Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

20 Ιούνη: Παγκόσμια Μέρα Προσφύγων

 «Όπως κάθε χρόνο, την Παγκόσμια Μέρα Προσφύγων θα περισσέψουν η υποκρισία και τα λόγια συμπάθειας από όλες τις πολιτικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις που τάσσονται υπέρ ή δεν βγάζουν άχνα για τις επεμβάσεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, για τη στήριξη στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και πολέμους με δισ. ευρώ κάθε χρόνο και με επέκταση των βάσεων του θανάτου, από όλους όσοι ευθύνονται για τη δημιουργία των κυμάτων προσφύγων». Αυτό επισημαίνει ανάμεσα σε άλλα η Γραμματεία Προσφύγων και Μεταναστών του ΠΑΜΕ, σε ανακοίνωση για την Παγκόσμια Μέρα Προσφύγων.

Η Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων καθιερώθηκε για πρώτη φορά με απόφαση της ΓΣ του ΟΗΕ στις 4-Δεκ-2000 και πρωτογιορτάσθηκε στις 20 Ιουνίου 2001, με αφορμή τα 50 χρόνια από την υπογραφή της «Συνθήκης για το καθεστώς των προσφύγων». Η Συνθήκη αυτή προέβλεπε, μεταξύ άλλων, τη σύσταση της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ, η οποία ήταν επιφορτισμένη να βοηθήσει στη μετεγκατάσταση των 1,2 εκατομμυρίων Ευρωπαίων που είχαν μείνει άστεγοι εξαιτίας του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου.
✔️ Το διεθνές δίκαιο ορίζει ότι πρόσφυγες είναι οι άνθρωποι που δεν μπορούν ή δεν θέλουν να επιστρέψουν στις χώρες τους, εξαιτίας βάσιμου φόβου δίωξης, με βάση τη φυλή, το θρήσκευμα, τις πολιτικές τους πεποιθήσεις, την εθνικότητά τους ή τη συμμετοχή τους σε μία ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα.
✔️ Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (2018), περισσότεροι από 68 εκατομμύρια άνθρωποι είχαν συνολικά εκτοπιστεί, ανάμεσά τους 16,2 εκατομμύρια μέσα στο 2017, είτε για πρώτη φορά ή επανειλημμένως, γεγονός που καταδεικνύει ότι τεράστιος αριθμός ανθρώπων βρίσκεται “σε κίνηση” και ισοδυναμεί με 44.500 εκτοπισμένους ανθρώπους την ημέρα, ή με έναν εκτοπισμένο κάθε δύο δευτερόλεπτα.
✔️ Οι πόλεμοι, άλλες μορφές βίας και οι διώξεις οδήγησαν τον αριθμό των αναγκαστικά εκτοπισμένων παγκοσμίως σε νέα ύψη: οι πρόσφυγες που έχουν εγκαταλείψει την πατρίδα τους λόγω συρράξεων και διώξεων αντιστοιχούν σε 25,4 από τα 68,5 εκατομμύρια. Στο μεταξύ, οι αιτούντες άσυλο, αυξήθηκαν κατά 300.000 περίπου, φτάνοντας τα 3,1 εκατομμύρια. Οι εκτοπισμένοι μέσα στην ίδια τους τη χώρα έφτασαν τα 40 εκατομμύρια ενώ σε όλες τις χώρες, ένας στους 110 ανθρώπους είναι εκτοπισμένος και -ενδεικτικά 58.000 άτομα στην Ελλάδα είναι ο αριθμός των προσφύγων, αιτούντων άσυλο και ανθρώπων που δεν έχουν την υπηκοότητα καμίας χώρας…

Υποκρισία δίχως όρια

Πέρσι τέτοια μέρα η Δήλωση Ύπατου Αρμοστή για την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων ανέφερε μεταξύ άλλων:
✔️ Σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων, είναι μια αφορμή να δείξουμε την αλληλεγγύη μας στους πρόσφυγες – και στις κοινότητες που τους καλωσορίζουν. Καθώς νέες συγκρούσεις ξεσπούν, επανεμφανίζονται, επιμένουν ή γίνονται πιο βίαιες, 68,5 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο βρίσκονται μακριά από τις εστίες τους. Εννέα στους δέκα βρίσκονται εντός της χώρας τους ή σε γειτονικές χώρες, και οι επιπτώσεις είναι τεράστιες, τόσο για τους ίδιους τους πρόσφυγες όσο και για τις κοινότητες που τους υποδέχονται. Τώρα, περισσότερο από ποτέ, η προστασία των προσφύγων πρέπει να αποτελεί παγκόσμια – και κοινή – ευθύνη. Είναι η ώρα να κάνουμε τα πράγματα διαφορετικά.
Δοκιμάζεται ένα νέο μοντέλο, με θετικά αποτελέσματα, βασισμένο στην ισότητα, τη δικαιοσύνη και τις ανθρωπιστικές αξίες και πρότυπα. Οι χώρες και οι κοινότητες χρειάζονται πιο συστηματική και μακροπρόθεσμη στήριξη, καθώς αναλαμβάνουν να βοηθήσουν οικογένειες που έχουν ξεριζωθεί. Οι ίδιοι οι πρόσφυγες έχουν την ανάγκη να συμπεριλαμβάνονται στις νέες κοινότητες και να τους δίνεται η ευκαιρία να αξιοποιούν τις δυνατότητές τους. Το Παγκόσμιο Σύμφωνο για τους Πρόσφυγες, το οποίο πρόκειται να υιοθετηθεί φέτος, στοχεύει στα παραπάνω.
✔️Η σωστή εφαρμογή των νόμων και των πολιτικών είναι ζωτικής σημασίας. Αλλά οι τοπικές κοινότητες είναι αυτές που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή όταν φτάνουν οι πρόσφυγες και το καλωσόρισμά τους είναι αυτό που κάνει τη διαφορά. Τη διαφορά μεταξύ της απόρριψης και της συμπερίληψης, μεταξύ της απελπισίας και της ελπίδας, μεταξύ του να μένει κανείς πίσω και να φτιάχνει το μέλλον του. Ο διαμοιρασμός της ευθύνης για τους πρόσφυγες ξεκινάει από εκεί.
Συμβαίνει κάθε μέρα: στη Βηρυτό στον Λίβανο, στο Κόξ Μπαζάρ στο Μπαγκλαντές, στη Γιούμπε στην Ουγκάντα, στη Φρανκφούρτη στη Γερμανία, στη Λίμα στο Περού και σε αμέτρητα ακόμα χωριά και πόλεις σε όλο τον κόσμο. Είναι οι άνδρες, οι γυναίκες και τα παιδιά, οι τοπικές οργανώσεις, οι εκπαιδευτικοί, οι τοπικές επιχειρήσεις και οι τοπικοί άρχοντες που κάνουν τη διαφορά – με ανθρωπισμό, ενσυναίσθηση και αλληλεγγύη.
Συχνά, αυτές οι κοινότητες βρίσκονται στο περιθώριο – σε απομακρυσμένες περιοχές ή με λίγους διαθέσιμους πόρους για τις ίδιες. Παρ’ όλα αυτά, όταν φτάνουν πρόσφυγες, μοιράζονται αυτά που έχουν, με κίνητρο τη συμπόνια και μια αίσθηση ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Και όταν οι άνθρωποι εργάζονται μαζί, τα αποτελέσματα είναι πολύ ισχυρά.
Για να ξαναχτίσουν τη ζωή τους οι πρόσφυγες, χρειάζονται τη βοήθεια όλων μας. Πρέπει να εργαστούμε μαζί για να μπορέσουν να αποκτήσουν ό,τι οι περισσότεροι από εμάς θεωρούμε δεδομένο – εκπαίδευση, ένα μέρος για να ζούμε, δουλειά, την αίσθηση ότι ανήκουμε σε μια κοινότητα.
Την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων, είναι η στιγμή να αναγνωρίσουμε τον ανθρωπισμό τους που γίνεται πράξη και να προκαλέσουμε τον εαυτό μας, και τους άλλους, να ακολουθήσουμε το παράδειγμά τους στην υποδοχή και τη στήριξη των προσφύγων – στα σχολεία μας, στις γειτονιές μας και στους χώρους εργασίας μας. Από εκεί ακριβώς ξεκινάει η αλληλεγγύη – από όλους εμάς.
✔️ ΣΣ |> όπως βλέπετε ούτε κουβέντα για την ταμπακιέρα, δηλ. για τις αιτίες
Τις προάλλες ο πρώην «κομμουνιστής» πρωθυπουργός της Ιταλίας Massimo D’Alema (ναι! αυτός που διεύθυνε την επίθεση του ΝΑΤΟ ενάντια στην πρώην Γιουγκοσλαβία) και πρόεδρος του Ιδρύματος για Ευρωπαϊκές Προοδευτικές Σπουδές (FEPS) στο διεθνές συνέδριο «Greece Forward II, μιλώντας για «Προοδευτικές λύσεις και προτάσεις για το προσφυγικό» (sic!) που συνδιοργάνωσε το FEPS και το Δίκτυο για τη Μεταρρύθμιση στην Ελλάδα και την Ευρώπη, αναφορικά με τη «συνολικότερη ευρωπαϊκή διαχείριση του προσφυγικού» μας εξηγούσε ότι
✔️ «Αν δούμε την πραγματική διάσταση του προσφυγικού στην Ευρώπη, χάνεται ο τόνος Αποκάλυψης που της δίνουν η ξενοφοβία, οι οπορτουνιστές, πολιτικοί και τα μίντια που δημιουργούν αποδιοπομπαίους τράγους», χαρακτηρίζοντας πολύ μικρό το ποσοστό των προσφύγων και μεταναστών που έχει δεχτεί η Ευρώπη, παρ’ όλο που είναι η πλουσιότερη ήπειρος και αφού σημείωσε πως συμφωνεί σ’ ένα βαθμό με όσους λένε πως η Ευρώπη και οι ΗΠΑ συνεισέφεραν στην αποσταθεροποίηση της Μέσης Ανατολής, χωρίς σχέδιο για τη συνέχεια, και πρέπει να πληρώσουν τώρα τις συνέπειες…
Αρνήθηκε ότι υπάρχει προσφυγική κρίση στην Ευρώπη και μίλησε για κρίση της ευρωπαϊκής διαδικασίας αποφάσεων, ενώ απέδωσε στην κακοδιαχείριση και στην πολιτική εκμετάλλευση το χάος που επικρατεί πανευρωπαϊκά.
«Το τελευταίο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επιβεβαίωσε αυτή την εικόνα με την αδυναμία του να πάρει αποφάσεις», είπε. Και αναφέρθηκε στο επιτυχημένο παράδειγμα ένταξης μεγάλου αριθμού προσφύγων στο παρελθόν, όταν επικρατούσαν προοδευτικές φωνές…

Η Ανακοίνωση της γραμματείας μεταναστών & προσφύγων του ΠΑΜΕ

«Το ΠΑΜΕ εκφράζει την αλληλεγγύη στα εκατομμύρια των προσφύγων, των ξεριζωμένων σε όλο τον κόσμο, στους δεκάδες χιλιάδες που παραμένουν στοιβαγμένοι στα hot spots και εγκλωβισμένοι στη χώρα μας με τη συμφωνία ΕΕΤουρκίας, με τις αποφάσεις της ΕΕ που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ συνυπέγραψε και υλοποίησε.

Το έγκλημα και τα γεωπολιτικά παιχνίδια στις πλάτες των προσφύγων συνεχίζονται και για όσους γλίτωσαν από τη φωτιά του πολέμου. Συνεχώς μετράμε νεκρούς πρόσφυγες, μάνες, παιδιά και βρέφη, όπως και τις τελευταίες μέρες στο Αιγαίο. Η κάνουλα ανοιγοκλείνει κάθε φορά για τους κυνηγημένους από τον πόλεμο και την εκμετάλλευση, με κριτήριο τα κέρδη των λίγων, του κεφαλαίου. Τα δικαιώματα των προσφύγων και μεταναστών, όπως και των ντόπιων εργατών, βρίσκονται μονίμως στην πρέσα των αναγκών των επιχειρηματικών ομίλων.

(…)

Ολα τα ευρωΝΑΤΟικά κόμματα υποστηρίζουν την εμπλοκή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, υπηρετώντας τους στόχους και τις επιδιώξεις των ντόπιων επιχειρηματικών ομίλων. Την ίδια στιγμή, η αστική τάξη της Τουρκίας κλιμακώνει τις προκλητικές ενέργειες και συνολικά οι εξελίξεις στο πλαίσιο της όξυνσης της διαπάλης των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων για τον έλεγχο της Ενέργειας και των δρόμων περάσματός της (πχ. Περσικός Κόλπος) βάζουν στο στόχαστρο τους εργαζόμενους, τους λαούς της περιοχής.

Η σύγκρουση ιμπεριαλιστικών κέντρων και η βαθύτερη εμπλοκή της χώρας στα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια αποτελούν κατεξοχήν παράγοντα αστάθειας και κινδύνου.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έχει γίνει ο καλύτερος σημαιοφόρος του ΝΑΤΟ στην ευρύτερη περιοχή. Δίνει γην και ύδωρ σε ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ και ανάγει σε εγγυητές τα γεράκια του πολέμου, που βέβαια ούτε σύνορα, ούτε κυριαρχικά δικαιώματα αναγνωρίζουν, ενώ όπου πηγαίνουν σπέρνουν το θάνατο και την καταστροφή προκειμένου να διασφαλίσουν τα συμφέροντά τους».

Κάλεσμα του ΠΑΜΕ

logo ΠΑΜΕ

Το ΠΑΜΕ καλεί τους πρόσφυγες και μετανάστες να οργανωθούν στα συνδικάτα, στο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, να παλέψουν από κοινού με τους Ελληνες συναδέλφους τους για δουλειά με δικαιώματα και για τα ιδιαίτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Καλεί τους εργαζόμενους ακόμα πιο αποφασιστικά να απομονώσουν τους φασίστεςεγκληματίες της Χρυσής Αυγής, όπως και κάθε δύναμη που ρίχνει ή ανέχεται το δηλητήριο του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, καλλιεργεί το διαχωρισμό ανάμεσα στους εργαζόμενους προκειμένου να βαθαίνει η εκμετάλλευση για όλη την εργατική τάξη. Και διεκδικεί:

  • «Απεμπλοκή της Ελλάδας από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Καμιά συμμετοχή στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και πολέμους. Καμιά αλλαγή συνόρων.
  • Να κλείσουν τώρα όλες οι βάσεις του θανάτου.
  • Απεγκλωβισμό των προσφύγων και μεταναστών από τα νησιά του Αιγαίου και τη χώρα. Να διευκολυνθεί η ασφαλής μετακίνηση προς τις χώρες πραγματικού προορισμού τους.
  • Να ανατραπούν οι αποφάσεις ΕΕ και κυβέρνησης που εγκλωβίζουν πρόσφυγες στην Ελλάδα. Να κλείσουν τα hot spots.
  • Αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης για τους πρόσφυγες όσον καιρό παραμένουν στη χώρα μας.
  • Με ευθύνη του κράτους να παρθούν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε τα παιδιά των προσφύγων να νοιώσουν ότι ζουν – όσο αυτό είναι δυνατόν – σε κανονικές συνθήκες.
  • Κανείς εργαζόμενος με μισθό κάτω από 751 ευρώ και υπογραφή των κλαδικών Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας με αυξήσεις στους μισθούς και τα μεροκάματα.
  • Μέτρα προστασίας, συνθήκες υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς.
  • Κατάργηση των δουλεμπορικών γραφείων, των νόμων που προωθούν και ενισχύουν τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις.
  • Οχι στο μίσος των εθνικιστών. Απομονώνουμε τους εγκληματίες, δολοφόνους, ναζιστές της Χρυσής Αυγής».

 

Βενεζουέλα διασχίζοντας τον ποταμό Tachira αναζητώντας τροφή και "ασφάλεια"

Ο αριθμός των ανθρώπων που διαφεύγουν από τον πόλεμο, τις διώξεις και τις συγκρούσεις ξεπέρασε τα 70 εκατομμύρια το 2018. Σύμφωνα με στοιχεία από την ετήσια έκθεση της Υ.Α. Παγκόσμιες Τάσεις (Global Trends),  καταδεικνύεται ότι σχεδόν 70,8 εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο έχουν εκτοπιστεί με τη βία. Συγκριτικά, αυτό σημαίνει ότι ο αριθμός των ξεριζωμένων είναι διπλάσιος σε σχέση με 20 χρόνια πριν. «Αυτοί οι αριθμοί επιβεβαιώνουν για μια ακόμη φορά την μακροπρόθεσμη αυξητική τάση του αριθμού των ανθρώπων που χρειάζονται προστασία εξαιτίας του πολέμου, των συγκρούσεων και των διώξεων – ενώ η «γλώσσα» που χρησιμοποιείται για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες είναι συχνά διχαστική

Ανάμεσα στα 70,8 εκατ. που αναφέρει η έκθεση Παγκόσμιες Τάσεις βρίσκονται τρεις βασικές ομάδες. Η πρώτη είναι οι πρόσφυγες, δηλαδή άνθρωποι που έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους λόγω του πολέμου, των διώξεων ή των συγκρούσεων. Το 2018, ο αριθμός των προσφύγων έφτασε τα 25,9 εκατ. παγκοσμίως, δηλαδή 500.000 περισσότεροι από το 2017. Στον αριθμό αυτόν περιλαμβάνονται οι 5,5 εκατ. Παλαιστίνιοι πρόσφυγες που εμπίπτουν στην εντολή της Υπηρεσίας Αρωγής και Έργων του ΟΗΕ για τους Παλαιστίνιους Πρόσφυγες στην Εγγύς Ανατολή (UNRWA). Η δεύτερη ομάδα είναι οι αιτούντες άσυλοάνθρωποι που βρίσκονται εκτός της χώρας καταγωγής τους και λαμβάνουν διεθνή προστασία, αλλά περιμένουν να βγει η απόφαση του αιτήματος ασύλου τους. Στο τέλος του 2018, υπήρχαν 3,5 εκατ. αιτούντες άσυλο παγκοσμίως. Η τρίτη και μεγαλύτερη ομάδα, που ανέρχεται στα 41,3 εκατ., είναι άνθρωποι που έχουν εκτοπιστεί σε άλλες περιοχές εντός της χώρας καταγωγής τους, μια κατηγορία που είναι γνωστή ως εσωτερικά εκτοπισμένοι (IDPs).

Παγκόσμιες Τάσεις 2018 για τους πρόσφυγες

  • Παιδιά: Το 2018, κάθε δεύτερος πρόσφυγας ήταν παιδί. Πολλά παιδιά (111.000) είναι μόνα τους, χωρίς την οικογένειά τους.
  • Νήπια: Η Ουγκάντα κατέγραψε 2.800 παιδιά πρόσφυγες ηλικίας έως 5 ετών που ήταν μόνα τους ή χωρισμένα από την οικογένειά τους.
  • Αστικό φαινόμενο: Ως πρόσφυγας, είναι πιο πιθανόν να ζεις σε μια κωμόπολη ή πόλη (61%) παρά σε αγροτική περιοχή ή καταυλισμό.
  • Πλούσιοι & Φτωχοί: Οι χώρες υψηλού εισοδήματος κατά μέσο όρο φιλοξενούν 2,7 πρόσφυγες ανά 1000 κατοίκους. Οι χώρες μεσαίου και χαμηλού εισοδήματος φιλοξενούν κατά μέσο όρο 5,8 πρόσφυγες. Οι πιο φτωχές χώρες φιλοξενούν το ένα τρίτο του συνόλου των προσφύγων παγκοσμίως.
  • Τοποθεσία: Περίπου το 80% των προσφύγων ζουν σε χώρες που γειτνιάζουν με τις χώρες καταγωγής τους.
  • Διάρκεια: Σχεδόν 4 στους 5 πρόσφυγες βρίσκονται σε καταστάσεις εκτοπισμού που διαρκούν τουλάχιστον πέντε χρόνια. Ένας στους 5 βρίσκεται σε καταστάσεις εκτοπισμού που διαρκούν 20 χρόνια ή και περισσότερο.
  • Νέοι αιτούντες άσυλο: Ο μεγαλύτερος αριθμός των νέων αιτημάτων ασύλου το 2018 ήταν από πολίτες της Βενεζουέλας (341.800).
  • Πιθανότητες: Η αναλογία των ανθρώπων που είναι πρόσφυγες, αιτούντες άσυλο ή εσωτερικά εκτοπισμένοι σε σχέση με τον παγκόσμιο πληθυσμό είναι 1 στους 108. Πριν από δέκα χρόνια ήταν 1 στους 160 (+48%)

Επιπρόσθετες πληροφορίες: Η έκθεση της Υ.Α. Παγκόσμιες Τάσεις (Global Trends) καθώς και συνοδευτικό οπτικοακουστικό υλικό είναι διαθέσιμη σε εδώ &εδώ(pdf)


Επιμέλεια  Ομάδα ¡H.lV.S!

Επικοινωνία – [ FaceBook |>1<|-|>2<| ] – Blog