Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

#ΤΩΡΑ_ΚΚΕ! Πρώην μέλη και υποψήφιοι ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζουν το ΚΚΕ στις εκλογές της 25ης Ιούνη

Δηλώσεις στήριξης στο ΚΚΕ, ενόψει των εκλογών της 25ης Ιούνη, φιλοξενεί ο «Ριζοσπάστης» και το «902.gr». Εργαζόμενοι, συνδικαλιστές, πρώην μέλη και υποψήφιοι άλλων κομμάτων καλούν σε ενίσχυση της μόνης 100% λαϊκής αντιπολίτευσης στις επερχόμενες κάλπες.

Στα μονοπάτια των νέων κοινωνικών αγώνων μαζί με το ΚΚΕ

Πριμικήρης Βασίλης, πρώην υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΛΑΕ:

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι ο αριστερός και προοδευτικός κόσμος της Ελλάδας με τις εκλογές της 21ης του Μάη 2023 υπέστη μια βαριά ήττα! Με εξαίρεση το ΚΚΕ που κρατήθηκε και αύξησε τις δυνάμεις του, οι υπόλοιπες αυτοπροσδιοριζόμενες αριστερές προοδευτικές και αντιδεξιές δυνάμεις στο σύνολό τους βρέθηκαν την επομένη των εκλογών πολιτικά λαβωμένες! Τα τραγικά λάθη του Τσίπρα και της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ τον Αύγουστο του 2015 με την υπογραφή του τρίτου μνημονίου και η εγκληματική ανατροπή του λαϊκού δημοψηφίσματος οδήγησαν στην προώθηση μιας αντίληψης στον ελληνικό λαό κύρια από το καλοκαίρι του 2015 ότι δήθεν «όλοι το ίδιο είναι» και αυτό συνετέλεσε σε μεγάλο βαθμό στη νίκη της δεξιάς!

Το θέμα είναι αντιληπτό από όλους τους προοδευτικούς ανθρώπους πλέον ότι αν δεν σκύψουν όλες οι αντιδεξιές αριστερές δυνάμεις ουσιαστικά, αυτοκριτικά, χωρίς πολιτικούς κανιβαλισμούς και εμφύλιους σπαραγμούς μεταξύ τους, για να ερευνήσουν σε βάθος τα αίτια αυτής της κατάστασης, τα δεινά για τον κόσμο της εργασίας, τον ελληνικό λαό και την πατρίδα μας γενικότερα θα είναι δυστυχώς τεράστια! Η δύναμη που μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά σ΄ αυτή την προσπάθεια είναι σίγουρα το ΚΚΕ! Για το λόγο αυτό πολλοί αγνοί αγωνιστές θέλουν σήμερα να συστρατευθούν μαζί με το ΚΚΕ και σ΄αυτές τις εκλογές να το ξαναψηφίσουν παρά τις επιμέρους ίσως διαφωνίες τους με αυτό, ακόμα και σε ορισμένα σημαντικά ζητήματα όπως ο πόλεμος στην Ουκρανία!

Οι επιθέσεις στις εργατικές κατακτήσεις των προηγούμενων δεκαετιών, η τεράστια αναδιανομή του λαϊκού πλούτου με τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας και όχι μόνο, η αποδιάρθρωση της δημόσιας Υγείας και Παιδείας, τα ασφαλιστικά δικαιώματα των ηλικιωμένων και γενικά τα δικαιώματα για την ανθρώπινη διαβίωση των λαϊκών στρωμάτων θα ενταθούν! Οι κατακτήσεις της εργατικής τάξης και των μικρομεσαίων στρωμάτων του χωριού και της πόλης που αποκτήθηκαν με αίμα και θυσίες δεκαετιών, θα ισοπεδωθούν από τη λαίλαπα της δεξιάς διακυβέρνησης!

Οι απαντήσεις που χρειάζονται θα πρέπει να αναζητηθούν έξω από τα βάρη του επαχθούς χρέους, των ταξικών πολιτικών της ΕΕ και της ΟΝΕ, και των καταναγκασμών που θέτει ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός και η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ. Στα μεγάλα εθνικά μας ζητήματα και στις ελληνοτουρκικές μας σχέσεις οι απαντήσεις δεν μπορούν να δοθούν με το γνωστό δόγμα του «ανήκουμε στην Δύση» και με ατέλειωτους εξοπλισμούς!

Ολοι μας με τη διαφορετικότητά του ο καθένας μας μπορούμε να αντιμετωπίσουμε μαζί με το ΚΚΕ τη σκληρή πραγματικότητα που πιθανώς θα έλθει μετά και από τις εκλογές της 25ης Ιουνίου! Να εξετάσουμε τα πάντα σε βάθος χωρίς εσωστρέφεια και ηττοπάθεια! Μπορούμε και πρέπει να έλθουμε σε επαφή με τον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ και όχι μόνον, με όλους τους απλούς ανθρώπους του μόχθου που δεν θέλουν να μαϊμουδίζουν στα χνάρια των κεντροαριστερών νεφελωμάτων και δεν θέλουν να υποταχθούν στα νεοφιλελεύθερα δόκανα! Παράλληλα, το ΚΚΕ με τη μεγάλη του αγωνιστική πείρα και ιστορία μπορεί να κάνει ουσιαστικά ανοίγματα κοινής δράσης σε όλες τις δυνάμεις που θέλουν να παλέψουν για την υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων!

Η ενίσχυση του ΚΚΕ είναι σήμερα αναγκαία όσο ποτέ άλλοτε στις επερχόμενες εκλογές όχι μόνο για τους κομμουνιστές αλλά για όλο τον ελληνικό λαό!

Ας διαβούμε, λοιπόν, ξανά τα παλιά γνωστά μονοπάτια των κοινωνικών μας αγώνων! Τα μονοπάτια της νιότης μας μαζί με το ΚΚΕ και την ΚΝΕ! Μπορούμε μέσα από την κοινή μας δράση και τους αγώνες μας να ανατρέψουμε τη σημερινή σκληρή πραγματικότητα!

Για συμπόρευση με το ΚΚΕ που δεν έχει ημερομηνία λήξης

Κώστας Παπαδόπουλος, υποψήφιος βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ το 2012, επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Κόντρα στο Ρεύμα Νίκαιας – Ρέντη» και δημοτικός σύμβουλος:

Εδώ και καιρό έχω δηλώσει ανοιχτά στην πόλη τη συμπόρευσή μου με το ΚΚΕ γιατί στις σημερινές πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες αποτελεί τον φορέα διαφύλαξης, συντήρησης, τροφοδοσίας της κομμουνιστικής ιδεολογίας, των ευγενέστερων ιδεών, που γίνονται όπλο των εργαζομένων όπου Γης.

Συμπίπτουμε ακόμα στην ταπεινότητα, στη σεμνή ταύτισή μας με τους απλούς ανθρώπους, στην αγωνιστική ανιδιοτέλεια, στην προσήλωση στην υπεράσπιση του φτωχού και του αδύναμου. Για αυτούς τους απλούς λόγους, έδωσα τη μάχη των εκλογών στις 21 Μάη με τους συντρόφους του ΚΚΕ και εγώ με τις μικρές μου δυνάμεις και καλέσαμε τον λαό να κάνει την έκπληξη ισχυροποιώντας το ΚΚΕ. Και έγινε ένα βήμα, ενισχύθηκε ένα ρεύμα αμφισβήτησης, σύγκρουσης με τη σημερινή κατάσταση, ρεύμα αισιοδοξίας για το μέλλον.

Για τις εκλογές που είναι μπροστά μας πάμε πιο δυνατά να συνεχίσουμε σε αυτόν το δρόμο, να κάνουμε το άλμα για να μπορούμε την επόμενη μέρα των εκλογών να αντιμετωπίσουμε τη λαίλαπα που έρχεται με τα όσα αντιλαϊκά μέτρα έχουν ήδη υπογράψει και θέλουν να τα υλοποιήσουν.

Ξέρουμε, το βλέπουμε, το συναντάμε στην καθημερινή μας επαφή με τους ανθρώπους ότι το κύρος του ΚΚΕ είναι πολύ μεγαλύτερο από το 12,30% που πήρε εδώ στην Νίκαια και στον Ρέντη. Πάμε λοιπόν πιο δυνατά μέχρι την τελευταία μέρα για ένα πιο μεγάλο αποτέλεσμα που θα δώσει τη δυνατότητα να έχουμε μια πιο ισχυρή αντιπολιτευτική δύναμη για τους αγώνες που έρχονται.

Για να δούμε άσπρη μέρα… Τώρα ΚΚΕ

Κυριακή Χαραλαμπίδου, συνταξιούχος τραπεζοϋπάλληλος, υποψήφια με τη ΛΑΕ (2015 και 2019), δημοτική σύμβουλος Νίκαιας – Ρέντη (2014 – 2019) με το «Κόντρα στο Ρεύμα»:

Στις εκλογές της 21ης Μάη στήριξα το ΚΚΕ γιατί αποτελεί τη μόνη πολιτική δύναμη ρήξης και αγώνων, με ηθική και συνέπεια. Γιατί είναι πάντα δίπλα στους εργαζόμενους και τις διεκδικήσεις τους, πάντα στους δρόμους για ό,τι αφορά τον λαό και τη νεολαία. Από τα πιο «μικρά» μέχρι τα πιο «μεγάλα». Απ’ τους αγώνες για μεροκάματα και ζωή με αξιοπρέπεια, για να μη χάνει ο λαός τα σπίτια του απ’ τα «κοράκια», μέχρι τις πολλαπλές «κοιλάδες των Τεμπών». Αγώνες για να μη συνηθίσουμε να βλέπουμε εικόνες σαν αυτές των τελευταίων ημερών με το ναυάγιο στην Πύλο…

Στηρίζω ακόμα πιο δυνατά και βροντερά στις εκλογές της 25ης Ιούνη το ΚΚΕ και συμπορεύομαι στον αγώνα του. Το ίδιο καλώ να κάνει και όποιον αισθάνεται προοδευτικός, να συμπαραταχθεί με το ΚΚΕ, να αυξήσει τις δυνάμεις του στην κοινωνία, αλλά να βάλει και με την ψήφο του ένα ακόμα λιθαράκι για το επόμενο βήμα μετά το αποτέλεσμα της 21ης Μάη. Να αυξηθεί ακόμα περισσότερο η κοινοβουλευτική του δύναμη, να εκλέξει ακόμα περισσότερους βουλευτές. Γιατί μέχρι να ξεμπερδέψουμε μια και καλή με τη σαπίλα, για να δούμε άσπρη μέρα, χρειάζεται να υπάρχει όσο πιο δυνατή στη Βουλή, αλλά και στον δρόμο, η φωνή που βάζει φρένο, που λέει «όχι» στο μέλλον που όλοι οι άλλοι ετοιμάζουν για μας και τα παιδιά μας. Κι αυτό είναι μόνο το ΚΚΕ.

Ψήφος στο Κόμμα της εργατικής τάξης, στο ΚΚΕ

Τάκης Προδρόμου, πρώην συντονιστής ΛΑΕ Αιγάλεω:

Στις εκλογές του Ιουνίου αυτό που τελικά θα κριθεί είναι κατά πόσο ο λαός θα μπορέσει να βάλει με την ψήφο του τις βάσεις εκείνες που θα επιτρέψουν να οργανώσει την αντίστασή του στη λαίλαπα του φιλελευθερισμού.

Να οργανώσει την αντεπίθεσή του για να αποτρέψει και να ανατρέψει τα σχέδια της άρχουσας τάξης.

Μπορεί ο λαός με την ψήφο του να βάλει φρένο στις επιδιώξεις τόσο των Αμερικάνων ιμπεριαλιστών όσο και της ΕΕ.

Πρέπει η χώρα μας να πάψει να είναι αποικία χρέους και να συμμετέχει στα πολεμικά παιχνίδια των ΑμερικανοΝΑΤΟικών.

Για να γίνει όμως αυτό, πρέπει και η ψήφος του να έχει κάποια χαρακτηριστικά.

Και πρώτα απ’ όλα πρέπει να είναι ταξική.

Ταξική στην κατεύθυνση των συμφερόντων της εργατικής τάξης και του κόσμου της εργασίας.

Και μια τέτοια ψήφος είναι η ψήφος στο Κόμμα της εργατικής τάξης, στο ΚΚΕ.

Οι εκλογές στις 25 Ιούνη είναι κρίσιμες και καμία ψήφος δεν πρέπει να πάει χαμένη.

Γι’ αυτό καλώ κι εγώ από τη μεριά μου όλες τις συντρόφισσες και τους συντρόφους που χρόνια τώρα δώσαμε μαζί τις μάχες τις κοινωνικές, σε δομές αλληλεγγύης και αλλού, τις μάχες ενάντια στους πλειστηριασμούς αλλά και τις μάχες τις πολιτικές, και που στις εκλογές του Μάη ψήφισαν άλλο κόμμα, τώρα να τολμήσουν να κάνουν το βήμα και να συναντηθούν με το ΚΚΕ.

Και ας κρατήσουν τις όποιες διαφωνίες τους σε επιμέρους ή σε τακτικά ζητήματα.

Εκείνο που προέχει σε αυτήν τη φάση είναι να έχουμε στη Βουλή κομμουνιστές και αγωνιστές βουλευτές, γιατί αυτοί θα είναι η φωνή μας στο κοινοβούλιο, κομμουνιστές και αγωνιστές βουλευτές γιατί αυτοί θα είναι δίπλα μας στους δρόμους και έξω από τα σπίτια αυτών των συνανθρώπων μας που τους απειλούν με εξώσεις.

Για όλα αυτά και για πολλά άλλα, στις εκλογές του Ιούνη ΚΚΕ ΔΥΝΑΤΟ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΛΑΟ.

Η ενίσχυση του ΚΚΕ προϋπόθεση για την ανασύνταξη του κινήματος

Βαγγέλης Αντωνίου, οικονομολόγος, πρώην μέλος της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ – στέλεχος της ΛΑΕ:

Λίγο καιρό μετά την κωλοτούμπα του ΣΥΡΙΖΑ, και στη συνέχεια τη διαπίστωση του θνησιγενούς – εν τη γενέσει του κιόλας – χαρακτήρα του πολιτικού σχεδίου «ΣΥΡΙΖΑ ΙΙ – ΛΑΕ», εγώ και ορισμένοι ακόμα σύντροφοι που είχαμε υπηρετήσει και μάλιστα από στελεχικές θέσεις αυτά τα εγχειρήματα, οδηγηθήκαμε στην αυτονόητη, με όρους πολιτικής εντιμότητας και αυτοκριτικής, συμπόρευση με το ΚΚΕ. Για να διαπιστώσουμε στη συνέχεια:

– Οτι το ΚΚΕ δεν έχει απλώς, είναι μια μεγάλη αγκαλιά για όποιον εξακολουθεί να εμπνέεται από τα ιδανικά της κοινωνικής απελευθέρωσης.

– Οτι εδώ δεν έχει «παράγοντες» και «γκρούπες», αλλά ότι το ΚΚΕ είναι οι άνθρωποί του, που μοχθούν με σταθερό προσανατολισμό, επιμονή και σχέδιο, να οργανώσουν την τάξη μας, τις αντιστάσεις της, τους πυρήνες της λαϊκής αντεπίθεσης.

– Οτι το ΚΚΕ διαπαιδαγωγεί και εξοπλίζει τη νεολαία του, τα παιδιά μας, τη νέα, καλύτερη απ’ τη δική μας, βάρδια της ΚΝΕ, που μας γεμίζει περηφάνια με τα ιδανικά, τις καλύτερες παραδόσεις και τις αρετές που έχει ως ακριβή παρακαταθήκη το λαϊκό επαναστατικό κίνημα της πατρίδας μας.

Η συμπόρευση αυτή, τουλάχιστον σε ό,τι με αφορά προσωπικά, έχει προ πολλού γίνει στράτευση. Και πεποίθηση πως είναι δρόμος αξιοπρέπειας για κάθε προοδευτικό άνθρωπο που, σε πείσμα των διαψεύσεων από «αριστερές» αυταπάτες και αδιέξοδα, επιμένει να παίρνει θέση μάχης απέναντι στην ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα και στη σαπίλα του καπιταλισμού του καιρού μας, που δεν χωράει πια φτιασιδώματα. Μόνο εύκολος δεν είναι αυτός ο δρόμος, γι’ αυτό και είναι σημαντικό ότι όλο και περισσότεροι καθημερινά παίρνουν τη συνειδητή απόφαση να τον διαβούν. Με όλους αυτούς τους συντρόφους έχουμε πολλά να κάνουμε μαζί, ειδικά απ’ τις 26 του μήνα και μετά.

Προσώρας, με όλες μας τις δυνάμεις, στον λίγο χρόνο που έμεινε, ριχνόμαστε στη μάχη για την εκλογική ενίσχυση του ΚΚΕ παντού. Για να βγει στην Κοζάνη η Τίνα, αυτό το κορίτσι που την επομένη των εκλογών στάθηκε μαζί με τους κατοίκους της Καλαμιάς απέναντι στα ΜΑΤ των «πράσινων επενδυτών». Για να βγει στα Γιάννενα ο Νίκος, που τη Δευτέρα έριχνε μπετά στο γιαπί. Για να βγει αυτήν τη φορά η Μαρία στη Λέσβο. Να ξαναβγεί ο Κατσώτης στα Νότια. Για να μη χαθεί ούτε μία από τις έδρες που πήρε το Κόμμα στις 21 του Μάη στην Αττική, στη Ρούμελη, στη Θεσσαλία, στην Κρήτη, στην Πελοπόννησο, γιατί θα λείψει απ’ τις μάχες που έχουμε μπροστά μας. Για να μη χαθεί καμία ψήφος «σκορπίζοντας» δεξιά και αριστερά. Να σημαδέψουμε «στον σταυρό», εκεί που τους πονάει. Για να φουσκώσει κι άλλο το ρεύμα της αμφισβήτησης, για να δυναμώσει κι άλλο το κίνημα. Για να κάνουμε τον Μητσοτάκη και τα αφεντικά να χάσουν τον ύπνο τους. Και ύστερα, όπως λένε και τα παιδιά της ΚΝΕ, «ας πάρουν φόρα».

ΚΚΕ δυνατό στη Βουλή και στον λαό

Χρήστος Σταθόπουλος, συνταξιούχος μεταλλεργάτης, πρώην μέλος του Αριστερού Ρεύματος της ΛΑΕ

Σήμερα, που η παγκόσμια καπιταλιστική λυκοσυμμαχία, έχοντας συσσωρεύσει το 95% του παγκόσμιου πλούτου και συνάμα ασύλληπτη δύναμη «διαχείρισης συνειδήσεων».

Σήμερα, που η ντόπια αστική τάξη μάς χρησιμοποιεί ως πρώτο πείραμα πλήρους κοινωνικής και πολιτικής αυταρχικοποίησης, εξαθλίωσης και «κοπαδοποίησης» του λαού ως εκμεταλλεύσιμη «ζωική ύλη», με ισοπεδωτική ιδιωτικοποίηση πόρων και θεσμικών λειτουργιών.

Σήμερα, λοιπόν, προπαντός η εκλογική στήριξη και αγωνιστική ενδυνάμωση του μόνου εργαλείου ταξικής μάχης, του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, είναι περισσότερο από ποτέ αναγκαία, ως πρώτο βήμα αντίστασης και επιβίωσής μας. ΚΚΕ δυνατό στη Βουλή και στο λαό. Αδιαπραγμάτευτα!!!

Μόνο το ΚΚΕ έκανε την καθημερινότητά μας πολιτική του

Νίκος Χρυσάφης, πρώην υποψήφιος βουλευτής Λέσβου του ΣΥΡΙΖΑ, πρώην συντονιστής ΝΕ Λέσβου του ΣΥΡΙΖΑ

Οι εκλογείς του Μάη μίλησαν!!! Πράγματι, αν δεν ήταν η «καταραμένη» απλή αναλογική, θα είχαμε και κυβέρνηση…, θα είχε μπει τέλος στην ακυβερνησία… δεν θα σείονταν τα θεμέλια αυτού του κόσμου. Βέβαια, έστω και έτσι «ακυβέρνητοι», αυτή η πολιτική συνεχίζεται ακάθεκτη… να πνίγει αθώους, να απολύει εργαζόμενους, να βυθίζει στο σκοτάδι οικογένειες, να ανεβάζει τις τιμές των προϊόντων στον ουρανό, να στέλνει τα παιδιά μας μετανάστες στον βορρά. Οι πυλώνες – τα κεφάλια της εξακολουθούν και είναι ακλόνητοι. Ετσι, λοιπόν, ακλόνητοι είναι οι πυλώνες της, αν οι επιλογές που εμείς θα κάνουμε, δεν τους κλονίσουν. Τι είναι όμως αυτό που θα τους κάνει να κλονιστούν; Τι είναι αυτό που θα κάνει την ντόπια και ξένη ολιγαρχία να αγκομαχεί για τις επιλογές της; Τι είναι αυτό που θα κάνει όλους εμάς να χαμογελάσουμε, να πάμε λίγο ακόμη ψηλότερα… Ας συμφωνήσουμε πρώτα απ’ όλα ότι σωτήρες δεν υπάρχουν – ούτε ποτέ υπήρξαν. Αρα τι;

Το ΚΚΕ ήταν αυτό που στον αγώνα μας ενάντια στη «Βάστρια» δεν έχασε τη λαλιά του μπροστά στα κελεύσματα της εξουσίας και του καιροσκοπισμού, ήταν και είναι το μόνο που την πολιτική του την έφερε στην καθημερινότητά μας και την καθημερινότητά μας την κάνει πολιτική του.

Το ΚΚΕ έκανε και κάνει την αυτοκριτική του με όρους συλλογικότητας, το ΚΚΕ δεν έχει κοινοβουλευτικές αυταπάτες και ήταν αυτό που πρωτο-βροντοφώναξε «Μόνο ο λαός σώζει τον Λαό», το ΚΚΕ ήταν το μόνο που σε δύσκολους καιρούς άντεξε με την κόκκινη σημαία να κυματίζει ανάμεσα στον νου – στον λόγο και στη δράση. Ηταν και είναι το μόνο που κράτησε τη συλλογική δράση στο ίδιο μπόι με τον «Ριζοσπάστη» και αυτόν με την ΚΟΜΕΠ. Εχουμε διαφορές αλλά αυτά που μας ενώνουν είναι περισσότερα και ομορφότερα, γιατί αυτά που μπορούν να έρθουν μπορεί να είναι ομορφότερα.

Συμπόρευση με το ΚΚΕ στο δρόμο και την κάλπη

Ευάγγελος Κλουκιώτης, μετανάστης στη Δανία, συνδικαλιστής στον επισιτισμό και πρώην υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος στο Νομό Σάμου με την ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. (2014). 

«Ζούμε σε μια εποχή όπου πραγματοποιείται μια ολομέτωπη επίθεση στα δικαιώματα και το βιοτικό επίπεδο του λαού μας. Η εμβάθυνση της καπιταλιστικής κρίσης αλλά και ο ανταγωνισμός ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, συνολικά οι αντιθέσεις του σάπιου αυτού συστήματος που έχει ως βασικό μότο το «ο θάνατος σου, η ζωή μου» δείχνει ότι μπορεί να προκαλέσει ακόμη και πολεμικές συρράξεις σε Ευρωπαϊκό έδαφος εν’ έτη 2023. Στην πραγματικότητα καταδεικνύει κατάφωρα, τι ακριβώς είναι ο καπιταλισμός, αλλά και ότι πάντα τα λαϊκά στρώματα «πληρώνουν το λογαριασμό».

Αναμενόμενο οι βαθύτατες αυτές αντιθέσεις της καπιταλιστικής οικονομίας να έχουν σφοδρότατες επιπτώσεις στην Ελλάδα. Κράτος με ισχυρές εξαρτήσεις από ΕΕ, ΝΑΤΟ, ΗΠΑ και κυβερνήσεις που ανεξαρτήτως σύνθεσης και προσωπείου ακολουθούν την ίδια αντιλαϊκή πολιτική προς όφελος της εγχώριας αστικής τάξης με βάση τις επιταγές της και τις ευρωενωσιακές και ευρωατλαντικές οδηγίες και ντιρεκτίβες, μετακυλίοντας  φυσικά όλο το κόστος της κρίσης – και της ανάπτυξης – στο λαό.

Αυτή η ασφυκτική κατάσταση, όχι μόνο έχει παγιωθεί από την εποχή του ΔΝΤ και των πρώτων μνημονίων αλλά συνεχώς εντείνεται. Εργατικά δικαιώματα που κατακτήθηκαν με αγώνες και θυσίες χρόνων καρατομούνται ενώ ταυτόχρονα το κράτος αυταρχικοποιείται και δείχνει ότι προτίθεται να καταστείλει οποιαδήποτε μορφή λαϊκής αντίδρασης. Δεν είναι τυχαίο ότι στην περίοδο των lock down κυβερνητική προτεραιότητα ήταν οι προσλήψεις αστυνομικών και η αγορά αστυνομικού εξοπλισμού την ώρα που ασθενείς πέθαιναν εκτός ΜΕΘ γιατί το ΕΣΥ είχε «τερματίσει» ενώ στον ιδιωτικό τομέα οι κλίνες μέναν άδειες. Από την άλλη πλευρά την ίδια ώρα που τα λαικά σπίτια έχουν γίνει βορά των κάθε λογής funds ο ανεξέλεγκτος πληθωρισμός και η ακρίβεια που έχει προκαλέσει, έχουν κάνει ανυπόφορη την ζωή της κάθε λαϊκής οικογένειας.

Πλέον έχει γίνει ξεκάθαρο ότι η αστική κυβέρνηση αλλά και τα ντόπια και ξένα αφεντικά τους, όχι μόνο μας αντιμετωπίζουν ως υποκείμενα εκμετάλλευσης αλλά και ότι και οι ίδιες οι ζωές μας δεν έχουν καμιά αξία μπροστά στα κέρδη τους. Το έγκλημα των Τεμπών είναι η πιο ξεκάθαρη απόδειξη για το πως λειτουργεί η ανάπτυξη μέσω ιδιωτικοποιήσεων που όλα τα αστικά κόμματα ευαγγελίζονται. Μια ανάπτυξη που βασίζεται στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας σε ιδιωτικές εταιρίες. Μια ανάπτυξη που μπορεί να φτάσει στο σημείο να σκοτώσει 57 ανθρώπους για να είναι περισσότερο κερδοφόρα.

Όλη αυτή η κατάσταση που περιγράφω παραπάνω οδήγησε ένα μεγάλο μέρος του λαού μας και κυρίως της νεολαίας στην μετανάστευση με σκοπό να βρουν ένα καλύτερο μέλλον. Μέσα σε αυτούς είμαι και εγώ, γράφοντας αυτές τις γραμμές από το Βορά της Ευρώπης, τη Δανία. Η «Γης της επαγγελίας» όμως αποδείχτηκε και εδώ «άνθρακας» αντί για «θησαυρός».

Ενώ η οικονομία της Δανίας είναι σε πολύ καλύτερη κατάσταση από αυτήν της Ελλάδας, ενώ «δεν δεσμεύεται» από μνημόνια και δεν είναι «ψωροκώσταινα» – όπως ακούμε συχνά να λένε για την Ελλάδα, αυτοί που θέλουν να βγάλουν λάδι τους Έλληνες καπιταλιστές, ρίχνοντας όλη την ευθύνη για την κατάσταση που έχει φτάσει ο λαός μας στους «ξένους ολιγάρχες» – παρόλα αυτά, και εδώ ο δανέζικος λαός και οι μετανάστες, βιώνουμε δραματική επιδείνωση του βιοτικού μας επιπέδου. Οι ελαστικές σχέσεις και η εντατικοποίηση της εργασίας αλλά και γενικά η εκμετάλλευση των εργαζομένων είναι ο κυρίαρχος στόχος από πλευράς εργοδοσίας και εταιρειών.

Στην «ανεπτυγμένη» Δανία:

Είχαμε θανατηφόρο σιδηροδρομικό δυστύχημα το 2019 με 6 νεκρούς και πολλούς τραυματίες, όταν τμήμα εμπορευματικού συρμού της Carlsberg ξεκόλλησε λόγω μη ασφαλούς πρόσδεσης του στο πλαίσιο του τρένου και πλάκωσε βαγόνι επιβατηγού τρένου που κινούνταν στην αντίθετη κατεύθυνση και έτυχε να περνάει εκείνη τη στιγμή από δίπλα. Έγκλημα που δεν οφείλονταν σε «ανθρώπινο λάθος» αλλά στην εντατικοποίηση της δουλείας, τη μείωση προσωπικού και την έλλειψη μέτρων ασφαλείας.

Η κυβέρνηση συνεργασίας Σοσιαλδημοκρατών και Φιλελευθέρων – στα πρότυπα που ακούμε και στην Ελλάδα από φωνές στελεχών της ΝΔ αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ – μας έκλεψε ήδη μια αργία για να καλυφτούν οι ΝΑΤΟϊκές δαπάνες της Δανίας, και ανακοίνωσαν προϋπολογισμό άγριων περικοπών στη κοινωνική πρόνοια, ενώ διπλασίασε τα κονδύλια για το ΝΑΤΟ και έστησε ως και «Ταμείο Ουκρανίας» με αρχικό κεφάλαιο 7,4 δισ. κορώνες (1 δισ. ευρώ).

Προχωράει «προς ολοταχώς» το παραπέρα ξήλωμα του ασφαλιστικού συστήματος, με κατάργηση κάθε είδους πρόωρης σύνταξης, και η ηλικία συνταξιοδότησης εκτοξεύεται από τα 65 ως τα 74 χρόνια.

Ενισχύεται η εμπορευματοποίηση της Υγείας με χαρακτηριστικό όπως αποκαλύφθηκε από πρόσφατα δημοσιεύματα στον δανέζικο Τύπο, ότι όταν έφτασε η ώρα να εγχειριστούν πάνω από 300 καρκινοπαθείς, λόγω των ελλείψεων γιατρών και νοσηλευτών και της μεγάλης λίστας αναμονής, ήταν πια αργά.

Υποβαθμίζεται η δημόσια Παιδεία με τραγικές ελλείψεις σε δασκάλους που «αναπληρώνονται» από νέους ανειδίκευτους, για να κάνουν μάθημα στα παιδιά προπαγανδίζοντας επικίνδυνα «ότι έχουμε μόνο ανάγκη από νοσοκόμους και εργατοτεχνίτες, και όχι από επιστήμονες». Γι’ αυτό πετσόκοψαν και το επίδομα που δικαιούνται οι νέοι πτυχιούχοι μέχρι να βρουν δουλειά.

Το νοίκι για ένα δυάρι κοστίζει 2.000 ευρώ τον μήνα που και οι συγκριτικά με την Ελλάδα μεγαλύτεροι μισθοί στην Δανία αδυνατούν να καλύψουν, ενώ ο πληθωρισμός που τρέχει με 10% εξαφανίζει τον μισθό μας, πριν το καταλάβουμε.

Εφαρμόζεται το αντιδραστικό ευρωενωσιακό πλαίσιο παρακολουθήσεων των πάντων και όπως αποκαλύφθηκε παρακολουθούσαν τα τηλέφωνα και την ηλεκτρονική αλληλογραφία του αρχηγού της δανέζικης ΕΥΠ και του υπουργού Άμυνας.

Δεσμεύουν τα τιμαλφή των προσφύγων και τους στέλνουν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Ρουάντα και σε φυλακές στο Κόσοβο. Είναι η ίδια πολιτική της ΕΕ με την συνθήκη του Δουβλίνου που μετατρέπει το Αιγαίο σε υγρό τάφο, τα νησιά μας σε φυλακές ψυχών και στήνει φράχτες στον Έβρο.

Όλα τα παραπάνω, οδηγούν σε ένα συμπέρασμα. Και στην Ελλάδα, και στην Δανία, και στο παρελθόν και τώρα αλλά και πάντοτε: «Μόνο ο λαός είναι αυτός που μπορεί να σώσει τον λαό». Απαραίτητη προϋπόθεση είναι να συσπειρωθεί και να οργανωθεί γύρω από έναν κεντρικό πολιτικό φορέα. Να είναι συμμέτοχος στον αγώνα και στην αντίσταση κατά της ολομέτωπης επίθεσης που δέχεται. Αυτός ο πολιτικός φορέας στην Ελλάδα, δεν μπορεί να είναι άλλος από το ΚΚΕ. Το έχει αποδείξει ιστορικά καθώς ήταν παρόν σε όλες τις μεγάλες στιγμές του λαού μας. Το αποδεικνύει ακόμη και σήμερα με όλες τις δράσεις του σε χώρους δουλειάς, συνδικάτα και στον δρόμο. Με όλες τις μικρές και μεγάλες νίκες απο πλευράς εργαζομένων για την διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους όπως π.χ. στην e-food. Με όλες τις μάχες που δίνει από τα κοινοβουλευτικά έδρανα. Για αυτό το λόγο στηρίζουμε το ΚΚΕ στις εκλογές, όχι στη λογική της ανάθεσης, αλλά στη λογική της συμμετοχής και ενδυνάμωσης του Κόμματος σε όλα τα επίπεδα. Από τον δρόμο μέχρι το Κοινοβούλιο!

Απευθύνομαι σε όλους όσους συμπορευτήκαμε μαζί τα προηγούμενα χρόνια στην Ελλάδα, σε παλιούς συντρόφους και φίλους, αλλά και σε νέους μετανάστες που γνώρισα αυτά τα χρόνια που ζω στο εξωτερικό να κάνουν το βήμα και σε αυτές τις εκλογές να στηρίξουν την δύναμη τους, το Κόμμα που την επόμενη μέρα των εκλογών θα καταθέσει την ψήφο τους στον αγώνα για να ξημερώσουν καλύτερες μέρες για ολόκληρο τον λαό μας, το ΚΚΕ. Στις 21 Μάη με την άνοδο του ΚΚΕ – και κόντρα στον αρνητικό συστχετισμό για το λαό μας – έγινε το πρώτο βήμα, στις 25 Ιούνη πάμε για τα επόμενα!».

«Ριζοσπάστης», 902.gr.

«Ναι, αλλά ο Στάλιν…», του Νίκου Μόττα