Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

ΚΚΕ: Το ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου για την Τουρκία προωθεί απαράδεκτους και επικίνδυνους σχεδιασμούς

Το ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου για την Τουρκία είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του σχεδιασμού της ΕΕ, του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ για να στρωθεί το τραπέζι της επιζήμιας για τους λαούς συνεκμετάλλευσης σε Αιγαίο, A. Μεσόγειο και Κυπριακή ΑΟΖ, βάζοντας στον «πάγκο του Προκρούστη» τα κυριαρχικά δικαιώματα, ανακυκλώνοντας τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στην περιοχή.

Γι’ αυτό και για τους λόγους που παραθέτουμε πιο κάτω, το ΚΚΕ καταψήφισε αυτό το απαράδεκτο και επικίνδυνο για τα συμφέροντα του λαού μας και των λαών της περιοχής ψήφισμα.

Συγκεκριμένα, η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ σημειώνει:

«Το ψήφισμα ωραιοποιεί και επιχειρεί να ξεπλύνει τη στάση της ΕΕ που βάζει πλάτη στην τούρκικη επιθετικότητα. Ως βάση του ψηφίσματος μάλιστα υιοθετούνται οι προκλητικές δηλώσεις ίσων αποστάσεων του υπ. Εκπροσώπου της, Ζ. Μπορέλ. Πίσω από την αναφορά ότι το ερευνητικό Oruc Reis επιχειρούσε “σε ζώνη επί της οποίας διεκδικεί επίσης δικαιοδοσία η Τουρκία” το ψήφισμα επιχειρεί τη νομιμοποίηση τουρκικών αξιώσεων, ενώ γενικότερα αντιμετωπίζει σαν λάστιχο την ερμηνεία της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας.

Εκθειάζεται δε ο βρώμικος ρόλος του ΝΑΤΟ και επιστρατεύονται …γνωστές και μη εξαιρετέες δηλώσεις του γενικού γραμματέα Στόλτενμπεργκ που χρησιμοποιεί όλα τα μέσα προκειμένου να τραβήξει την Τουρκία από την επιρροή της Ρωσίας και να ισχυροποιήσει τη Νοτιο-Ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ. Όμως, πάνω από όλα, με την επίκληση της ιδρυτικής διακήρυξής του, επιχειρείται να παρουσιαστεί το ΝΑΤΟ που είναι εγκληματικός μηχανισμός κατά των λαών ως παράγοντας “επίλυσης διεθνών διαφορών” και “ρύθμισης των διεθνών σχέσεων”.

Ανάλογο έπαινο αποδίδει το ψήφισμα και στον ύπουλο “διαμεσολαβητικό” ρόλο της Γερμανίας για να προωθηθούν επικίνδυνα “παζάρια”, διευθετήσεις που υπηρετούν τις στρατηγικές της επιδιώξεις και τα συμφέροντα των αστικών τάξεων στη Νοτιο-Ανατολική Μεσόγειο.

Το ψήφισμα, παρά τις ανέξοδες φραστικές αναφορές σε παράνομες ενέργειες της Τουρκίας με τις οποίες η ΕΕ κι οι σύμμαχοι της συστηματικά επιχειρούν να θολώσουν τα νερά, σε πολλά μέρη επιχειρεί να δικαιολογήσει και να καλύψει την τουρκική επιθετικότητα.

Ουσιαστικά ακυρώνει κάθε αναφορά του στις “παράνομες δραστηριότητες της Τουρκίας” τονίζοντας με νόημα ότι “το εξελισσόμενο δίκαιο της θάλασσας ερμηνεύεται διαφορετικά από την Ελλάδα και την Τουρκία· λαμβάνοντας υπόψη τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς ότι η ερμηνεία του δικαίου της θάλασσας από την άλλη πλευρά είναι αντίθετη προς το διεθνές δίκαιο και ότι οι δραστηριότητες της άλλης πλευράς είναι παράνομες”. H θέση αυτή στρέφεται ενάντια στο δικαίωμα των νησιών σε υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, στην επήρεια των νησιών όπως οι ηπειρωτικές ακτές.

Κι έπειτα απ’ αυτό καταλήγει στο δια ταύτα που αποκαλύπτει τις στοχεύσεις του, στην παράγραφο 7 με την οποία “παροτρύνει τα μέρη να υποβάλουν τις σχετικές διαφορές τους στην κρίση του Διεθνούς Δικαστηρίου (ΔΔ) στη Χάγη ή να προσφύγουν σε διεθνή διαιτησία σε περίπτωση που δεν καταστεί δυνατή η επίτευξη διευθέτησης μέσω διαμεσολάβησης” βάζοντας από το παράθυρο τις αξιώσεις της Τουρκικής αστικής τάξης.

Οι συνηθισμένοι πια πανηγυρισμοί των ελληνικών αστικών κομμάτων “για ένα ακόμα χαστούκι” στην Τουρκία μετά από τέτοια ψηφίσματα είναι “στον αέρα”. Οι λεονταρισμοί τους όπως και της ελληνικής αστικής τάξης περί κυρώσεων επιχειρούν να αποκρύψουν ότι αυτές δεν αίρουν τους πολυπλόκαμους οικονομικούς, πολιτικούς, οικονομικούς και στρατιωτικούς δεσμούς της ΕΕ και των κρατών μελών της με την Τουρκία. Αυτοί ομολογούνται άλλωστε στο ίδιο το ψήφισμα αναγνωρίζοντας την για πολλοστή φορά ως “σημαντικό εταίρο” και την όλη περιοχή που αμφισβητεί ως “στρατηγικής σημασίας για την ΕΕ”.

Όσο κι αν τα ελληνικά αστικά κόμματα επιχειρούν να “βαφτίσουν το κρέας ψάρι”, με τη στήριξη του απαράδεκτου ψηφίσματος αποδεικνύουν για άλλη μια φορά τον αντιλαϊκό χαρακτήρα της στρατηγικής τους. Στην πράξη επιβεβαιώνεται ότι η εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς οδηγεί σε όλο και πιο οδυνηρές εξελίξεις.

Καμιά προσδοκία  από την ΕΕ, το ΝΑΤΟ, τις ΗΠΑ. Καμιά εμπιστοσύνη στην αστική τάξη, την κυβέρνηση, τα κόμματά της. Άμεσο συμφέρον του λαού μας και των άλλων λαών είναι να απεμπλακεί από τις συμπληγάδες των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών, που οδηγούν στο ψευτοδίλημμα “είτε επώδυνος συμβιβασμός, είτε στρατιωτική εμπλοκή” που το ένα αργά η γρήγορα οδηγεί στο άλλο… Πραγματική διέξοδος είναι να δυναμώσει η λαϊκή πάλη για καμιά αλλαγή συνόρων και διεθνών συνθηκών που τα καθορίζουν, κλείσιμο όλων των βάσεων και επιστροφή των ελληνικών στρατευμάτων από το εξωτερικό. Να ενισχυθεί η κοινή πάλη των λαών, η λαϊκή παρέμβαση στην κατεύθυνση αποδέσμευσης από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, για  την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας με το λαό στην εξουσία, ιδιοκτήτη του πλούτου που παράγει».