Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

9 Μάη 🚩 Η Ημέρα της Νίκης επιστρέφει στο Ουζμπεκιστάν

Η δημιουργία ενός μεγάλου πάρκου (парка Победы=Πάρκο της Νίκης) ολοκληρώνεται στην Τασκένδη για την επέτειο της αντιφασιστικής νίκης.

Παρά την καραντίνα σε σχέση με την πανδημία, στην Τασκένδη, οι εργασίες προχωράνε πυρετώδικα ενώ εκθέματα, συμπεριλαμβανομένων προσωπικών κειμηλίων, έρχονται από όλη τη χώρα.
Στο κέντρο του πάρκου υπάρχει μια σύνθεση αφιερωμένη στο μεγάλο κατόρθωμα – με ολόκληρη την ιστορία του πολέμου.
Ο αρχιτέκτονας Гульшаира Магометова (Gulshair Magometova) εξηγεί: «Αυτό το πάρκο θα εκτείνεται σε πολλαπλά επίπεδα με αλληλοπλεκόμενα συναισθήματα |>ζώνη πρώτης γραμμής με τον τρόμο του πολέμου, μια ζώνη μετόπισθεν, μια ζώνη πόνου και θλίψης, μια χαράς, μια ευγνωμοσύνης και κάθε μια ξεχωριστά θα μιλάει για τη συμβολή του λαού του Ουζμπεκιστάν στη νίκη»
Πρώτα απ ‘όλα, ο επισκέπτης μπαίνει στη ζώνη του τρόμου του πολέμου. Πρόκειται για αποθήκες και δεξαμενές που κρέμονται πάνω από τα χαρακώματα και περνώντας κάτω από τα ίχνη τους, ο επισκέπτης βλέπει πόσα εχθρικά οχήματα εισέβαλαν στο έδαφος της Σοβιετικής Ένωσης.

парка Победы

Υπάρχει ένα κομμάτι που δεν είναι μοντέλο-ομοίωμα, αλλά ένα πραγματικό τανκ T-34, που συμμετείχε στις μάχες και βγήκ νικηφόρο.
Και μπορείτε να δείτε τις πραγματικές φωτογραφίες”, λέει ο επικεφαλής σχεδιαστής και σχεδιαστής Мурат Ибрагимов (Murat Ibragimov).
Η μνήμη των ηρώων του πολέμου, το αθάνατο επίτευγμα θάρρους τους, διατηρείται προσεκτικά εδώ. Σχεδόν δύο χιλιάδες Ουζμπέκοι έπεσαν για την υπεράσπιση της Μόσχας.
Ο Дилявер Аблаев (Dilyaver Ablaev), ο Γενικός σκηνοθέτη του master plan τονίζει: «Πήραμε το θάρρος να κάνουμε κάτι τέτοιο με το δέος δημιουργίας ενός ναού. Δίνουμε μεγάλη σημασία σε αυτές τις ηρωικές φιγούρες που συμμετείχαν στις μάχες ενάντια στο φασισμό στις πρώτες μέρες του πολέμου. Αυτό είναι το φρούριο του Μπρεστ, η άμυνα της Μόσχας, η μάχη του Στάλινγκραντ»
«Κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου, περισσότεροι από ενάμισι εκατομμύριο  Ουζμπέκοι πήγαν στο μέτωπο – σχεδόν το μισό του ικανού πληθυσμού της σοβιετικής δημοκρατίας.
Από το ενάμισι εκατομμύριο αυτού του λαού ένας στους τρεις έδωσε τη ζωή του για την κοινή μας πατρίδα».

Στον τοίχο έχουμε εικόνες από τηγανίτες. Έχουμε επτά περιοχές και κάθε περιοχή έχει έναν εντελώς διαφορετικό τύπο τηγανίτας.
Είχαμε μια παράδοση: όταν κάποιος πήγαινε στο μέτωπο, δάγκωνε λίγο από μια τηγανίτα, μετά την κρέμαγε στον τοίχο και αυτή «περίμενε» το στρατιώτη να γυρίσει, λέει ο αρχιτέκτονας.

Ο σιδηροδρομικός σταθμός της Τασκένδης αναδημιουργήθηκε στο έδαφος του πάρκου, με μια πραγματική ατμομηχανή των χρόνων του πολέμου – ως η κεντρική εικόνα στο πίσω μέρος.

Η город хлебный (πόλη του ψωμιού) έγινε καταφύγιο για εκατομμύρια διωγμένους από τις εστίες τους και περισσότερα από 200.000 ορφανά παιδιά βρήκαν ένα νέο σπίτι στο έδαφος του Ουζμπεκιστάν.
Η Ημέρα της Νίκης λοιπό επιστρέφει στο Ουζμπεκιστάν. Εδώ δεν ξέχασαν ποτέ τα κατορθώματα των ηρώων του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου, τίμησαν τους νεκρούς, αγκαλιάζοντας τους με τη φροντίδα των ζωντανών.

Βοήθησε και η προσωπική στάση απέναντι στη συλλογική μνήμη του Προέδρου του Ουζμπεκιστάν Шавката Мирзиеев (Shavkat Mirziyoyev) που αφουγκράστηκε και υποστήριξε την επιθυμία των απλών ανθρώπων να αναβιώσουν την ιδέα ενός μεγάλου Πάρκου Νίκης στην πρωτεύουσα της χώρας.
Η δημιουργία της έκθεσης έχει γίνει μια πραγματικά εθνική υπόθεση.

Η κεντρική λεωφόρος του συγκροτήματος των μνημείων στέφεται με ένα γλυπτό ηρώων πολέμου με προεξέχουσα τη φιγούρα του ήρωα της ΕΣΣΔ Саби́р Ума́рович Рахи́мов (Sabir Rakhimov)