Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Όταν οι αριθμοί βοούν

Γράφει ο Στέλιος Κανάκης //

Πριν τρεις μήνες που η Κίνα αντιμετώπιζε – πρώτη στον κόσμο την επερχόμενη πανδημία, οι κραυγές στη Δύση έδιναν κι έπαιρναν. «Αντιδημοκρατικά μέτρα», «αποκλεισμός εκατομμυρίων ανθρώπων», «αντιλαϊκή καραντίνα»…

Η Κίνα κατάφερε σε δυο μήνες, στηριζόμενη στις πολιτισμικές ιδιομορφίες της – πλεονέκτημα και σ’ αυτήν την περίπτωση και στα υπολείμματα του σοσιαλιστικού παρελθόντος της, να ελέγξει την πανδημία. Με πρωτοφανή σε μέγεθος και έκταση μέτρα και κινητοποίηση, κατάφερε στην αρχή να περιορίσει το φαινόμενο σε Wuhan και Hubei και παράλληλα, αλλά και στη συνέχεια, να ασκήσει πίεση στον ιό σε αυτές τις περιοχές. Εκατοντάδες εκατομμύρια τέθηκαν σε απόλυτη καραντίνα, τα πάντα έκλεισαν, οι βιομηχανίες σταμάτησαν να λειτουργούν. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι επανεκπαιδεύτηκαν αστραπιαία, ώστε να εξυπηρετούν τους έγκλειστους, τα νοσοκομεία φύτρωναν ως ραπανάκια. Δεκάδες χιλιάδες ιατρικό προσωπικό έφτασε στις συγκεκριμένες περιοχές και, τελικώς, οι νοσοκομειακές κλίνες, οι ΜΕΘ, το προσωπικό και ο εξοπλισμός δεν εξέλειπαν. Δεκάδες εκατομμύρια κυκλοφορούσαν με μάσκες, τα πάντα απολυμαίνονταν και ξανααπολυμαίνονταν.

Αλλά η Κίνα «καταπατούσε τα ανθρώπινα δικαιώματα». Όμως, σε μια θανατηφόρα πανδημία το θεμελιωδέστερο δικαίωμα είναι το δικαίωμα στη ζωή και όχι τα ψευδεπίγραφα «δικαιώματα» της Δύσης. Για να μπορούμε να χρησιμοποιούμε το… fb – αυτό το δικαίωμα έχει παραμείνει αναφαίρετο στις καπιταλιστικές κοινωνίες, πρέπει, αν μη τι άλλο, να παραμείνουμε ζωντανοί. Για να μπορούμε  να συνεχίσουμε να επιλέγουμε πολιτικές δυνάμεις που άλλα υπόσχονται πριν και τα ακριβώς αντίθετα πράττουν μετά, πρέπει να είμαστε ζωντανοί. Κι ίσως, αν τα βάλουμε κάτω, έχοντας παραμείνει ζωντανοί, να καταλήξουμε σε ασφαλή και εύλογα, κατά βάση, συμπεράσματα.

Ο έλεγχος της πανδημίας στην Κίνα επετεύχθη. Μια χώρα 1,4 δισεκατομμυρίων ανθρώπων κατάφερε να την ελέγξει με ελάχιστες απώλειες. 81.000 κρούσματα και 3.300 θάνατοι.

Ας δούμε τι γίνεται και, δυστυχώς, τι πρόκειται να γίνει στη Δύση.

Με ημερομηνία 31 Μαρτίου 2020 έχουμε:

Τρεις χώρες μέχρι σήμερα έχουν ξεπεράσει την Κίνα σε απόλυτους αριθμούς κρουσμάτων και θυμάτων (ΗΠΑ, Ιταλία, Ισπανία) και σύντομα, με τη δυναμική που διαφαίνεται στην εξέλιξη της νόσου, ακολουθούν και άλλες.

Οι απόλυτοι αριθμοί, όμως, είναι ένα και όχι το ασφαλέστερο στοιχείο για να κρίνει κανείς τη ζοφερή πραγματικότητα των λαών αυτών των χωρών. Αποκρύπτουν το γεγονός (οι αριθμοί αυτοί) ότι η ένταση της πανδημίας στις δυτικές χώρες είναι πολλαπλάσια σε σχέση με την χειρότερη περίοδο στην Κίνα. Αρκεί να σημειώσουμε πως ο πληθυσμός της Κίνας είναι 4,27 φορές μεγαλύτερος των ΗΠΑ, 23,3 φορές μεγαλύτερος από την Ιταλία και 30 φορές μεγαλύτερος από την Ισπανία.

Έτσι, οι ΗΠΑ με 21.000 κρούσματα στις 31/3/20 παρουσιάζουν εξαπλάσια ένταση από την Κίνα, ακόμη και στη χειρότερη ημερήσια αιχμή της που ήταν 3.887.

Στις ΗΠΑ έχουν διαγνωστεί 185.000 κρούσματα και 3.756 θάνατοι. Ήδη, οι ΗΠΑ έχουν 11 θανάτους ανά εκατομμύριο πληθυσμού, όταν στην Κίνα κατάφεραν να παραμείνουν στους 2 θανάτους ανά εκατομμύριο πληθυσμού. Υπό αυτήν την έννοια, τα μέχρι σήμερα αποτελέσματα στις ΗΠΑ είναι εξαπλασίως τραγικότερα με ισχυρή ανοδική τάση. Για να μην πάμε στις Ισπανία και Ιταλία όπου τα πράγματα έχουν ξεφύγει εντελώς και η πρώτη έχει 181 νεκρούς ανά εκατομμύριο πληθυσμού και η δεύτερη 206.

Ο πληθυσμός της Κίνας, όπως είπαμε παραπάνω, είναι 4,27 φορές μεγαλύτερος των ΗΠΑ. Έτσι, τα κρούσματα των ΗΠΑ σε αναγωγή στον πληθυσμό της Κίνας αντιστοιχούν σε 790.000 (185.000Χ4,27) και σε 16.000 θανάτους (3.756 Χ 4,27). Στη Γερμανία με 17 φορές μικρότερο πληθυσμό από την Κίνα, αντιστοιχούν σε 1.218.000 κρούσματα (71.700 μέχρι σήμερα Χ17) και 13.000 θανάτους (774 μέχρι σήμερα Χ 17φορές), στη Γαλλία 1.120.752 κρούσματα (52.128 Χ 21,5 φορές) και 75.000 θανάτους (3.523 Χ 21,5). Σε Ιταλία και Ισπανία… πανωλεθρία. Στην πρώτη αντιστοιχούν 2.370.000 κρούσματα (106.000 Χ 23,3) και 290.000 θάνατοι (12.500 Χ 23,3) και στη δεύτερη 2.813.000 (96.000 Χ 30) κρούσματα και 252.000 (8.464 Χ 30) θάνατοι.

Όσο για την Ελλάδα, σήμερα 31/3/20, έχουμε καταγεγραμμένα 1314 (στην πραγματικότητα πολλαπλάσια) κρούσματα  και 49 θανάτους. Αυτό σε πληθυσμό Κίνας αντιστοιχεί σε 177.000 κρούσματα και 6.600 θανάτους.

Η παραπάνω εικόνα πρέπει να αξιολογηθεί με δεδομένο πως στην Κίνα η πανδημία φαίνεται να έχει ελεγχθεί (κανένα τοπικό κρούσμα εδώ και μέρες), αλλά αντιθέτως στις χώρες της Δύσης δεν φαίνεται να έχει κορυφωθεί ακόμη.

Έτσι, γίνεται φανερό πως το θεμελιώδες δικαίωμα – το δικαίωμα στη ζωή, απόλυτη προϋπόθεση στο να μένουν ζωντανοί οι άνθρωποι και να χαίρονται ένα αξιοπρεπές και αυξανόμενο βιοτικό επίπεδο, να έχουν υγειονομική περίθαλψη, εκπαίδευση κλπ, όχι μόνο δεν διαφυλάσσεται στις καπιταλιστικές χώρες, αλλά οι λαοί  παραμένουν εγκληματικά απροστάτευτοι.

Αλλά στη Δύση η καταστροφική αποτυχία είναι συγκλονιστική. Και δυστυχώς τα χειρότερα είναι μπροστά. Τη στιγμή που ο ΠΟΥ αναγνώρισε την αποτελεσματικότητα της αντιμετώπισης της πανδημίας από την Κίνα και το Bloomberg αναγκάζεται να παραδεχτεί ότι: «Ο υπόλοιπος κόσμος ακολουθεί τα βήματα της Κίνας» και πως «Αν η Κίνα δεν επέβαλε τέτοια μέτρα προσομοιώσεις υποδηλώνουν ότι θα μπορούσαν να έχουν υπάρξει οκτώ εκατομμύρια περιπτώσεις μέχρι τον Φεβρουάριο».

Στη Δύση, όπου εκτυλίσσεται μια κυριολεκτική καταστροφή, τα δημόσια συστήματα υγείας είναι αποσαθρωμένα. Στην Ελλάδα και στη Σουηδία, ενώ κατά τον ΠΟΥ και βάσει του πληθυσμού τους, θα έπρεπε να υπάρχουν από 3.500 ΜΕΘ στην κάθε μία, έχουν απομείνει 600 και επιμένουν εγκληματικά να μην τις αυξάνουν. Ανάλογη είναι η εικόνα σε νοσοκομειακές κλίνες και ιατρονοσηλευτικό προσωπικό.  Ίδια εικόνα με μικροδιαφορές και στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. Στην κάψα μας για «ανθρώπινα δικαιώματα» ψευδεπίγραφα, επίπλαστα και αποπροσανατολιστικά λησμονήσαμε τα πραγματικά δικαιώματα. Ακόμη και το πρωταρχικό:

Το Δικαίωμα στη Ζωή!