• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

2 Αυγούστου 1945: Τελειώνει η Διάσκεψη του Πότσδαμ

Στις 2 Αυγούστου 1945 λήγει στο Πότσδαμ (πόλη της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας) η πρώτη μετά το τέλος του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου Διάσκεψη, στην οποία συμμετείχαν οι ηγέτες των τριών νικητριών δυνάμεων – Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής (Τρούμαν), Σοβιετική Ενωση (Ιωσήφ Στάλιν) και Βρετανία (Τσόρτσιλ).
Η κρίσιμη αυτή Διάσκεψη άρχισε στο Πότσδαμ στις 17 Ιούνη 1945. Είχε σαν σκοπό τη ρύθμιση των διαφόρων θεμάτων, που προέκυψαν μετά τη νίκη των συμμάχων. Πήραν επίσης μέρος και οι υπουργοί Εξωτερικών των ΗΠΑ, της Ρωσίας και της Βρετανίας.

Στη Διάσκεψη αποφασίστηκε η σύσταση Συμβουλίου από τους υπουργούς Εξωτερικών των πέντε μεγάλων δυνάμεων (ΗΠΑ, Σοβιετική Ενωση, Βρετανία, Γαλλία και Κίνα) για τον καταρτισμό των συνθηκών ειρήνης. Για τη Γερμανία αποφασίστηκε η διατήρηση της στρατιωτικής της κατοχής από τις συμμαχικές δυνάμεις, ο αφοπλισμός της, η τιμωρία των εγκληματιών πολέμου, ο έλεγχος της οικονομίας και η προσωρινή κατοχή από την Πολωνία των ανατολικών εδαφών της γραμμής Οντερ – Νάισε. Υπό την πίεση της σοβιετικής αντιπροσωπείας η Διάσκεψη του Πότσδαμ αποφάσισε ακόμη να καθιερωθούν ενιαία κριτήρια για τις συνθήκες ειρήνης με την Ουγγαρία, την Ιταλία, τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και τη Φινλανδία (ήταν οι χώρες που συμμάχησαν με τη Γερμανία κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου). Οι συμφωνίες του Πότσδαμ, που έδιναν ένα ικανοποιητικό και βιώσιμο πλαίσιο για την παγίωση της ειρήνης στην ευρωπαϊκή ήπειρο και την ειρηνική συνύπαρξη μεταξύ των κρατών, δεν εφαρμόστηκε σε όλη την έκτασή της.

Για το γεγονός ότι η Συνθήκη του Πότσδαμ έμεινε ανενεργός ευθύνονται οι ΗΠΑ και η Βρετανία. Οι δυνάμεις αυτές αμέσως μετά το τέλος του Πολέμου αντί να κοιτάξουν πώς θα ανακουφίσουν τους λαούς της Ευρώπης από τις βαθιές πληγές που άνοιξε ο πόλεμος, άρχισαν να σχεδιάζουν την επίθεσή τους κατά της Σοβιετικής Ενωσης, υπολογίζοντας ότι κάτω από το βάρος των συνεπειών του πολέμου θα ήταν περισσότερο ευάλωτη. Ετσι από την επόμενη κιόλας μέρα άρχισαν να βάζουν εμπόδια στην υλοποίηση της απόφασης της συμφωνίας του Πότσδαμ. Κοίταξαν, με ειδικές συμφωνίες, να ξαναστήσουν στα πόδια της την αστική τάξη της Γερμανίας, τον πραγματικό ένοχο του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, για να τη χρησιμοποιήσουν στους αντικομμουνιστικούς, αντισοβιετικούς σχεδιασμούς τους.