• [Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί/με μάτι αριστερό το βλέπω./Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί,/οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι (Κ. Βάρναλης)]
Facebooktwitterrssyoutube
slogan

76ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας

πιο λαμπερό κινηματογραφικό φεστιβάλ στον πλανήτηTo  Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας (Mostra Internazionale d’Arte Cinematografica di Venezia) αποτελεί -παγκόσμια, έναν από τους μεγαλύτερους θεσμούς της 7ης τέχνης. Αν και «φτωχαίνει» τα τελευταία χρόνια, εν μέσω εμπορευματοποίησης των πάντων, σπονσόρων κλπ κρίναμε σκόπιμο με τα μάτια του σινεφίλ να δούμε «τι παίζει» αυτή τη χρονιά, αρχίζοντας φυσικά από τα ελληνικά ΜΜΕ …googlάρισμα και δεν πιστεύαμε στα μάτια μας: εκτός από τα «συνήθη» …το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας ξεκίνησε και οι εμφανίσεις των διασημοτήτων στο κόκκινο χαλί δίνουν και παίρνουν -την αρχή έκαναν οι Ζιλιέτ Μπινός και Κατρίν Ντενέβ στην πρεμιέρα της ταινίας που πρωταγωνιστούν, κλέβοντας τις εντυπώσεις με το στυλ τους και ακολούθησε η εκθαμβωτική Σκάρλετ Γιόχανσον με το κατακόκκινο φόρεμά της -η πιο ακριβοπληρωμένη ηθοποιός της χρονιάς σύμφωνα με το Forbes, έστρεψε όλα τα φλας πάνω της όταν έφτασε στο κόκκινο χαλί και ξεπρόβαλε μέσα από τη λιμουζίνα της, η Μπελούτσι, μετά τις διακοπές σε Πάρο και Αντίπαρο (αυτό μας τιμά ιδιαίτερα ως Έλληνες…) εμφανίστηκε φορώντας ένα μάξι φόρεμα του oίκου Dior και γόβες Louboutin κλπ. η «έγκριτη» -|> iefimerida.gr <|- μας ενημέρωσε αναλυτικά για «το πιο πληθωρικό μπούστο στο κόκκινο χαλί ever –Ξεχείλιζε το τεράστιο στήθος ηθοποιού [ρεπορταζ+εικόνες]» αλλά και για αυτό που «Δεν έχει ξαναγίνει σε κόκκινο χαλί: Δεν φορούσε εσώρουχο, σηκώθηκε το φόρεμα της και φάνηκαν όλα» [εικόνες κλπ] ενώ πριν λίγο (με την έννοια πως ήδη στην 3η μέρα κάτι παραπάνω θα μπορούσες να πεις…) το -|> www.news247.gr <|- μας ενημερώνει με πηχυαίους τίτλους «Φεστιβάλ Βενετίας: Το τατού της Σκάρλετ, η έγκυος Ραφαέλι και η μαυροντυμένη Μπελούτσι» το -|> www.govastileto.gr <|- για την «Η άβολη στιγμή της Elsa Hosk στο κόκκινο χαλί του φεστιβάλ της Βενετίας» (αν αγωνιάτε, αυτή μάλλον φορούσε εσώρουχο απλά «της έπεσε το σκουλαρίκι» και «δεν πανικοβλήθηκε καθόλου αλλά χαμογελώντας έσκυψε να το πιάσει με τους φωτογράφους να καταγράφουν ωστόσο την κάθε της κίνηση»…

Πίσω από την γκλαμουριά

ℹ️  Οι ταινίες παρουσιάζονται πάντα στην αρχική γλώσσα παραγωγής τους με υπότιτλους ιταλικά και αγγλικά.
ℹ️  Η πρόσναση γίνεται είτε με τα πόδια είτε με ποδήλατο (υπηρεσίες Bike Sharing € 15 με κάρτα Imob + € 2 ανά ώρα ή κλάσμα μιας ώρας) Οι εκθεσιακοί χώροι είναι κλειστοί στην κυκλοφορία (τα ποδήλατα πρέπει να μεταφέρονται με το χέρι) – δεν είναι δυνατή η εισαγωγή αποσκευών, δεν επιτρέπεται η είσοδος στις αίθουσες με οπτικοακουστικό ή φωτογραφικό εξοπλισμό.
Για λόγους ασφαλείας (;;) η είσοδος στους εκθεσιακούς χώρους πραγματοποιείται αποκλειστικά μέσω προσβάσεων που υπόκεινται σε αυστηρούς ελέγχους -περίπου όπως στα αεροδρόμια).
➗ Ξεχωρίζουν η μεγάλη αίθουσα «Sala Darsena» και επίσης οι «Sala Giardino» «Pala Biennale» «Sala Volpi» «Sala Casinò», ενώ κάθε χρονιά υπάρχουν οι χώροι -[εκτός διαγωνισμού]- «fuori concorso biennale college» καθώς και «sezione Sconfini» με ειδικά αφιερώματα σε σκηνοθέτες (πχ. φέτος στο «American Skin» του Nate Parker -παρουσία και του Spike Lee και Beyond the Beach: the Hell and the Hope, σκηνοθετικό ντεμπούτο του Άγγλου παραγωγού Graeme A. Scott) και επίσης αφιερώματα, όπως «εβδομάδα κριτικής» και ημερίδες των δημιουργών
✔️  Για τις αυτό καθεαυτό προβολές (των 17:00 και 22:00) η πρόσβαση είναι χωρίς προτεραιότητα μέχρι να γεμίσει ο κάθε χώρος με προκράτηση από την προηγούμενη μέρα, που γίνεται -φυσικά και διαδικτυακά (ειδικοί διαπιστευμένοι, περνάνε χωρίς προκράτηση αν υπάρχουν θέσεις). Ισχύουν οι απαγορεύσεις για ανήλικους 18 και 14 ετών (16 και 12 αν συνοδεύονται από γονέα). Οι τιμές των εισιτηρίων αναλόγως «σπουδαιότητας» … Sala Giardino 12€, PalaBiennale 12-20€, Sala Grande 14-30€ Τα «διαρκείας», γενικά πολύ αλμυρά Sala Grande 160-300€, Platea 500-650€ και απλησίαστα στην Galleria 1100-1600€. Υπάρχουν προσφορές για νέους κάτω των 26 και για την 3η ηλικία (πάνω από 60) 150€ οι 11 μέρες και 110 οι 6 και τέλος φοιτητικά 50€ οι 6 μέρες
‼️ Το 40 διπλών σελίδων πρόγραμμα (ενημερωτικό από κάθε άποψη) κοστίζει 25€

Mostra Internazionale dArte Cinematografica di Venezia Χάρτης 1

ℹ️  Το Λίντο της Βενετίας (Lido di Venezia) είναι ένα μακρόστενο νησάακι μήκους ~11 km, όριο της Λιμνοθάλασσας της Βενετίας προς την ανοικτή θάλασσα (~20.000 κάτοικοι) με σημαντικά πολιτιστικά γεγονότα -μεταξύ αυτών ξεχωρίζει το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας που γίνεται τέτοιον καιρό κάθε χρόνο

Mostra Internazionale dArte Cinematografica di Venezia Χάρτης

Lido
ℹ️  Είναι περιοχή μόνο για «γερά πορτοφόλια» με τρεις οικισμούς το Λίντο, στα βόρεια, που είναι η έδρα του Φεστιβάλ γνωστό και για τα χλιδάτα ξενοδοχεία του, το Grand Hotel des Bains, το Καζίνο της Βενετίας, το Grand Hotel Excelsior κά., το Αλμπερόνι στο νότιο άκρο με το γήπεδο του γκολφ και το Μαλαμόκκο στο κέντρο που ήταν ο αρχαιότερος και για αιώνες ο μοναδικός οικισμός,μέχρι που έγινε η έδρα του Δόγη της Βενετίας και όλα άλλαξαν.
ℹ️  Πάνω από το 50% προς την Αδριατική είναι αμμώδης ακτή -θέρετρο (μη φανταστείτε ελληνικές θάλασσες…), που ανήκει (κυριολεκτικά) στα 10άδες ξενοδοχεία (φαίνεται και στην αεροφωτογραφία)
ℹ️  Η τουριστική καρδιά του νησιού είναι η Gran Viale Santa Maria Elisabetta, φαρδύς δρόμος ~700μ, που οδηγεί από τη λιμνοθάλασσα και την προβλήτα των «βαπορέτο» στην εσωτερική πλευρά, προς την εξωτερική πλευρά (της ανοικτής θάλασσας). Ξενοδοχεία, καταστήματα και εστιατόρια (κάποια προσιτά με καλό φαγητό). ΒΑ το αεροδρόμιο Venezia Lido (αερολέσχη + μικρά αεροσκάφη)

Palazzo del Casino
ℹ️  Το Φεστιβάλ Βενετίας (Mostra Internazionale d’Arte Cinematografica di Venezia) είναι το αρχαιότερο Φεστιβάλ Κινηματογράφου στον κόσμο. Ξεκίνησε το 1932 ως “Esposizione Internazionale d’Arte Cinematografica” (Διεθνής Έκθεση της Τέχνης του Κινηματογράφου) και συνεχίζεται μέχρι σήμερα, σαν αναγνωρισμένου κύρους φεστιβάλ (μέρος της φημισμένης Biennale) με βασικά βραβεία τον Χρυσό Λέοντα (Leone d’Oro), που απονέμεται στην καλύτερη ταινία και την Coppa Volpi (στους καλύτερους ανδρικό και γυναικείο ρόλο). Ο Μουσολίνι υφάρπαξε το θεσμό κατά την περίοδο 1934-1942.Leone d' oro

➗   Ταινίες που κέρδισαν το Χρυσό Λέοντα από το 85 και μετά
1985 Sans toit ni loi (Vagabond) – Ανιές Βαρντά
1986 Le Rayon vert (Η Πράσινη Ακτίνα ) – Ερίκ Ρομέρ
1987 Au revoir les enfants (Αντίο, Παιδιά) – Λουί Μαλ
1988 La Leggenda del santo bevitore (Ο Θρύλος του Αγίου Πότη) – Ερνάνο Όλμι
1989 Beiqing chengshi (Πόλη της Λύπης )- Χου Χσιάο-Χσεν
1990 Οι Rosencrantz & Guildenstern είναι νεκροί – Τομ Στόπαρντ
1991 Urga (Κοντά στην Εδέμ) – Νικήτα Μιχαλκόφ
1992 Qui Ju da guan si (Η Ιστορία του Qui Ju) – Ζανγκ Γιμού
1993 Short Cuts (ΗΠΑ) – Ρόμπερτ Άλτμαν
1993 Τρία χρώματα: Η Μπλε ταινία –Κριστόφ Κισλόφσκι
1994 Aiqing wansui (Ζήτω η Αγάπη) – Τσάι Μινγκ- Λιανγκ
1994 Pred dozhdot (Πριν από τη Βροχή) – Μίλχο Μαντσέφσκι
1995 Xich lo (Cyclo) – Αν Χουνγκ Τραν
1996 Μάικλ Κόλινς – Νιλ Τζόρνταν
1997 Hana-bi (Πυροτεχνήματα) – Τακέσι Κιτάνο
1998 Ο Τρόπος Που Γελούσαμε (Cose ridevano) – Τζιάνι Αμέλιο
1999 Ούτε Ένας Λιγότερος (Yi ge dou bu neng shao) – Ζανγκ Γιμού
2000 Ο Κύκλος (Dayereh) – Τζαφάρ Πανάχι
2001 Monsoon Wedding – Μίρα Νάιρ
2002 Οι Κόρες της Ντροπής- Πίτερ Μούλαν
2003 Vozvrashcheniye (Η Επιστροφή) – Αντρέι Ζβιαγκουίντσεφ
2004 Το μυστικό της Βέρα Ντρέικ – Μάικ Λι
2005 Το μυστικό του Brokeback Mountain – Ανγκ Λι
2006 Still Life – Για Ζια-Κε
2007 Lust, Caution – Ανγκ Λι
2008 The Wrestler (Ο Παλαιστής) – Ντάρεν Αρονόφσκι
2009 Lebanon (Λίβανος) – Σαούλ Μάοζ
2010 Somewhere (Κάπου) – Σοφία Κόπολα
2011 Faust (Φάουστ) – Αλεξάντερ Σοκούροφ
2012 Pietà (Πιετά) – Κιμ Κι-ντουκ
2013 Sacro GRA – Τζιανφράνκο Ρόσι
2014 Ένα περιστέρι έκατσε σε ένα κλαδί συλλογιζόμενο την ύπαρξή του – Ρόι Άντερσον
2015 Από μακριά – Λορένσο Βίγας
2016 The Woman Who Left – Λαβ Ντίαζ
2017 Η Μορφή του Νερού – Γκιγέρμο ντελ Τόρο

➗   Αργυρός Λέοντας (καλύτερης σκηνοθεσίας)
1988 Θόδωρος Αγγελόπουλος για το Τοπίο στην ομίχλη
1990 Μάρτιν Σκορτσέζε για το Goodfellas
1991 Ζανγκ Γιμού με το Da hong deng long gao gao gua, Τέρι Γκίλιαμ για το The Fisher King, Φιλίπ Γκαρέλ για το J’entends plus la guitare
1992-1994: προς συμπλήρωση
1995-1997 -δεν απονεμήθηκαν βραβεία
1998 Εμίρ Κουστουρίτσα για το Black Cat, White Cat
1999-2002: προς συμπλήρωση
2003 Τακέσι Κιτάνο με το Zatōichi
2004 Κιμ Κι-ντουκ για το 3-Iron
2005 Φιλίπ Γκαρέλ με το Regular Lovers
2006 Αλέν Ρενέ για το Coeurs
2007 Μπράιαν ντε Πάλμα με το Redacted
2008 Αλεξέι Γκέρμαν τζούνιορ με το Paper Soldier
2009 Σιρίν Νεσάτ για το Women Without Men
2010 Άλεξ ντε λα Ιγκλέσια με το A Sad Trumpet Ballad
2011 Κάι Σανγκγιούν για το People Mountain People Sea
2012 Πολ Τόμας Άντερσον με το The Master
2013 Αλέξανδρος Αβρανάς για το Miss Violence
2014 Αλεξάντερ Κοντσαλόφσκι για το Οι Λευκές Νύχτες του Ταχυδρόμου
2015 Πάμπλο Τραπέρο για το El Clan
2016 Αλεξάντερ Κοντσαλόφσκι για το Paradise και Αμάτ Εσκαλάντε για το Untamed
2017 Ξαβιέ Λεγκράν (Γαλλία) για το Custody

✅  Νικητές του Χρυσού Λέοντα πάνω από 1 φορά
Αντρέ Καγιάτ (1950, 1960)
Λουί Μαλ (1980, 1987)
Ζανγκ Γιμού (1992, 1999)
Ανγκ Λι (2005, 2007)

Mostra Internazionale dArte Cinematografica di Venezia Χάρτης

‼️ Σχετικά με την χωρητικότητα, το «Palazzo del Cinema» … Sala Grande θέσεις (1032+4) – Sala Pasinetti (118) – Sala Zorzi (48) … ‼️ Palazzo del Casinò: Sala Perla (590+4) – Sala Volpi (147+2), Sala Casinò (147+2), Sala Perla 2 (250+2) – πάνω από 2.500 θέσεις χωρίς να υπολογίσουμε τους άλλους με ✴️ χώρους

  • Sala Grande (9.00-22.15) |> παρουσιάζονται εναλλάξ τα θέματα «Fuori Concorso & Venezia 76 (οι περισσότερες παραστάσεις -οι περισσότερες, είναι μόνο για τον τύπο κλπ διαπιστευμένους, κριτικούς κλπ)
  • Sala Darsena (από 8.30) |> εναλλάξ τα ίδια παραπάνω θέματα της Sala Grande και επί πλέον η ενότητα «Orizzonti» (Ορίζοντες)
  • Sala Giardino (9.00-21.00) |> Sconfini – fuori concorso Biennale College – Cinema, Orizzonti Corti (μικρού μήκους) & Venezia Classici -οι «κλασσικοί» και αντίστοιχα
  • Sala Casino Pala Biennale Sala Volpi -με παρόμοιες ενότητες
  • Sala Perla |> (εναλλάξ) settimana della critica – giornate degli autori – fuori concorso Venezia & 76, το ίδιο Sala Perla 2, Sala Pasinetti (+ενότητες biennale college – cinema & Venezia classici)
  • Venice VR (ειδική θεματική) |> Venice virtual reality –  concorso linear – concorso interactive
  • Sala Web |> orizzonti – sconfini + fuori concorso
  • Τέλος οι προβολές με το γνωστό σήμα της De Laurentiis διαγωνίζονται για το σχετικό καθιερωμένο βραβείο «Premio Opera Prima Luigi De Laurentiis»<strong>➗ Palazzo del Cinema</strong>: Sala Grande θέσεις

RITRATTI Opere Uniche

Ritratti – πορτρέτα [μοναδικά έργα]

Στη δεκαετία του 70, η Polaroid κατασκεύασε λίγα χειροποίητα κομμάτια μιας γιγαντιαίας «φωτογραφικής» μηχανής (ζύγιζε πάνω από 100 κιλά!) σταθερής εστίασης, ικανής να δημιουργήσει πορτρέτα στιγμής
πολύ υψηλής ευκρίνειας, σε μέγεθος 50Χ60cm. Μοναδική στην Ιταλία, η Milanese Photomovie – εξειδικευμένη στην παραγωγή φωτογραφικών υπηρεσιών για τον κινηματογράφο και το γενικά το θέαμα απέκτησε ένα Giant Polaroid με το οποίο έχει αποθανατίσει αστέρες συγγραφείς, διευθυντές και πρωταγωνιστές των διαφόρων Φεστιβάλ Κινηματογράφου 1996-2004 (τελευταία χρονιά λειτουργίας του «γίγαντα»), του έτους κατά το οποίο οι 300 φωτο-εικόνες επιλέχθηκαν για έκθεση στο ισόγειο του Hotel des Bains, και επίσης εκτίθενται στο T Fondaco dei Tedeschi, σαν μοναδικά κομμάτια μεγάλης αξίας, που δεν μπορούν (απαγορεύεται) να αναπαραχθούν ή να ανατυπωθούν, ούτε φυσικά να φωτογραφηθούν, δίνοντας τη δυνατότητα στο επισκέπτη -έναντι αλμυρού εισιτήριου να κινηθεί νοητικά στη συγκεριμένη περίοδο του Φεστιβάλ

Mostra Internazionale dArte Cinematografica di Venezia Χάρτης 2

ℹ️   Οι παραστάσεις των πρώτων ημερών ενδεικτικά

27-Αυγ

  • Sala Darsena Extase (Ecstasy) Gustav Machatý

 

28-Αυγ

  • Sala Grande – μόνο με προσκλήσεις
  • Τελετή έναρξης (και αναμετάδοση αργότερα)
  • La vérité (The Truth) του Kore-eda Hirokazu
  • Στις άλλες αίθουσες
  • Pelikanblut (Pelican Blood) Katrin Gebbe
  • The Perfect Candidate Haifaa Al Mansour
  • Intégrale (Irreversible – Straight Cut) Gaspar Noé
  • Verdict Raymund Ribay Gutierrez
  • Sole Carlo Sironi
  • Les épouvantails (The Scarecrows) Nouri Bouzid
  • Irréversible – Inversion Intégrale (Irreversible-Straight Cut) Gaspar Noé
  • Verdict Raymund Ribay Gutierrez
  • Burning Cane Phillip Youmans
  • Scherza con i fanti Gianfranco Pannone, Ambrogio Sparagna
  • Lingua franca Isabel Sandoval
  • Seules les bêtes (Only the Animals) Dominik Moll
  • Passatempo (Pastime) Gianni Amelio (μικρού μήκους 18λ)
  • Bombay Rose Gitanjali Rao
  • 5 è il numero perfetto Igort
  • Marriage Story Noah Baumbach
  • Ad Astra James Gray
  • Τελετή βράβευσης – Leone d’Oro alla Carriera στον Pedro Almodóvar με προβολή της ταινίας του
  • Mujeres al borde de un ataque de nervios (γυναίκες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης)
  • Il Sindaco del Rione Sanità (ο δήμαρχος του Rione Sanità) του Mario Martone (σε ναπολιτάνικη διάλεκτο, με ιταλικούς υπότιτλους)
  • The Kingmaker του Lauren Greenfield
  • This Is Not a Burial, It’s a Resurrection Lemohang Jeremiah Mosese
  • Lo sceicco bianco (The White Sheik) Federico Fellini
  • Tappe-haye Marlik (The Hills of Marlik) Ebrahim Golestan (μικρού μήκους 15’)
  • Khaneh siah ast (The House Is Black) Forough Farrokhzad (μικρού μήκους 21’)
  • + επαναλήψεις +[22.00] Εκτός διαγωνισμού & ειδικές προβολές

29-Αυγ

  • Condor  Kevin Jerome Everson (μικρούς μήκους 8’, χωρίς διαλόγους)
  • Morae (Sand) Kyungrae Kim (μικρού μήκους 16’)
  • Nach zwei Stunden waren zehn Minuten vergangen (After Two Hours, Ten Minutes Had Passed) Steffen Goldkamp (μικρού μήκους 19’)
  • Caes que ladram aos passaros (Dogs Barking at Birds) Leonor Teles (μικρού μήκους 20’)
  • Supereroi senza superpoteri (Superheroes without Superpowers) Beatrice Baldacci (μικρού μήκους 13’)
  • The Diver Jamie Helmer, Michael Leonard (μικρού μήκους 12’)
  • Delphine Chloé Robichaud ((μικρού μήκους 14’)
  • Roqaia Diana Saqeb Jamal (μικρού μήκους 10’
  • Le coup des larmes (The Tears Thing) Clémence Poesy ((μικρού μήκους 20’)
  • Kingdom Come Sean Robert Dunn (μικρού μήκους 17’)
  • Fiebre Austral (Austral Fever) Thomas Woodroffe ((μικρού μήκους 20’)
  • Give Up the Ghost Zain Duraie (μικρού μήκους 15’)
  • Darling Saim Sadiq (μικρού μήκους 16’)
  • Sh_t Happens David Štumpf, Michaela Mihályi (μικρού μήκους 13’ -χωρίς διαλόγους)
  • GUO4 Peter Strickland (μικρού μήκους 3’ -χωρίς διαλόγους)
  • Qiqiu (Balloon) Pema Tseden
  • Madre Rodrigo Sorogoyen
  • Electric Swan Konstantina Kotzamani (40’)
  • No One Left Behind Guillermo Arriaga  (μικρού μήκους 29’)
  • Francisca Manoel de Oliveira
  • Un monde plus grand (A Bigger World) Fabienne Berthaud
  • You Will Die at 20 Amjad Abu Alala
  • Passatempo (Pastime) Gianni Amelio (μικρού μήκους 18’)
  • El Principe (The Prince) Sebastián Munoz
  • Boże Ciało (Corpus Christi) Jan Komasa
  • Barn (Beware of Children) Dag Johan Haugerud
  • +~30 μικρού μήκους

Μετρήσαμε 118 ταινίες εκτός από τις μικρού μήκου, αν προσθέσουμε τα ειδικά αφιερώματα κλπ. καταλαβαίνουμε για τι πολιτιστικό γεγονός μιλάμε (φυσικά με τους σπόνσορες και όλα τα παρελκόμενα)

  1. 45 Seconds of Laughter
  2. 5 e il numero perfetto
  3. 800 Mal Einsam – Ein Tag mit
  4. Ad Astra
  5. Adults in the Room
  6. Amateur
  7. American Skin
  8. Andrey Tarkovsky. A Cinema Prayer
  9. Aru Sendo No Hanashi (They )
  10. Atlantis
  11. Babenco – Alguem tem que ouvir
  12. Babyteeth
  13. Barn (Beware of Children)
  14. Beyond the Beach – The Hell and
  15. Bik Eneich – Un fils (A Son)
  16. Blanco en Blanco (White on White)
  17. Boia, maschere e segreti: l’horror
  18. Bombay Rose
  19. Bor Mi Vanh Chark (The Long Walk)
  20. Borotmokmedi (The Criminal Man)
  21. Boże Ciało (Corpus Christi)
  22. Brigitte
  23. Bu san (Goodbye Dragon Inn)
  24. Burning Cane
  25. Burnt Orange Heresy,
  26. Caes que ladram aos passaros
  27. chevaux voyageurs, Les -Time
  28. Chiara Ferragni – Unposted
  29. Chola (Shadow of Water)
  30. Citizen K
  31. Citizen Rosi
  32. Colectiv (Collective)
  33. commare secca, La (The Grim
  34. Condor
  35. coup des larmes, Le
  36. Crash
  37. Darling
  38. Laundromat
  39. Leap of Faith
  40. Lessons of Love
  41. Life As a B-Movie: Piero Vivarelli
  42. Lingua franca
  43. llorona,
  44. Madre
  45. mafia non e piu quella di una volta,
  46. Maria Zef
  47. Marriage Story
  48. Martin Eden
  49. Mauri Mes jours de gloire (My Days
  50. Metri Shesho Nim (Just 6.5)
  51. Mio fratello rincorre i dinosauri
  52. Moffie
  53. monde plus grand, Un (A Bigger
  54. Mondo Sexy (What a Sexy World!)
  55. Monologue
  56. Morae (Sand)
  57. Mosul
  58. muerte de un burocrata, La
  59. Mujeres al borde de un ataque
  60. Nach zwei Stunden waren zehn
  61. Never Just a Dream: Stanley Kubrick
  62. Nevia 5
  63. New Pope, The (ep. 2 & 7)
  64. New York, New York
  65. No One Left Behind
  66. nostro tempo, Il (Our Time)
  67. oceanos son los verdaderos
  68. Om det oandliga (About
  69. Out of the Blue
  70. Painted Bird, The
  71. Partenonas (Parthenon)
  72. passage du Rhin, Le (The Crossing
  73. Passatempo (Pastime)
  74. Pelikanblut (Pelican Blood)
  75. Perfect Candidate, The
  76. pianeta in mare, Il (A Planet in
  77. prigioniero, Il (The Prisoner)
  78. Principe, El (The Prince)
  79. Psykosia (Psychosia)
  80. Qiqiu (Balloon)
  81. Rare Beasts
  82. Revenir (Back Home)
  83. Rialto
  84. Roger Waters Us + Them
  85. Roqaia
  86. Sanctorum
  87. Sayidat Al Bahr (Scales)
  88. sceicco bianco, Lo (The White Sheik)
  89. Scherza con i fanti
  90. Se c’e un aldila sono fottuto.
  91. Seberg
  92. Seules les betes (Only the Animals)
  93. Sh_t Happens
  94. Shako Mako 1 16.45
  95. Sindaco del Rione Sanita, Il (The
  96. Sodrasban (Current)
  97. Sole 29
  98. State Funeral
  99. Strategia del ragno (The Spider’s
  100. Supereroi senza superpoteri
  101. Tappe-haye Marlik (The Hills of
  102. This Is Not a Burial, It’s a
  103. Tiro al piccione (Pigeon Shoot)
  104. Tony Driver
  105. Tutto il mio folle amore (Volare)
  106. varco, Il (Il varco – Once More
  107. Verdict 29
  108. verite, La (The Truth)
  109. Veronica non sa fumare
  110. Victor Victoria
  111. Vivere
  112. Waiting for the Barbarians
  113. Wasp Network
  114. Way of a Gaucho (Il grande gaucho)
  115. Woman
  116. You Will Die at 20
  117. ZeroZeroZero (ep. 1: The Shipment
  118. Zumiriki

Αλμοδόβαρ

Τα τελευταία (δημοσιογραφικά) νέα
Τα δικά μας ΜΜΕ επικεντρώνονται με copy-paste πηχαίους τίτλους «76ο Φεστιβάλ Βενετίας: Ελλάδα εναντίον Ευρώπης» (sic!!) στην «Αποθέωση για τον Κώστα Γαβρά» …(αφορά την τελευταία ταινία του, «Ενήλικοι στην αίθουσα», που μας προσκαλεί να ξαναδούμε τις «διαπραγματεύσεις» των Αλέξη & «Γιάνη» με το Euro Group.
Στο μεταξύ ο Πέδρο Αλμοδόβαρ, κατά την παραλαβή του –τιμητικού για το σύνολο της καριέρας του στον κινηματογράφο «Χρυσού Λέοντα» σύμφωνα με την El Pais: δηλώνει πως «Οι ταινίες μου απέδειξαν ότι η ισπανική δημοκρατία ήταν πραγματική»
«Η πρώτη φορά που έφυγα από την Ισπανία ως κινηματογραφιστής, ήταν για να έρθω στη Βενετία και να συμμετάσχω στο φεστιβάλ με την ταινία “Dark Habits” το 1983. Η Βενετία είναι ο τόπος όπου γεννήθηκα ως σκηνοθέτης», … «Είμαι ευγνώμων για αυτόν τον απρόσμενο Χρυσό Λέοντα, για μένα είναι κάτι πολύ ιδιαίτερο. Δεν είμαι σίγουρος ότι αξίζω να βρίσκομαι σε λίστα με τόσο σπουδαίους δημιουργούς».
Ο 69χρονος – βραβευμένος με Όσκαρ – σκηνοθέτης, γνωστός για τις εμβληματικές ταινίες του, όπως το «Μίλα της», το «Όλα για τη μητέρα μου» και, πιο πρόσφατα, για το «Πόνος και δόξα», έκανε το ντεμπούτο του στο φεστιβάλ αυτό το 1983 με τη μαύρη κωμωδία «Αμαρτωλές καλόγριες». Ήταν υποψήφιος για τον Χρυσό Λέοντα το 1988, με τις «Γυναίκες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης», μια ταινία που τον έκανε γνωστό σε όλον τον κόσμο και που παίχτηκε τιμητικά στις 28-Αυγ.
Οσον αφορά τις «Αμαρτωλές καλόγριες», μια ταινία στην οποία μια τραγουδίστρια κρύβεται σε μια μονή με εκκεντρικές μοναχές –για την οποία παραδέχτηκε ότι δεν άρεσε σε όλα τα μέλη της κριτικής επιτροπής– είπε: «Και μόνο το γεγονός ότι συμμετείχα σε ένα διεθνές κινηματογραφικό φεστιβάλ έμοιαζε με θαύμα».
«Τα θέματα της παραβίασης, της επιθυμίας και ταυτότητας αποτελούν τη βάση για τις ταινίες του Αλμοδόβαρ, τα οποία παρουσιάζει με διαβρωτικό χιούμορ και μια οπτική μεγαλοπρέπεια που συνδυάζει την εκλεπτυσμένη αισθητική με την pop art», δηλώνει ο διευθυντής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, Αλμπέρτο Μπαρμπερα και τότε πρόσθεσε ο Αλμοδόβαρ «Οι ταινίες μου απέδειξαν ότι η ισπανική δημοκρατία ήταν πραγματική» (;;)
Ο Αλμοδόβαρ, που έχει συνεργαστεί κατ′ επανάληψη με τον Αντόνιο Μπαντέρας και την Πενέλοπε Κρουθ, έχει κερδίσει πολλά βραβεία για το έργο του, όπως ένα Όσκαρ πρωτότυπου σεναρίου για το «Μίλα της» ενώ το «Όλα για τη μητέρα μου» κέρδισε το Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας το 2000.

Mostra Internazionale dArte Cinematografica di Venezia menu


  • Περισσότερα στο site της Mostra Internazionale d’Arte Cinematografica di Venezia
  • κάνοντας κλικ στο “menu”

Θα επανέλθουμε …Μείνετε συντονισμένοι!