Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Όταν οι αριθμοί βοούν

Γρά­φει ο Στέ­λιος Κανά­κης //

Πριν τρεις μήνες που η Κίνα αντι­με­τώ­πι­ζε – πρώ­τη στον κόσμο την επερ­χό­με­νη παν­δη­μία, οι κραυ­γές στη Δύση έδι­ναν κι έπαιρ­ναν. «Αντι­δη­μο­κρα­τι­κά μέτρα», «απο­κλει­σμός εκα­τομ­μυ­ρί­ων ανθρώ­πων», «αντι­λαϊ­κή καραντίνα»…

Η Κίνα κατά­φε­ρε σε δυο μήνες, στη­ρι­ζό­με­νη στις πολι­τι­σμι­κές ιδιο­μορ­φί­ες της – πλε­ο­νέ­κτη­μα και σ’ αυτήν την περί­πτω­ση και στα υπο­λείμ­μα­τα του σοσια­λι­στι­κού παρελ­θό­ντος της, να ελέγ­ξει την παν­δη­μία. Με πρω­το­φα­νή σε μέγε­θος και έκτα­ση μέτρα και κινη­το­ποί­η­ση, κατά­φε­ρε στην αρχή να περιο­ρί­σει το φαι­νό­με­νο σε Wuhan και Hubei και παράλ­λη­λα, αλλά και στη συνέ­χεια, να ασκή­σει πίε­ση στον ιό σε αυτές τις περιο­χές. Εκα­το­ντά­δες εκα­τομ­μύ­ρια τέθη­καν σε από­λυ­τη καρα­ντί­να, τα πάντα έκλει­σαν, οι βιο­μη­χα­νί­ες στα­μά­τη­σαν να λει­τουρ­γούν. Εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες άνθρω­ποι επα­νεκ­παι­δεύ­τη­καν αστρα­πιαία, ώστε να εξυ­πη­ρε­τούν τους έγκλει­στους, τα νοσο­κο­μεία φύτρω­ναν ως ραπα­νά­κια. Δεκά­δες χιλιά­δες ιατρι­κό προ­σω­πι­κό έφτα­σε στις συγκε­κρι­μέ­νες περιο­χές και, τελι­κώς, οι νοσο­κο­μεια­κές κλί­νες, οι ΜΕΘ, το προ­σω­πι­κό και ο εξο­πλι­σμός δεν εξέ­λει­παν. Δεκά­δες εκα­τομ­μύ­ρια κυκλο­φο­ρού­σαν με μάσκες, τα πάντα απο­λυ­μαί­νο­νταν και ξανααπολυμαίνονταν.

Αλλά η Κίνα «κατα­πα­τού­σε τα ανθρώ­πι­να δικαιώ­μα­τα». Όμως, σε μια θανα­τη­φό­ρα παν­δη­μία το θεμε­λιω­δέ­στε­ρο δικαί­ω­μα είναι το δικαί­ω­μα στη ζωή και όχι τα ψευ­δε­πί­γρα­φα «δικαιώ­μα­τα» της Δύσης. Για να μπο­ρού­με να χρη­σι­μο­ποιού­με το… fb – αυτό το δικαί­ω­μα έχει παρα­μεί­νει ανα­φαί­ρε­το στις καπι­τα­λι­στι­κές κοι­νω­νί­ες, πρέ­πει, αν μη τι άλλο, να παρα­μεί­νου­με ζωντα­νοί. Για να μπο­ρού­με  να συνε­χί­σου­με να επι­λέ­γου­με πολι­τι­κές δυνά­μεις που άλλα υπό­σχο­νται πριν και τα ακρι­βώς αντί­θε­τα πράτ­τουν μετά, πρέ­πει να είμα­στε ζωντα­νοί. Κι ίσως, αν τα βάλου­με κάτω, έχο­ντας παρα­μεί­νει ζωντα­νοί, να κατα­λή­ξου­με σε ασφα­λή και εύλο­γα, κατά βάση, συμπεράσματα.

Ο έλεγ­χος της παν­δη­μί­ας στην Κίνα επε­τεύ­χθη. Μια χώρα 1,4 δισε­κα­τομ­μυ­ρί­ων ανθρώ­πων κατά­φε­ρε να την ελέγ­ξει με ελά­χι­στες απώ­λειες. 81.000 κρού­σμα­τα και 3.300 θάνατοι.

Ας δού­με τι γίνε­ται και, δυστυ­χώς, τι πρό­κει­ται να γίνει στη Δύση.

Με ημε­ρο­μη­νία 31 Μαρ­τί­ου 2020 έχουμε:

Τρεις χώρες μέχρι σήμε­ρα έχουν ξεπε­ρά­σει την Κίνα σε από­λυ­τους αριθ­μούς κρου­σμά­των και θυμά­των (ΗΠΑ, Ιτα­λία, Ισπα­νία) και σύντο­μα, με τη δυνα­μι­κή που δια­φαί­νε­ται στην εξέ­λι­ξη της νόσου, ακο­λου­θούν και άλλες.

Οι από­λυ­τοι αριθ­μοί, όμως, είναι ένα και όχι το ασφα­λέ­στε­ρο στοι­χείο για να κρί­νει κανείς τη ζοφε­ρή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα των λαών αυτών των χωρών. Απο­κρύ­πτουν το γεγο­νός (οι αριθ­μοί αυτοί) ότι η έντα­ση της παν­δη­μί­ας στις δυτι­κές χώρες είναι πολ­λα­πλά­σια σε σχέ­ση με την χει­ρό­τε­ρη περί­ο­δο στην Κίνα. Αρκεί να σημειώ­σου­με πως ο πλη­θυ­σμός της Κίνας είναι 4,27 φορές μεγα­λύ­τε­ρος των ΗΠΑ, 23,3 φορές μεγα­λύ­τε­ρος από την Ιτα­λία και 30 φορές μεγα­λύ­τε­ρος από την Ισπανία.

Έτσι, οι ΗΠΑ με 21.000 κρού­σμα­τα στις 31/3/20 παρου­σιά­ζουν εξα­πλά­σια έντα­ση από την Κίνα, ακό­μη και στη χει­ρό­τε­ρη ημε­ρή­σια αιχ­μή της που ήταν 3.887.

Στις ΗΠΑ έχουν δια­γνω­στεί 185.000 κρού­σμα­τα και 3.756 θάνα­τοι. Ήδη, οι ΗΠΑ έχουν 11 θανά­τους ανά εκα­τομ­μύ­ριο πλη­θυ­σμού, όταν στην Κίνα κατά­φε­ραν να παρα­μεί­νουν στους 2 θανά­τους ανά εκα­τομ­μύ­ριο πλη­θυ­σμού. Υπό αυτήν την έννοια, τα μέχρι σήμε­ρα απο­τε­λέ­σμα­τα στις ΗΠΑ είναι εξα­πλα­σί­ως τρα­γι­κό­τε­ρα με ισχυ­ρή ανο­δι­κή τάση. Για να μην πάμε στις Ισπα­νία και Ιτα­λία όπου τα πράγ­μα­τα έχουν ξεφύ­γει εντε­λώς και η πρώ­τη έχει 181 νεκρούς ανά εκα­τομ­μύ­ριο πλη­θυ­σμού και η δεύ­τε­ρη 206.

Ο πλη­θυ­σμός της Κίνας, όπως είπα­με παρα­πά­νω, είναι 4,27 φορές μεγα­λύ­τε­ρος των ΗΠΑ. Έτσι, τα κρού­σμα­τα των ΗΠΑ σε ανα­γω­γή στον πλη­θυ­σμό της Κίνας αντι­στοι­χούν σε 790.000 (185.000Χ4,27) και σε 16.000 θανά­τους (3.756 Χ 4,27). Στη Γερ­μα­νία με 17 φορές μικρό­τε­ρο πλη­θυ­σμό από την Κίνα, αντι­στοι­χούν σε 1.218.000 κρού­σμα­τα (71.700 μέχρι σήμε­ρα Χ17) και 13.000 θανά­τους (774 μέχρι σήμε­ρα Χ 17φορές), στη Γαλ­λία 1.120.752 κρού­σμα­τα (52.128 Χ 21,5 φορές) και 75.000 θανά­τους (3.523 Χ 21,5). Σε Ιτα­λία και Ισπα­νία… πανω­λε­θρία. Στην πρώ­τη αντι­στοι­χούν 2.370.000 κρού­σμα­τα (106.000 Χ 23,3) και 290.000 θάνα­τοι (12.500 Χ 23,3) και στη δεύ­τε­ρη 2.813.000 (96.000 Χ 30) κρού­σμα­τα και 252.000 (8.464 Χ 30) θάνατοι.

Όσο για την Ελλά­δα, σήμε­ρα 31/3/20, έχου­με κατα­γε­γραμ­μέ­να 1314 (στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα πολ­λα­πλά­σια) κρού­σμα­τα  και 49 θανά­τους. Αυτό σε πλη­θυ­σμό Κίνας αντι­στοι­χεί σε 177.000 κρού­σμα­τα και 6.600 θανάτους.

Η παρα­πά­νω εικό­να πρέ­πει να αξιο­λο­γη­θεί με δεδο­μέ­νο πως στην Κίνα η παν­δη­μία φαί­νε­ται να έχει ελεγ­χθεί (κανέ­να τοπι­κό κρού­σμα εδώ και μέρες), αλλά αντι­θέ­τως στις χώρες της Δύσης δεν φαί­νε­ται να έχει κορυ­φω­θεί ακόμη.

Έτσι, γίνε­ται φανε­ρό πως το θεμε­λιώ­δες δικαί­ω­μα – το δικαί­ω­μα στη ζωή, από­λυ­τη προ­ϋ­πό­θε­ση στο να μένουν ζωντα­νοί οι άνθρω­ποι και να χαί­ρο­νται ένα αξιο­πρε­πές και αυξα­νό­με­νο βιο­τι­κό επί­πε­δο, να έχουν υγειο­νο­μι­κή περί­θαλ­ψη, εκπαί­δευ­ση κλπ, όχι μόνο δεν δια­φυ­λάσ­σε­ται στις καπι­τα­λι­στι­κές χώρες, αλλά οι λαοί  παρα­μέ­νουν εγκλη­μα­τι­κά απροστάτευτοι.

Αλλά στη Δύση η κατα­στρο­φι­κή απο­τυ­χία είναι συγκλο­νι­στι­κή. Και δυστυ­χώς τα χει­ρό­τε­ρα είναι μπρο­στά. Τη στιγ­μή που ο ΠΟΥ ανα­γνώ­ρι­σε την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα της αντι­με­τώ­πι­σης της παν­δη­μί­ας από την Κίνα και το Bloomberg ανα­γκά­ζε­ται να παρα­δε­χτεί ότι: «Ο υπό­λοι­πος κόσμος ακο­λου­θεί τα βήμα­τα της Κίνας» και πως «Αν η Κίνα δεν επέ­βα­λε τέτοια μέτρα προ­σο­μοιώ­σεις υπο­δη­λώ­νουν ότι θα μπο­ρού­σαν να έχουν υπάρ­ξει οκτώ εκα­τομ­μύ­ρια περι­πτώ­σεις μέχρι τον Φεβρουάριο».

Στη Δύση, όπου εκτυ­λίσ­σε­ται μια κυριο­λε­κτι­κή κατα­στρο­φή, τα δημό­σια συστή­μα­τα υγεί­ας είναι απο­σα­θρω­μέ­να. Στην Ελλά­δα και στη Σου­η­δία, ενώ κατά τον ΠΟΥ και βάσει του πλη­θυ­σμού τους, θα έπρε­πε να υπάρ­χουν από 3.500 ΜΕΘ στην κάθε μία, έχουν απο­μεί­νει 600 και επι­μέ­νουν εγκλη­μα­τι­κά να μην τις αυξά­νουν. Ανά­λο­γη είναι η εικό­να σε νοσο­κο­μεια­κές κλί­νες και ιατρο­νο­ση­λευ­τι­κό προ­σω­πι­κό.  Ίδια εικό­να με μικρο­δια­φο­ρές και στις υπό­λοι­πες ευρω­παϊ­κές χώρες. Στην κάψα μας για «ανθρώ­πι­να δικαιώ­μα­τα» ψευ­δε­πί­γρα­φα, επί­πλα­στα και απο­προ­σα­να­το­λι­στι­κά λησμο­νή­σα­με τα πραγ­μα­τι­κά δικαιώ­μα­τα. Ακό­μη και το πρωταρχικό:

Το Δικαί­ω­μα στη Ζωή!

Μοι­ρα­στεί­τε το:

Μετάβαση στο περιεχόμενο