Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Υποκριτές

Γράφει η Φαίη Λιάρα //

Μπήκαν οι μπουλντόζες στο Ελληνικό. Χαρά μεγάλη από την κυβέρνηση, ετοιμάζεται η κιτς έμπνευση των πολυτελών κατοικιών – φρούριων, του καζίνο, του ουρανοξύστη, του εμπορικού κέντρου. Εκνευρισμός από την αντιπολίτευση που δεν πρόλαβε να κάνει αυτή τα εγκαίνια, κατηγορεί την κυβέρνηση ότι άργησε. Οι αγώνες στο Ελληνικό και στις Σκουριές ήταν κάποτε η σημαία τους για να πιάσουν κυβερνητικές καρέκλες.

Πίσω από την ψευτογκλαμουριά όμως αυτές τις μέρες παίζεται ένα δράμα. Δεκάδες ψυχές πεινασμένες, διψασμένες, περιμένουν το τέλος τους.

Για τα ζώα του Ελληνικού που διώκονται στο όνομα του κέρδους

Τα ζώα που ζούνε στο Ελληνικό, που δεν μιλάνε την γλώσσα μας, δεν έχουν την όψη μας, είχαν όμως το σπίτι τους εκεί. Και τους αφοσιωμένους εθελοντές που τα φρόντιζαν. Οι πόρτες έχουν κλείσει, κανένας δεν μπορεί να μπει να αφήσει τροφή και λίγο νερό.  Πεινάνε, πεθαίνουν από δίψα. Ζώα κατάμαυρα από τον αμίαντο πετάγονται αλλόφρονα βλέποντας τις μπουλντόζες. Τα μωρά τους φωνάζουν απελπισμένα. Οι εθελοντές και οι φορείς τους κατέθεσαν μήνυση κατά της εταιρείας, κατά του Δήμου, κατά παντός αρμοδίου και πρέπει όλοι να τους στηρίξουμε.

Οι αυταπάτες τόσων χρόνων καταδίκασαν αυτά τα ζώα. Όταν ο λαός της περιοχής έδινε μεγάλους αγώνες ενάντια στην αθλιότητα της ”επένδυσης”, ουσιαστικά της αρπαγής δημόσιου χώρου για ένα κομμάτι ψωμί που όμως θα φέρει μεγάλα κέρδη στους εκμεταλλευτές του, κάποιοι απουσίαζαν, κάποιοι βράβευαν τους εκμεταλλευτές για το ”μεγάλο έργο τους.”

Ακόμα και τώρα άνθρωποι και φορείς που ισχυρίζονται ότι βάζουν τα ζώα πάνω από όλα, διαδίδουν ότι το Ελληνικό θα δώσει δουλειές. Την παραχώρηση του μοναδικού αυτού φιλέτου γης σε ιδιώτες για το κέρδος τους, ονομάζουν επένδυση. Και την εκμετάλλευση ”δουλειές”.

Όταν θα περνάνε έξω από τον χώρο, γιατί μέσα θα μπαίνουν μόνο λίγοι και εκλεκτοί, εκτός και αν πρόκειται να καθαρίσουν ή να σερβίρουν, ας θυμούνται αυτές τις ψυχές που κάποτε ζούσαν εκεί και έλιωσαν στο όνομα του κέρδους.

Ας θυμούνται πού και πού και όλες τις ψυχές που έλιωσαν στην δουλειά για να καρπώνονται τον κόπο τους οι ”επενδυτές” αυτού του πλανήτη. Που πετάνε ένα ψίχουλο από τα κέρδη που βγάζουν από την δουλειά άλλων και περιμένουν υποκλίσεις δουλοπρέπειας.

Να έρθει κάποτε η μέρα που θα πάρουμε εκδίκηση για όλες αυτές τις ψυχές.

Μαύρες μέρες ζούμε… κατάμαυρες. Σαν τον αμίαντο που καταπλακώνει τις γατούλες του Ελληνικού.