Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

6 Ιουνίου 1821: Η μάχη του Δραγατσανίου. Το τέλος της εκστρατείας του Υψηλάντη

H μάχη του Δραγατσανίου στη Μολδοβλαχία στις 6 και 7 του Ιούνη 1821 και η νίκη των Τούρκων σήμανε το άδοξο τέλος της εκστρατείας του Αλέξανδρου Υψηλάντη.
Στις 6 του Ιούνη σημειώθηκε η πρώτη σύγκρουση των ανδρών του Υψηλάντη με τους Τούρκους στη θέση Τεργοβίτσι, όπου σημειώθηκαν μεγάλες τουρκικές απώλειες, ενώ ο στενός συνεργάτης του Υψηλάντη, ο Γεωργάκης Ολύμπιος, με τους άνδρες του κράτησαν τις θέσεις τους. Παρά τις εντολές του Αλ. Υψηλάντη να παραμείνουν τα τμήματα στις θέσεις τους ενόψει νέας τουρκικής επίθεσης, ένας από τους επιτελείς του, ο Καραβιάς, παρέσυρε τον Νικόλαο Υψηλάντη και προχώρησαν με τον «Ιερό Λόχο» και το πυροβολικό κατά του Δραγατσανίου, όπου ήταν οχυρωμένοι οι Τούρκοι.

Ο «Ιερός Λόχος», που αποτελούνταν από νέους φανατικούς πατριώτες, αλλά όχι καλά γυμνασμένους και πολύ κουρασμένους, επιτέθηκε με ορμή κατά του Δραγατσανίου. Πριν όμως προφτάσει ο «Ιερός Λόχος» και σχηματίσει τετράγωνα, επιτέθηκε το τουρκικό ιππικό και έκοψε το Λόχο στα δύο. Η μάχη ήταν σκληρή και αιματηρή, οι ιερολοχίτες πολέμησαν ηρωικά και έγραψαν μια ένδοξη σελίδα στη νεοελληνική ιστορία. Τότε σημειώθηκε μια ακόμη προδοσία, από τις πολλές που αντιμετώπισε ο Υψηλάντης, όταν ο Καραβιάς με το ιππικό το ‘σκασε.

Ενώ οι ιερολοχίτες αντιμετώπιζαν τον κίνδυνο της πλήρους εξόντωσης, έφτασε ο Γεωργάκης Ολύμπιος και έδωσε τη δυνατότητα σ’ όσους απέμειναν από το Λόχο να ανασυνταχθούν και να υποχωρήσουν.

Μετά τη μάχη αυτή, κατά την οποία αποδεκατίστηκε ο ηρωικός «Ιερός Λόχος», ο στρατός του Υψηλάντη διαλύθηκε, και ο ίδιος, μαζί με τους αδελφούς του Γεώργιο και Νικόλαο, παραδόθηκε στους Αυστριακούς, από τους οποίους φυλακίστηκε.

Παρά την αποτυχία της, η εκστρατεία αυτή έπαιξε σημαντικό ρόλο στην Επανάσταση, αφού απέσπασε την προσοχή της Πύλης από τις επαναστατικές κινήσεις και επιχειρήσεις στην Ελλάδα, έδωσε χρόνο στους οπλαρχηγούς και βοήθησε στην τελική της επιτυχία.

Το Γενάρη του 1828, λίγους μήνες μετά την απελευθέρωσή του, ο Αλ. Υψηλάντης πέθανε. Υπήρξε μια από τις σημαντικότερες ηγετικές φυσιογνωμίες της Επανάστασης.

Πηγή: Ριζοσπάστης