα (27-Ιουλ-1953) οι αμερικάνοι φονιάδες των λαών με την πολυεθνική τους … Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Βέλγιο, Φιλιππίνες, Νότιο Αφρική, Λουξεμβούργο, Καναδά, Τουρκία, Κολομβία, Αιθιοπία, Γαλλία, Ελλάδα, Ολλανδία, Ταϊβάν, Ταϊλάνδη, Ηνωμένο Βασίλειο κά «τα μάζευαν» από την πολύπαθη χώρα –στο παρά πέντε της χρήσης και πυρηνικών όπλων, έχοντας αφήσει πίσω τον όλεθρο και την καταστροφή με ισοπεδωμένες πόλεις (ΣΣ |> «τα αεροπορικά πλήγματα με ναπάλμ είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος να καταστραφούν όχι μόνο οι ίδιες οι συμμορίες αλλά και τα καλύβια και τα χωριά όπου αυτές αποσύρονται» – οδηγίες του στρατηγού Ρίτζγουεϊ 16/1/1951) και εκατοντάδες χιλιάδες (κοντά ένα εκατομμύριο) νεκρούς και τραυματίες.
[αυτά γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε…]

Korean war 1950 1953

Ο λαός της Κορέας υπερασπίστηκε τη χώρα του, αξιοποιώντας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα –σαφώς τεχνικά κατώτερα μέσα που διέθετε, ακόμα και τα λιγοστά σοβιετικά αεροπλάνα της 10ετίας του 30 «По-2» (τα απαρχαιωμένα Ил-2 Штурмовик Polikarpov Ρο2).

Οι γυναίκες κράτησαν επάξια ψηλά τη σημαία της επανάστασης και ανάμεσα σ’ αυτές η Τχε Σουνγκ Χι (T[h]e Song-hee) ακόμα σήμερα γνωστή που τιμάται στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας.
Η πρώτη γυναίκα – πιλότος αυτής της χώρας που έγινε ήρωας πολεμώντας με τις μοίρες νυχτερινών βομβαρδισμών από το καλοκαίρι του 1950 και μέχρι το τέλος του πολέμου με ένα «θρυλικό» όπως έλεγε αεροπλάνο «Po-2».

Η Τχε Σουνγκ Χι επανέλαβε το κατόρθωμα των σοβιετικών γυναικών πιλότων του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου, που δεν ήταν άλλες από τις θρυλικές «μάγισσες της νύχτας» του 588ου  συντάγματος νυχτερινών βομβαρδισμών, που πετούσαν μόνο την νύχτα με τα παλαιά ξύλινα ψεκαστικά Kukuruznik «Po-2», δίχως όργανα, δίχως ασύρματο και με το κόκπιτ ανοιχτό και απροστάτευτο από σφαίρες και από κρύο.

Μάγισσες της νύχτας

Ο δρόμος για τον ουρανό

Δυστυχώς, υπάρχουν ελάχιστες πληροφορίες για την μέχρι τότε ιδιωτική ζωή της Σουνγκ Χι – πέρα από το ότι γεννήθηκε και μεγάλωσε σε οικογένεια χωρικών και είχε πίστη στην υπόθεση της νίκης.
Μεταξύ δεκάδων ανδρών ήταν αυτή που έμαθε καλύτερα από τον καθένα τι θα πει αερομαχία πραγματοποιώντας τη μια πτήση μετά την άλλη και προετοιμάζοντας η ίδια μελλοντικούς πιλότους.
Πώς θα είχε εξελιχθεί η στρατιωτική της καριέρα αν δεν υπήρχε πόλεμος; άγνωστο.

Οι Νότιοι θεωρώντας τους εαυτούς τους ελίτ των ενόπλων δυνάμεων, με τα αμερικανικά μαχητικά αεριωθούμενα να κυριαρχούν και με δεδομένο ότι τον Αύγουστο του 1950, είχαν να αντιμετωπίσουν τα σε λειτουργία ένα καταδιωκτικό και δύο δεκάδες μαχητικά, μόνο και το φθινόπωρο ακόμη λιγότερα.

Πρώτος μεγάλος άθλος στις 28-Νοε-1950, η μοίρα των «ψεκαστικών» επιτέθηκε σε αεροδρόμιο του εχθρού προξενώντας ζημιές σε έντεκα μαχητικά F-51 και καταστρέφοντας ολοκληρωτικά τρία από αυτά.

ℹ️  Η μονάδα έκρυβε -κατά τη διάρκεια της μέρας, τα αεροπλάνα σε σπηλιές και σιδηροδρομικές σήραγγες.

Διοικητής Μοίρας.

Με την Τχε Σουνγκ Χι, επικεφαλής τη νύχτα της 14ης Ιούνη 1951, οι Βορειοκορεάτες έκαναν μια ακόμη συντονισμένη επίθεση, χτυπώντας αποθήκες στο Inchen και την αεροπορική βάση στη Σουβόνα και – αμέσως μετά στις 17 Ιουνίου κατέστρεψαν εννέα αεροσκάφη F-86 τους προδρόμους των “Sabre“.
10 μέρες αργότερα ανάμεσα στα χωριά Ναμσούρι και Μπουβαλρί και βομβαρδίζουν 30.
Το άτρωτο των «μαγισσών» προκαλούσε στον εχθρό εκτός από απώλειες και ψυχολογικό πρόβλημα που του αποδυνάμωσε το μαχητικό πνεύμα, κρατώντας τους ξύπνιους τις νύχτες, μη γνωρίζοντας «από πού θα τους έρθει»
Σύμφωνα με τα αμερικανικά στοιχεία την άνοιξη του 1952 έριξαν το πρώτο «Po-2» -χάνοντας όμως δύο μαχητικά τζετ και συνολικά μέχρι το τέλος του πολέμου έξι έως εννέα «μαγισσες»

Η Τχε Σονγκ Χι, έφτασε στον βαθμό του αντισυνταγματάρχη, με τελευταίο καταγεγραμμένο άθλο το «καλή χρονιά» στους αμερικανούς την 1 Γενάρη 1953, όταν βομβάρδισε αποθήκες πυρομαχικών και καυσίμων στο Μπουσάν.
Μετά τον πόλεμο, της απονεμήθηκε το Χρυσό Αστέρι του ήρωα της ΛΔΚ, μετάλλιο του Τάγματος της Κρατικής (κόκκινης) Σημαίας και χτίστηκε Μνημείο προς τιμή της.


ℹ️  Κατά καιρούς έχουμε ακούσει για έναν ηγέτη που ξυπνάει στραβά αρχίζοντας να σκοτώνει όποιον βρει μπροστά του, για πολίτες που από φόβο λατρεύουν τον ηγέτη τους, και ότι όλη η χώρα ζει στο απόλυτο σκοτάδι.
Η ζωή τα έφερε έτσι ώστε η Φραγκίσκα Μεγαλούδη, να βρεθεί για δυο χρόνια στην Bόρεια Κορέα.
Με την δημοσιογραφική εμπειρία και ματιά της, αποφάσισε να γράψει ένα βιβλίο για την καθημερινότητα, για τους μύθους, για την οικονομία, και για τις κυρώσεις «Στη χώρα των Κιμ».