• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Χρήστο Μαλτέζος, πριν τον δολοφονήσουν υπέστη όσα δε βάζει ανθρώπου νους

Στις 22 Νοεμβρίου 1938 δολοφονείται από τη μεταξική δικτατορία με άγρια βασανιστήρια στις φυλακές της Κέρκυρας ο Χρήστος Μαλτέζος, Γραμματέας της ΟΚΝΕ. Ένα από τους εκατοντάδες ήρωες και μάρτυρε που ανέθρεψε το ΚΚΕ στη ενός αιώνα ζωή και δράση του για τα συμφέροντα του λαού και της χώρας του.

***

Στα 1934-36 μεγάλη ήταν η ανάπτυξη που πήραν οι αγώνες των φοιτητών της Αθήνας. Οι νέοι της ΟΚΝΕ, μπαίνουν μπροστά, οργανώνουν και καθοδηγούν τους αγώνες της σπουδάζουσας νεολαίας για τα δικαιώματά της. Κάθε μέρα καινούριες μάζες φοιτητών μπαίνουν στην πάλη. Την άνοιξη του 1935 ξέσπασε η μεγάλη απεργία των φοιτητών για την πανεπιστημιακή ασυλία. Σαράντα μέρες κράτησε η απεργία. Η μαχητικότητα και η συνοχή των φοιτητών μεγάλωσε πιο πολύ. Την απεργία αυτή ακολούθησαν κι άλλοι αγώνες στα κατοπινά χρόνια που σθνεχίστηκαν και στις δύσκολες ακόμη συνθήκες της μεταξικής δικτατορίας.

Κείνα τα χρόνια, από μέρους της ΚΕ της ΟΚΝΕ, ο Χρήστος Μαλτέζος καθοδηγούσε τις φοιτητικές οργανώσεις της ΟΚΝΕ στην Αθήνα. Λίγοι ήταν εκείνοι οι φοιτητές που γνώριζαν το σεμνό και σοβαρό παλικάρι που βρισκόταν στο πλευρό τους, στους καθημερινούς τους αγώνες. Μονάχα οι συνεργάτες του ξέραν τον καθοδηγητή των νεαρών κομμουνιστών του πανεπιστημίου και των άλλων ανώτερων σχολών της Αθήνας. Μα όποιος τον γνώριζε το Χρήστο Μαλτέζο, ένιωθε από την πρώτη στιγμή πως έχει μπροστά του έναν αγωνιστή ολότελα δοσμένο στη δίκαιη υπόθεση του λαού και της νεολαίας μας.

***
Γεννημένος στη Μεθώνη στα τέλη της πρώτης δεκαετίας του προηγούμενου αιώνα, ο Χρήστος Μαλτέζος από νωρίς πήρε το δρόμο του αγώνα, Στα 1925 έγινε μέλος της ΟΚΝΕ. Γρήγορα ο αγώνας τον απορρόφησε ολότελα. Όντας φοιτητής της Νομικής, άφησε τις σπουδές για να αφοσιωθεί στην επαναστατική δράση. Στη γεμάτη στερήσεις ανέχεια, δυσκολίες και διώξεις ζωή των κομμουνιστών και των νέων της ΟΚΝΕ, η πίστη τους στο κίνημα, η αφοσίωση στο λαό, η συντροφικότητα, η αλληλεγγύη κι η αγάπη ανάμεσά τους, ήταν γι’ αυτούς πηγή αστείρευτης δύναμης, ενθουσιασμού και αυταπάρνησης.

Τέτοαι ήταν η ζωή του Μαλτέζου. Ζωή του λαϊκού αγωνιστή, που τίποτε δε λογάριαζε, σαν ήταν να εξυπηρετήσει το κίνημα. Τον Μαλτέζο τον χαρακτήριζε μια μεγαλόκαρδη αλληλεγγύη και συντροφικότητα. Τα λίγα χωράφια που του άφησε πεθαίνοντας ο πατέρας του, στη Μεθώνη τα πούλησε για τη συντήρησή του και τη συντήρηση των συντρόφων του. Το δόσιμο του στον αγώνα φαίνεται και από τη δουλειά του στην εφημερίδα της ΟΚΝΕ «Νεολαία», που για αρκετό διάστημα, ο Μαλτέζος καθοδηγούσε την έκδοσή της. Η «Νεολαία» έβγαινε κάτω από αφάνταστα δύσκολες συνθήκες. Για να τη βγάζουν, ο Μαλτέζος και οι σύντροφοί του έβρισκαν για γραφεία τους τους πιο απίθανους χώρους, πότε κανένα υπόγειο, πότε καμιά σοφίτα, που τα νοίκιαζαν φτηνότερα. Οι ίδιοι έμεναν νηστικοί για να καλύψουν τα έξοδα της εφημερίδας. Πολλές φορές τρώγανε ψωμί και κρεμμύδι. Μα η εφημερίδα έβγαινε. Τη μοίραζαν οι νέοι της ΟΚΝΕ από χέρι σε χέρι και η φωνή της έφτανε ως τα εργοστάσια και τα σχολειά, τα χωριά και το στρατό.

Οι δυσκολίες αυτέε καιοι στερήυσεις, οι διωγμοί και οι φυαλακές υπέσκαψαν την υγεία του. Έγινε φυματικός. Μα ποτέ δεν μεμψιμοιρούσε. Ακούραστα δούλε στις οργανώσεις στις ΚΝΕ, ιδιαίτερα της Αθήνας και του Πειραιά. Η πρακτική οργανωτική δουλειά δεν τον εμπόδιζε ωστόσο να πλουτίζει τις γνώσεις του, αφομοιώνοντας δημιουργικά το μαρξισμό – λενινισμό. Ήταν ακονισμένο και θετικ΄μυαλό.

Γι’ αυτές του τις αρετές και τις ικανότητες, ο Μαλτέζος αναδείχτηκε στην καθοδήγηση της ΟΚΝΕ. Κια τον Οκτώβρη του 1937 έγινε Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής. Σε όλο το διάστημα, μέχρι που πιάστηκε, καθοδηγούσε τους αγώνες των φοιτητών, των νέων εργατών, όλης της νεολαίας μας.

Ο Μαλτέζος πιάστηκε στην Αθήνα το Μάη του 1938 από την Ασφάλεια. Τα πιο σκληρά και απάνθρωπα βασανιστήρια μεταχειρίστηκε ο Μανιαδάκης για να του αποσπάσει ομολογίες και δήλωση. Μα τα σφιχτά κλεισμένα χείλια του Μαλτέζου δεν έβγαζαν λέξη. Λυσσασμένοι γύριζαν όλη την Αθήνα και τον Πειραιά οι χαφιέδες της Ασφάλειας με τη φωτογραφία του, για να μάθουν πού έμενε. Κανείς δε βρέθηκε να τους πει. Ο λαός φυλάει και προστατεύει τους αγωνιστές του.

Κατατσακισμένο μα με ακλόνητο φρόνημα τον μετέφεραν στο κάτεργο της Κέρκυρας, στην ακτίνα 01 όπυο ήταν παραχωμένοι ζωντανοί οι κομμουνιστές που έστελνε ηγια εξόντωση ο Μανιαδάκης. Ο αρχιφύλακας Βασιλάτος, οι βασανιστές Βελιανίτης, Διονυσάτος και άλλοι κτηνάνθρωποι της Ασφάλειας, που ειδικά τους έστειλε ο Μανιαδάκης, σοφιζόταν τα πιο σατανικά μέσα για να τον βασανίζουν,

Τον περνούσαν από φάλαγγα. Έριχναν νερό στο κελί του και του παίρναν όλα του τα πράγματα, έτσι που να αναγκάζεται να μένει όρθιος ολάκερα μερόνυχτα. Και στο τέλος αποπειράθηκαν να καρφώσουν πέταλα στα πόδια του.

Σωστός βράχος, άντεξε ο Χρήστος Μαλτέζος σ’ όλα τα βασανιστήρια. Από τα ματωμένα χείλια του βγήκαν μόνο λόγια πίστης και αφοσίωσης για το κόμμα και το λαό, περιφρόνηση και μίσος για τους εχθρούς.

«Ζήτω το ΚΚΕ» ήταν η απάντηυσή του όταν του ζητούσαν να κάνει δήλωση.

Λυσσαξαν τα κτήνη της ασφάλειας κι άρχιζαν πιο απάνθρωπα να τον βασανίζουν . Τον καίγαν με καυτό λάδι.

Και πάλι δε λύγιζε ο Μαλτέζος. Δυναμώνει την αντίστασή του στους βασανιστές του. Κήρυξε απεργία πείνας. Πάνω από δέκα μέρες έμεινε νηστικός κι αμίλητος στο κελί του, στην απομόνωση ολόρθος!

Ανίκανοι να τον λυγίσουν, τον αποτελείωσαν στις 22 Νοεμβρίου 1938.

(Αποσπάσματα από κείμενο ραδιοφωνικής εκπομπής του ραδιοσταθμού Βουκουρεστίου, 1963)