Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Φαίδων Γεωργίτσης, ο γόης του ελληνικού κινηματογράφου

Ο Φαί­δων Γεωρ­γί­τσης γεν­νή­θη­κε στην Αθή­να 21 Ιανουα­ρί­ου 1939. Σπού­δα­σε στις Δρα­μα­τι­κές Σχο­λές των Καρό­λου Κουν, Χρή­στου Βλα­χιώ­τη, Πέλου Κατσέ­λη. Πρω­το­εμ­φα­νί­στη­κε στον κινη­μα­το­γρά­φο στην ται­νία «Ποτέ την Κυρια­κή» του Ζυλ Ντα­σέν το 1960.

Έγι­νε δημο­φι­λής μέσα από τις ται­νί­ες της Φίνος Φιλμς σε σκη­νο­θε­σία Γιάν­νη Δαλια­νί­δη, με συμπρω­τα­γω­νι­στές τη Ζωή Λάσκα­ρη, τη Μαί­ρη Χρο­νο­πού­λου, τον Κώστα Βου­τσά, τη Μάρ­θα Καρα­γιάν­νη κ.ά. Ξεχώ­ρι­σε για το ταλέ­ντο του στις ται­νί­ες «Οι θαλασ­σιές οι χάντρες», «Νύχτα γάμου», «Ένας ιππό­της για τη Βασού­λα», «Μια κυρία στα μπου­ζού­κια» κ.ά. Το παρα­τσού­κλι, μάλι­στα, που είχε την δεκα­ε­τία του ΄70 δεν ήταν άλλο από το «Έλλη­νας Τζέιμς Ντιν». Στο θέα­τρο, είχε συνερ­γα­στεί με το Θέα­τρο Τέχνης Καρό­λου Κουν, αλλά και με το Κρα­τι­κό Θέα­τρο Βορεί­ου Ελλά­δος και τον Μ. Βολανάκη.

Με την Ζωή Λάσκα­ρη, από την ται­νία «Οι θαλασ­σιές οι χάντρες»

Στην τηλε­ό­ρα­ση εμφα­νί­στη­κε για πρώ­τη φορά το 1972 στη σει­ρά «Κόκ­κι­νο δαχτυ­λί­δι», ενώ έγι­νε πάλι δημο­φι­λής τη δεκα­ε­τία του ΄90 μέσα από τις καθη­με­ρι­νές τηλε­ο­πτι­κές σει­ρές «Καλη­μέ­ρα Ζωή» και «Λάμ­ψη» του Νίκου Φώσκολου.

Είχε επί­σης ασχο­λη­θεί με τη σκη­νο­θε­σία σε θεα­τρι­κά και σε κινη­μα­το­γρα­φι­κά έργα.

Στο θέα­τρο είχε συνερ­γα­στεί με το Θέα­τρο Τέχνης του Κουν και το Κρα­τι­κό Θέα­τρο Βορεί­ου Ελλάδος.

Απε­βί­ω­σε την 1 Μαρ­τί­ου 2019 σε ηλι­κία 80 ετών.

«Τσε Γκε­βά­ρα, πρε­σβευ­τής της Επα­νά­στα­σης», του Νίκου Μόττα

Μοι­ρα­στεί­τε το:

Μετάβαση στο περιεχόμενο