• [ «Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί» οι φασίστες]
Facebooktwitterrssyoutube
slogan

22 βαθμούς υπό το μηδέν

Γράφει ο Βασίλης Λιόγκαρης //

Πολικές θερμοκρασίες θανάτου, πρωτοφανέρωτες για τη χώρα.

Φλώρινα: Στη γη που θάφτηκαν 800 ανταρτόπουλα είχε αρχίσει να φυτρώνει βασιλικός κι άγρια μέντα, τώρα ένα κατάλευκο πέπλο σκεπάζει την ευλογία της θυσίας.

Πτολεμαΐδα: Εργατούπολη με τεράστιες ανάγκες και την ένταση της αντιλαϊκής «μεταμνημονιακής επίθεσης».

Νευροκόπι: Αγροτούπολη κι άλλες μικρές και μεγάλες πόλεις θαμμένες κάτω από το πέπλο του ανελέητου χιονιά αδυνατούν να ξεπληρώσουν την τεράστια φοροληστεία που τους επιφυλάσσει το αστικό κράτος.

***

Πόσο σημαντικό και υπέροχο είναι για τους λαούς, για τους εργαζόμενους, για τους απλούς λαϊκούς ανθρώπους να έχουν το αποκούμπι τους. Να έχουν τη στέγη που θα κουρνιάσουν… ζεστό νερό, φυσικό αέριο και ρεύμα, να έχουν τη σιγουριά και τη βεβαιότητα της δουλειάς τους, τη δωρεάν ιατρική τους περίθαλψη, τη δωρεάν τους Παιδεία, με μια λίστα στο χέρι από επιχειρήσεις, πριν ακόμη αποφοιτήσουν, με την επιλογή τους που θα ήθελαν να δουλέψουν.

Πόσο σημαντικό είναι για τους λαούς, να συμμετέχουν σε έναν υψηλής ποιότητας πολιτισμό. Τη μαγεία του ελεύθερου χρόνου, να αθλείται, να διαβάζει, να ψυχαγωγείται, να συμμετέχει στα κοινά. Να μπορεί να παρακολουθεί με την άνεσή του, συναυλίες κλασικής και λαϊκής μουσικής, θεατρικές παραστάσεις επιπέδου, μπαλέτο, κινηματογράφο, τσίρκο υψηλών προδιαγραφών, να χαίρεται χωρίς άγχος τη ζωή του, να κάνει όνειρα και να προγραμματίζει το μέλλον του.

***

Πόσο σημαντικό, να μην τους αγγίζουν οι συνωμοσίες, οι ίντριγκες, οι πλεκτάνες, η διαφθορά, τα κυκλώματα.

Να προσφέρει αυτό πυο μπορεί και να δεχτεί αυτό που έχει ανάγκη. Να μην έχει τον αφέντη εκμεταλλευτή πάνω από το κεφάλι του. Πόσο σημαντικό να μην έχει τον τρόμο και την αγωνία της απόλυσης, αυτό που καθυποτάζει κάθε δημιουργική δραστηριότητα.

Ο φόβος της ακρίβειας, της ανεργίας, της ανασφάλειας.

Να μπορεί βα σεβαστεί και να εκτιμήσει όλους αυτούς τους θησαυρούς. Να είναι διαρκώς στις επάλξεις, να τους συντηρεί και να τους διευρύνει – έστω και μία μία.

Όλα αυτά μ΄’ονο ένα σοσιαλιστικό καθεστώς μπορεί να προσφέρε και το ‘κανε, κάτι πυο για τον εργαζόμενο των καπιταλιστικών χωρών, είναι όνειρο θερινής νυκτός.

Σήμερα, ελλείψει αντίπαλου δέους ζητά να υποτάξει τους λαούς.

_________________________________________________________________________________________________________

Ο Βασίλης Λιόγκαρης γεννήθηκε στην Αθήνα από γονείς πρόσφυγες, εργάτες, πολυφαμελίτες. Έζησε στα πρώτα παιδικά του χρόνια τη λαίλαπα της κατοχής και μεταφέρει τις τραυματικές αυτές εμπειρίες στα γραφτά του. Σπούδασε θέατρο και για ένα διάστημα δούλεψε σ’ αυτό. Αργότερα απορροφήθηκε από την παραγωγική διαδικασία όπου εργάστηκε σε διάφορες βιομηχανίες. Ο Βασίλης Λιόγκαρης είναι συγγραφέας της γενιάς και της τάξης του. Είναι μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών.