• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Όνειρα στο χιόνι…

Γράφει η Τασσώ Γαΐλα //

 

Χιόνι… Χιονίζει… Χειμώνας…

Χειμώνας στην καρδιά … θλίψη και μελαγχολία, μιζέρια , καταχνιά, γκρίζα σκόνη στα μάτια οι πληγές… και…

Χριστούγεννα….

Από την μακρόχρονη εμπειρία μου ως εθελόντρια του Ερυθρού Σταυρού σε τόπο φιλοξενίας ηλικιωμένων , δηλαδή σε Γηροκομείο, οι μέρες αυτές, οι χειμωνιάτικες μέρες που είναι ‘ντυμένες’ εορταστικά προκαλούν βαθύ πόνο, μελαγχολία και δάκρυ στην πλειοψηφία των γερόντων…

Δεν θα αναλύσουμε το πώς και το γιατί. Αλλά όπως 4 Ρώσοι ζωγράφοι οι : Αλεξάντερ Σαμοχβάλοφ, Γκουράμ Ντολενεεντασβίλι, Ιούλιος Κλέβερ και Ιγκόρ Γκράμπαρ πρόσφατα παρουσίασαν από κοινού σε έκθεση ζωγραφικής έργα τους με θέμα αποκλειστικά τον ‘Χειμώνα’ με την απαράμιλλη γοητεία του κι όπως ο Κλωντ Μονέ θεώρησε σκόπιμο να αποτυπώσει την εποχή του χρόνου, με το περισσότερο μυστήριο και ομορφιά, τον χειμώνα, σε 140 πίνακες, αυτά τα δυο γεγονότα παίρνομε σαν αφορμή και… χωρίς να είμαστε οι ως άνω προσωπικότητες μέσα από το άρθρο που ακολουθεί θα προσπαθήσουμε να πείσουμε τους μελαγχολικούς φίλους ότι ο χειμώνας η αρχή κι όχι το τέλος, είναι πανέμορφος, πηγή έμπνευσης για τους μεγάλους δημιουργούς και γιατί όχι και για μας τους απλούς καθημερινούς ανθρώπους που είναι πολλοί και πολλά αυτά που μας σπρώχνουν σε βαρυχειμωνιά και ατέλειωτο οδυνηρό ψυχικό παγετό…

-Να μην έρθει η καινούργια χρονιά δεν θέλω…

Τι λέτε το άρθρο που ακολουθεί θα πείσει τον φίλο μας για το αντίθετο;

Συνδυασμός ποίησης και ζωγραφικής. Τα 2 ποιήματα του Μπαρίς Πάστερνακ που είχε την ευγενή καλοσύνη να μας παραχωρήσει για το άρθρο η γνωστή ποιήτρια, δοκιμιογράφος και μεταφράστρια κ. Χρυσάνθη Κακουλίδου μας ώθησαν στην απόφαση να τα ‘ντύσουμε’ με πίνακες ζωγραφικής Ρώσων δημιουργών και με θέμα τι άλλο; Τον Χειμώνα, το χιόνι.

Πάμε;

Μπαρίς Πάστερνακ: Χιονίζει/1957

Χιόνι πέφτει, χιόνι πέφτει

μες τη θύελλα του χιονιά

τ’ άνθη απ’ το γεράνι πλέουν

προς τ’ αστέρια του ουρανού.

Χιόνι πέφτει κι όλα ανάστα

όλα αρχίζουν να πετούν,

τα πατήματα στη σκάλα,

το γέρμα του μονοπατιού.

Χιόνι πέφτει, χιόνι πέφτει

σα να μη γλιστρούν νιφάδες

όλος ο ουράνιος θόλος

χαμηλώνει προς τη γη.

Κι απ’ το πάνω σκαλοπάτι,

θάμα αλλόκοτο κι αυτό,

κατεβαίνει απ’ τη σοφίτα,

κλεφτά σα να έπαιζε κρυφτό, ο ουρανός.

Η ζωή δεν περιμένει.

Πριν προλάβεις να κοιτάξεις,

πάει η άνοιξη! Τι πόνος!

Πέρασε άλλος ένας χρόνος.

Πέφτει πυκνό-πυκνό το χιόνι.

Στο δικό του το ρυθμό,

όμοια ράθυμα ή γοργά

τάχα η ζωή ν’ ακολουθά;

Μήπως τα χρόνια , όπως τα λόγια

στο τραγούδι, παν’ μαζί

συνοδεύοντας το χιόνι

καθώς πέφτει προς τη γη;

Χιόνι πέφτει, χιόνι πέφτει

χιόνι πέφτει κι όλα ανάστα,

ο περαστικός με τα’ άσπρα χιονισμένα του

μαλλιά, τ’ άνθη όλο απορία,

το δρομάκι, η συνοικία.

Έχετε διαβάσει το κλασικό του Μπαρίς Πάστερνακ< Δόκτωρ Ζιβάγκο>; Θα μου πείτε που κολάει…. Κολάει στο ότι το εξαίρετο Χιονίζει όπως και το δεύτερο που ακολουθεί το Χειμωνιάτικη νύχτα είναι 2 από τα 15 συνολικά ποιήματα-υποτίθεται- του ποιητή δόκτορα Ζιβάγκο που συμπεριέλαβε ο Πάστερνακ στο πασίγνωστο μυθιστόρημα του μόνο που… δεν τα έγραψε ο δόκτορ Ζιβάγκο αλλά ο Μπ. Πάστερνακ.

Μπαρίς Πάστερνακ: Χειμωνιάτικη νύχτα/1946

Χιόνιζε, χιόνιζε απ’ άκρη σ’ άκρη

χιόνι σκέπαζε τη γη.

Έκαιγε πάνω στο τραπέζι, έκαιγε το κερί.

Όπως το θέρος γύρω από τη φλόγα

πεταλουδίτσες φτερουγίζουν

νιφάδες πέφτουν στην αυλή, στο παραθύρι εμπρός στριφογυρίζουν.

Κολλούσε η θύελλα στο τζάμι

κύκλους μικρούς και βέλη

έκαιγε στο τραπέζι το κερί, έκαιγε στο τραπέζι.

Στη φωτισμένη οροφή, απλώνονταν σκιές

χέρια ενωμένα, πόδια ενωμένα, διασταυρωμένα πεπρωμένα.

Κι έπεφταν τα γοβάκια σου στο πάτωμα χτυπώντας,

έσταζε δάκρυα το κερί στου φουστανιού την άκρη

καθώς κυλούσε λιώνοντας από το λυχνοστάτη.

Κι όλα χάνονταν στο μούχρωμα το γκρίζο και μαβί

έκαιγε πάνω στο τραπέζι, έκαιγε το κερί.

Φυσούσε αεράκι απ’ την γωνιά, κι η φλόγα ξελογιάστρα

ύψωνε σαν άγγελος δυο σταυρωτά φτερά.

Χιόνιζε το φεγγάρι του Φλεβάρη, κι απλώνονταν σιωπή

έκαιγε πάνω στο τραπέζι, έκαιγε το κερί.

Ποιος θα χάσει το σπίτι του σε πλειστηριασμό; Ποιος δεν θα πάρει κοινωνικό μέρισμα; Ποιος δεν έχει να πληρώσει το νοίκι; Ποιος κλαίει που ένας πρόσφυγας έκανε απόπειρα αυτοκτονίας; Ποιός θυμάται το γέρο που έπεσε πέρσι από τον τρίτο;…

Τόσο χιόνι… μα τόσο χιόνι…. Ας το δούμε με τα μάτια των μεγάλων Ρώσων δημιουργών που συνέβαλαν στην σύνθεση του άρθρου.

Ιούλιος Κλέβερ (1850-1924).Το πάρκο του παλατιού της Γκάτσινα

Ιούλιος Κλέβερ (1850-1924).Το πάρκο του παλατιού της Γκάτσινα

Ιούλιος Κλέβερ (1850-1924) Ένα χωριό στο νησί Νάργκεν

Ιούλιος Κλέβερ (1850-1924) Ένα χωριό στο νησί Νάργκεν

Ιλαρίων Πριανίσνικοφ Παγετός- Η φυγή των Γάλλων.( Να θυμηθούμε: 400.000 Γάλλοι  στρατιώτες του Ναπολέοντα χάθηκαν στα Ρώσικα χιόνια το 1812).

Ιλαρίων Πριανίσνικοφ Παγετός- Η φυγή των Γάλλων.( Να θυμηθούμε: 400.000 Γάλλοι στρατιώτες του Ναπολέοντα χάθηκαν στα Ρώσικα χιόνια το 1812).

V. Kandisky. Βασίλι Καντίσκι() 1. Χειμώνας

V. Kandisky. Βασίλι Καντίσκι:  Χειμώνας

V. Kandisky. Βασίλι Καντίσκι: Μόσχα στο χιόνι/1916.

V. Kandisky. Βασίλι Καντίσκι: Μόσχα στο χιόνι/1916.

Τρομοκρατία, τραγωδία, καταπίεση, φωτιά στα όνειρα με τα χρώματα του Καντίσκι, του πρωτοπόρου της αφηρημένης τέχνης μεγάλου Ρώσου καλλιτέχνη.

Σημείωση: η κ. Χρυσάνθη Κακουλίδου μεταφράστρια και των 15 ποιημάτων του Πάστερνακ από το Δρ. Ζιβάγκο , μας θύμισε ότι το Χειμωνιάτικη νύχτα έχει μελοποιηθεί με επιτυχία, είναι δε η κ. Χρ. Κ., πρόεδρος του Νέου Πνευματικού Κύκλου Καλλιθέας και αντιπρόεδρος του Ελληνορωσικού Συνδέσμου Φιλίας και Συνεργασίας.