• [Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί/με μάτι αριστερό το βλέπω./Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί,/οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι (Κ. Βάρναλης)]
Facebooktwitterrssyoutube
slogan

26 Φεβρουαρίου 1815: Οι «Εκατό ημέρες» του Ναπολέοντα

Το 1815 βρίσκει τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη εκτοπισμένο στο νησάκι Ελβα, ενώ στη Γαλλία, με τη βοήθεια των ευρωπαϊκών αντιδραστικών δυνάμεων, παλινορθωνόταν η μοναρχία των Βουρβώνων. Ολες σχεδόν οι κατακτήσεις των λαϊκών μαζών από τη Μεγάλη Γαλλική Επανάσταση καταργούνται. Διατηρούνται μόνο εκείνες οι αλλαγές στο ιδιοκτησιακό καθεστώς της γης, οι οποίες εξέφραζαν τον πολιτικό συμβιβασμό ανάμεσα στους ευγενείς και τους μεγαλοαστούς.

Ο Ναπολέων παρακολουθούσε τις εξελίξεις στη Γαλλία, καταλάβαινε τι ανησυχίες προκαλούσαν στους κύκλους των αστών και τι μίσος στους αγρότες και στο στρατό με τη δραστηριότητά τους οι ευγενείς- πολιτικοί φυγάδες που προσπαθούσαν να ξαναζωντανέψουν στη χώρα ένα ξεπερασμένο από καιρό, ένα νεκρό παρελθόν. Ετσι αποφάσισε να ξαναρχίσει τον αγώνα.

Στις 26 Φλεβάρη ο Ναπολέων και 1.200 άνδρες του εγκαταλείπουν την Ελβα και την 1η Μάρτη αποβιβάζονται στη Νότια Γαλλία. Υστερα από τρεις βδομάδες, χωρίς να ρίξει ούτε μια τουφεκιά, επικεφαλής των πολυάριθμων στρατευμάτων που είχαν σταλεί εναντίον του, αλλά πέρασαν με το μέρος του, μπαίνει θριαμβευτής στο Παρίσι. Ο Λουδοβίκος ΙΗ’ και η αυλή του μόλις πρόλαβαν να φύγουν από τη Γαλλία. Η ευκολία, με την οποία ο Ναπολέων ξαναπήρε την εξουσία, εξηγείται από το πύρινο μίσος που έτρεφαν οι πλατιές λαϊκές μάζες και προπάντων οι αγρότες, καθώς και ο στρατός, εναντίον των Βουρβώνων που τους έβλεπαν σαν εκπροσώπους της αριστοκρατικής και της εκκλησιαστικής αντίδρασης.

Οι αντιδραστικές δυνάμεις στην Ευρώπη κινητοποιήθηκαν αμέσως και με επικεφαλής την Αγγλία συγκρότησαν έναν τεράστιο στρατό από ένα εκατομμύριο άνδρες, ενώ ο Ναπολέων δεν είχε παρά μόνο 257 χιλιάδες άνδρες. Η μοναδική πιθανότητα που είχε ο Ναπολέων για να πετύχει ήταν να ξεσηκώσει στον αγώνα όλο το λαό της Γαλλίας. Ομως ήταν τελείως ανίκανος να κάνει μια τέτοια πολιτική στροφή, αφού είχε συνδεθεί στενά με τους μεγαλοαστούς.

Μετά την απόρριψη της πρότασης του Ναπολέοντα για ειρήνη, οι εξελίξεις πήραν το δρόμο τους. Στις 18 Ιουνίου του 1815 στο Βατερλό τα γαλλικά στρατεύματα συντρίβονται και οι «σύμμαχοι» ξαναμπαίνουν στο Παρίσι. Ο Ναπολέων συλλαμβάνεται και εκτοπίζεται στη νήσο Αγία Ελένη (στο νότιο Ατλαντικό), όπου έμεινε ως τη μέρα που πέθανε, το 1821.

Υστερα από τη δεύτερη διακυβέρνηση του Ναπολέοντα που πέρασε στην Ιστορία με το όνομα «Εκατό Ημέρες», οι Βουρβόνοι στερέωσαν και πάλι τη θέση τους στη Γαλλία. Η κατάρρευση της ναπολεόντειας αυτοκρατορίας είναι το τέλος μιας ολόκληρης περιόδου στην Ιστορία της Ευρώπης, του περάσματος από τη φεουδαρχία στον καπιταλισμό.