Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

140 χρόνια Pinocchio

Χτες βράδυ “χαζέψαμε” για λίγο μια από τις πολλές ταινίες –πάνω από 40, με ήρωα τη μαριονέτα που, επιρρεπής στα ψέματα μεγαλώνει η μύτη της από τα πολλά. Ήρωας επίκαιρος –μεταξύ άλλων για τα “μούσια” και το άγριο δούλεμα με θα… θα … θα… των αστών εκπροσώπων του οικονομικού καπιταλιστικού κατεστημένου, που μας αλλάζουν τα φώτα

Γράφει ο Αστέρης Αλαμπής _Μίδας

Ο Πινόκιο (Pinocchio) είναι _για  όσους δεν το γνωρίζουν, χαρακτήρας που πρωτοεμφανίστηκε το 1883, ως κεντρικός ήρωας στο ιταλικό παραμύθι «Οι Περιπέτειες του Πινόκιο» (Le Avventure di Pinocchio) του Κάρλο Κολόντι, και έχει από τότε παρουσιαστεί σε πολλές προσαρμογές της ιστορίας (βιβλία, μυθοπλασία ταινίες, καρτούν, σειρές TV κλπ). Σκαλισμένος από τον ξυλογλύπτη Τζεπέτο σε ένα μικρό ιταλικό χωριό, ο Πινόκιο δημιουργήθηκε ως ξύλινη μαριονέτα, αλλά ονειρεύτηκε να γίνει πραγματικό αγόρι.

H μύτη του _κατά τον αρχικό μύθο, μακραίνει όταν είναι υπό την επήρεια του άγχους και αυξάνοντας την αδρεναλίνη του λέει ψέματα και …φαύλος κύκλος. Τα ρούχα του από λουλουδιασμένο χαρτί, τα παπούτσια του από ξύλο και το καπέλο του από ψωμί. Το ιταλικό όνομα του παραπέμπει στο pino (πεύκο), ωστόσο, στο βιβλίο ξεκάθαρα αναφέρεται πως είναι φτιαγμένος από ξύλο κερασιάς για να αντέχει.

Αν και στον τίτλο του βιβλίου και σε όλη την ιστορία αναφέρεται πάντα ως “κινέζικη” μαριονέτα (αυτές που παίζονται βάζοντας το χέρι σας μέσα), αυτό δεν ισχύει, καθώς είναι στην πραγματικότητα μια ξύλινη που ελίσσεται με κορδόνια. Λόγω ενός μοναδικού χαρακτηριστικού, το κομμάτι ξύλου από το οποίο κατασκευάστηκε είναι κινούμενο, έτσι ο Πινόκιο, ακόμα κι αν είναι κατασκευασμένος από ξύλο, συμπεριφέρεται σαν άνθρωπος, καθώς κινείται μόνος του, περπατά, μιλάει, κοιμάται και τρώει (για παράδειγμα στην Osteria του Gambero Rosso _κόκκινης καραβίδας, παρέα με τη Γάτα και την Αλεπού). Κατά τη διάρκεια του μυθιστορήματος είναι ο πρωταγωνιστής κάποιων μεταμορφώσεων: αφού υποσχέθηκε στη Νεράιδα να σταματήσει να είναι μαριονέτα και να θέλει να γίνει αληθινό αγόρι, καταφεύγει με τον Lucignolo στο «Paese dei Balocchi» και καταλήγει να μεταμορφώνεται, μετά από πέντε μήνες αφθονίας, σε γάιδαρο, καταλήγοντας σε μια παρέα κλόουν. Αργότερα, στο τελευταίο κεφάλαιο, ο Πινόκιο, έχοντας βγει από το στόμα του σκυλόφαρου μαζί με τον Τζεπέτο, τελικά παύει να είναι μαριονέτα και γίνεται αγόρι με σάρκα (χάρη στην ονειρική παρέμβαση της Νεράιδας).

Η μύτη

Το πιο γνωστό χαρακτηριστικό του Πινόκιο είναι η μύτη του που μακραίνει δραματικά όταν λέει ψέματα: αυτό εμφανίζεται στο κεφάλαιο XVII. Πρέπει να σημειωθεί ότι ο ίδιος ο Collodi, στο Note gaie, επιβεβαιώνει πώς «να κρύψεις την αλήθεια ενός προσώπου speculum animae […] μια άλλη μύτη από papier-mâché προστίθεται στην πραγματική».

Ντύσιμο

Το μυθιστόρημα αναφέρει «ένα λουλουδάτο φόρεμα από χαρτί, ένα ζευγάρι παπούτσια από φλοιό δέντρου και ένα καπέλο με ψίχα ψωμιού». Εκτός από το μυτερό καπέλο και τον χρωματιστό χιτώνα, η μαριονέτα συχνά αναπαρίσταται με ένα παντελόνι μέχρι το γόνατο (που ονομάζεται “pinocchietti”).

Χαρακτήρας

Ο Πινόκιο είναι κατά βάση καλός (έχει καλή καρδιά), αφελής και αθώος, αλλά συχνά πέφτει στον πειρασμό να παρασυρθεί από κακές παρέες και, αν του ζητηθούν εξηγήσεις, τείνει να πει ψέματα. Εξαιτίας αυτών των χαρακτηριστικών συχνά βρίσκεται σε μπελάδες, από τα οποία καταφέρνει πάντα να ξεφεύγει, έστω και με μεγάλη δυσκολία.

Ερμηνείες

Η ιστορία μοιάζει σαν μια ελεύθερη επανερμηνεία της νουβέλας (του μικρού παλληκαριού που σιγά σιγά γίνεται ώριμο αγόρι), αν και, λόγω και του φανταστικού σκηνικού, υπάρχουν εναλλακτικές ερμηνείες. «Η πικρή, σκληρή και χωρίς φως γνώση της πραγματικότητας: η μείωση κάθε φαντασίας, κάθε ονείρου, κάθε μύθου, κάθε νηπιακής επιθυμίας, κάθε θρυλικού τέρατος μέσα σε πιο γνωστά όρια (μόνο ο Collodi μπορούσε να μπει στην κοιλιά ενός ψαριού για να βρει τις μυρωδιές μιας τρατορίας της Φλωρεντίας!!): η τέλεια γεωμετρία της κατασκευής, της αφήγησης και του διαλόγου, όλα αυτά καθιστούν τις Περιπέτειες του Πινόκιο το αριστούργημα της Τοσκανικής λογοτεχνίας μετά τον Γαλιλαίο Γαλιλλέι (Pietro Citati).

Ο Πικάρος _Picaro

Σύμφωνα με τον Italo Calvino, ο Πινόκιο είναι ο μόνος πραγματικός πικάρος της ιταλικής λογοτεχνίας (λογοτεχνικό είδος, με σατυρικό ρεαλιστικό ύφος και πολύ χιούμορ για περιπέτειες ήρωα που προέρχεται από μια κατώτερη τάξη, με τα παθήματά του μέσα σε μια πολυτάραχη και διεφθαρμένη κοινωνία, άλλοτε ανάλαφρα άλλοτε δραματικά).

Τοσκάνη

Ο κριτικός λογοτεχνίας και πεζογράφος Pietro Pancrazi ερμήνευσε τον Πινόκιο ως ένα ανυπάκουο και κακομαθημένο παιδί, όπως είχε γνωρίσει στην Τοσκάνη. Η μεταμόρφωσή του από ξύλινη μαριονέτα σε αληθινό αγόρι είναι η πραγματική ωρίμανση ενός κοινού παιδιού της Τοσκάνης συνηθισμένου σε πολλές κακοτοπιές.
Μια εναλλακτική ερμηνεία προέρχεται από τον Gian Luca Pierotti, ο οποίος βλέπει στο μυθιστόρημα και στη φιγούρα του Πινόκιο μια αναλογία με ορισμένα απόκρυφα Ευαγγέλια που αφηγούνται μια ταραχώδη παιδική ηλικία του Ιησού. Αναφέρεται επίσης στην Αμερικανίδα συγγραφέα Clara Clement που στο Handbook “Legendary Art”, υποστηρίζει ότι η πρώτη εκδήλωση του Χριστού στη Γη ήταν ένα ζωντανό ξύλο (ζωντανή ράβδος) και η πιθανή ερμηνεία ορισμένων θεμάτων του μυθιστορήματος ως αναφορές στη Σταύρωση (το ίδιο ξύλο, το επεισόδιο της σταύρωσης κ.λπ.).

Ο Pierotti αναφέρει τη σχολή του Collodi και του Pietro Coccoluto Ferrigni «Yorick» όταν δηλώνει ότι, την περίοδο από το Berlingaccio (σσ. η γιορτή των αισθήσεων στη Φλωρεντία _η “ Χοντρή Πέμπτη”, το όνομα πιθανότατα προέρχεται από το berlengo = τραπεζαρία ή τραπέζι τυχερών παιχνιδιών. Στη Βενετία είναι γνωστή ως η ημέρα για την “giovedí della caccia” (Πέμπτη κυνηγιού), όταν ο ταύρος κυνηγιέται και τελικά σκοτώνεται και τρώγεται.
Και είναι επίσης μια μεγάλη γιορτή, μια πραγματική «γιορτή των αισθήσεων» στο τραπέζι: φαγητό,  κρέας, κρασί, ό,τι περισσότερο, τόσο το καλύτερο _μέχρι σκασμού).

Δεν είναι λοιπόν περίεργο αν υπάρχει ένας χαρακτήρας με το όνομά του, όπως έχω βρει εδώ στο «Il Carnevale Italiano Mascherato» του Francesco Bertelli, όχι τόσο μάσκα, αλλά χαρακτήρας με συγκεκριμένη προσωπικότητα.

Στη Φλωρεντία, την ώρα του Berlingaccio, υπάρχει το ρητό: “Per Berlingaccio chi non ha ciccia ammazzi il gatto!” _Έρχεται η ώρα του Berlingaccio όποιος δεν έχει κρέας, να σκοτώσει τη γάτα!
Τα κουκλοθέατρα της Φλωρεντίας αντικατέστησαν τις βέβηλες φιγούρες με ιερές και προχώρησαν στην αναπαράσταση της βάπτισης του Ιησού. Ο Πινόκιο θα ήταν τότε μια χριστιανική φιγούρα που δεν εμφανίζεται ως τέτοια και που κινείται σε ένα περιβάλλον που, τουλάχιστον εμφανισιακά, δεν είναι χριστιανικό. Σε τελική ανάλυση, θα ήταν μια κινούμενη σκηνή της Τοσκάνης, κοσμική και βέβηλη στην εμφάνιση, αλλά χριστιανική στο περιεχόμενο.

Σύμφωνα με τον Κάρλο Αλμπέρτο ​​Μαδρινιάνι, οι διάφορες ερμηνείες που διαδέχονται η μία την άλλη με την πάροδο του χρόνου στη φιγούρα του Πινόκιο θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να εξεταστούν με μεγάλη προσοχή, ειδικά εκείνοι που τον βλέπουν ως χαρακτήρα εμπνευσμένο, λίγο-πολύ, από τη μορφή του Ιησού. Τα στοιχεία που υποστηρίζουν τα κρυμμένα νοήματα είναι, κατά τη γνώμη του, αδύναμα: ο αναμφισβήτητος συμβολισμός που εμφανίζεται στο κείμενο είναι λαϊκίστικος , με τρόπο που δεν μοιάζει με τα συστατικά στοιχεία (λειτουργίες) που έχει ήδη εκφράσει ο Μπαχτίν σε σχέση με τα ρωσικά παραμύθια. Ο χαρακτήρας συνδέεται πάντα με μια «λαϊκή ρεαλιστική» διάσταση, όπου το μαγικό και συμβολικό στοιχείο είναι σίγουρα παρόν αλλά δεν υπονομεύει αυτή τη βασική αλήθεια.

 

 

 

Decameron & Πινόκιο

Σε ένα δοκίμιο του 1969, ο κριτικός Gerard Kamber εντόπισε τις πηγές δύο επεισοδίων του Pinocchio στο Decameron του Βοκάκιου. Έδειξε ότι ο χαρακτήρας του υπηρέτη του αδερφού Cipolla _ Guccio (Cipolla=κρεμύδας  _ Guccio=φλούδας), χρησίμευσε ως πρότυπο για δύο άλλους χαρακτήρες στο Decameron (Andreuccio da Perugia και Buttafuoco) και, μέσω αυτών, για τον Pinocchio και τον κουκλοπαίκτη Mangiafuoco. Ο Guccio συμβολίζεται από γενειάδα, λαιμαργία από την κοιλιά και τον παραλογισμό από το λίπος και τη γύμνια. Οι Buttafuoco (ξερνάει φωτιά) και Mangiafuoco (τρώει φωτιές) από τη γενειάδα και τη λαιμαργία.

Ρινικέςεμπνεύσεις

Στο δοκίμιο Quel scripto di Collodi (Ο Πινόκιο δεν ήταν η πρώτη μύτη), το 2018, ο Τζιάνι Γκρέκο, εκτός από διάφορα άλλα στοιχεία, φέρνει ως πιθανές πηγές έμπνευσης για το μήκος της μύτης του Πινόκιο τις εικονογραφήσεις του Έντουαρντ Ληρ για το βιβλίο του A Book of Nonsense (βιβλίο χωρίς σημασία _1846), στο οποίο εμφανίζεται, μεταξύ άλλων, ένας άνθρωπος στου οποίου πολλά πουλιά έχουν προσγειωθεί στην πολύ μακριά μύτη του.

Οι 10 καλύτερες ταινίες, κατάταξη σύμφωνα με το IMDb

(συγκρίσεις)

Πινόκιο 2019, Κρίκετ και Πινόκιο του 1940 και Πινόκιο του Guillermo del Toro (Γκιγιέρμο ντελ Τόρο) του 2022
Ο ντελ Τόρο κέρδισε στην 95η Τελετή Απονομής Όσκαρ βραβείο Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων, καθιστώντας την ως τον καλύτερο Πινόκιο που έγινε ποτέ (με την οποία οι ψηφοφόροι στο IMDb συμφωνούν) έγραψε επίσης ιστορία στα Όσκαρ καθώς ήταν ο πρώτος που κέρδισε τριπλό Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας και Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων.

  • Δύο ακόμη ταινίες βασισμένες στην κλασική ιστορία για το ξύλινο αγόρι κυκλοφόρησαν αυτό τον καιρό. Το ριμέικ του Πινόκιο Ντίσνεϋ (1940) και η Pinocchio: A True Story
  • Αλλά με την 140ή επέτειο της ομιλούσας μαριονέτας ante portas, αυτές δεν είναι οι μόνες προσαρμογές. Όπως οι περισσότεροι χαρακτήρες μιας τέτοιας ηλικίας, υπάρχουν κάποιες άξιες λόγου και άλλες ανούσιες _ανάλογα και με τα γούστα του καθενός.

_10 «Πινόκιο» (2015)
Η ταινία CGI/live-action Pinocchio \ IMDb_4,8/10

Μία από τις πρώτες εκδοχές της ιστορίας που συνδυάζει ζωντανή δράση και κινούμενα σχέδια CGI (σσ. Computer-generated imagery εικόνες στατικές ή δυναμικές από υπολογιστή: τεχνολογία με εφαρμογή ψηφιακών γραφικών για τη δημιουργία ή τη βελτίωση εικόνων στην 7η τέχνη, έντυπα μέσα, προσομοιωτές, βίντεο και βιντεοπαιχνίδια) Τσέχος ο Πινόκιο με Ιγκόρ Όντριτσεκ ως Τζεπέτο και Σάμουελ Σάντοβνικ ως τη φωνή του Πινόκιο. Είναι επίσης αξιοσημείωτο για την ύπαρξη μιας εκδοχής του κρίκετ με εναλλαγή φύλου, που ονομάζεται Coco.
Τα ειδικά εφέ, με χρήση CGI, επέτρεψαν στην ταινία να δημιουργήσει μια ευχάριστη απεικόνιση της διάσημης μαριονέτας κινουμένων σχεδίων. Αν και απευθυνόταν κυρίως σε παιδιά, σύμφωνα με τους κριτικούς, φαίνεται ότι το μεγαλύτερο μέρος του κοινού, ανεξάρτητα από την ηλικία τους, δεν μπήκε στον κόπο να το σκεφτεί πολύ μετά την προβολή του.

_9 «Πινόκιο» (2022) \ IMDb_5.0/10
Η Disney κάνει τη μεγάλη κίνηση αλλά χάνει με τον Πινόκιο του 2022, σε σκηνοθεσία του Ρόμπερτ Ζεμέκις σε κάτι που υποτίθεται ότι ήταν ένα ριμέικ ζωντανής δράσης του κλασικού της εταιρείας του 1940. Ο Τομ Χανκς στη φωνή του Τζεπέτο, με τον Πινόκιο να έχει επικριθεί επειδή είναι μειλίχιος, περιττός και χωρίς φαντασία, τελικά μια ξεχασμένη και απογοητευτική ταινία που έλαβε καυστικές κριτικές τόσο από κριτικούς όσο και από θαυμαστές. Επίσης, δεν βοηθά το γεγονός ότι βγήκε την ίδια χρονιά με το βραβευμένο πλέον Όσκαρ αριστούργημα του del Toro, το οποίο εντυπωσίασε το κοινό με την εντελώς πρωτότυπη αντίληψη της ιστορίας.

_8 «Οι περιπέτειες του Πινόκιο» (1996)
Η ζωντανή δράση του 1996 «Οι περιπέτειες του Πινόκιο» \ IMDb_5.2/10

Οι περισσότερες προσαρμογές της ιστορίας πριν από τις Περιπέτειες του Πινόκιο χρησιμοποιούσαν είτε μακιγιάζ είτε κινούμενα σχέδια για να φέρουν τον χαρακτήρα στην οθόνη. Αυτή η ταινία είναι αξιοσημείωτη επειδή είναι μια από τις λίγες που χρησιμοποίησαν κουκλοθέατρο, αν και με διαφορετικά αποτελέσματα, καθώς η τελευταία μαριονέτα φαίνεται λίγο ανατριχιαστική. Υπάρχει λόγος για τον οποίο το Child’s Play και η Annabelle κάνουν τόσο δημοφιλείς ταινίες τρόμου. Το CGI χρησιμοποιήθηκε και σε ορισμένες πτυχές της ταινίας.
Αυτή η έκδοση συχνά σημειώνεται ότι είναι πιο πιστή στο αρχικό μυθιστόρημα από τις περισσότερες άλλες. Δυστυχώς, αυτό δεν βοήθησε να είναι τόσο διασκεδαστική όσο οι προηγούμενες προσαρμογές, για να μην αναφέρουμε τη δημοφιλή έκδοση της Disney. Έγινε λίγο πολύ βαρετό, αλλά δημιούργησε μια συνέχεια τις νέες περιπέτειες του Πινόκιο.

_7 «Οι περιπέτειες του Πινόκιο» (1911) κινηματογραφική μεταφορά του βουβού κινηματογράφου \ IMDb_ 5,8/10
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι Περιπέτειες του Πινόκιο ήταν η πρώτη κινηματογραφική μεταφορά της ιστορίας που ολοκληρώθηκε ως βωβή ταινία. Δυστυχώς, όπως συμβαίνει με πολλές ταινίες εκείνης της εποχής, ορισμένα μέρη της ταινίας έχουν χαθεί.

Καθώς πρόκειται για βωβό κινηματογράφο, οι ηθοποιοί έπρεπε να είναι πιο παραστατικοί σωματικά και αυτό είχε ως αποτέλεσμα μια από τις πιο κωμικές ερμηνείες του Πινόκιο, αλλάζοντας αρκετά την ιστορία για να ταιριάζει με την τεχνολογία και το κοινό εκείνης της εποχής. Ίσως εξακολουθεί να διασκεδάζει τους σινεφίλ που είναι περίεργοι να δουν την παλαιότερη απεικόνιση της δημοφιλούς ιστορίας.

_6 «Πινόκιο» (2012) \ IMDb_6.0/10
Η υποτιμημένη ευρωπαϊκή περιπέτεια κινουμένων σχεδίων Πινόκιο του Enzo D’Alò έκανε τον γύρο των κινηματογραφικών φεστιβάλ πριν από μια δεκαετία. Αυτή η έκδοση κυκλοφόρησε αρχικά στα ιταλικά, αλλά έλαβε μια αγγλική μεταγλώττιση αμέσως μετά, η οποία περιελάμβανε τη φωνή του Jon Heder.
Όμορφα κινούμενα και υπέροχα χαρούμενα, εγκωμιάστηκε στα φεστιβάλ του. Όντας μια ταινία πλήρως κινουμένων σχεδίων, ήταν σε θέση να προσφέρει ψυχαγωγία παρέχοντας παράλληλα οικεία στοιχεία ιστορίας για τα οποία το κοινό γνώριζε τον Πινόκιο. Είναι μια ζωντανή και διασκεδαστική λήψη της κλασικής ιστορίας και αρκετά εύκολη για να την μοιραστείτε με τα παιδιά και την οικογένεια.

_ 5 «Πινόκιο» (2019) \ IMDb_ 6.2/10
Παρόλο που ο Πινόκιο θεωρείται παιδική ιστορία, όλο και περισσότεροι θεωρούν τον αρχικό μύθο πολύ σκοτεινό για τα παιδιά στις μέρες μας. Και έτσι αρχίζουμε να βλέπουμε περισσότερες προσαρμογές που απευθύνονται μάλλον σε ενήλικες όπως ο Πινόκιο του σκηνοθέτη Matteo Garrone.
Ο Garrone φρόντισε προσεκτικά ότι κάθε πτυχή αυτής της πιστής προσαρμογής έγινε έτσι ώστε να μπορεί να ληφθεί σοβαρά υπόψη από το ενήλικο κοινό. Επίσης, επαινέθηκε για την ικανότητα να απεικονίζει με λεπτότητα συναισθήματα και θέματα που προκαλούν σκέψη που μπορεί να μην ήταν δυνατά σε μια ταινία που απευθύνεται σε παιδιά.

_4 «Πινόκιο» (1971) _ κινούμενη έκδοση του Πινόκιο (1971/1972) \ IMDb_ 6,8/10
Μια λιγότερο γνωστή ταινία κινουμένων σχεδίων, ο Πινόκιο του 1971 είναι η πιο σκοτεινή και πιστή μεταφορά κινουμένων σχεδίων. Σε αντίθεση με τις περισσότερες εκδόσεις κινουμένων σχεδίων, συμπεριλαμβανομένης της ταινίας της Disney, ο Πινόκιο απεικονίζεται ως ένα διεφθαρμένο παιδί που τελικά μαθαίνει από και για τα ελαττώματά του. Μερικά από τα πιο σκοτεινά στοιχεία από την αρχική ιστορία υπάρχουν σε αυτή την ταινία, συμπεριλαμβανομένου του Πινόκιο που σκοτώνει τον γρύλο.
Παρόλο που οι κινηματογραφιστές αυτού του ιταλικού animation δεν είχαν τον προϋπολογισμό μιας ταινίας της Disney, δόθηκε μεγάλη προσοχή στο animation. Το σχέδιο και οι λεπτομέρειες του Πινόκιο κατασκευάστηκαν προσεκτικά για να κάνουν τα συναισθήματα όσο το δυνατόν πιο αυθεντικά.

_3 «Pinocchio» / «Turlis Abenteuer» (1967)
Στιγμιότυπο οθόνης της παραγωγής του Ανατολικογερμανικού Πινόκιο «Turlis Abenteuer» \ IMDb_7.2/10
Στα χρόνια της ιστορικής και για το σινεμά της DDR ήρθε το Turlis Abenteuer, πρωτοποριακή για την εποχή εν μέρει κουκλοθέατρο, εν μέρει ταινία ζωντανής δράσης, χρησιμοποιώντας μια πραγματική μαριονέτα που αλληλεπιδρούσε με ηθοποιούς. Ο Martin Flörchinger υποδύεται τον Geppetto, αντιδρώντας στην ταλαντευόμενη μαριονέτα με την οποία μοιράζεται τις σκηνές.
Αυτή η θεατρική παραγωγή περιλαμβάνει στοιχεία που δεν συναντώνται σε άλλες διασκευές όπως για παράδειγμα περισσότερες από μία μαριονέτες που μιλάνε. Η παραγωγή διακρίνεται για τη λιτότητά της, χωρίς μουσικά εφέ, φαντασμαγορικές εικόνες με έλλειψη πολλών κινητών μερών στις μαριονέτες, που το ψαγμένο κοινό απολαμβάνει ακόμη σήμερα.

_2 «Πινόκιο» (1940) \ IMDb_7,5/10
Λίγες ταινίες μπορούν να επιβιώσουν σε τεράστια δημοτικότητα για περισσότερα από 70 χρόνια και η Disney το πετυχαίνει αυτό ξανά και ξανά _και δεν υπάρχουν πολλά στον κατάλογο της Disney τόσο εμβληματικά όσο ο Πινόκιο του 1940. Οι αλλαγές που έκανε η Disney στον χαρακτήρα και τη συνολική ιστορία θα ενέπνεαν αμέτρητες άλλες προσαρμογές και θα διασφάλιζαν ότι θα γίνει κλασικό από μόνο του.
Με ένα απίστευτο σκορ 100% στο Rotten Tomatoes, αποδεικνύει ότι αν γίνουν σωστά, ιστορίες όπως του Πινόκιο είναι απλώς διαχρονικές. Η ταινία είχε ως αποτέλεσμα ο χαρακτήρας του Jiminy Cricket να κάνει αρκετές ακόμα εμφανίσεις στα μέσα της Disney και να προσθέσει κλασικά τραγούδια στη συνεχώς αυξανόμενη συλλογή της Disney.

_1 «Ο Πινόκιο του Γκιγιέρμο ντελ Τόρο» (2022)
guillermo-del-toro-pinocchio-on-ship \ IMDb_7,6/10

Μια τολμηρή και σκοτεινή αναπαράσταση, ο Πινόκιο του Γκιγιέρμο ντελ Τόρο είναι η μόνη πλήρως stop-motion ταινία που κέρδισε μια εξαιρετικά υψηλή βαθμολογία στο IMDb. Μετά από σχεδόν μια δεκαετία προσπαθειών να απογειωθεί αυτή η πιο σκοτεινή προσαρμογή, το Netflix συμφώνησε να τη χρηματοδοτήσει και φέτος την κυκλοφόρησε.
Ο Ντελ Τόρο έμεινε στα όπλα του, λέγοντας πάντα ότι έπρεπε να είναι stop-motion, ανεξάρτητα από τον προϋπολογισμό. Το αποτέλεσμα είναι μια οπτικά εκπληκτική εμφάνιση κινηματογραφικής ψυχαγωγίας που παίρνει τα συναισθηματικά στοιχεία του αρχικού υλικού και τα διευρύνει. Αυτή η έκδοση στέκεται περήφανα στην κορυφή ως μια μοναδική παρουσίαση και πόνημα αγάπης.

σσ.
O όρος “σκοτεινή” _dark ταινία που χρησιμοποιεί η IMDb στην παραπάνω κατάταξη, παραπέμποντας στο φιλμ νουάρ, (γαλλικά film noir) αφορά στυλ κινηματογραφικής παραγωγής που χαρακτηρίζεται από στοιχεία όπως κυνικοί ήρωες, έντονα φωτιστικά εφέ, συχνή χρήση αναδρομών στο παρελθόν, περίπλοκες πλοκές και μια υποβόσκουσα υπαρξιστική φιλοσοφία (κυριαρχούσε κυρίως στα αμερικανικά εγκληματικά δράματα της εποχής μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο). Θα λέγαμε πως είναι μάλλον αδόκιμος για τον Πινόκιο

Πινόκιο του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο

  • 2022 Ewan McGregor, David Bradley

Πινόκιο

    • 2022 Joseph Gordon-Levitt, Tom Hanks

Πινόκιο

  • 1940
  • Dickie Jones, Christian Rub

Πινόκιο

  • 2019
  • Federico Ielapi, Roberto Benigni

Pinocchio

  • 2002
  • Roberto Benigni, Nicoletta Braschi

Pinocchio

  • 1971
  • Alex Roman, Monica Gayle

964 Pinocchio

  • 1991
  • Haji Suzuki, Onn-chan

Οι περιπέτειες του Πινόκιο

    • 1996
    • Martin Landau, Jonathan Taylor Thomas

Pinocchio and the Emperor of the Night

    • 1987
    • Edward Asner, Tom Bosley

Pinocchio

    • 2012
    • Gabriele Caprio, Mino Caprio

Pinocchio 3000

    • 2003
    • Malcolm McDowell, Sonja Ball

Pinocchio

    • Phil LaMarr, Suzy Nakamura

Un burattino di nome Pinocchio

    • 1971
    • Lauro Gazzolo, Victor Jory

Turlis Abenteuer

      • 1967
      • Martin Flörchinger, Alfred Müller

Pinocchio

    • 1911
    • Polidor, Augusto Mastripietri

The New Adventures of Pinocchio

    • 1999
    • Martin Landau, Udo Kier

Pinocchio in Outer Space

    • 1965
    • Peter Lazer, Arnold Stang

Pinocchio

    • 2015
    • Igor Ondricek, Vica Kerekes

Pinocchio’s Revenge

    • 1996
    • Candace McKenzie, Lewis Van Bergen

Bentornato Pinocchio

    • 2007
    • Vittorio Amandola, Oreste Baldini

The True Story of Pinocchio

    • Maria Androutsou, George Kopsidas

Πινόκιο

    • 1984
    • Danielle Romeo, Lacoya Newsome

Le avventure di Pinocchio

 

Μοιραστείτε το: