Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Χανιά: Παρουσίαση του βιβλίου «Εταιρεία Θεάτρου Μνήμη – Θέατρο Κυδωνία. 20 χρόνια θέατρο στα Χανιά»

Γράφει ο Ειρηναίος Μαράκης //

Το βιβλίο της Ιωάννας Ρεμεδιάκη «Εταιρεία Θεάτρου Μνήμη – Θέατρο Κυδωνία. 20 χρόνια θέατρο στα Χανιά» παρουσιάστηκε το βράδυ της Δευτέρας στον αίθριο χώρο του θεάτρου. Με αφορμή την έκδοση του βιβλίου, η συγγραφέας και λέκτορας στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών Ιωάννα Ρεμεδιάκη και ο καλλιτεχνικός διευθυντής του θεάτρου Κυδωνία, σκηνοθέτης και ηθοποιός Μιχάλης Βιρβιδάκης μίλησαν για το βιβλίο και συζήτησαν με το κοινό. Στη συνέχεια οι συνεργάτες, οι ηθοποιοί και οι φίλοι του θεάτρου κατέθεσαν την εμπειρία τους από τις παραστάσεις και τη διδασκαλία του θεάτρου Κυδωνία.

Στην παρέμβαση της η καθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης Αγγέλα Καστρινάκη τόνισε ότι «Έρχομαι, ερχόμαστε 20 συναπτά έτη σε αυτό το θέατρο. Τείνουμε πια να το θεωρήσουμε δεδομένο ότι υπάρχει αυτός ο τόπος του πολιτισμού. Του υψηλού πολιτισμού. Ο τόπος του μόχθου και της προσφοράς – και της γενναιοδωρίας. Γιατί κάθε τι που συμβαίνει εδώ έχει πάρα πολλή δουλειά για να γίνει, μια δουλειά που την βλέπεις σε κάθε λεπτομέρεια, σε κάθε εκφραστική κίνηση σε πρόσωπο ηθοποιού, σε κάθε κομματάκι σκηνικού, σε κάθε μουσική φράση που ακούγεται. Τέχνη είναι η προσοχή στη λεπτομέρεια». Η τοποθέτηση του ηθοποιού Φώτη Κοτρώτσου, ο οποίος υποδύεται τον  Ανδρέα Κορδοπάτη στη θερινή παράσταση του Θεάτρου, «Το συναξάρι του Ανδρέα Κορδοπάτη» κι η οποία είναι βασισμένη στο γνωστό αφήγημα του Θανάση Βαλτινού, ανέδειξε τη δημιουργική σύνδεση μεταξύ του δασκάλου και του μαθητή καθώς και την ολοκληρωμένη δουλειά που γίνεται στην Εταιρεία Θεάτρου Μνήμη.

Η παρουσίαση οργανώθηκε στο πλαίσιο των θερινών εκδηλώσεων της Εταιρείας, για πέμπτη συνεχή χρονιά φέτος, και σε συνδιοργάνωση με το λογοτεχνικό περιοδικό Νέο Πλανόδιον.

vivlio theatro xania1

Το βιβλίο

Το βιβλίο (192 σελίδες) αποτελεί μία απόπειρα καταγραφής και αποτίμησης των είκοσι χρόνων της Εταιρείας Θεάτρου Μνήμη και του θεάτρου Κυδωνία στα Χανιά. Η Ιωάννα Ρεμεδιάκη ταξίδεψε αρκετές φορές στα Χανιά, γνώρισε τους βασικούς συντελεστές και ηθοποιούς του σχήματος, είδε παραστάσεις τόσο στην έδρα του θιάσου όσο και στις περιοδείες του στην Αθήνα, μοίρασε ερωτηματολόγια στους θεατές, πήρε συνεντεύξεις από τους συνεργάτες, τους ηθοποιούς και τους μαθητές της Δραματικής Σχολής, μελέτησε τα προγράμματα των παραστάσεων, τις κριτικές και τις συνεντεύξεις του σκηνοθέτη, και το 2018, δημοσίευσε στο επιστημονικό περιοδικό «Παράβασις» του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών (τεύχος 16/2) τα συμπεράσματά της για την πολύχρονη λειτουργία του Θεάτρου Κυδωνία στα Χανιά. Το ενδιαφέρον της συγγραφέως για τη λειτουργία του θεάτρου Κυδωνία δεν σταμάτησε στη συγκεκριμένη δημοσίευση. Συνέχισε να επισκέπτεται την πόλη, να βλέπει παραστάσεις, να παρατηρεί τον τρόπο λειτουργίας του θιάσου και να οραματίζεται μια συνολικότερη έντυπη παρουσίαση των πεπραγμένων του θεάτρου, υπό τη μορφή βιβλίου, με αφορμή τα 20 χρόνια της λειτουργίας του στην πόλη.

Στην έκδοση συμμετέχουν με κείμενά τους οι: Αλέξης Πολίτης (ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Κρήτης), Δημήτρης Δασκαλόπουλος (ποιητής, βιβλιογράφος), Έφη Θεοδώρου (καλλιτεχνική Διευθύντρια ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης, σκηνοθέτις), Λεωνίδας Κακάρογλου (ποιητής), Βασίλης Κάλφας (καθηγητής φιλοσοφίας ΑΠΘ), Αγγελική Καραθανάση-Μανουσάκη (φιλόλογος), Αγγέλα Καστρινάκη (καθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας-Πανεπιστήμιο Κρήτης, πεζογράφος), Δημήτρης Κιούσης (ιατρός ερευνητής, μεταφραστής), Κώστας Κουτσουρέλης (συγγραφέας, διευθυντής του περιοδικού Νέο Πλανόδιον), Κλαίρη Μιτσοτάκη (συγγραφέας), Μανώλης Γ. Μπουζάκης (ιδρυτής – διευθυντής των Εκδόσεων «Γνώση»), Έμμυ Παπαβασιλείου (πολιτικός μηχανικός, σκηνοθέτις), Νικηφόρος Παπανδρέου (ομότιμος καθηγητής του ΑΠΘ, ιδρυτής της Πειραματικής Σκηνής της «Τέχνης»), Σταύρος Ψυλλάκης (κινηματογραφιστής), καθώς και η εικαστικός Όλγα Βερυκάκη με τον πίνακά της «Θέατρο Κυδωνία», στην σελίδα τίτλου του βιβλίου.

vivlio theatro xania2

Ιστορικό

Η «Εταιρεία Θεάτρου Mνήμη» ιδρύθηκε το 1991 από τον Μιχάλη Βιρβιδάκη. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην Αθήνα το Μάιο του 1992, με τέσσερα θεατρικά έργα μικρής διάρκειας του Ουίλλιαμ Μπάτλερ Γέητς, σε μία ενιαία παράσταση, στο Θέατρο στο παλιό τυπογραφείο του Εμπρός. Τα έργα ήταν: Τα Σκιερά Νερά, Στην Πανσέληνο του Μάρτη, Ο Γάτος και η Σελήνη, Καθαρτήριο. Η παράσταση είχε το γενικό τίτλο: Ουίλλιαμ Μπάτλερ Γέητς – Ένα Όραμα – . Το Μάιο του 1994, παρουσίασε το θεατρικό έργο του Φρανκ Βέντεκιντ «Θάνατος» και «Διάβολος» στον εξώστη του Θεάτρου «Αμόρε» και τον Οκτώβριο του 1998, το θεατρικό έργο του Φερνάντο Πεσσόα «Ο Ναυτικός στο Θέατρο της οδού Κυκλάδων». Το Μάιο του 2001, η Εταιρεία Θεάτρου Μνήμη μετέφερε για πρώτη φορά τις καλλιτεχνικές της δραστηριότητες από την Αθήνα στα Χανιά και παρουσίασε με τους ηθοποιούς του Εργαστηρίου Θεατρικής Παιδείας και Υποκριτικής Τέχνης του Μιχάλη Βιρβιδάκη, το έργο του Χάρολντ Πίντερ Ο Εραστής, στο Θέατρο «Απέναντι από το Μουσείο», Χάληδων 27, χώρο που διαμορφώθηκε ειδικά για την εγκατάσταση της παράστασης και του κοινού της.

Το Θέατρο Κυδωνία διατηρεί Δραματική Σχολή, η οποία αποτελεί τον πρωταρχικό πυρήνα δημιουργικής θεατρικής δουλειάς και έρευνας της Εταιρείας Θεάτρου Μνήμη στα Χανιά. Λειτουργεί από το 1996 μέχρι σήμερα, είναι τριετούς φοιτήσεως, παρέχει συστηματική και ολοκληρωμένη γνώση πάνω στην Τέχνη του ηθοποιού και τυγχάνει ευρείας καλλιτεχνικής αναγνώρισης στο χώρο του θεάτρου. Τον Φεβρουάριο του 2003 η Εταιρεία Θεάτρου Μνήμη τιμήθηκε στην Αθήνα με το Βραβείο της Ενώσεως Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών.

Η δημιουργική πορεία της Εταιρείας Θεάτρου Μνήμη – Θέατρο Κυδωνία συνεχίζεται μέχρι σήμερα με επιλεγμένα έργα αιχμής (Λαμπεντούζα του Άντερς Λουστγκάρτεν, Το τάβλι του Δημήτρη Κεχαΐδη, Αγώνες του Χένρι Νέιλορ, Χιονονιφάδα του Μαϊκ Μπάρτλετ κ.α) και τουλάχιστον δύο ή τρεις παραστάσεις τη χρονιά, σε μετάφραση των συνεργατών του Θεάτρου Κυδωνία, δημιουργώντας ένα πυρήνα πολιτισμού στην πόλη, παρουσιάζοντας μια ποιοτική, όσο και εναλλακτική θεατρική πρόταση πέρα από τα καθιερωμένα.

Ειρηναίος Μαράκης: «Όλα είναι όπλα»