Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

28η Οκτώβρη 1940… 28η Οκτώβρη 2020 – 80 χρόνια

Φιλοξενούμενος ο Δημήτρης Παπαθανασίου //

80 χρόνια συμπληρώνονται, σήμερα το ξημέρωμα, από την 5η πρωινή εκείνης της ημέρας, όταν ο πάλαι ποτέ αυλικός των Γλύξμπουργκ, μόνιμα ευνοηθείς από το παλάτι ακόμα και από τον ίδιο τον Βενιζέλο, κυρίαρχος δολοπλόκος για χάρη του στέμματος την περίοδο του Εθνικού Διχασμού και από την 4η του Αυγούστου του 1936 δικτάτορας, τύραννος, διώκτης, βασανιστής κομμουνιστών και ελεύθερων ανθρώπων, Ιωάννης Μεταξάς απαντούσε με ερώτηση στο ιδιόχειρο τελεσίγραφο του Ιταλού Πρόξενου, Εμανουέλλε Γκράτσι, σύμφωνα με το οποίο η Ιταλική Φασιστική Ηγεσία απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του Ιταλικού Στρατού από την Ελληνοαλβανική μεθόριο, με στόχο την κατάληψη κάποιων στρατηγικών σημείων του Ελληνικού Βασιλείου, (λιμένες, αεροδρόμια κλπ.), για τις ανάγκες ανεφοδιασμού και άλλων διευκολύνσεών του για τη μετέπειτα προώθησή του στην Αφρική.

O αδίστακτος, εκείνος, τύπος, που οργάνωνε τάγματα Επιστράτων για να χτυπήσει τους οπαδούς του Βενιζέλου και να καταστρέψει τις περιουσίες τους για να ικανοποιήσει τους σκοπούς και τα σχέδια των γαλαζοαίματων αφεντικών του, ο δυνάστης, που φωτογραφιζόταν όλο χάρη με φόντο την Καστέλλα, ένα μήνα μετά την άνοδό του στην εξουσία, με τον υπουργό προπαγάνδας του Γ’ Ράιχ και ομοιδεάτη του, Γιόζεφ Γκέμπελς, ενώ παράλληλα επιδιδόταν σε ένα βάναυσο κυνήγι εναντίον κομμουνιστών και λοιπών αντιφρονούντων στην τεταρτοαυγουστιανή καταδυνάστευση, συνοδευόμενο από φυλακίσεις, βασανιστήρια, εκτελέσεις, φιμώνοντας την ελεύθερη σκέψη και λειτουργώντας πάντα ως πιστό μαντρόσκυλο της μοναρχίας, αρνούνταν ερωτηματικά στο τελεσίγραφο που του απένεμε έμμεσα ένας άλλος ομοιδέατης του, που άκουγε στο όνομα Μπενίτο Μουσολίνι.

Σε μία από τις ”πολλές πράξεις” ”φιλοπατρίας” του, ο ίδιος ελεεινός τύπος, λίγο καιρό αργότερα, θα απαντήσει και στην επιστολή – απαίτηση του Νίκου Ζαχαριάδη, για την απελευθέρωση των κομμουνιστών και την αποστολή τους στις πρώτες γραμμές του Ελληνοαλβανικού μετώπου με περαιτέρω φυλακίσεις και βασανιστήρια σε βάρος τους.

Οι φράσεις:

” Ό,τι κάνομε γίνεται, κατά σύστασιν ή παράκλησιν της Αγγλίας. Η Ελλάς είναι ζωτικό της αγγλικής αυτοκρατορικής αμύνης..” και ”Αν υπερισχύσουν οι Γερμανοί, εμείς θα γίνωμεν δούλοι των. Αν υπερισχύσουν οι Άγγλοι, θα γίνωμεν δούλοι αυτωνών..”, ανήκουν σ’ αυτό το ανθρωπάκι, το οποίο έλαχε στον Οδυσσέα του Ομήρου να ‘ναι συμπατριώτης του και που θα καθιερωνόταν ως μέγιστος, θαρραλέος πατριώτης πολιτικός άνδρας στη συνείδηση κάθε Νεοελληναρά, που δεν είναι ρατσιστής αλλά… Ιωάννης Μεταξάς-ΌΧΙ-Έπος του ’40, θα αποτελέσει το μετέπειτα ”σύμβολο Πίστεως” του αλα καρτ πατριωτισμού του Νεοέλληνα..

80 χρόνια συμπληρώνονται από εκείνο το ξημέρωμα και μετά όταν κι ένας ολόκληρος λαός, χωρίς στρατιωτική εκπαίδευση, χωρίς εξοπλισμό, χωρίς να μετρά ιδιαίτερους αριθμούς συσχετισμών,
μέσα σε συνθήκες απόκοσμης αντιξοότητας, επρόκειτο να σταθεί απέναντι σε έναν από τους πιο καλά οργανωμένους και πάνοπλους στρατούς του Άξονα… Ενάντια σε έναν Στρατό μιας Συμμαχίας, η οποία από το ’39 μέχρι και το ’40 έχοντας υποδουλώσει τη ραχοκοκκαλιά της Ευρώπης, δεν γνώριζε ήττα και απώλεια.

80 χρόνια συμπληρώνονται από τις περήφημες ρήσεις των τότε υψηλών κλιμακιών της Εθνικής Αμύνης που δεν πίστευαν σε τίποτα άλλο, παρά ” σε πέντε τουφεκιές για την τιμή των όπλων”,
καθώς ήδη είχαν ομολογήσει, πως δεν υπήρχε καμία προετοιμασία..

80 χρόνια συμπληρώνονται από τα σφυροκοπήματα των ανθρώπων, που δεν διδάχτηκαν πουθενά την τέχνη του πολέμου,  όντες ”γυμνοί” σε σύγκριση με άλλους εκπαιδευμένους στρατιώτες σε ζητήματα εξοπλισμού,  μέσα στην παγωνιά των Ελληνοαλβανικών κορυφών και συνόρων, στα κουφάρια των μεραρχιών των Ιταλικών Στρατευμάτων, μέχρις ότου η περήφανη και πάνω απ’ όλα πατριωτική πλευρά όλων εκείνων που έσπευσαν να εργαλειοποιήσουν τους αγώνες άλλων, να συνθηκολογήσει την άνοιξη του ’41, παραδίδοντας τη χώρα στην τριπλή Κατοχή Γερμανών, Ιταλών και Βουλγάρων Κατακτητών, καθώς την οδηγούσαν ταυτόχρονα στην πείνα, στη φτώχεια και στην εκμετάλλευση.

Κορυτσά, Χειμάρα, Πόγραδετς, Καλπάκι, Αργυρόκαστρο,Τεπελένι, Άγιοι Σαράντα, γίνονται τα σημεία αφετηρίας από όπου ο σιδηρόφταχτος Φασισμός ξεκινά να το βάζει στα πόδια, τρέχοντας στη Ρώμη.

80 χρόνια συμπληρώνονται από εκείνες τις μέρες κατά τις οποίες ο αγρότης, ο εργάτης, ο κτηνοτρόφος, ο σταβλίτης, ο σιδεράς, ο ψαράς, ο λιμενεργάτης, ο λούστρος, ο καπνεργάτης, ο ταβερνιάρης, ο παπάς, ο αθλητής, ο δάσκαλος, ο μουσικός, ο ηθοποιός και άλλοι κοινοί θνητοί, χτύπανε με ατσάλινο σθένος και πυγμή, τις αρματωμένες στρατιές του Βισκόντι Πράσκα,
σπρώχνοντας αυτές κάθε μέρα ολοένα και περισσότερο στον γκρεμό… Ολόενα και περισσότερο στην απελπισία.

80 χρόνια συμπληρώνονται από τότε που όλοι αυτοί οι απλοί γενναίοι άνθρωποι υπερασπίζομενοι συντρόφους, φίλους, γυναίκες, παιδιά, θα αναγκάσουν τον Μουσολίνι να παραδεχτεί την ήττα του, λέγοντας : ”Τίποτα, πια δεν μπορούμε να κάνουμε..Είναι ηλίθιο, είναι γελοίο, αλλά πρέπει να ζητήσουμε ανακωχή με τη μεσολάβηση του Χίτλερ.”

Σε μια παγωμένη Αλβανία, στον βαρύτερο χειμώνα των τελευταίων ετών, 27 Ιταλικές Μεραρχίες με συντριπτική υπεροχή σε εφόδια, οπλισμό και αεροπλάνα καταδιώκονται από 15 Ελληνικές Μεραρχίες όχι μόνο ανεπαρκέστατα οπλισμένες, αλλά και ανεπαρκέστατα ντυμένες..

80 χρόνια πριν όλοι αυτοί οι απλοί γενναίοι άνθρωποι, που αρνούνται να ζήσουν ως αιχμάλωτοι και οσφυοκάμπτες υπερβαίνουν τα παραδεκτά με τον πιο φυσικό τρόπο… Πέφτουν μέχρις ενός, ακόμα και μπροστά στις σιδηρόφρακτες ορδές των Ναζί στο Ρούπελ και στα υπόλοιπα οχυρά, μαχόμενοι για Ελευθερία, για μια ζωή δίχως δυνάστες και δεσμά τη στιγμή που η καρεκλοκένταυρη κυβερνητική ηγεσία, θα υπογράψει στην Αθήνα, ”φορώντας” το δακρύβρεχτο ύφος πατριωτικής θλίψης, τη συνθήκη παράδοσης και θα σπεύσει να τρέξει αγκαλιά με το στέμμα πρώτα στην Κρήτη και μετά προς το Κάιρο, προκειμένου να σώσει το τομάρι της.

Μόνοι τους, εγκαταλειμμένοι από το Κράτος και τη Βασιλεία του ”Πατριωτισμού”’ όλοι αυτοί οι γενναίοι άνθρωποι, γυναίκες και άνδρες θα ενώσουν ξανά τα κομμάτια τους και θα συγκροτήσουν την Αντίσταση, μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ παλεύοντας στο Βουνό και στην πόλη, με κάθε τρόπο, ενάντια στο Ναζιστικό Κτήνος και σ’ όλα εκείνα τα συνεργατικά σιχάματα, που φόρεσαν τις φουστανέλες και ορκίστηκαν πίστη στο ”Θεό τον Άγιο και στον Αδόλφο Χίτλερ”.

Η σημερινή μέρα, 80 χρόνια μετά, είναι αφιερωμένη, σε ‘κείνο τον λαό, τον στρατιώτη, αντάρτη, κλέφτη και παλικάρι, που στάθηκε λιοντάρι, όπως γράφει ο Βάρναλης, τόσο απέναντι στους κουρσάρους του Φασισμού όσο κι ενάντια στους ντόπιους δυνάστες του για να μας θυμίζει πάντα, πως δεν τρομάζουν τα τσακάλια μ’ ευχές και παρακάλια.

80 χρόνια μετά, δεν ξεχνάμε τον Εχθρό Λαό.

gigien3