Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

«Υιέ μου…..ιέ μου»

Γράφει ο Βασίλης Λιόγκαρης //

Αγαπητέ μου Υιέ- ιέ σου γράφω για να σε συγχαρώ για τις τεράστιες επιδόσεις και επιτυχίες όσο αφορά τον αγώνα σου για την εξόντωση του ανθρώπινου γένους.

Εγώ- ο πατήρ σου- ο επονομαζόμενος και «έξω από εδώ» (Ακούς εκεί, έξω από εδώ, και όλο είμαι μέσα). Και όλο βάζω την ουρά μου! Ο γνωστός ανά την υφήλιο και πανταχού παρών, Σατανάς ή Διάβολος ή Εωσφόρος. Εκεί ψηλά που βρίσκομαι σε προσέχω, σε φροντίζω και σε καμαρώνω για το τεράστιο έργο σου. Μόνο που έχω τον ενδοιασμό για κάποιες πράξεις σου που δεν συμφωνώ.

Τα έχεις βάλει με τα Εργατικό Λαϊκά Στρώματα, την φτωχολογιά δηλαδή που δεν μπορεί να αναπνεύσει και αφήνεις τους μεγαλοκαρχαρίες, τους μεγαλοεργοδότες, τους μεγαλοτσιφλικάδες, τους άρχοντες και τους ηγέτες μεγάλων χωριών.

Ανέγγιχτους, να κοκορεύονται, να εκμεταλλεύονται, να πολεμάνε ο ένας τον άλλο, χάριν του κεφαλαίου. Και όσο αφορά αυτήν εδώ την χώρα, την ευλογημένη και καταραμένη. Τι να πω;

«Και η Μυλωνού τον άνδρα της, με τους πραγματευτάδες». Μπλεγμένη μέχρι τα παζάρια η αστική τάξη, θυμίζει τα τερτίπια της Μαντάμ Σουσού.

Όμως αγαπητέ μου Υιέ-ιέ, πρέπει να σου κρούσω και τον κώδωνα του κινδύνου για να προσέχεις.

Μέσα σε αυτό το πανδαιμόνιο και την ανακατοσούρα που έχεις δημιουργήσει, να κάθεσαι σε μία άκρη και να χασκογελάς για τις πράξεις των ανθρώπων και τα καμώματα τους, να προσέχεις. Να προσέχεις πολύ για να μπορείς να τους ξεφύγεις. Και να επανέρχεσαι πιο ενισχυμένος.

Υπάρχουν και οι λεγόμενοι «καλοί άνθρωποι», οι ανθρωπιστές, οι επιστήμονες, οι ερευνητές και κάποιοι άλλοι που ζητάνε εσπευσμένα όχι μόνο να σε πολεμήσουν, αλλά να σε εξαφανίσουν και κυριολεκτικά να σε εξοντώσουν.

Και λυπάμαι πολύ και θα στο πω.

Γιατί έξω από κει ψηλά, βλέπω καλύτερα από εσένα. Τελικά θα το πετύχουν, θα το καταφέρουν. Και σε λίγο καιρό, δεν θα υπάρχεις.
Όπως παλαιότερα, άλλα σου αδέρφια.
Και θα παραμείνεις μια κακή ανάμνηση, ένα κακό παρελθόν. Να σε σίγουρος για αυτό!
Σε αποχαιρετώ με αγάπη, ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών πατήρ σου!!

Υ.Γ:
Και εμένα με κατηγόρησαν πολλοί πως ο κοκκινοτρίχης είναι άνθρωπος μου…! Ε…όχι και μέχρι εκεί!