Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Φαινόμενο Γκρέτα ή…

Ενα 16χρονο κορί­τσι ως θηλυ­κός Δον Κιχώ­της στη μάχη για την κλι­μα­τι­κή αλλα­γή (και όχι την κατα­στρο­φή του περι­βάλ­λο­ντος τη μόλυν­ση της ατμό­σφαι­ρας) , φωνή πολ­λών ανη­ση­χού­ντων για το πού πάει αυτός ο κόσμος.

Είναι γνή­σιο και αυθόρ­μη­το το κίνη­μα; Οχι. Όλα όσα έχουν δει τη δημο­σιό­τη­τα περι­γρά­φουν ένα επι­κοι­νω­νι­κό κατα­σκεύ­α­σμα. Παρό­τι προ­σπα­θούν να μετα­μορ­φώ­σουν τη νεα­ρή Σου­η­δή σε μια διε­θνή ηρω­ί­δα, εντού­τοις είναι μια επι­νό­η­ση των λόμπι για την προ­ώ­θη­ση του «Greenwashing», μια μορ­φή «πρά­σι­νου» μάρ­κε­τινγκ που χρη­σι­μο­ποιεί­ται απα­τη­λά για την προ­ώ­θη­ση της αντί­λη­ψης ότι τα προ­ϊ­ό­ντα ενός οργα­νι­σμού και οι πολι­τι­κές του είναι φιλι­κές προς το περι­βάλ­λον. Πολ­λές επι­χει­ρή­σεις, όπως οι πετρε­λαϊ­κές ή εται­ρεί­ες που που­λά­νε ανε­μο­γεν­νή­τριες, θερ­μο­συσ­σω­ρευ­τές, άλλες που κατα­σκευά­ζουν πυρη­νι­κά εργο­στά­σια κι άλλα, προ­σπα­θούν να πεί­σουν τους κατα­να­λω­τές ότι είναι περι­βαλ­λο­ντι­κά υπεύ­θυ­νες, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας το Greenwashing.

Έστω μαριο­νέ­τα, δια­μορ­φώ­νει οικο­λο­γι­κή συνεί­δη­ση; Ναι. Δια­μορ­φώ­νει οικο­λο­γι­κή συνεί­δη­ση που ενο­χο­ποιεί το καλα­μά­κι και απο­ε­νο­χο­ποιεί το σύστη­μα, τον καπι­τα­λι­σμό που συστη­μα­τι­κά και με πολ­λούς τρό­πους (τρο­πος παρα­γω­γής, κέρ­δος, πόλε­μοι κλπ) κατα­στρέ­φει το περι­βάλ­λον. Μπρο­στά στο κέρ­δος ο καπι­τα­λι­σμός αδια­φο­ρεί τόσο για τις βραυ­πρό­θε­σμες όσο και τις μακρο­πρό­θε­σμες επι­πτώ­σεις στο περιβάλλον.

Αυτά τα «κού­φια» ή θολά κινή­μα­τα κινή­μα­τα δε ριζο­σπα­στι­κο­ποιούν, δε δια­μορ­φώ­νουν αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κή συνεί­δη­ση, ούτε καν οικο­λο­γι­κή. Αντι­θέ­τως βοη­θούν στην ενσω­μά­τω­ση στο κυρί­αρ­χο σύστη­μα και μάλι­στα με όρους με όρους ανα­νέ­ω­σης και απο­ε­νο­χο­ποί­η­σης. Σήμε­ρα δε η «πρά­σι­νη οικο­νο­μία» είναι μια διέ­ξο­δος στρα­τη­γι­κής σημα­σί­ας προς όφε­λος του καπιταλισμού.

Ας δού­με πού οδή­γη­σαν οι δικές μας πλα­τεί­ες και τι γέννησαν.

ΥΓ: Για να μην παρε­ξη­γη­θού­με, συμ­φω­νού­με με τον δρα­στι­κό περιο­ρι­σμό των πλα­στι­κών με την ανα­κύ­κλω­ση κλπ, όμως δεν είναι σε αυτά η λύση, δεν είναι ΟΙ συνή­θειες μας η αιτία για την κατα­στρο­φή του περι­βάλ­λο­ντος. Αυτή, την αιτία, να την ανα­ζη­τή­σου­με στον καπι­τα­λι­στι­κό τρό­πο παρα­γω­γής, στο κέρ­δος και εκεί να στοχεύσουμε

Μοι­ρα­στεί­τε το:

Μετάβαση στο περιεχόμενο